Кіріспе

1698 жылғы Пираттық заң (111-ші Уилл. 3. c. 7) - Англия Парламенті Патша Уильям III билігінің он бірінші жылы қабылдаған акт. Заңның негізгі мақсаты 1536 жылғы теңіздегі құқық бұзушылық туралы заңға түзетулер енгізу болды.

Заң

Заңда "тәжірибе бойынша" соттардың "оларды Англияға жібергенде үлкен қиындық пен айыптаулар" кездесті деп көрсетілген, өйткені бұл Генри VIII-дің 1536 жылғы теңіздегі құқық бұзушылық туралы заңына сәйкес заңды орындау үшін қажетті шара болғандықтан, олардың қылмыстары үшін сотталу үшін немесе мұндай пираттық және тонаушылық үшін оңай жауап беруге болмайды. Заң осы заңды өзгертіп, пираттық әрекеттерді "теңіздегі немесе құрлықтағы кез-келген жерде, оның Ұлылықтарының кез-келген аралдарында, плантацияларында, колонияларында, доминиондарында, форттарында немесе зауыттарында" "тексеруге, тергеуге, соттауға, тыңдауға және анықтауға және соттауға" мүмкіндік берді. Бұл адмиралдарға пираттардың соттарын Англияда өткізуді талап етудің орнына қажет деп тапқан кез келген жерде тыңдау үшін сот отырысын өткізуге мүмкіндік берді. Содан кейін Заңда осы адмиралтействолық сот отырыстарының жұмыс істеуі үшін не қажет екендігі, олардың қалай жүретіндігі және ол комиссарларға қандай өкілеттіктер беретіндігі түсіндіріледі. Комиссия мүшелері "әдеби жағдай қажет болған кезде және жиілікте" "әдімиралдық сотты шақырып, жинауы мүмкін". Сонымен қатар, бұл соттар кем дегенде жеті адамнан тұрады, олар белгілі саудагерлер, факторлар немесе плантаторлар, немесе капитандар, лейтенанттар немесе урант офицерлері болып табылады және аталған соттың құрамына кіреді және дауыс береді. Заң сондай-ақ осы вице-адмиралтейлік соттардың комиссионерлеріне "толық өкілеттік пен билік" береді. Бұйрық беру, қажетті куәларды шақыру және "пираттық, тонау немесе ауыр қылмыс туралы кез-келген істі тыңдау және соңғы анықтау үшін қажетті барлық нәрсені жасау". Содан кейін Заң комиссия мүшелеріне сот ісін жүргізу туралы көптеген егжей-тегжейлі нұсқаулар береді, олар сот төрағасы ант беруі керек, кінәлі немесе кінәсіз деп мойындалған жағдайда қандай іс-қимылдар жасалуы керек, куәларды қалай тергеу және үкім шығару керек. Сонымен қатар, заңда теңіздегі құқық бұзушылық туралы 1536 жылғы заңда көрсетілмеген қосымша жағдайлар қосылды, бұл пираттылықты қылмыстық қылмыс ретінде заңдық анықтаманы кеңейтті. Біріншісі - кез келген шетелдік князь немесе мемлекет тарапынан қандай да бір пираттық әрекет жасайтын тәждің кез келген субъектісі. Сонымен қатар, "пираттық және қылмыстық жолмен өз кемелерімен қашып кеткен" кез келген командир, "пираттармен кеңесу, бірігу немесе одақтасу" немесе "командиріне күш қолдану арқылы олардың кемелерін басып алуға тырысатын пираттарға қарсы күресуге кедергі келтіретін" кез келген командир. Бұл заң сонымен қатар пираттық қылмысқа қол сұғушылық қылмысын қосты. Заңға сәйкес, "білсе де, қаламаса да, көмек пен көмек көрсетуге, немесе ұстауға, сатып алуға, басқаруға, кеңес беруге немесе кеңес беруге" және кез келген пираттық әрекетті жасауға "бұл пираттық әрекеттің көмекшісі деп саналады және сотталады". Бұл қосымша атағы сондай-ақ "бұл теңізшілерді немесе қарақшыларды қабылдап, көңілді етіп немесе жасырып жүрген" адамдарға да қолданылды. Бұл қосымшалар "теңіздегі құқық бұзушылықтар туралы 1536 жылғы заңға сәйкес" "талап етіледі, сотталады, тыңдалады, анықталады және сотталады" және "құқық бұзушылар сияқты өлімге ұшырайды".

Мұра

Осы Әскери-теңіз соттарының қарауындағы істердің басым бөлігі Заңда көрсетілген тәртіпте қаралды. Сонымен қатар, көптеген қарақшылар әділ сотқа тартылды, өйткені егер айыпталушы куәгерлердің куәліктерімен аталған қарақшылыққа қатысқаны расталмаса, олар жиі ақталды. Алайда, Адмиралтействоның жоғары сотында кісі өлтіру қатаң айып деп саналды. Шын мәнінде, 1737 жылы Эдвард Джонсон мен Николас Уильямстың соты кезінде адвокат: "Мен қарақшылыққа тиіспеймін, ол сіздің қарауыңызға кіреді" деп мәлімдегеннен кейін кісі өлтіру туралы айыптауды жалғастырды. Бұл адвокат айыпты қарақшылық үшін тек адам өлтіру туралы сот аяқталғаннан кейін ғана қудалағандығын көрсетеді.

Жою

Бұл заң бойынша өлім жазасы 1837 жылғы Пираттық заңмен жойылған. Ұлыбританияда 1993 жылғы "Статут туралы заң (жоюлар) " туралы заңның 1 бөлімінде және 1 қосымшаның І бөлігінің 2-тобында бүкіл заң күшін жойды. Австралиялық капитал аумағы үшін 1698 жылғы Пираттық заң 2002 жылғы Заңнамаға өзгертулер енгізу туралы заңның (No 2) 6 бөлімінде және 4-қосымшаның 4.11 бөлігінде жойылған.