Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Марк Гроджахан (Mark Grotjahn) - американдық суретші, абстрактілі шығармалары мен геометриялық суреттерімен танымал. Гротжан Лос-Анджелесте тұрады және жұмыс істейді.
American painter (born 1968)
Mark Grotjahn (born 1968) is an American painter best known for abstract work and bold geometric paintings. Grotjahn lives and works in Los Angeles.
Ерте өмір және білім
Гротжан Пасаденада дүниеге келді, бірақ Бей Ареасында өсті. Оның әкесі Майкл психиатр, 1936 жылы Германияның Берлин қаласынан көшіп келген. Оның әжесі Мартин Гроджахн. Ол Калифорния университеті, Берклиден М.Ф.А. және Колорадо университеті, Боулдерден Б.Ф.А. 1995 жылы Мэйн штатының Мэдисон қаласындағы Скоухеган сурет және мүсін мектебінде резидент суретші болды. 1996 жылы Лос-Анджелеске көшіп келгенде, ол сыныптасы Брент Петерсенмен бірге Голливудта 702-бөлме деп аталатын галерея ашты және басқа суретшілермен жұмыс істей бастады. 702-бөлме екі жылдан аз уақыттан кейін жабылып, Гроттжан толық уақытты суретші болды.
Grotjahn was born in Pasadena, but grew up in the Bay Area. His father Michael, a psychiatrist, had emigrated from Berlin, Germany, in 1936. His paternal grandfather is Martin Grotjahn. He received his MFA from the University of California, Berkeley, and his BFA from the University of Colorado at Boulder. In 1995, he was an artist in residence at the Skowhegan School of Painting and Sculpture in Madison, Maine. When he moved to Los Angeles in 1996, he opened a gallery called Room 702 in Hollywood with his classmate Brent Petersen and started showing and working with other artists.—Room 702 closed after less than two years, and Grotjahn became a full time artist.
Жұмыс
1990 жылдардың ортасында Гротьяхан тығыз өңделген түсті қарындаш суреттерінің ағыны бойынша жұмыс істей бастады, содан кейін майлы бояулар, олар екі және бірнеше жоғалу нүктелері сияқты перспективалық зерттеулерге назар аударды. Гротжанның суреттерін салу тәсілі концептуалды белгі жасаудан пайда болды; ол өзінің туған Лос-Анджелестегі жергілікті дүкендердің көріністерін және сөз тіркестерін адал қайта шығаратын. Содан кейін ол қолмен жасалған көшірмелерді дүкен иелеріне түпнұсқа белгілермен алмастыратын. Гротжанның түрлі-түсті суреттерінде жұмыс әдісі жүйелі және қатаң, бірақ сонымен қатар интуиция мен кездейсоқ мүмкіндік береді. Ол үшбұрыштың радиустарын қара қарындашпен сызудан бастайды. Әр сурет үшін Гротжан қажетті сандағы бояуларды бөліп, құндылығы мен қарқындылығы жағынан "бір-біріне сәйкес келетін" түстерді таңдайды. Оларды жанына қойып, ол кездейсоқ бір қарындашты таңдайды және оны бір, алдын ала сегментті қанаттың бөлігінде бояу үшін қолданады. 1997 жылдан бері Гротжан суреттерінде және суреттерінде сәулелі мотивтерді зерттейді. Бұл тұрақты зерттеу оның "Көбелек" сериясында суреттеледі. Мұнда ол өзінің геометриясы созылып, шағылысып, жақындап, кері шегінгендей иллюзия жасау үшін өзінің бірнеше жоғалу нүктесі көбелек үлгілерінің құрылымдары мен субъектілері үшін қайта өрлеу кезеңінің перспективалық әдістерін қолданады. Бір қарағанда, олар қатты формалды және графикалық болып көрінсе де, көбелек суреттері негізінен қабатты маймен жасалған параллель сызықтардың сәулелену тізбегінен тұрады. Көлденең және тік сызықтар өте сирек, тіпті ешқашан, көлденең немесе кенептің шеттеріне перпендикуляр болады. шаңғымен жарылыс болған. Гротжанның маскалы мүсіндері суретшінің сурет салу процесіне және рәсімдеріне өзіндік инвестициясын үш өлшемге дейін кеңейтеді. Гротжан Лос-Анджелестегі Кішкентай Арменияда студиясы бар. 2011/12 жылдары Сан-Францискодағы Калифорния өнер колледжінде қонақ ғалым болды. 2014 жылы Лос-Анджелестегі Қазіргі заманғы өнер мұражайының басқармасына суретші ретінде кірді.
In the mid 1990s, Grotjahn began working on a stream of densely worked colored pencil drawings, followed by oil paintings, which focused on perspective investigations such as dual and multiple vanishing points. The way Grotjahn paints grew out of conceptual sign making; he would faithfully reproduce peculiar graphics and phrases from local storefronts in his native Los Angeles. He would then trade these handmade copies to the storeowners in exchange for the original signage. In his multi colored drawings, Grotjahn's working method is systematic and rigorous but also allows for intuition and chance. He first begins by mapping out the triangular radii in black pencil. For each work in this series of drawings, Grotjahn then sets aside the required number of color pencils, choosing colors that "hold together" in value and intensity. Having laid them next to him, he chooses one pencil at random and uses it to color in a single, pre segmented wing section. Since 1997, Grotjahn has been exploring the radiant motif in his paintings and drawings. This sustained investigation is illustrated in his Butterfly series Here, he draws on Renaissance perspectival techniques for the structures and subjects of his multiple vanishing point butterfly patterns in order to create the illusion that his geometries stretch, shrink, approach, and recede. While they appear at first glance to be rigidly formal and graphic, the Butterfly Paintings essentially consist of a radiating sequence of parallel lines are executed in thick oil in such a way that an illusion of perspective is generated by the painting's butterfly form. The horizontal and vertical lines are rarely, if ever, horizontal or perpendicular to the edges of the canvas. in a ski accident. Using sheets of cardboard that are primed and mounted on linen as the ground, Grotjahn employs a brush and palette knife to extensively build layer upon layer of oil paint to almost sculptural ends. Grotjahn's mask sculptures extend the artist's idiosyncratic investment in the process and ritual of painting into three dimensions. Grotjahn maintains a studio in Little Armenia, Los Angeles. In 2011/12, he was Visiting Scholar at the California College of the Arts, San Francisco. In 2014, he joined the board of the Museum of Contemporary Art, Los Angeles as an artist trustee.
Көрмелер
Гротжанның жеке көрмелері Лос-Анджелестегі UCLA Hammer мұражайында (2005); Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайында (2006); және Портленд өнер мұражайында, Орегон. Оның жұмыстары галереялар мен мұражайларда топтық көрмелерге қойылды, мысалы, Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Нью-Йорктегі PS1 Қазіргі заманғы өнер орталығы, Германиядағы Музей ам Оствалл, Дортмунд және Нейер Аахенер Кунстверейн, Лондондағы Корольдік академия. 2004 жылы 54-ші Карнеги халықаралық көрмесіне және 2006 жылы Уитни биенналына кірді.
Grotjahn's solo exhibitions include shows at UCLA Hammer Museum in Los Angeles (2005); the Whitney Museum of American Art in New York (2006); and the Portland Art Museum, Oregon. His work has been exhibited in group exhibitions at galleries and museums such as the Museum of Contemporary Art, Chicago, P. S.1 Contemporary Art Center in New York, Museum am Ostwall, Dortmund, and Neuer Aachener Kunstverein, in Germany, and the Royal Academy in London. He was included in the 54th Carnegie International in 2004 and the Whitney Biennial in 2006.
Әсерлер
Гротжанды көбінесе Томма Абтс, Уэйд Гьютон, Айлин Квинлан, Сергей Дженсен және Чейни Томпсон сияқты суретшілермен бірге кеш модернизмді қайта қарастырған көптеген қазіргі суретшілердің бірі деп қарастырады.
Grotjahn is often regarded as one of many contemporary painters revisiting late Modernism, alongside fellow painters Tomma Abts, Wade Guyton, Eileen Quinlan, Sergei Jensen, and Cheyney Thompson.
Өнер нарығы
Гротжанның 1998 және 2000 жылдары Blum & Poe компаниясымен алғашқы жеке көрмелері болды, екінші көрмеден тек бір сурет сатылған. 2015 жылдың мамыр айында Нью-Йорктегі Sotheby's-те бір саудагер Гроцжанның абстрактілі бет суреті үшін 6,5 миллион доллар төледі, Атауы жоқ (Алма маймыл бетінің жасыл көздері мен артында 43.18) (2011), жоғары бағасы 3 миллион долларға тең. 2017 жылдың 17 мамырында аукционға шыққан Гротжанның "Атауы жоқ" (S III France Face 43.14-ке шығарылды) туындысы 16,8 миллион долларға сатылып, жаңа баға рекорды орнатылды. Гротжан Нью-Йорктегі Антон Керн галереясы, Лондондағы Гагосиан галереясы, Лос-Анджелестегі Блум және По галереясы, Чикагодағы Шейн Кемпбелл галереясы және Токиодағы Кайкай Кики галереясы.
Grotjahn had his first solo shows with Blum & Poe in 1998 and 2000, selling only one artwork from the second show. At Sotheby's New York in May 2015, one bidder paid $6.5 million for Grotjahn’s abstracted face painting, Untitled (Into and Behind the Green Eyes of the Tiger Monkey Face 43.18) (2011), against a high estimate of $3 million. On May 17, 2017 a new price record was set for a Grotjahn work at auction when “Untitled (S III Released to France Face 43.14)” was sold for $16.8 million dollars
Grotjahn is represented by Anton Kern Gallery in New York, Gagosian Gallery in London, Blum and Poe Gallery in Los Angeles, Shane Campbell Gallery in Chicago and Kaikai Kiki Gallery in Tokyo.
Роялти туралы дау
2011 жылы Гроттжан MOCA сенімгерлік кеңесінің төрағасы Дина Валентинаны, оның алғашқы коллекционерлерінің біріне, Валентин қайта салған үш өнер туындысы үшін 5% авторлық жарнаны қайтару үшін сотқа берді. Даудың ең үлкен сатылымы 2008 жылы Нью-Йорктегі Phillips de Pury & Company-де болды, онда Валентин Атауы жоқ (Көк бет Grotjahn) (2005) сыйлықақыны қоса алғанда, 1,217,000 долларға сатты. Бір жылдан астам уақыт бойы сотқа арыздар беріп, сот ордер берген медиациядан кейін екі тарап та 2012 жылы Калифорнияның қайта сату туралы заңда көрсетілген қайта сату туралы роялти төлемі туралы дауды шешті. Валентин Гроджаханға 153 255 доллар төлеуге келісті; бұл сомаға коллекционер сатып алған және қайта салған бір сурет пен бір суреттің 5% -дық авторлық жарнасы (соның ішінде пайыз) кіреді, бұл 68 255 долларды құрайды, сонымен қатар Гроджаханның заңгерлік шығынына 85 000 доллар.
In 2011, Grotjahn sued MOCA trustee Dean Valentine, one of his earliest collectors, to recover a 5% royalty for three artworks that Valentine resold. The biggest sale in dispute took place in 2008 at Phillips de Pury & Company in New York, when Valentine sold Untitled (Blue Face Grotjahn) (2005) for $1,217,000, including premium. After more than a year of court filings and court ordered mediation, both parties settled the dispute in 2012 over the payment of the resale royalty specified by the California Resale Royalty Act. Valentine agreed to pay Grotjahn $153,255; this figure includes the 5% resale royalty (plus interest) on one painting and one drawing that the collector had bought and resold, amounting to $68,255, plus $85,000 toward Grotjahn’s legal fees.