Кіріспе

Уильям Лейтон Лейч (2 қараша 1804 - 25 сәуір 1883) - шотландтық суретші, суретші. Ол 22 жыл бойы Виктория патшаның сурет салу шебері болды. Ол Лондонның Палл Молл қаласында суретшілер академиясының вице-президенті болды.

Өмір

Лейч Глазго қаласында, бұрын теңізші болған солдаттың ұлы болып дүниеге келді. Лейч көп ұзамай өнерге деген құштарлығын дамытып, кейін Шотландия академиясының президенті болған Дэвид Макнимен бірге түнде сурет салуды үйренді. Жақсы жалпы білімнен кейін ол заңгер кеңсесінде жұмыс тапты, содан кейін тоқымашы, содан кейін үйдің сырлағыш және декораторы Харбут мырзаның шәкірті болды. 1824 жылы Глазгодағы Корольдік театрда сахна суретшісі болып жұмысқа орналасты және Сусанна Смеллиге үйленді, ол оған бес ұл мен екі қыз тудырды. Театр сәтсіз аяқталып, ол екі жыл бойы Маучлинде тыныштанды қораптарын бояп, содан кейін Лондонға көшіп барды. Ол жерде ол суретшілер Дэвид Робертс және Кларксон Стэнфилдпен танысты. Ол Копли Филддингтен сабақ алды және оны қор брокері Андерден мырза жазған жұмысына суреттер жасауға жалдаған. 1832 жылы Британ суретшілері қоғамында екі суретті көрмеге шығарғаннан кейін, ол 1833 жылы Нидерланды, Германия және Швейцария арқылы Италияға сапар шекті. Венецияда ол венгр суретшісі Миклош Барабаспен танысып, достасты; Олар 1834 жылы Маджоре көлінің аймағында гастрольге шығып, сурет салған, Лейч Барабастың болашақ жұмысына үлкен әсер етті. Төрт жыл бойы жоқ болғаннан кейін, Лейч негізінен оқытумен қамтамасыз етілді, Италияның негізгі қалаларына барып, онда және Сицилияда көптеген эскиздер жасады. Ол 1837 жылдың шілдесінде Лондонға оралды. Ол қазір өзін толығымен акварель суреттерінде оқыту мен жұмыс істеуге арнады. Ол ұстаз ретінде үлкен табысқа қол жеткізді және өзінің шәкірттері арасында көптеген аристократиялық адамдарды санауға болады. Ол Леди Кэннинг арқылы королева Викторияға таныстырылды және 22 жыл бойы корольдік отбасының сурет шебері болды. Уэльс ханшайымы оның соңғы шәкірті болды. Лейч 1841-1861 жылдар аралығында Корольдік академияда кейде көрме өткізді, бірақ 1862 жылы суретшілері институтының (RI) мүшесі болып сайланды. Сол кезден бастап ол оның көрмелеріне үнемі қатысып жүрді, бірақ басқа жерде көрме өткізбеді. Ол 20 жыл бойы қоғамның вице-президенті болып қызмет етті. Лейч 1883 жылы сәуірде Сент-Джонс Вудтағы үйінде қайтыс болды. Оның өлімінен кейін жасаған шығармаларының жинағы Пикадиллидегі су бояуы суретшілері институтының галереясында қойылған. Оның тек екі баласы ғана өмір сүрді. Оның үлкен ұлы Ричард Принципаль Лейч (1826-1882) де суретші болды.

Жұмыс

Лейч өзінің өнерінің шебері болды, ол табиғатты терең зерттеуге және ұлы шеберлерге, әсіресе өзінің ең жақсы кезінде Тернерге негізделген. Оның шығармалары көркем композициясымен, таза түстерімен, атмосфераның жарқын әсерімен ерекшеленеді. Оның суреттерімен суреттелген кітаптардың арасында Rev. Роберт Уолштың "Константинополь және түрік империясы" (1838); Джордж Ньюэнхам Райттың "Рейн, Италия және Грекия" (1840), және "Орта теңізінің жағалаулары мен аралдары" (1841), Уильям Броктонның "Италия" (1843), сэр Т. Д. Лаудердің "Шотландиядағы патшалық прогрестің мемориалы" (1843), және Джон Паркер Лоусонның "Шотландияның шекарасы" (184754). Оның өлімінде қолындағы эскиздер, өте аз дайын суреттер мен майлы суреттер 1884 жылы наурыз айында Кристиде сатылып, 9000 фунттан астамға сатылды.