Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балтимор және Огайо темір жолында локомотивтер әрқашан үлкен маңызға ие болды және темір жол көптеген тәжірибелер мен жаңалықтарға қатысты.
On the Baltimore and Ohio Railroad, locomotives were always considered of great importance, and the railroad was involved in many experiments and innovations.
Ертедегі локомотивтер
Том Түмб атауы B&O-мен мәңгі байланысты, ол Америка Құрама Штаттарында американдық теміржол үшін салынған алғашқы бу локомотиві болды. Ол қатаң түрде демонстратор ретінде салынған, бірақ оған теміржолдағы қозғалтқыш қуаттың бірінші басшысы Росс Винанс жасаған ұқсас локомотивтер ("Грассхопперс" және "Крабс") сериясы ұшырады. Алғашқы B&O конструкциялары үй дизайны мен тарту қуатына баса назар аударғандықтан, басқа жолдарда қолданылғаннан мүлдем өзгеше болды. 4 2 0 локомотивтері Норрис (Б&О мұражайының коллекциясындағы "Лафаэтт" репродукциясы) азаматтық соғыстан бұрын сегіз қосарланған (0 8 0) локомотивтер құрастыратын теміржолдағы аномалия болды. Соғыс басталғанға дейін теміржолдың жаңа қуаты дәстүрлі болды, бірақ көптеген ескі, дәстүрлі емес жобалар қалды. 1884 жылға дейін локомотивтер зейнеткерлікке шыққан кезде локомотивтер нөмірлері қайта пайдаланылды; нөмірлер ретті бөлінбеді (ауыстыра нөмірлер пайдаланылмаса). 1884 жылы, шатасуды азайту үшін, барлық локомотивтер локомотивтер сияқты топқа қайта нөмірленді, содан кейін нөмірлер олар сілтеме жасаған локомотивпен бірге зейнеткерлікке шықты.
The name Tom Thumb is forever associated with the B&O, as the first steam locomotive built in the United States for an American railroad. It was built strictly as a demonstrator, but it was succeeded by a series of similar locomotives (the "Grasshoppers" and the "Crabs") designed by Ross Winans, the first head of motive power on the railroad. Early B&O designs were quite unlike those used on other roads, due to in house design and the emphasis of pulling power. 4 2 0 locomotives from Norris (represented by the "Lafayette" reproduction in the B&O museum's collection) were the anomaly on a railroad which was already building eight coupled (0 8 0) locomotives well before the Civil War. By the beginning of the war, new power on the railroad had become more conventional, though many of the older, unconventional designs remained. Up until 1884 locomotive numbers were reused when locomotives were retired; numbers were not allocated sequentially (unless lower numbers were used up). In 1884, in order to reduce confusion, all locomotives were renumbered to group like locomotives together, and thereafter numbers were retired along with the locomotive to which they referred.
Балтимор белдеуі және электрлендіру
Джон В. Гарретттің Нью-Йоркке дейін желіге ие болу қалауы Балтимор арқылы темір жолды алып келу үшін Балтимор белдеу желісін салуға әкелді. Оның ең маңызды ерекшелігі - Камден станциясынан басталып, солтүстікке қарай Маунт-Роял станциясына дейін созылатын Говард-стрит туннелі болды. Буды пайдалануға қарсылық білдіру 1895 жылы Солтүстік Америкадағы алғашқы магистральды электрлендіруге әкелді. Бір бағыттағы пойыздарды будың соңына дейін созылған электр локомотивтерінің сериясы арқылы туннель арқылы тартты; екінші бағытта пойыз жай ғана беткейден төмен қарай жүреді. Дизельді отын өндіру электрмен жабдықтауды қажетсіз етті және ол 1952 жылы тоқтатылды.
John W. Garrett's desire to have a line to New York led to the construction of the Baltimore Belt Line in order to bring the railroad across Baltimore. The most important feature of this was the Howard Street Tunnel, which began at Camden Station and headed north to Mount Royal Station. Objections to use of steam led, in 1895, to the first main line electrification in North America. Trains in one direction were pulled through the tunnel, by a series of electric locomotives that lasted until the end of steam; in the other direction, the train simply drifted down the slope. Dieselization made the electrification unnecessary and it was discontinued in 1952.
"Қарт Мод"
Тағы бір жаңалық - Мале локомотивтерінің пайда болуы. Тасымалдауда экономдық жағдайға локомотивтер мен пойыздардың санын азайту арқылы қол жеткізуге болады, сондықтан әрқашан күшті локомотивтер іздестірілді. 1904 жылы #2400-де 0 6 6 0 дизайны енгізілді және тез арада мультфильмдегі қалыңдықтың есімімен "Олдь Мод" деп аталды. 1915 жылы "Олд Мод" 7000-ге қайта нөмірленді, ал ол 71,500 фунт тарту күшін мақтан тұтты және ең жоғары жылдамдығы 21 миль / сағ ғана үлкен жетістікке жетті. Бұл Солтүстік Америкадағы алғашқы "Мальлет" болды. B&O үшін үлкен санда соқпақтар жасалды, олардың ең үлкені EM 1 2 8 8 4.
Another innovation was the introduction of Mallet locomotives. Economies in haulage could be achieved by reducing the number of locomotives and trains needed, so ever more powerful locomotives were always sought. In 1904 #2400, a 0 6 6 0 design, was introduced, and quickly became known as "Old Maude" after a mule in a cartoon. "Old Maude" was renumbered to #7000 in 1915, and it boasted an impressive 71,500 pound tractive effort and was a great success at a Maximum speed of only 21 mph. It was the first Mallet in North America. Mallets were built in large numbers for the B&O, culminating in the huge EM 1 2 8 8 4.
"Дэн аға" және полковник Эмерсон
Дэниел Уиллардтың президенті кезінде полковник Джордж Х. Эмерсон басқарған қозғалтқыш күш бөлімі бу локомотивінің жұмысын жақсартуға арналған ұзақ тәжірибелер сериясына кірісті. Бастапқыда су құбыры қазандығына ерекше мән берілді, ал алғашқы кезеңдерде су құбыры қазандығына ерекше мән берілді. (Әдетте, тек от қорабында су құбырлары пайдаланылады.) Бұл тәжірибелердің ең басты нәтижесі #5600 Джордж Х. Эмерсон үйі болды, ол өзінің түріндегі алғашқы үй болды. Оның орнына бірегей жобаның көрнекті локомотивін жасау жоспарланған еді, бірақ жоба тоқтатылғанға дейін оның өте аз бөлігі ғана жасалды. Бу локомотивтерімен басқа да көптеген сынақтар жүргізілді, олардың өте аз бөлігі тұрақты әсер етті. ХХ ғасырдың басында әр түрлі құрамды локомотивтер, әсіресе Воклен және тандем үлгілері сыналды. Басқа жолдардағыдай, олар да техникалық қызмет көрсету мәселелерін тудырды және тек Mallets қайталанды. Кейбір қозғалтқыштарда Нью-Йоркке баратын жолда табылған рельс табақтарынан су алатын кастрюльдер болған. P 7 "президенттік" қозғалтқыштары бастапқыда зәйтүн жасыл түске боялған, кабинада АҚШ президенті алтынмен боялған; кейін олар қара көк түске боялды. Кейбір тәжірибелік қозғалтқыштарда әдеттегі американдық типтің орнына британдық стильдегі от қорабының есігі болды.
In the presidency of Daniel Willard, the motive power department, headed by Col. George H. Emerson, entered on a long series of experiments intended to improve the performance of the steam locomotive. Particular emphasis was placed on the water tube boiler, as opposed to the fire tube boiler used from the earliest days of steam. (In practice, only the firebox used water tubes.) The culmination of these experiments was the duplex #5600 George H. Emerson, the first of its kind. It was to be succeeded by a visionary locomotive of a unique design, of which very little was built before the whole project was cancelled. Many other trials were conducted of steam locomotive appliances, very few of which had any lasting impact. At the turn of the 20th century various compound locomotives were tried, particularly of the Vauclain and tandem patterns. As on other roads, they presented maintenance problems, and only the Mallets were repeated. Some engines had scoops to take on water from track pans, which were found on the line to New York. The P 7 "president" engines were originally painted olive green, with the name of a United States president in gold on the cab; later they were painted a dark blue. Certain experimental engines had a British style firebox door instead of the usual American Type.
Дизельді
Басқа сынақтар теміржолдың бет-бейнесін өзгертті деуге болады. 1925 жылы B&O дизельдік локомотивтің алғашқы үлгісін сатып алушылардың бірі болды, оның CNJ 1000 алғашқы үлгісі болды. Бұлар иістенудің түтінге ұшырауымен буды пайдалануға шектеулер немесе тыйым салулар енгізілген жерлерде сарай қозғалтқыштары ретінде пайдаланылды. 1935 жылы бір дана негізгі дизельді электр қозғалтқышы (#50) жасалды; бұл ақырында Чикаго мен Алтон темір жолына, оған қосылған желіге берілді. Ақыры 1937 жылы B&O жолаушылар пойыздарын қуаттандыру үшін алғашқы бірнеше бірлік дизельдік локомотивтерді сатып алды. 1937 жылы олар дизельді электрлі локомотивтерді пайдалана отырып, жағалаудан жағалауға жүгірді. Темір жол бу локомотивтері тәжірибелерін тоқтатты, бірақ соғыс уақытындағы қысым көптеген басқа жаңа бу локомотивтерін сатып алуға әкелді. Дизельді отын шығару көп жылға созылып, сол уақытта ескі локомотивтерді жаңартудың ұзақ бағдарламасы жалғастырылды. P 7 Pacific-терде жақсартулар жасалды, оның ең бастысы Цинциннатиан болды, оның төрт қозғалтқышы Олив Деннис жобасына жаңартылды және оңтайландырылды, ол сондай-ақ жылжымалы құрамды жаңартуды бақылады. B&O стандарттауға баса назар аударған жоқ, ал жол дизельдері сатып алынғанда, олар барлық өндірушілерден сатып алынды. Алайда, 1963 жылы темір жолды сатып алған кезде олар барлық EMD желісіне айналу жолында болды, олар сонда да қалды. 1954 жылы 600-ші және 700-ші дизельдік машиналардың нөмірлерін босату үшін бу алмастырғыштар тобы қайта нөмірленді. 1956 жылы барлық локомотивтер қайтадан нөмірленді. Барлық бу локомотивтері 1000-ден төмен нөмірленді, осылайша дизельдік машиналардың саны артып келе жатқанда барлық төрт цифрлы нөмірлерді пайдалануға мүмкіндік болды.
Other trials, it can be said, changed the face of railroading. In 1925 the B&O was one of the buyers of the first model of diesel locomotive, of which CNJ 1000 was the first example. These were used as yard engines in areas where smoke abatement led to restrictions or bans on the use of steam. In 1935 a single unit mainline diesel electric engine (#50) was constructed; this was eventually transferred to the Chicago and Alton Railroad, an affiliated line. Finally in 1937 the B&O bought the first multiple unit diesel locomotives to power its passenger trains. And in 1937 they ran the first coast to coast use of diesel electric locomotives. The railroad put an end to the steam locomotive experiments, though wartime pressures would lead to purchase of many other new steam locomotives. Dieselization took many years, and in the meantime a long program of upgrading older locomotives was continued. The P 7 Pacifics were particularly targeted for improvements, culminating in the Cincinnatian, for which four of the engines were upgraded and streamlined to a design by Olive Dennis, who also supervised the refurbishment of the rolling stock. The B&O did not emphasize standardization, and when road diesels were bought, they were purchased from nearly every manufacturer. By the time of the railroad's purchase in 1963, though, they were well on their way to becoming the all EMD line which they remained to the end. In 1954 a group of steam switchers was renumbered to free up numbers in the 600s and 700s for diesels. Then in 1956 all locomotives were renumbered again. All steam locomotives were renumbered below 1000, thus freeing all four digit numbers for use by the growing numbers of diesels.
Сақтау
0 6 0 D 44 Жоқ. 1190-шы жыл. Қазіргі уақытта Огайо штатының Шугаркриктегі Бу дәуірі дөңгелек үйінде паровозды бірнеше жыл бойы сыртта қалдырудың салдары туралы еске салу ретінде қойылады. Ол бастапқыда 1904 жылы Alco's Brooks Works компаниясы Buffalo, Rochester and Pittsburgh Railway No.152 ретінде, кейін B&O No. 1932 жылы 390, содан кейін көп ұзамай қайтадан 1190 болып қайтадан нөмірленді. Ол Нью-Мартинсвилл қаласына сыйға тартудан бұрын, өзінің қалған мансабы үшін Огайо өзенінің құм және шагыл компаниясына сатылды. 1979 жылдан 2008 жылға дейін No 1190-шы жылы Огайо штатының Беллвью қаласындағы Mad River және NKP мұражайында сыртқы элементтерде нашарлады. Кейіннен ол Нью-Йорктің Дюнкерктегі жеке меншік иесіне сатылды, ол оны 2014 жылы AOSR-ге сатып жіберді. 28 0 Жоқ. 476 саны. Қазіргі уақытта Мэриленд штатының Оукленд қаласында орналасқан B&O мұражайында тұрақты түрде көрініп тұр. (Ескертпе: Бұл локомотив B&O үшін ешқашан жұмыс істеген жоқ, өйткені Оукленд мұражайы оны тек типтік B&O локомотивін бейнелеу үшін қайта бояды. Бастапқыда ол Болдуин 1920 жылы Джонсборо, Лейк-Сити және Шығыс темір жолы үшін No. 40, ал 1925 жылы темір жол Сент-Луис-Сан-Франциско темір жолына қосылды және оны 76 деп қайта нөмірленді. Ол өзінің соңғы жылдарын 1947 жылдан 1967 жылға дейін Миссиссиппи темір жолының филиал желілерінде жұмыс істеген кірістер қызметімен өткізді. Кейіннен ол 1998 жылы Огайо орталық темір жолына қоймаға салғанға дейін Пенн-Вью тау темір жолында, Блэрсвилл және Индиана темір жолында және Геттисбург темір жолында туристік пойыздарды тарту үшін пайдаланылды. Содан кейін 2005 жылы Steam Railroading институтына қалпына келтіру үшін сатылды, ол ешқашан толықтай жүзеге аспады, ал локомотив 2018 жылы Оуклендке жол тапты.) 2 8 2 Q 3 Жоқ 4500 теңге. Қазіргі уақытта Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы B&O теміржол музейінде тұрақты түрде көрініс тапқан. Болдуин 1918 жылы салған, No. 4500 - бұл USRA стандартты 2 8 2 локомотивінің алғашқысы болды және ол B&O-ның Огайо бөлімінде 1958 жылы қызметтен шыққанға дейін негізінен жүк тасымалдады, бірақ төрт цифрлы дизельдік локомотивтерге жол ашу үшін 300-ге қайта нөмірленді. 1960 жылы локомотив B&O теміржол мұражайына берілді, ал 1964 жылдан бері тұрақты түрде көрсетіліп келеді. 4 6 2 P 7 Жоқ 5300 Президент Вашингтон. Қазіргі уақытта Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы B&O теміржол музейінде косметикалық қалпына келтіруді күтуде. Болдуин 1927 жылы атақты P 7 класының прототипі локомотив ретінде No. 5300 B&O-ға Royal Blue пойызын тартқан кезде, сондай-ақ Capitol Limited пойызында қызмет етті, ол 1957 жылы B&O-ның белсенді тізімінен алынып тасталғанға дейін, бір жылдан кейін 100 болып қайта нөмірленді. Локомотив 1968 жылы B&O теміржол музейінде статик көрініске қойылған кезде 1927 жылғы бастапқы көрінісінде статик көрініске қойылды.
0 6 0 D 44 No. 1190. Currently on display inside the Age of Steam Roundhouse in Sugarcreek, Ohio as a reminder of the results of leaving a steam locomotive outside to deteriorate for a number of years. It was originally built by Alco's Brooks Works in 1904 as Buffalo, Rochester and Pittsburgh Railway No.152 before becoming B&O No. 390 in 1932, and then it was soon renumbered again to 1190. It was sold to the Ohio River Sand and Gravel Company for the remainder of its career before being donated to the city of New Martinsville. From 1979 to 2008, No. 1190 deteriorated in the outdoor elements at the Mad River and NKP Museum in Bellevue, Ohio. It was subsequently sold to a private owner in Dunkirk, New York, who sold it in 2014 to the AOSR. 2 8 0 No. 476. Currently on static display at the Oakland B&O Museum in Oakland, Maryland. (Note: This locomotive never operated for the B&O, as the Oakland Museum only repainted it to represent a typical B&O locomotive. It was initially built by Baldwin in 1920 as for the Jonesboro, Lake City and Eastern Railroad as No. 40, and in 1925, the Railroad was obsorbed into the St. Louis–San Francisco Railway, and it was renumbered to 76. It spent its final years in revenue service working on branch lines for the Mississippian Railway from 1947 to 1967. It was subsequently used to pull tourist trains on the Penn View Mountain Railroad, the Blairsville and Indiana Railroad, and the Gettysburg Railroad, before it was sold in 1998 to the Ohio Central Railroad for storage. It was then sold in 2005 to the Steam Railroading Institute for a restoration that never came to full fruition, and the locomotive found its way to Oakland in 2018.) 2 8 2 Q 3 No. 4500. Currently on static display at the B&O Railroad Museum in Baltimore, Maryland. Built by Baldwin in 1918, No. 4500 was the very first USRA standard 2 8 2 locomotive ever built, and it operated on the B&O's Ohio Division mainly hauling freight until it was retired from service in 1958, but not before being renumbered to 300 in order to make way for four digit numbered diesel locomotives. In 1960, the locomotive was donated to the B&O Railroad Museum, and it has remained on static display there since 1964. 4 6 2 P 7 No. 5300 President Washington. Currently awaiting a cosmetic restoration at the B&O Railroad Museum in Baltimore, Maryland. Built by Baldwin in 1927 as the prototype locomotive of the famous P 7 class, No. 5300 served the B&O while pulling the Royal Blue train, as well as the Capitol Limited train, until it was removed from the B&O's active list in 1957, one year after being renumbered to 100. The locomotive was put on static display in its original 1927 appearance in 1968 while being put on static display at the B&O Railroad Museum.