Eva Macapagal

Кіріспе

Филиппиннің бірінші ледиі 1961-1965 жылдар аралығында Эванджелина "Ева" Макарег Макапагал (; туған Еванджелина Гвико Макарег; 1 қараша 1915 жыл - 16 мамыр 1999 жыл) - Филиппиннің тоғызыншы президенті Диосдадо Макапагальдың екінші әйелі. Ол Филиппиннің тоғызыншы бірінші ханымы және он төртінші президент Глория Макапагал Арройоның анасы болды.

Өмірбаян

Эва Макапагал Санто-Томас университетінде медицинаны оқып, 1938 жылы медициналық кеңестен өтті. Кәсіби дәрігер болған ол бүкіл елде кедейлер үшін бірнеше денсаулық сақтау және білім беру орталықтарын құрды, мысалы, Маниланың оңтүстігіндегі әлсіздерге арналған орталық Elsie Gaches Village және Филиппиннің медициналық зерттеулер қорын қаржылай қолдады. Ол сапалы фильмдер мен телешоулар үшін үгіт-насихат жүргізді және әйелдер арасында патадион кимонасы мен терноны қолдануды насихаттады. Малакананг сарайындағы іс-шараларда ол қарапайымдықты, сәнділікті, уақтылылықты және мейірімділікті көрсетуге тырысты. Ева Макапагал ұлттық киіммен жиі жүретін. Ол María Claras сияқты ресми жағдайларда немесе мемлекеттік іс-шараларда терно киді, бірақ қарапайымдылық пен қозғалыс үшін patadyóng кимонасын киюді жөн көрді. Ол өзінің қарапайым, бірақ сәнді сызықтары бар сүйікті стилін ұстанатын Питои Морено сияқты бірнеше филиппиндік дизайнерлерді жақсы көретін. Еваның бірінші әйел ретінде жасаған жобаларының бірі - Филиппиннің "Пагаса матасы" деп аталатын тұрақты матаның жарнамасы, оның қолжетімді бағасына баса назар аударған. Кейде Ева Макапагал мен оның қызы Глория, ол кезде олар жасөспірімдер еді, пагаса матасынан тігілген көйлек киетін. Ева Макапагалдың дәрігерлік білімі Малакананг сарайындағы бөлмелер мен кездесулерде тазалық пен әдептілікті насихаттауға ықпал етті. Сарайда жөндеу жұмыстары жүргізіліп, үй жиһаздары қайтадан орнатылды. Ол осы мақсатқа жету үшін тиімділікті қадағалау үшін тексеру сапарларын жасады. Ол сарай мен атқарушы ғимараттың алаңдарын бақ ретінде күтіп, жаңа ағаштар мен гүлді бұталар отырғызды және ескі ағаш құрылымдарды қиратты. Ол сарай кешеніне жататын жасыл кеңістіктерді сақтау үшін Малакананг алаңында жаңа ғимараттар салынбауын ұсынды. Эва Макапагал сарайда жоғары сапалы филиппиндік қатты ағаштан жасалған сәнді ағаш бұйымдары мол екенін анықтады. Ол сондай-ақ сарай кешеніндегі қоймаларда, кеңселерде және гараждарында үйілген әдемі жиһаздар мен әшекейлерді тауып алды, оларды құтқарып, қайта жаңартты. Көптен бері ұмытылған мұралық бұйымдар тазаланып, жылтыратылып, сарайдың әртүрлі бөлмелері мен қабырғаларына қойылды. Ол кезде Германия президенті Генрих Любке әлемдегі барлық сарайларды көрген соң, басқа сарайлар сияқты үлкен болмаса да, Малакананг сарайы кез келген жерде кездесетін ең жақсылардың бірі деп сенгенін айтқан.

Eva Macapagal completed her medical studies at the University of Santo Tomas and passed the medical board in 1938. A physician by profession, she founded several health and education centers for the poor throughout the country such as the Elsie Gaches Village, a center for the underprivileged in the south of Manila, and financially supported the Medical Research Foundation of the Philippines. She campaigned for quality films and TV shows and promoted the use of the patadyóng kimona and the terno among women. In events in the Malacañang Palace, she sought to display simplicity, elegance, punctuality and cordiality. Eva Macapagal was known for frequently wearing the national dress. She wore ternos as well as María Claras for formal occasions or state functions, but preferred to wear the patadyóng kimona for simplicity and ease of movement. She favored a handful of Filipino couturiers, including Pitoy Moreno, who adhered to her preferred style of simple but elegant lines. Among Eva's projects as First Lady was the promotion of a Philippine made and durable textile called the “Pag asa cloth”, with an emphasis on its affordable price. Eva Macapagal and her daughter Gloria, then in her teens, sometimes wore dresses fashioned from the Pag asa cloth. Eva Macapagal's training as a physician influenced her to promote cleanliness and neatness in the rooms and appointments of the Malacañang Palace. Repairs, refurnishing, repainting, and redecoration were effected in the palace. She made inspection tours to supervise efficiency towards this aim. She tended the grounds of the palace and the executive building as a garden, planted new trees and flowering shrubs, and demolished old wooden structures, recommending that no new building be constructed in the Malacañang grounds to maintain the green spaces belonging to the palace complex. Eva Macapagal discovered that the Palace had a wealth of fine woodwork made of high quality Philippine hardwoods. She also discovered handsome pieces of furniture and decorations stacked in storerooms, offices and garages in the Palace complex, which she salvaged and refurbished. Long forgotten heirloom pieces were cleaned and polished and displayed in the different rooms, halls, and walls of the palace. At the time, President Heinrich Luebke of Germany once paid the palace a compliment when he said that having seen virtually all the palaces in the world, he believed that although not as large as other palaces, the Malacañang Palace was one of the best that could be found anywhere

Macapagal died on May 16, 1999.