Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лиа өзенінің аңғары көлік дәлізін, құм мен қиыршық тас көзін, өнеркәсіптік аймақты, Лондонды сумен қамтамасыз ету және демалыс аймағын құрайды. Лондон 2012 жылғы жазғы Олимпиада ойындары төменгі Лиа аңғарындағы Стратфорд қаласында өтті. Бұл Лондонның сумен қамтамасыз етілуі үшін маңызды, өйткені ол Нью-Ривер су құбырымен тасымалданатын судың көзі, сонымен қатар Энфилдтен Тоттенхэм мен Уолтемстоу арқылы созылатын Ли доласының су қоймалары тізбегінің орналасқан жері.
The Lea Valley, the valley of the River Lea, has been used as a transport corridor, a source of sand and gravel, an industrial area, a water supply for London, and a recreational area. The London 2012 Summer Olympics were based in Stratford, in the Lower Lea Valley. It is important for London's water supply, as the source of the water transported by the New River aqueduct, but also as the location for the Lee Valley Reservoir Chain, stretching from Enfield through Tottenham and Walthamstow.
Физикалық география
Лия өзенінің бассейн аймағы Лондон бассейнінің орталық бөлігінде, сол бассейннің солтүстік жағында орналасқан. Ходдесдонның солтүстігіндегі Леа су айдынының жоғарғы бөлігінің негізгі геологиялық формациясы - кредалық шайыр. Леа бассейнінің төменгі бөлігінің оңтүстігіндегі Ходдесдонның негізгі геологиялық формациясы - эоцендік Лондон балшығы. Алайда, бұл формациялардың үлкен аумақтары әлдеқайда жаңа Квартерлік формациялармен қапталған, соның ішінде қышпен жасалған қыш (шағада), таль және басқа да мұздық шөгінділер (негізінен бассейннің жоғарғы бөлігінде), және өзен құмы, қиыршық және аллювий (бүгінгі аңғарлардың төменгі бөліктерінде, сонымен қатар шығыс Гертфордшир, Миддлсексте және батыс Эссекстегі кейбір биік жерлерде, мұндай шөгінділер мұздыққа дейінгі "прото-Темза" және оның бұрынғы қосалқы өзендерімен орналастырылған). Lea су жинағыш аймағының солтүстік шекарасы Льютонның солтүстік-шығысындағы төбелерде 180 метр биіктікке дейін көтеріледі. Су жиналатын жердің ең төменгі нүктесі Лианың Темзамен шығыс Лондондағы тұғыры болып табылады, ол едәуір 5 метр биіктікте орналасқан. Леа су айдынының жоғарғы бөлігінің рельефі - бұл Хертфорд пен Ходдесдон арасындағы аймақтан солтүстікке және солтүстік-батысқа қарай таралған аңғарлармен бөлінетін жұмсақ төбелердің бірі. Лиа су айдынының төменгі бөлігі Ходдесдоннан оңтүстікке қарай шығыс Лондонға дейін созылады, оның орталық ерекшелігі Лиа өзенінің су тасқыны жазығы болып табылады. Бұл су тасқыны алқабы Эдмонтон қаласында 7 км-ге дейін созылады. Сол жерден жер екі жағынан шамамен 120 метр биіктікке дейін көтеріледі, батыста Гертфордшир (Нортхоу) мен Миддлсекстегі (Саутгейт) қиыршықты платоларға, ал шығыста Эссекске (Эппинг Орманы) дейін. Лия өзенінің бассейнінің жоғарғы бөлігі бұрын өзендері шамамен солтүстікке қарай ағып, тікелей Темза өзеніне ("прото-Темза") құйылатын аңғарлар тобы болған. 450 000 жыл бұрын Англия мұздық кезеңінде Темза өзені солтүстік-шығысқа қарай Уотфордтан өтіп, қазіргі Сент-Олбанс аңғары арқылы, содан кейін шығысқа қарай Челмсфордқа және Солтүстік теңізге қарай ағатын. Қазіргі Леа аңғарының төменгі бөлігі Англия мұздық кезеңінде пайда болды. Сол кезеңде Англияның солтүстігінен мұз кем дегенде Уотфорд, Финчли және Чингфордқа дейін оңтүстікке қарай жылжыды. Нәтижесінде Темза өзені оңтүстікке қарай бұрылып, қазіргі бағыты бойынша жүріп кетті. Мұздың кемуімен Лея өзенінің төменгі бөлігі пайда болды. Ол жаңадан бұрылған Темзаға тікелей солтүстікке қарай ағып түседі (осы туралы қосымша мәліметтерді қараңыз). Солтүстікке қарай жаңадан пайда болған төменгі Лия өзендерімен қоректенді, олар жоғарыда айтылғандай, Англия мұздықтарынан бұрын тікелей Теңізге құйылды. Бұл өзендер - жоғарғы Леа, Мимрам, Биан, Риб, Эш және Сторт өздерінің ағысы Англияға дейінгі өздерінің ағысына ұқсас. (Қараңыз, жоғарыда келтірілген түйіндеме дәл, бірақ іс жүзінде мұздық пен өзеннің бұрылуы процестері осы түйіндемеге қарағанда күрделірек болды. Мысалы, осы аймақтағы Англия мұздықтарының төрт бөлек мұздықтары анықталды.)
The catchment area of the River Lea is located in the central part of the London Basin, on that basin's northern flank. The main underlying geological formation of the upper part of the Lea catchment, north of Hoddesdon, is Cretaceous Chalk. The main underlying geological formation of the lower part of the Lea catchment, south of Hoddesdon, is Eocene London Clay. However, large areas of these formations are overlain by much more recent Quaternary formations, including Clay with Flints (on the Chalk), till and other glacial deposits (mostly in the upper part of the catchment), and fluvial sand, gravel and alluvium (in the lower parts of today's valleys, but also on some higher ground in east Hertfordshire, Middlesex and west Essex, where such deposits were laid down by the pre glacial "proto Thames" and its former tributaries). The northern boundary of the Lea catchment area rises to an altitude of almost 180 metres, in hills north east of Luton. The lowest point of the catchment area is the junction of the Lea with the Thames in east London, at an altitude of barely 5 metres. The relief of the upper part of the Lea catchment is one of gently rolling hills, which are divided by the valleys that fan out to the north and north west from an area between Hertford and Hoddesdon. The lower part of the Lea catchment runs from Hoddesdon southwards to east London, with the flood plain of the River Lea as its central feature. That flood plain has a width which extends to about 7 kilometres in Edmonton. From there, the land rises on either side to an altitude of around 120 metres, to gravel capped plateaus in Hertfordshire (Northaw) and Middlesex (Southgate) to the west, and to Essex (Epping Forest) in the east. The upper part of the catchment area of the River Lea was formerly a group of valleys whose rivers flowed approximately north–south directly into the River Thames (the "proto Thames"). Until the Anglian glaciation about 450,000 years ago, the Thames flowed north eastward past Watford, through what is now the Vale of St Albans, then eastwards towards Chelmsford and the North Sea. The lower part of today's Lea valley was formed during the Anglian glaciation. During that period, ice from the north of England advanced at least as far south as Watford, Finchley and Chingford. As a result, the River Thames was diverted to a more southerly route, broadly along the line of its current course. As the ice retreated, the lower part of the River Lea was formed. It flowed almost directly north–south into the newly diverted Thames (see further notes below). Further north, the newly formed lower Lea was fed by rivers which, as mentioned above, had flowed directly into the proto Thames prior to the Anglian glaciation. These rivers the upper Lea, the Mimram, the Beane, the Rib, the Ash and the Stort today follow courses which are mostly similar to those of their pre Anglian predecessors. (Note the above summary is accurate as far as it goes, but in reality the processes of glaciation and river diversion were more complex than in this summary for example, four separate ice advances of the Anglian glaciation in this area have been identified.)
Төменгі Леа аңғары туралы қосымша мәліметтер
Англия мұздықтарынан бұрын "прото Моль Вей" өзені Уэльд пен Норт-Даунстан солтүстікке қарай "Финчли депрессиясы" арқылы ағып, Ходдесдонның айналасында Темзаға қосылды. Англия мұздықтарының Темза бассейніне келуінен бұрын, бұл Моле-Вей өзені қазіргі уақытта 60 метр биіктіктегі Палмерс-Грин мен Ходдесдон арасындағы кең, төменгі градиент аңғардың үстінен ағып жатқан көрінеді. Англия мұздық жамылғысы Темза өзенін оңтүстікке қарай бұрғанда, Моул Вей Ричмондта кесілді. Англия мұздықтарының еріген суы оңтүстікке қарай төменгі ағып жатқан Лиа өзенін туғызған кезде, бұл өзен бұрынғы Моль Вейдің Ходдесдон мен Палмерс Грин арасындағы сызығын кесіп, соған ілесе кетті. Ол жаңадан бұрылған Темзаға құйылды, ол сол кезде Ислингтонға дейін солтүстікке қарай кең су тасқыны жазығына жайылды. Леа өзенінің төменгі ағысының ең ерте сызығы BGS 1: 50,000 картасында "Бойн Хилл шагыл" кен орындары ретінде, атап айтқанда Форти Хилл, Буш Хилл және Палмерс Грин (Брумфилд Парк) деп көрсетілген. Бұл кен орындары шамамен 50 метр биіктікте орналасқан, ал солтүстікке қарай және прото Моль Вей қалдырған ең төменгі қиыршық тас кен орындарынан сәл төмен (BGS карталарында "Доллис Хилл Гравел" деп көрсетілген). Бірақ Бойн-Хиллдің террасалары салынғалы бері Лия өзені шығысқа қарай жылжығаны анық. Шын мәнінде, төменгі Лиа аңғары аңғардың төменгі бөлігінің, әсіресе Вормлиден Тоттенхэмге дейінгі бөлігінің, таңғажайып енімен, сондай-ақ шығыс беткейінің кейбір бөліктерінің салыстырмалы тіктігімен танымал. Мысалы, Лондонның Энфилд ауданында жер беті Ридж-авеню кітапханасында 25 метрден бастап, шығысқа қарай 5 шақырым жердегі Кингс-Хед-Хилл тауының етегінде 15 метрге дейін ауысады. Содан кейін ол шығысқа қарай бір шақырымдай жердегі Поул-Хилл тауының басына 85 метр биіктікке көтеріледі. 5 шақырымдық аңғардың түбіне жердің басым бөлігі төмендеп бара жатқан және қартайып бара жатқан өзен террасаларымен жабылған, бұл Лия өзенінің төменгі ағысының шамамен 400 000 жыл бұрын пайда болғаннан бері шығысқа қарай көшіп кеткенін көрсетеді. Кейбір авторлар төменгі Лиа аңғарының елеулі ені бір кездері оны үлкен және күшті өзен, атап айтқанда прото-Темза басқарғанын көрсетеді деп болжайды. Алайда бұл гипотеза жалпыға бірдей қолдау таппайды. Кез келген жағдайда, егер барлық немесе кейбір су прото-Темза арқылы ағып жатқан болса да, ол солтүстік-шығысқа қарай ағып, Сент-Олбанс аңғары арқылы Ходдесдоннан оңтүстікке қарай ағып кеткен. Бұл тек қысқа уақытқа (геологиялық тұрғыдан алғанда) болуы мүмкін, өйткені мұз одан әрі оңтүстікке қарай өркендеп, Темзаның жоғарыда аталған толық ауытқуына әкелді. Сонымен қатар, Ли өзенінің өзі ғана Англия мұздықтарының ағып өткен жердің астындағы едәуір эрозияға себепші болғаны анық, ол жерде ол таль және басқа да кен орындарын қалдырды. Енфилдтегі Лиа аңғарының қима қимасы Англия мұздық кезеңінен бері Лианың ені алты километрден астам жерде 45 метрге дейін кемігенін көрсетеді. Бірақ Леа өзені неге шығысқа қарай жылды? Лея өзенінің шығыс жағалауына "кем дегенде эоцен дәуірінің басында" қалыптасқан "солтүстік-оңтүстік моноклина" арқылы "кеңейді" деп болжанады. Лондон алабының плейстоцендік изостатикалық түзетуі (батысында эрозиядан туындаған көтерілу және шығысында Солтүстік теңізде жинақталған шөгінділерден туындаған құлдырау) де рөл атқарған болуы мүмкін.
Prior to the Anglian glaciation, a "proto Mole Wey" river was flowing northwards from the Weald and North Downs, through the "Finchley depression", to join the proto Thames somewhere around Hoddesdon. Just prior to the arrival of the Anglian ice sheet in the Thames basin, this proto Mole Wey river appears to have been flowing over a wide, low gradient valley floor between Palmers Green and Hoddesdon at what is today an altitude of around 60 metres. When the Anglian ice sheet diverted the Thames southwards, the Mole Wey was cut off at Richmond. As meltwater from the retreating Anglian ice sheet gave birth to the south flowing lower River Lea, that river cut into and followed the line of the former proto Mole Wey, between Hoddesdon and Palmers Green. It flowed into the newly diverted Thames, which at that time was spread over a wide flood plain extending as far north as Islington. The earliest line of the lower River Lea is indicated by what appear on the BGS 1:50,000 map as deposits of "Boyn Hill gravel", notably at Forty Hill, Bush Hill and Palmers Green (Broomfield Park). These deposits lie at an altitude of approximately 50 metres, just to the east of, and slightly lower than, the lowest gravel deposits left by the proto Mole Wey (shown on BGS maps as "Dollis Hill Gravel"). But the River Lea has clearly moved eastwards since the Boyn Hill terraces were laid down. In fact, the lower Lea Valley has been noted for the striking width of its valley floor, especially the section from Wormley down to Tottenham, as well as for the relative steepness of parts of its eastern slope. For example, in the London Borough of Enfield, the ground slopes from an altitude of only about 25 metres at the Ridge Avenue library to about 15 metres at the foot of Kings Head Hill, some five kilometres to the east. It then rises to an altitude of 85 metres on the summit of Pole Hill, barely a further one kilometre to the east. Across that five kilometres of valley floor, the ground is mostly covered by river terrace deposits of decreasing altitude and age, thus demonstrating that the lower River Lea has migrated eastwards since it was formed some 400,000 years ago. Some authors have proposed that the notable width of the lower Lea Valley indicates that it was once occupied by a larger and more powerful river, namely the proto Thames. However, this hypothesis is not universally supported. In any case, even if all or some of the water being conveyed by the proto Thames as it flowed north east through the Vale of St Albans was diverted southwards from around Hoddesdon by an advancing Anglian ice sheet, this could only have been for a brief (geologically speaking) period, because the ice then progressed further to the south and caused the above mentioned complete diversion of the Thames to its more southerly course of today. In addition, it is clear that the River Lea alone has been powerful enough to cause significant erosion below the surface across which the Anglian ice sheet flowed and on which it left till and other deposits. A cross section across the Lea Valley at Enfield shows that the Lea has cut down by as much as 45 metres, over a width of more than six kilometres, since the Anglian glaciation. But why did the River Lea move eastwards? It has been suggested that the River Lea has been "tilted into its eastern bank" by "a north south monocline" which was established "at least as early as the beginning of Eocene times". Pleistocene isostatic adjustment of the London Basin (with uplift in the west caused by erosion and subsidence in the east caused by accumulation of deposits in the North Sea) may also have played a role.
Адам географиясы
Өзеннің солтүстік бөлігі, бірнеше қалаларды (Лютон, Харпенден, Хертфорд және Уэр) қосқанмен, негізінен ауылдық. Гертфордтан төменгі Лия өзені кең су тасқыны алаңында ағады, ол Үлкен Лондонға кіргенде көбейіп бара жатқан қалалық көлік дәлізіне айналады. Жоғарғы бөліктерінің көбі құм, қиыршық тас немесе брикерт үшін пайдаланылды және қазір Ли алқабының бөлігі болып табылады. Ходдесдоннан оңтүстікке қарай оңтүстікке қарай, Вормли, Броксборн, Чешунт және Уолтем Кросс арқылы Фризи Уотерге дейін жалғасқан таспалық даму жүріп жатыр. Оңтүстікке қарай Үлкен Лондонның кең аумағына Енфилд Лок, Энфилд Хайвей, Бримсдаун, Пондерс-Энд, Эдмонтон, Тоттенхэм, Тоттенхэм Хейл, Клэптон, Лиа Бридж, Лейтон, Хакни Уик, Олд Форд, Боу, Стратфорд, Вест Хэм, Бромли бай Боу, Кэннинг Таун және Леамут су тасқынынан құлаған елді мекендері кіреді. Бірнеше факторлар ойдағыдай өркенді маңызды өнеркәсіптік аймақ ретінде дамытуға әкелді. Бұған алғашқы күндері Лондоннан зиянды өнеркәсіптер мен су энергиясының алыстығы кірді. Кейінгі факторларға Бримсдауннан арзан электр қуаты және жазық жердің үлкен аумақтары кірді.
The northern section of the valley, although including several towns (Luton, Harpenden, Hertford and Ware), is mainly rural. Below Hertford the Lea flows on a wide floodplain, which becomes an increasingly urban transport corridor as it enters Greater London. Many of the upper sections have been exploited for sand, gravel or brickearth, and are now part of the Lee Valley Park. From Hoddesdon a more or less continuous ribbon development runs south to the west of the river, running through Wormley, Broxbourne, Cheshunt and Waltham Cross to Freezy Water. To the south the wider expanse of Greater London includes the floodplain settlements of Enfield Lock, Enfield Highway, Brimsdown, Ponders End, Edmonton, Tottenham, Tottenham Hale, Clapton, Lea Bridge, Leyton, Hackney Wick, Old Ford, Bow, Stratford, West Ham, Bromley by Bow, Canning Town and Leamouth. A combination of factors led to the development of the valley as an important industrial area. These included, in the early days, distance from London for noxious industries and the availability of water power. Later factors included cheap electrical power from Brimsdown and large expanses of flat land.
Шекарасы
Бұрынғы ғасырларда Леа өзені мен оның батпақтары 2 км ені мен 20 км ұзындығында Миддлсекс пен Эссекс тарихи аймақтары арасында табиғи шекараны құраған. Өзеннен бірнеше жерде фордтар немесе паромдар арқылы өтетін, олар ақырында көпірлермен ауыстырылды. Стретфордта 1100 жылы Колчестерге баратын римдік жолдың тас тас жолы көпірмен толықтырылды. 1745 жылы Клэптоннан Леа көпірі арқылы аңғардан өтуге болады. 1810 жылы Шығыс Үндістан док жолымен байланыстыратын темір көпір салынды. 1920-ші жылдардың соңында Солтүстік айналмалы жолды алып жүретін Лиа аңғары виадугы Оуэн Уильямстың жобасына салынған. Бұл 1980 жылдары ауыстырылды.
In earlier centuries the river Lea and its marshland formed a natural boundary between the historic areas of Middlesex and Essex, some 2 km wide and 20 km long. The river was crossed at several points by fords or ferries, which were eventually replaced by bridges. At Stratford a stone causeway on the Roman road to Colchester was supplemented by bridge in 1100. In 1745 the valley was crossed at Clapton by Lea Bridge. In 1810 an iron bridge was built linking East India Dock Road. In the late 1920s the Lea Valley Viaduct, carrying the North Circular Road, was built to a design by Owen Williams. This was replaced in the 1980s.
Қалай-қалай
Лияның аңғары Жаңа өзен мен Лий навигациясымен және Римдік Эрмин көшесі, Гертфорд жолы (A1010) және кейінірек Ұлы Кембридж жолы (A10) және A1055 сияқты жолдармен жалғасқан. Өзендікте Ұлы Шығыс темір жолының екі бағыты бар және Temple Mills-те маңызды маршалдық аулалар мен локомотивтер жұмыс істейді.
The valley of the Lea formed a route followed by the New River and Lee Navigation, and roads including the Roman Ermine Street, the Hertford Road (A1010) and the later Great Cambridge Road (A10) and A1055. The valley is also followed by two routes of what became the Great Eastern Railway and had important marshalling yards and locomotive works at Temple Mills.
Өнеркәсіп
Алғашқы индустрияландыру көптеген диірмендерге су қуаты берілуінің нәтижесінде болды. Бұларға Уолтем Аббидің Корольдік оқ-дәрі фабрикасы (алғашқыда ол толғанған, бірақ 1665 жылы оқ-дәрі өндіретін), Энфилдтегі 19-ғасырдағы Корольдік ұсақ қару фабрикасы және Пондерс-Эндтегі Райттың ұн фабрикасы (Ұлы Лондонның соңғы жұмыс істеп тұрған фабрикасы) кіреді. Боудан оңтүстікке қарай Үш-Миллс тасқын кешені орналасқан. 18 ғасырда Боу фарфор фабрикасы гүлденді. 19 ғасырда төменгі Лиа химиялық заттар өндіру үшін маңызды аймаққа айналды, ол ішінара көктайғақ және аммиак сияқты өнімдерді жеткізуге негізделген. Басқа салалар: Брайант және Мей, Бергер Бояулары, Стратфорд теміржол жұмыстары және кондитерлік өнімдер өндіруші Clarnico (кейін Trebor). Өзен Темзаға тоғысқан жерде Орчард Хаус Ярд және Темза темір кемелер жасау зауыты орналасқан. 20-ғасырда көлік, жазық жердің кең кеңістігі мен өзен жағалауы мен канал жағалауындағы Бримсдаун, Хакни, Боу және Вест Хэм сияқты зауыттардың электр қуаты комбинациясы өнеркәсіптің кеңейуіне әкелді, соның ішінде Энфилд Ролинг Миллс және Энфилд Кабелдер, Торн Электр Өндірістері, Беллинг, Гловер және Мейн, МК Электр, Гесттнер, JAP Индустристер, Фергюсон Электроника, Хотпойнт, Лесни (Мачбокс ойыншықтарының бастапқы өндірушілері), Форд компоненттері (кейінрек Вистеон) зауыты және Джонсон Мэттхей. Қазір өнеркәсіптің көп бөлігі жойылып, оның орнына қоймалар мен сауда парктері пайда болды.
Much early industrialisation was a result of the availability of water power for numerous mills. These include the Waltham Abbey Royal Gunpowder Mills (originally a fulling mill but already producing gunpowder by 1665), the 19th century Royal Small Arms Factory at Enfield and Wright's Flour Mill (Greater London's last surviving working mill) at Ponders End. Further south at Bow is the Three Mills tidal complex. In the 18th century Bow porcelain factory flourished. In the 19th century the lower Lea became an important area for the manufacture of chemicals, in part based on the supply of by products such as sulphur and ammonia from the Gas Light and Coke Company's works at Bow Common. Other industries included Bryant and May, Berger Paints, Stratford Railway Works and confectionery manufacturer Clarnico (later Trebor). Where the river meets the Thames were the Orchard House Yard and Thames Ironworks shipyards. In the 20th century the combination of transport, wide expanses of flat land and electricity from riverside and canal side plants such as Brimsdown, Hackney, Bow and West Ham led to expansion of industries including for example Enfield Rolling Mills and Enfield Cables, Thorn Electrical Industries, Belling, Glover and Main, MK Electric, Gestetner, JAP Industries, Ferguson Electronics, Hotpoint, Lesney (original makers of Matchbox toys), a Ford components (later Visteon) plant and Johnson Matthey. Much industry has now gone, replaced by warehousing and retail parks.
Шағын ауқымды шаруашылық
Чешунттың солтүстігінде Лиа аңғары, әсіресе Назеингтің айналасында базар бақшасы, балабақшалар мен бақша орталықтары бар. Өнеркәсіп бір кездері аймақты Пондерс-Эндтен бастап, солтүстікке қарай Энфилд-Лок, Уолтем-Кросс және Чешунд арқылы Вормли, Тернфорд және Назингке дейін үстемдік етті және Пан Британика индустриясы сияқты өнеркәсіптерді тудырды. 1930 жылдары аңғарда әлемдегі ең көп жылыжайлар орналасқан. 1948 жылы мөртабан жазуында 1880 жылдары Тоттенхэм мен Эдмонтонның "жылы бриккард топырақтарында" құрылған жылыжайлар Лондонның өсуімен солтүстікке қарай кедей топырақтарға қарай жылжығанын сипаттады. Сонымен қатар өнеркәсіптің өсуі қысқы күннің жетіспеушілігін күшейтті. Бүгінде Чешунттың оңтүстігіндегі көпшілік жерлерде жылыжайлар тұрғын үйлермен алмастырылды.
North of Cheshunt the Lea Valley, particularly around Nazeing, is associated with market gardening, nurseries and garden centres. The industry once dominated the area from Ponders End, north through Enfield Lock, Waltham Cross and Cheshunt, to Wormley, Turnford and Nazeing, and spawned industries such as Pan Britannica Industries. In the 1930s the valley contained the largest concentration of greenhouses in the world. Stamp writing in 1948 described how glasshouses, originally established on the 'warm brickearth soils' of Tottenham and Edmonton in the 1880s, had been progressively driven north into the often poorer soils further north by the growth of London. At the same time the growth of industry had intensified the lack of winter sunshine. Today, in most parts south of Cheshunt greenhouses have been replaced by residential areas.
Қорғау және сақтау
Ли аңғарының үлкен аумағын Ли аңғарының саябағы алып жатыр. Хакни батпақтары - бұл ашық жердің кең аумағы, ол Блитцтен қалған үйінділерді пайдаланып салынған. Ал Уолтемстоу батпақтары ерекше ғылыми қызығушылыққа ие жер ретінде сақталған.
The Lee Valley Park occupies large areas of the valley. An extensive area of open land, built up using rubble from the Blitz, is Hackney Marshes. By contrast, Walthamstow Marshes is retained as a Site of Special Scientific Interest (SSSI).