Кіріспе

Франческо Барберини:Франческо Барберини (; 23 қыркүйек 1597 - 10 желтоқсан 1679) - итальяндық католик кардинал. Папа Урбан VIII (1623-1644 жылдар аралығында билік құрған) немересі, ол өзінің ағасы жасаған непотизмнен зор пайда көрді. Оған Ватикан әкімшілігінде әртүрлі қызметтер берілді, бірақ оның жеке мәдени мүдделері, әсіресе әдебиет пен өнерде, оның өте маңызды меценаты болғанын білдірді. Оның хатшысы - антиквар Кассиано дал Поццо, ол сондай-ақ өнердің дарынды меценаты болды. Франческо кардинал Антонио Барберини мен Палестринаның князі болған Таддео Барберинидің ағасы болды.

Мансап

Ол Флоренцияда Карло Барберини мен Костанца Магалоттидің отбасында дүниеге келді. Пиза университетінде оқып, 1623 жылы канондық және азаматтық құқық мамандықтарын бітірді. Оның ағасы, жаңадан Папа Урбан VIII болып сайланған Маффео Барберини оны Сан-Джованни-ин-Латеранның бас діни қызметкері етіп тағайындады, ал екі айдан кейін Сант-Онофрионың кардинал-диаконосы болды, келесі жылы Сант-Агата де Готиге ауыстырылды. Жиырма алты жасында ол мемлекеттік хатшы және Авиньонға папалық легат болып тағайындалды. 1625 жылы ол Парижге арнайы легат ретінде барды және наурыздан қыркүйекке дейін кардинал Ришельемен түрлі келіссөздер жүргізді, соның ішінде Монсон келісімінің алдын ала талқылаулары болды. Жалпы алғанда, келіссөздер папалық үшін саяси табысқа әкелмеді, бірақ ол Пётр Павел Рубенс жасаған патша Людовик XIII-ден алты гобелен сыйлық ретінде алды. 1625 жылы ол Испанияға папалық легат ретінде сапар шекті, бірақ бұл миссия да сәтсіз болды. Келесі жылы Римге оралды. 1628 жылдан бастап ол Папалық мемлекеттердің сыртқы дипломатиясын тиімді жүргізді, ол Монфферрат маркизаты үшін және Отыз жылдық соғыс кезінде Францияны қолдаған. 1626 жылдың шілдесінде ол Ватикан кітапханасының кітапханашысы болып тағайындалды. 1632 жылы ол папаның вице-канцлеры болып тағайындалды. 1627 жылы Фарфа абатханасының мақтаулы абысы аталды. Папалық пен Парма мен Пьяченцаның Фарнездік герцогтігі арасындағы қақтығыстар 1641 жылы Кастро соғысына әкелді, одан папалық жақсы шықпады, ал тыныштық тек 1644 жылы Урбанның өлімінен бірнеше ай бұрын жасалды. Барберинидің кандидаты Кардинал Джулио Сакчеттидің 1644 жылғы папалық конклавта сайланбайтыны белгілі болғаннан кейін, Франческо мен Антонио Барберини өздерінің дауыстарын Джованни Баттиста Памфилиді қолдауға ауыстырды, өйткені ол оларға жағымды қарайды деп үміттенді. Олар қателескен. Памфили, Инокентий X (16441655) деген есімді алды, Кастро соғысындағы қаржыны басқаруға қатысты тергеуді бастады, алдымен Антонионы 1645 жылы Парижге қашуға мәжбүр етті, содан кейін 1646 жылы Франческо мен оның інісі Таддео Барбериниді ертіп келді. Мұнда олар кардинал Мазариннің қорғауында болды. Екі жылдан кейін Франческоны папа кешіріп, оған тәркіленген мүліктерін қайтарып берді. Римге оралғаннан кейін Франческо, шағын көлемде болса да, өнердің қамқоршысы ретінде өз рөлін қайтадан бастады. Кардинал Баргрейвпен кездесуден бас тартты (шамамен 11 ай бойы бірнеше өтініштерге қарамастан), өйткені оның қолындағы таныстыру хаттары кардиналдарға Каппони мен Панциролиге арналған, бірақ оған емес, Баргрейв басқалармен бірінші кездескенін білдіреді. 1666 жылы кардиналдар колледжінің деканы болды, 1667, 1669-1670 және 1676 жылдардағы конклавтарға қатысты. 1669 жылғы конклавта Барберини кардинал Пьетро Видонидің кандидатурасына қарсы болды, өйткені Видони кандидатурасы туралы оның пікірі сұралмаған еді. 1679 жылы 10 желтоқсанда Римде қайтыс болды. Ол жеке меценат ретінде де, кең ауқымды салаларда да өнердің қамқоршысы ретінде белсенді болды. Ол бірнеше ғылыми және әдеби бірлестіктердің, соның ішінде Accademia dei Lincei-нің мүшесі болды. 1623 жылы ол Conregazione della Reverenda Fabbrica di San Pietro қауымының мүшесі болды және Джованни Ланфранко, Андреа Сакки, Пьетро да Кортона, Николя Пуссен, Симон Вуэ және Валентин сияқты суретшілердің Санкт-Петербург үшін құрбандық үстелінің тапсырыстарын қамтамасыз ете алды. Жеке өмірінде ол Пуссеннің Римдегі алғашқы жылдары бірнеше суреттерін сатып алды.

Барберини сарайы

1625 жылы ол Римдегі Квириналь төбесіндегі Сфорца сарайына ие болды және бір жылдан кейін оны ағасы Таддеоға берді. Сатып алғаннан кейін, сарайдың айналасындағы жерді, сәулетші Карло Мадерноны сайтты әлдеқайда үлкен және үлкен сарайға айналдыру үшін жұмылдырды, ол Палаццо Барбериниге айналды және Таддео мен оның отбасы бір қанатта, ал Франческо екіншісінде өмір сүрді. Франческо мен Урбан оның безендіруіне кеңес беру үшін келді. Барберини отбасын атап өтетін иконографиялық бағдарламаны бас салонның кең көмкерілген күмбезі үшін Тоскана ақыны Франческо Браччолини ойлап тапты. Пьетро да Кортона иллюзионизм, түс, қозғалыс және орнаменттердің керемет көрінісін көрсетті. Бұл зайырлы барокколық интерьерді безендірудің жаңа бағытын белгіледі. Сондай-ақ, Барберини сарайында Франческо 1627 жылы Аразия Барберини немесе Барберини кебелектерін құрды, ол 1679 жылға дейін ашық болды. Оның өндірісіне Кортонаның "Константин тарихы" тақырыбында Кардиналдың 1625 жылы француз патшасынан алғандарын толықтыру үшін алты кебелек кірді. Кортона Барберини күмбезімен айналысқан кезде Франческо Кортонаның шәкірті Джован Франческо Романеллиді басқа суреттер мен құрбандық үстелдерін жасауға кірістірді, сондай-ақ оны Гобелен жұмыстарының бақылаушысы етіп тағайындады. 1634 жылдың ақпан айында кардиналдың Палаццодағы жеке театрында "Иль Сант'Алессионың" қайта қаралған нұсқасы қойылды. Кардинал либретто мен музыканы Стефано Ланди жазған. Ол Барберини сарайында ежелгі грек және рим қолжазбаларын қамтитын бай кітапхана құрды және көптеген еуропалық зиялыларды, ғалымдарды, ғалымдарды және суретшілерді, соның ішінде Афанасий Кирхерді, Жан Моринді, Габриэль Наудени, Герхард Иоганн Воссиус, Хайнсийді және Джон Милтонды қолдады. Сондай-ақ, Барберини сарайында ол шағын табиғи ғылымдар мұражайы мен ботаникалық бақты бастады, ал оның коллекциялары оның ежелгі мүсін, нумизматика және жазуларға қызығушылығын растады. Кейде Кодекс Барберини деп аталатын Libellus de Medicinalibus Indorum Herbis, оның құрметіне аталған. Қазіргі уақытта Барберини сарайында Антика ұлттық өнер галереясының бір бөлігі орналасқан. 1627 жылы кардинал Барберини Гроттаферратаның абысы атанып, кейіннен Гиан Лоренцо Берниниге бас құрбандық үстелін жасауды тапсырды. Бастапқыда ол Франческо Борромини жобалаған Сан-Карло алле Кварто Фонтан құрылысына қаражат бөлгенмен, олар сақталмады. Ол сондай-ақ шіркеудің ішкі бөлмесі үшін әртүрлі ескерткіштерді тапсырды, соның ішінде оның ұстаздары болған Г. Алеандро мен Б. Гуглиельмиге арналған Сан-Лоренцо-фроли-ле-Мурадағы және Кортона жобалаған.