Кіріспе

Андрей Иванович Шингарев немесе Шингарев (Андре́й Ива́нович Шингарёв) (18 тамыз 1869 - 20 қаңтар 1918) - орыс дәрігері, публицист және саясаткер. Ол Дума депутаты және Конституциялық демократиялық партияның (кадеттер деп аталады) көшбасшыларының бірі болды.

Өмірбаян

Шыңғаревтің анасы Зинаида Никаноровна ақсүйектер отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Иван Андреевич Шыңғарев, алдымен Тамбов губерниясында, кейін Воронежде табысты саудагер болған. Он жасында Андрей Шыңғарев Воронеждегі орта мектепке оқуға түсіп, 1887 жылы бітіреді. Содан кейін ол физика және математика факультетінде Императорлық Мәскеу университетінде оқуын жалғастырып, 1891 жылы бітіріп, 1894 жылы медицина мамандығы бойынша қосымша білім алды. 1895-1897 жылдары Шыңғарев дәрігер болып жұмыс істеді. 1898 жылы ауыл дәрігері болып, Воронеж медициналық округін басқара бастады. Шыңғарев көптеген газеттер мен журналдарда, мысалы, "Русская идея" газетінде жариялады. Воронежде жүргенде 1905 жылғы Революцияға қатысқан. Шыңғарев бірнеше рет Мемлекеттік Думаға сайланды. Ақпан төңкерісінен кейін азық-түлік комитетінің басшысы болды; Уақытша үкіметтің бірінші кабинетінде ауыл шаруашылығы министрі болды, кейін қаржы министрі лауазымын атқарды. 1917 жылдың шілдесінде Шыңғарев Уақытша үкіметтен кетті, өйткені ол Украинаның Орталық Радасымен келісімге қарсы болды. Ол Ресей халықтарының Ұлы Шығысы деп аталатын ережесіз масондық ложаның белсенді мүшесі болды. 1917 жылы 28 қарашада Шынгаревті большевиктер София Панинаның үйінен тұтқындады. Қарсылық тобының жетекшісі ретінде Петр мен Пауыл қорғанында қамауға алынды. 1918 жылы 19 қаңтарда ол басқа кадет Федор Кокошкинмен бірге ауыр науқастанып, Мариинская ауруханасына ауырады. Екеуін де "келесі күні түнде Балтық теңізшілерінің тобы ауруханаға кіріп, қатыгездікпен өлтірді. Кейіннен Әділет министрлігі қылмыстарды болшевиктердің Қызыл гвардиясы мен аурухананың коменданты Стефан Басовтың қолдауымен жасалғанын, ол "екі буржуа аузын азықтандыруға аз" деген негіздеумен қылмысты ақтағанын айтты. Басов сотқа тартылып, сотталды, бірақ қылмыскерлердің ешқайсысы ұсталмай қалды, ал болшевиктердің басшылары, алдымен, қастандықты айыптап, кейін оны саяси террорлық әрекет деп ақтауға тырысты".