Кіріспе

Агриотриум - аюлардың жойылған туысы. Оның қалдықтары Солтүстік Америка, Еуразия және Африканың плейстоцен кезеңіндегі пластарында табылған. Бұл ұзақ өмір сүрген тұқым кем дегенде 11,62,5 млн. жыл бұрын өмір сүрді. Африкада сақталған А. africanum материалдары А. africanum ерте геласиан кезеңінде жойылып кеткенін көрсетті.

Сипаттамасы және тамақтану тәртібі

А. africanum денесі ұзындығы шамамен 5 м, салмағы - 2 м, бұл оны қазіргі уақытта өмір сүретін аюлардан үлкен етеді. Алайда, салмағы бойынша бағалаулар әр түрлі, ал одан әрі жүргізілген зерттеулер бойынша салмағы төмен деп бағаланады. Олардың аяқтары ұзын, ал бет-әлпеттері басқа аюларға қарағанда қысқа, әрі дене бітімі жеңіл болған. Олардың кең, қысқа жақ сүйектері орасан зор күшпен тістейтін. Бұл күшті тірі жануардың қалай қолданғаны белгісіз; тірі аюлар арасында ең төменгі соғу күші негізінен маймен қоректенетін жыртқыш ақ аюға тиесілі екенін, ал ең жоғары соғу күші бамбукты ұрып-соғу үшін пайдаланатын гигант пандаға тиесілі екенін анықтаған. Қысқаша жауырықты, қатты шағылу күшін басқа сүтқоректілерде, мысалы, шөп жейтін, бірақ жайылымда емес ата-бабалардан дамыған гелада бабионы, сондай-ақ, тапты гиеналар мен борфагин иттер сияқты сүйекті ұсақтап жейтін қоқыс жегіштерде кездестіруге болады. Тіс, жақ сүйегі мен тістерінің тозуын талдау Агриоттериумды көп өсімдікті жеген барлық нәрін жейтін жануар деп анықтайды. Оның тістері ет жейтін тамаққа бейімделмегенін көрсеткенмен, изотоптық дәлелдер оның қазіргі қоңыр аюдың кейбір популяцияларына ұқсас, айтарлықтай мөлшерде жануарлар затын жегенін көрсетеді. Скелетке қатысты бірнеше зерттеулер, соның ішінде демицион урсинуспен салыстыру, ол жыртқыш ретінде кеңінен танылған қазба аю, Агриоттериумның белсенді аңшылыққа қажетті аяқ-қолдың күші мен жылдамдығы жоқ екенін көрсетеді. Сондай-ақ, ол азық-түлік іздеп қазған сүтқоректілерге тән ұзын тырнақтарды және алдыңғы аяқтардың күшейген күшін көрсетпеді. Бұл өте ірі аюлар жайылымдық, жеміс-жидек және омыртқасыздарды жейтін, жыртқыш аңдарды қорқытып, ет пен сүйек бауын жейтін. Өте үлкен өлшемдер бұрын-соңды өмір сүрген ең күшті ет жейтін сүтқоректілердің басымдық ететін ортада өлтіруді ұрлау және қорғау үшін қажет болар еді, мысалы, сабыртұмсықты Amphimachairodus, ол Афро-Евразия мен Солтүстік Америкада аумақ бөлісті, ал сүйекті сындыратын Эпикон және техаста бірге өмір сүрген ірі feliform sabertooth Barbourofelis, бұл туралы Кофе Ранчта табылған қазбалар дәлелдейді. Оның аты грекше "жабайы аң" дегенді білдіреді.