Кіріспе

Балтимор және Огайо темір жолында локомотивтер әрқашан үлкен маңызға ие болды және темір жол көптеген тәжірибелер мен жаңалықтарға қатысты.

Ертедегі локомотивтер

Том Түмб атауы B&O-мен мәңгі байланысты, ол Америка Құрама Штаттарында американдық теміржол үшін салынған алғашқы бу локомотиві болды. Ол қатаң түрде демонстратор ретінде салынған, бірақ оған теміржолдағы қозғалтқыш қуаттың бірінші басшысы Росс Винанс жасаған ұқсас локомотивтер ("Грассхопперс" және "Крабс") сериясы ұшырады. Алғашқы B&O конструкциялары үй дизайны мен тарту қуатына баса назар аударғандықтан, басқа жолдарда қолданылғаннан мүлдем өзгеше болды. 4 2 0 локомотивтері Норрис (Б&О мұражайының коллекциясындағы "Лафаэтт" репродукциясы) азаматтық соғыстан бұрын сегіз қосарланған (0 8 0) локомотивтер құрастыратын теміржолдағы аномалия болды. Соғыс басталғанға дейін теміржолдың жаңа қуаты дәстүрлі болды, бірақ көптеген ескі, дәстүрлі емес жобалар қалды. 1884 жылға дейін локомотивтер зейнеткерлікке шыққан кезде локомотивтер нөмірлері қайта пайдаланылды; нөмірлер ретті бөлінбеді (ауыстыра нөмірлер пайдаланылмаса). 1884 жылы, шатасуды азайту үшін, барлық локомотивтер локомотивтер сияқты топқа қайта нөмірленді, содан кейін нөмірлер олар сілтеме жасаған локомотивпен бірге зейнеткерлікке шықты.

Балтимор белдеуі және электрлендіру

Джон В. Гарретттің Нью-Йоркке дейін желіге ие болу қалауы Балтимор арқылы темір жолды алып келу үшін Балтимор белдеу желісін салуға әкелді. Оның ең маңызды ерекшелігі - Камден станциясынан басталып, солтүстікке қарай Маунт-Роял станциясына дейін созылатын Говард-стрит туннелі болды. Буды пайдалануға қарсылық білдіру 1895 жылы Солтүстік Америкадағы алғашқы магистральды электрлендіруге әкелді. Бір бағыттағы пойыздарды будың соңына дейін созылған электр локомотивтерінің сериясы арқылы туннель арқылы тартты; екінші бағытта пойыз жай ғана беткейден төмен қарай жүреді. Дизельді отын өндіру электрмен жабдықтауды қажетсіз етті және ол 1952 жылы тоқтатылды.

"Қарт Мод"

Тағы бір жаңалық - Мале локомотивтерінің пайда болуы. Тасымалдауда экономдық жағдайға локомотивтер мен пойыздардың санын азайту арқылы қол жеткізуге болады, сондықтан әрқашан күшті локомотивтер іздестірілді. 1904 жылы #2400-де 0 6 6 0 дизайны енгізілді және тез арада мультфильмдегі қалыңдықтың есімімен "Олдь Мод" деп аталды. 1915 жылы "Олд Мод" 7000-ге қайта нөмірленді, ал ол 71,500 фунт тарту күшін мақтан тұтты және ең жоғары жылдамдығы 21 миль / сағ ғана үлкен жетістікке жетті. Бұл Солтүстік Америкадағы алғашқы "Мальлет" болды. B&O үшін үлкен санда соқпақтар жасалды, олардың ең үлкені EM 1 2 8 8 4.

"Дэн аға" және полковник Эмерсон

Дэниел Уиллардтың президенті кезінде полковник Джордж Х. Эмерсон басқарған қозғалтқыш күш бөлімі бу локомотивінің жұмысын жақсартуға арналған ұзақ тәжірибелер сериясына кірісті. Бастапқыда су құбыры қазандығына ерекше мән берілді, ал алғашқы кезеңдерде су құбыры қазандығына ерекше мән берілді. (Әдетте, тек от қорабында су құбырлары пайдаланылады.) Бұл тәжірибелердің ең басты нәтижесі #5600 Джордж Х. Эмерсон үйі болды, ол өзінің түріндегі алғашқы үй болды. Оның орнына бірегей жобаның көрнекті локомотивін жасау жоспарланған еді, бірақ жоба тоқтатылғанға дейін оның өте аз бөлігі ғана жасалды. Бу локомотивтерімен басқа да көптеген сынақтар жүргізілді, олардың өте аз бөлігі тұрақты әсер етті. ХХ ғасырдың басында әр түрлі құрамды локомотивтер, әсіресе Воклен және тандем үлгілері сыналды. Басқа жолдардағыдай, олар да техникалық қызмет көрсету мәселелерін тудырды және тек Mallets қайталанды. Кейбір қозғалтқыштарда Нью-Йоркке баратын жолда табылған рельс табақтарынан су алатын кастрюльдер болған. P 7 "президенттік" қозғалтқыштары бастапқыда зәйтүн жасыл түске боялған, кабинада АҚШ президенті алтынмен боялған; кейін олар қара көк түске боялды. Кейбір тәжірибелік қозғалтқыштарда әдеттегі американдық типтің орнына британдық стильдегі от қорабының есігі болды.

Дизельді

Басқа сынақтар теміржолдың бет-бейнесін өзгертті деуге болады. 1925 жылы B&O дизельдік локомотивтің алғашқы үлгісін сатып алушылардың бірі болды, оның CNJ 1000 алғашқы үлгісі болды. Бұлар иістенудің түтінге ұшырауымен буды пайдалануға шектеулер немесе тыйым салулар енгізілген жерлерде сарай қозғалтқыштары ретінде пайдаланылды. 1935 жылы бір дана негізгі дизельді электр қозғалтқышы (#50) жасалды; бұл ақырында Чикаго мен Алтон темір жолына, оған қосылған желіге берілді. Ақыры 1937 жылы B&O жолаушылар пойыздарын қуаттандыру үшін алғашқы бірнеше бірлік дизельдік локомотивтерді сатып алды. 1937 жылы олар дизельді электрлі локомотивтерді пайдалана отырып, жағалаудан жағалауға жүгірді. Темір жол бу локомотивтері тәжірибелерін тоқтатты, бірақ соғыс уақытындағы қысым көптеген басқа жаңа бу локомотивтерін сатып алуға әкелді. Дизельді отын шығару көп жылға созылып, сол уақытта ескі локомотивтерді жаңартудың ұзақ бағдарламасы жалғастырылды. P 7 Pacific-терде жақсартулар жасалды, оның ең бастысы Цинциннатиан болды, оның төрт қозғалтқышы Олив Деннис жобасына жаңартылды және оңтайландырылды, ол сондай-ақ жылжымалы құрамды жаңартуды бақылады. B&O стандарттауға баса назар аударған жоқ, ал жол дизельдері сатып алынғанда, олар барлық өндірушілерден сатып алынды. Алайда, 1963 жылы темір жолды сатып алған кезде олар барлық EMD желісіне айналу жолында болды, олар сонда да қалды. 1954 жылы 600-ші және 700-ші дизельдік машиналардың нөмірлерін босату үшін бу алмастырғыштар тобы қайта нөмірленді. 1956 жылы барлық локомотивтер қайтадан нөмірленді. Барлық бу локомотивтері 1000-ден төмен нөмірленді, осылайша дизельдік машиналардың саны артып келе жатқанда барлық төрт цифрлы нөмірлерді пайдалануға мүмкіндік болды.

Сақтау

0 6 0 D 44 Жоқ. 1190-шы жыл. Қазіргі уақытта Огайо штатының Шугаркриктегі Бу дәуірі дөңгелек үйінде паровозды бірнеше жыл бойы сыртта қалдырудың салдары туралы еске салу ретінде қойылады. Ол бастапқыда 1904 жылы Alco's Brooks Works компаниясы Buffalo, Rochester and Pittsburgh Railway No.152 ретінде, кейін B&O No. 1932 жылы 390, содан кейін көп ұзамай қайтадан 1190 болып қайтадан нөмірленді. Ол Нью-Мартинсвилл қаласына сыйға тартудан бұрын, өзінің қалған мансабы үшін Огайо өзенінің құм және шагыл компаниясына сатылды. 1979 жылдан 2008 жылға дейін No 1190-шы жылы Огайо штатының Беллвью қаласындағы Mad River және NKP мұражайында сыртқы элементтерде нашарлады. Кейіннен ол Нью-Йорктің Дюнкерктегі жеке меншік иесіне сатылды, ол оны 2014 жылы AOSR-ге сатып жіберді. 28 0 Жоқ. 476 саны. Қазіргі уақытта Мэриленд штатының Оукленд қаласында орналасқан B&O мұражайында тұрақты түрде көрініп тұр. (Ескертпе: Бұл локомотив B&O үшін ешқашан жұмыс істеген жоқ, өйткені Оукленд мұражайы оны тек типтік B&O локомотивін бейнелеу үшін қайта бояды. Бастапқыда ол Болдуин 1920 жылы Джонсборо, Лейк-Сити және Шығыс темір жолы үшін No. 40, ал 1925 жылы темір жол Сент-Луис-Сан-Франциско темір жолына қосылды және оны 76 деп қайта нөмірленді. Ол өзінің соңғы жылдарын 1947 жылдан 1967 жылға дейін Миссиссиппи темір жолының филиал желілерінде жұмыс істеген кірістер қызметімен өткізді. Кейіннен ол 1998 жылы Огайо орталық темір жолына қоймаға салғанға дейін Пенн-Вью тау темір жолында, Блэрсвилл және Индиана темір жолында және Геттисбург темір жолында туристік пойыздарды тарту үшін пайдаланылды. Содан кейін 2005 жылы Steam Railroading институтына қалпына келтіру үшін сатылды, ол ешқашан толықтай жүзеге аспады, ал локомотив 2018 жылы Оуклендке жол тапты.) 2 8 2 Q 3 Жоқ 4500 теңге. Қазіргі уақытта Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы B&O теміржол музейінде тұрақты түрде көрініс тапқан. Болдуин 1918 жылы салған, No. 4500 - бұл USRA стандартты 2 8 2 локомотивінің алғашқысы болды және ол B&O-ның Огайо бөлімінде 1958 жылы қызметтен шыққанға дейін негізінен жүк тасымалдады, бірақ төрт цифрлы дизельдік локомотивтерге жол ашу үшін 300-ге қайта нөмірленді. 1960 жылы локомотив B&O теміржол мұражайына берілді, ал 1964 жылдан бері тұрақты түрде көрсетіліп келеді. 4 6 2 P 7 Жоқ 5300 Президент Вашингтон. Қазіргі уақытта Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы B&O теміржол музейінде косметикалық қалпына келтіруді күтуде. Болдуин 1927 жылы атақты P 7 класының прототипі локомотив ретінде No. 5300 B&O-ға Royal Blue пойызын тартқан кезде, сондай-ақ Capitol Limited пойызында қызмет етті, ол 1957 жылы B&O-ның белсенді тізімінен алынып тасталғанға дейін, бір жылдан кейін 100 болып қайта нөмірленді. Локомотив 1968 жылы B&O теміржол музейінде статик көрініске қойылған кезде 1927 жылғы бастапқы көрінісінде статик көрініске қойылды.