Кіріспе

Француз ғалымы және зерттеушісі Альфред Дювосель (1793, Биевр, Эссон 1824, Мадрас, Үндістан) - француз ғалымы және зерттеушісі. Ол Жорж Кувьедің өгей ұлы еді.

Оңтүстік және Оңтүстік-Шығыс Азиядағы сапарлар

1817 жылдың желтоқсанында Дювосель Франциядан Британдық Үндістанға кетті және 1818 жылдың мамырында Калькуттаға келді, онда ол Пьер Медар Диардты кездестірді. Олар бірге француз шығыс үнді компаниясының сауда бекеті болған Чандернагорға көшіп барып, Париждің табиғи тарих мұражайына жануарлар мен өсімдіктерді жинауды бастады. Олар күнделікті тірі және өлі жануарларды әкелетін аңшыларды жұмысқа алатын. Олар жергілікті раджалардан да заттар алып, өздері аң аулауға шықты. Олар үйлерінің бақшасында жергілікті өсімдіктер өсіріп, су құстарын бақшаға қосқан. 1818 жылы маусымда олар Парижге алғашқы жөнелтілімін жіберді, онда Ганг өзеніндегі дельфиннің қаңқасы, "Тибет өгізінің" басы, аз белгілі құстардың әртүрлі түрлері, кейбір минералдық үлгілер және Суматрадан келген тапирдің суреті болды. Олар Хейстингс манажерінде зерттеген. Кейінгі уақытта олар тірі кашемир ешкісін, құс тұқымдас фазандарды және түрлі құстарды да әкелді. 1818 жылдың желтоқсан айында Томас Стэмфорд Раффлс оларды өзінің саяхаттарына еріп, өзінің ресми сапарлары кезінде олардың жинақтарын жалғастыруға шақырды. Ол Бенкулендегі резиденциясында мал қорымын құруды ұсынды. Желтоқсанның соңында олар жиналған малдарды тең бөлісу шартымен онымен бірге кетіп қалады. Пулу-Пинаң қаласында олар екі жаңа балық түрін және бірнеше құс түрін жинады. Ахемда олар бірнеше өсімдік, жәндіктер, құстар, жыландар, балықтар және екі бұғыны жинады. Малаккада олар аю, аргус және басқа құстарды сатып алды. Сингапурдан олар дугонг тауып, оның суреттерін және сипаттамасын дайындап, Раффлс Корольдік қоғамға жіберді. Оларды 1820 жылы Эверард Хоум жариялады және Этьен Джефруа Сент-Иларе мен Фредерик Кувье Histoire naturelle des mammifères журналында жариялауды жоспарлады. 1819 жылдың тамызында Бенкуленге келгеннен кейін Раффлс олардың коллекциясының көп бөлігін талап етіп, оларға суреттерінің, сипаттамаларының және жазбаларының көшірмелерін қалдырды. Дювосель мен Диард демалыс алып, өз үлестерін Калькуттаға жіберіп, бөлініп кетті. Бірақ саяси жағдайларға байланысты ол Бенгалиядағы Бенарес пен "Непал"дағы Катманду аумақтарына сапарларын шектеуге мәжбүр болды. Дегенмен, оның Непалға барғандығы туралы дерек жоқ, ал Бенгалияның Азия қоғамы журналының редакторы 1836 жылы Дувауселдің екі коллекционері Брайан Хогтон Ходжсонмен Катмандуда бір жыл өмір сүргенін атап өтті. Дювосел 1824 жылы тамызда Мадраста қайтыс болды, бірақ оның некрологы 1825 жылдың сәуірінде ғана жарияланды. Он жылдан кейін Францияда ол бірнеше минут ішінде жолбарыстың құрбаны болғаны туралы аңыз тарады.

Жарияланымдар

1820 жылдың ақпан айында Азия қоғамы (Калкутта, Үндістан) Дювосел мен Диардтың бірлесіп жазған "Sur une nouvelle espèce de Sorex Sorex Glis" атты мақаласын жариялады. 1822 жылдың көктемінде Азия қоғамы оның "Бенгалдың қара бұғысы туралы" мақаласын жариялады.