Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық миссионер Альфред Джеймс Брумхолл (6 желтоқсан 1911 жыл - 11 мамыр 1994 жыл), сондай-ақ Энтони Джеймс Брумхолл немесе А. Дж. Брумхолл деп те аталады. Қытайдағы британдық баптисттік христиандық медициналық миссионер, Қытай ішкі миссиясының авторы және тарихшысы (осы күні Сингапурда орналасқан OMF International деп аталады).
British missionary
Alfred James Broomhall (6 December 1911 – 11 May 1994), also known as Anthony James Broomhall, or A. J. Broomhall, was a British Baptist Christian medical missionary to China, and author and historian of the China Inland Mission (renamed as Overseas Missionary Fellowship in 1964, known today as OMF International based in Singapore).
Қытай түбірі
"Джим" Брумхолл 1911 жылы Қытайдың Шаньдун провинциясындағы Шефу қаласында (қазіргі Янтай) баптистік миссионерлік қоғамның Қытайға миссионерлік қызмет атқарған Бенджамин Чарльз Брумхолл мен оның әйелі Марионның ұлы болып дүниеге келді. Брумхоллдар миссионерлік отбасы еді, ал Джим осындай қызметке қатысқан үшінші ұрпақ еді. Оның бабасы Бенджамин Брумхолл 20 жыл бойы Қытайдың ішкі істер миссиясының бас хатшысы болды және агенттіктің негізін қалаушы Джеймс Хадсон Тейлордың әпкесі Амелияға үйленді. Оның ағасы Маршал Брумхолл Бенджаминнің ұлдарының ең әйгілісі болды, ол миссионер және тарихшы болды. Бұл кәсіби үлгі Джимнің өмірінде қайталанды.
"Jim" Broomhall was born in Chefoo (now Yantai), Shandong, China, in 1911, the son of Benjamin Charles Broomhall and his wife Marion, missionaries to China with the Baptist Missionary Society. The Broomhalls were a missionary family, and Jim was the third generation to be involved in such work. His grandfather, Benjamin Broomhall, had been the general secretary of the China Inland Mission for 20 years and had married Amelia, sister of the founder of the agency, James Hudson Taylor. His uncle, Marshall Broomhall was the most famous of Benjamin's sons as a missionary and historian – a professional pattern repeated in Jim's life.
Қызмет көрсету міндеті
Джим өзінің туған қаласында, Яньтайдағы Қытай ішкі миссиялық ер балалардың дайындық мектебінде (Шефу мектебі) және кейіннен Англияның Бат қаласында Монктон Комб мектебінде ағасы Полмен бірге оқыды. Джим Брумхолл он тоғыз жасында Қытайдың Сычуань провинциясындағы Ляншан тауларында тұратын И (сонымен қатар Носу деп те аталады) халқы туралы кітап оқыды. Ол таңғалып, Иса туралы айтып беруді шешті. Дайындық барысында, өзінің үлкен ағасы Хадсон Тейлор сияқты, ол Лондонның Корольдік ауруханасында оқып, дәрігер болды. Курстарды бітіргеннен кейін ол Қытайдың ішкі миссиясына (CIM) қосылды және 1938 жылы Қытайға жөнелтілді.
Jim was educated in the city of his birth at the China Inland Mission Boy's Preparatory School (Chefoo School) at Yantai, and later at Monkton Combe School, Bath, England together with his older brother, Paul. When Jim Broomhall was nineteen, he read a book about the Yi people (also called Nosu), an isolated people of the Liangshan mountains in China's Sichuan province. Intrigued, he made up his mind to tell them about Jesus. In preparation, like his great uncle Hudson Taylor before him, he became a medical doctor receiving his training at the Royal London Hospital. After completing his courses, he joined the China Inland Mission (C. I. M.) and sailed for China in 1938.
Қытайға оралу
Ол келгенге дейін Қытай Жапониямен соғысып жүрген еді. Жапондықтар Қытайдың көп бөлігін өз бақылауында ұстады, ал елде саяхаттау қиын болды. Ол және басқа миссионерлер Гонконгқа барып, машина сатып алды. Олар машинамен Француз Индокитайы арқылы Қытай шекарасынан Сычуань провинциясындағы Чунцинге дейін жүрді. Джим қиын кезеңді қытай халқымен бірге бастан кешіру үшін Қытайда қалуға шешім қабылдады. Осы соғыс кезінде Джим Сичуаньдағы миссионерлік ауруханада дәрігер болып жұмыс істеді. Джим 1942 жылы Қытайда Теодора Джанет Черчилльге (13 маусым 1913 жылы туған; 2000 жылдың қарашасында қайтыс болған) үйленді. Олардың төрт қызы болды. 1943 жылы олар носу тайпасының арасында ізашарлық қызметті бастады. Бірақ жапондықтардың алға жылжуы оларды кетуге мәжбүр етті, олар әлі де Джимнің мақсатына - Ляншань тауларына жетпеген. Отбасы қауіпсіздігі үшін Үндістанға қашуға мәжбүр болды. Джим барлық адамдарға: "Мен Ляншанға барып, достар табуға тырысамын, өйткені мен жақсы көретін және қызмет еткім келетін И ағайындарым бар" деп айтты.
Before he arrived, China was at war with Japan. The Japanese were already in control of much of China and travel in the country was difficult. Undaunted, he and some fellow missionaries went to Hong Kong where they bought station wagons which they then drove through French Indochina and back over the Chinese border to Chongqing, Sichuan. Jim decided to stay in China to face the difficult times alongside the Chinese people. During this wartime, Jim practiced medicine in Sichuan at the mission hospital. Jim married Theodora Janet Churchill (born 13 June 1913; died November 2000) in 1942 in China. They had four daughters. The couple began pioneering work among the Nosu tribe in 1943, they traveled among them giving medical aid and making friends. But a Japanese advance forced them to leave, still not having reached Jim's target—the Liangshan mountains. The family had to flee to India for safety. Although thwarted, Jim told everyone "I want to go to Liangshan to make friends, for there are my Yi brothers whom I love and wish to serve."
Носуға қайта оралу
Соғыстан кейін Брумхолл 1946 жылы Қытайға оралды, ал Брумхолл Носуландқа кетті, әйелі мен екі қызын біршама уақыт Қытайдың оңтүстік-батысындағы Луошанда қалдырды. Брумхоллдар носулар арасында тағы төрт жыл тұрып, коммунистер келгенге дейін емхана құрды. 1947 жылы Джим өмірін қызмет етуге арнаған жеріне, Сычуаньның оңтүстік-батысындағы аймаққа, барып, тағы да ии халқына уағыздады. Ол Ланчжоудан Ляншанға дейін мыңдаған шақырым жол жүрді. Британдық миссионерлер Рут Дикс пен Джоан Уэльс қолдауымен ол науқастарға көмектесу және бір мезгілде Ізгі хабарды тарату үшін клиника ашты. Оны жергілікті тұрғындар қатты жақсы көретін. Халықтың алапеспен ауыратын адамдарды түсінбеушілігі мен қорқынышын жою үшін ол бір жыл бойы үйіне бір алапесті шақырып алады. Иилер Джимнің алапеспен ауыратын адамды қабылдағанына қатты таңғалды. Олар бір бөлмеде тұрып, бір тамақ жеді. Ауыл тұрғындары оның Жимге қауіп төндіргеніне қатты ашуланып, оны өлтіргілері келді. Джим есекпен алыс таулы аймақтардағы науқастарды тегін емдеу үшін жиі алыс жерлерге саяхат жасайтын. Джим өзен жағасында қашықтықта жүріп, науқастарды емдеп, өзі құрған емханаға шақырды. Бірде ол жас жігіттің көктеп қалған қолын (динамит жарылысынан зақымдалған) алып тастап, оның орнына жасанды аяқ-қол салды. Бірде ол қайырға мініп, шалғайдағы ауылдарға барып, ауруларға көмектеседі. Тіпті рентген аппаратының көмегінсіз-ақ, Джим сүйек ауруына шалдыққан қызға екі рет операция жасап, оған жаңа өмір сыйлады. Брумхолл дәрігер ретінде осы операцияны жүздеген рет жасады және жергілікті И халқы арасында үлкен құрметке ие болды. 1951 жылы Брумхоллдар бірнеше ай үй қамауында болды, содан кейін оларды төрт қызымен бірге Қытайдан қуды. Көптеген жергілікті иилер миссионерлер отбасымен қоштасуға келді.
After the war, Broomhalls returned to China in 1946 and Broomhall went to Nosuland, leaving his wife and two daughters at Luoshan, southwest China, for a while. In the end the Broomhalls spent four more years among the Nosu and established a clinic before the arrival of the Communists. In 1947 Jim finally arrived at the place he had dedicated his life to serve, a region in southwestern Sichuan where he could minister again to the Yi people. He had traveled the thousand miles from Lanzhou to Liangshan. Supported by British missionaries, Ruth Dix and Joan Wales, he opened a clinic to help the sick and to spread the Gospel at the same time. He was greatly loved by the local people. In order to dispel the misunderstanding and fear the public had for people with leprosy, he invited a leper to live in his house for a year. The Yi were appalled when Jim took in a leper. The two shared a room and ate the same food. The villagers were so outraged that the leper would endanger Jim this way that they wanted to kill him, but his condition improved, although the irreversible damage could not be undone. Jim often traveled far and wide by donkey to treat patients in remote mountain areas for free. Jim rode a mule along the river banks, treating patients and inviting them to a clinic that he had established. On one occasion he removed a young man's festering arm (it had been damaged in a dynamite explosion) and replaced it with an artificial limb, much to the joy of the boy's family. One summer he rode his mule up into remote mountain villages, tending the sick. Without even the aid of an x ray machine, Jim performed two operations on a girl with a crippling bone disease and gave her a new life. As a medical doctor, Broomhall performed these operation hundreds of times, and became much respected among the local Yi people. In 1951 the Broomhalls spent several months under house arrest, at the end of which they were expelled from China by the Communists with their four daughters. Many local Yi came to bid farewell to the missionary family.
Жаңа бағыт
Брумхоллдың CIM Таиландта медициналық жұмыс істей ала ма деген сұрағы үш аурухананың құрылуына әкелді. Сондай-ақ, Филиппиндегі Миндоро аралының мангян халқы арасында 1953 жылдан зейнеткерлікке шыққанға дейін 11 жыл ізашарлық миссионер болды.
Broomhall's investigations as to whether the CIM could undertake medical work in Thailand led to three hospitals being founded there; also a pioneering missionary among the Mangyan people of the island of Mindoro in the Philippines for 11 years from 1953 until he retired.
Жазушылық мансап
Ол дәрігер болып қызметінен шыққаннан кейін, хирургиялық пышақтарын тастап, қаламды қолға алып, тарихты жазуға кірісті. Ол Хадсон Тейлор мен Қытайдың ішкі аймағына қатысты деректерді он жылдан астам уақыт бойы қарап шықты. Нәтижесінде ол Хадсон Тейлордың ең толық және сенімді өмірбаянын жазды. Брумхолл кейіннен OMF-тің Ньюингтон Гриндегі (Лондон) ұлттық кеңсесінде бірқатар лауазымдарды атқарды.
When he retired as a doctor, putting down his surgical knives, he started picking up his pen to record history. He spent over a decade going through the vast range of records regarding Hudson Taylor and the China Inland Mission. Consequently, he wrote the most comprehensive and reliable biography of Hudson Taylor. Broomhall subsequently held a number of positions in the OMF's national office at Newington Green, London.
Қытайға соңғы сапары
1988 жылы денсаулығы нашар болғанымен, ол Иге тағы да баруға рұқсат алды. Ол Сичуань аймағына оралды, онда ол алғаш рет И халқына қызмет етті. Ол екі жылдан кейін қайтадан келіп қалуды қалайтынын айтып, жылап-сықтап кетіп қалды. Ол кезде ол құлақсыз және дененің бір жағында сал болып қалған еді, бірақ адамдар бір-біріне доктор Брумхоллдың оралғандығын хабарлауға жүгірді. Бір әйел оның алдына анасы берген сақинасын ұстап, тізе бүкті. "Сен анамды сауықтырдың. Өлер алдында ол маған өзінің сақинасын беріп, оны сізге беруім керек деді". 1991 жылы қайтып келген кезінде ол жергілікті ауруханаға 20 000 АҚШ доллары тұратын медициналық жабдықтар сыйға тартты. "Ляншань тұрғындары маған үлкен қолдау көрсетіп, көмектесті", - деді ол. "Олардың достығын ешқашан ұмытпаймын". Ешқашан қайтып оралмайтынын білген жас көзді дәрігер үйіне алып келуге бір топырақ түйірін алды. Үш жылдан кейін Джим 1994 жылы 11 мамырда қайтыс болды. Ол 82 жаста еді. Оның еңбектері христиан өмірінде және И туралы жазған бірнеше кітаптарында сақталған.
In 1988, although in ill health, he obtained permission to visit the Yi again. He returned to the region in Sichuan where he had first ministered to the Yi people. He left in tears, declaring he wanted to return again in two years. By then he was deaf and paralyzed along one side of his body, but people ran to tell each other that Dr. Broomhall was back. A woman knelt before him with a ring, given to her by her mother. "You healed my mother. When she was dying, she gave me her ring and said I must give it to you." During a subsequent return in 1991, he donated US$20,000 worth of medical equipment to the local hospital. ""The people of Liangshan have been such a support and help to me," he said. "I will never forget their friendship." Knowing he could never return again, the teary eyed doctor picked up a clod of earth to take home with him. Three years later Jim died on 11 May 1994. He was 82. His work lives on in the Christian lives he left behind and in the several books he wrote about the Yi.