Кіріспе

Марсель Альфред Куине:Марсель Альфред Куине (; 6 шілде 1915 - 16 желтоқсан 1986) - бельгиялық композитор және пианист. Ол Монс консерваториясында қысқа уақыт оқыды, содан кейін Брюссель консерваториясында 1936 жылы гармония, 1937 жылы контрапункт, 1938 жылы фуга және 1943 жылы жоғары фортепиано дипломын алды. Консерваториядағы ұстаздарының арасында Реймонд Муларт пен Леон Йонген болды. А. Жан Абсилмен оқуын жалғастырып, 1945 жылы "La vague et le sillon" кантатасы үшін Бельгияның Рим сыйлығын жеңіп алды. 1946 жылы ол "Divertissement" оркестрлік әні үшін Аньез сыйлығын алды. 1943 жылы Брюссель консерваториясының фортепиано факультетінің меңгерушісі болды, онда ол гармония мен фугадан сабақ берді. Оның шәкірттерінің арасында Пол Данблон да болды. 1956 жылы ол Chapelle Musicale Reine Elisabeth-те профессор болып тағайындалды. 1957 жылы ол Елизавета патшасы музыка конкурсында екінші орынды иеленді, ал оның 1-ші фортепиано концерті сол конкурстың 1964 жылғы сессиясында сынақ туындысы ретінде қолданылды. 1976 жылы Бельгия Корольдік академиясының мүшесі болып сайланды. Квинет музыкасы стилі бойынша Хиндемитке өте ұқсас және формальды айқындықпен және лирикалық төгілудің жоқтығымен ерекшеленеді. Оның ертедегі шығармалары Абсилдің ықпалына жақын болды, бірақ 1950 жылдардың басында оның шығармалары Бартокты еске түсіретін француз музыкасын еске түсіретін Үш оркестрлік шығармада (1951) сияқты жеке стильді көрсете бастады. Квинет жиі қалыптасқан үлгілерді, мысалы, паскаглия немесе ескі би түрлерін қолданған. Мысалы, оның оркестрлік Вариациялары барокколық сюита ретінде, ал балет La nef des fous симфония ретінде құрылған, оның жылдам басты тақырыбы баяу, экспрессивті үзінділермен ауысады. Оның музыкасы политоналдылықтан атоналдылыққа дейін өсті, бірақ әрқашан тембр мен текстурада анық болды. Көптеген оркестрлік шығармалардан басқа, камералық музыка, екі балет және кейбір хорлық шығармалардан басқа, Куинне бір опера жазды, Лес Дюс Бавард, ол 1966 жылы премьерасы болды.