Кіріспе
Папалық әкімшілік жүйесіндегі қаржының орталық басқармасы Апостольдық камера (Camera Apostolica), бұрын Папалық қазына деп аталатын, Рим Куриясындағы кеңсе болды. Бұл папалық әкімшілік жүйесіндегі орталық қаржы кеңесі болды және бір кездері Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған, бастапқыда камерриус (камерлен) ретінде белгілі, Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған, Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған, Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған, Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған, Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған, Киелі Рим шіркеуінің Камерленгосы бастаған. 2022 жылы Папа Францисктің "Праедикат евангелиум" атты апостолдық конституциясы 5 маусымнан бастап бұл қызметті жойды.
The Apostolic Camera (Camera Apostolica), formerly known as the Papal Treasury, was an office in the Roman Curia. It was the central board of finance in the papal administrative system and at one time was of great importance in the government of the States of the Church and in the administration of justice, led by the Camerlengo of the Holy Roman Church, originally known as camerarius (chamberlain). In 2022, Pope Francis's apostolic constitution Praedicate evangelium abolished the office as of 5 June.
Тарих
Камерариус (камерлан) лауазымын Рим папасы Урбан II құрды. XII ғасырдың ортасынан бастап папаның палата қызметкері (camerarius domini papae) папа сарайындағы қаржыны басқаруға сеніп тапсырылған, Курияның тұрақты мүшесі болды. Сол кезде папаның қазынасына түсетін табыс негізінен көптеген санақтардан, алым-салықтан және папаға бағынышты аумақтардан және оған тікелей тәуелді шіркеулер мен монастырлардан төленген алым-салықтан келетін. Cencius Camerarius (кейін Папа Honorius III, r. 12161227) 1192 жылы Liber Censuum деп аталатын папаның барлық осы кіріс көздерінің жаңа тізімін жасады. Бұрынғы тізім Геласий I (492496) және Григорий I (590604) дәуірлеріне жатады және ол Рим шіркеуінің игіліктері немесе жер меншігінен түсетін кірістер тізімдеріне негізделген. XIII ғасырда Апостольдық камера дамудың жаңа кезеңіне кірді. Крест жорықтарынан алынатын салықтарды жинау, Иннокентий III (1198-1216) кезінен кейін тұрақты түрде бағаланады, папа қазынасына жаңа міндеттер жүктеді, оған осы бағалауларды жинау мен бөлу міндеттелді. Сонымен қатар, осы ғасырдың барысында заттай төлем жүйесі ақша жүйесіне айналды, бұл процесс папалық қаржыны басқаруға айтарлықтай әсер етті. Епископтар мен абаттардың сервия коммуниялары (Аннаттарды қараңыз) белгіленген сомада реттелді. Олар Курияға тұрақты түрде әкелетін табыс аз емес. Бұған еншілес мағынада алынған жылдарды, әсіресе Климент V және Иоанн XXII кезінен бастап жасалған үлкен әмбебап резервтерді, сонымен қатар он үшінші ғасырдың соңынан бастап алынатын ерекше субсидияларды, санақты және басқа да бағалауларды қосу керек еді. Осылайша Апостольдық палатаның міндеттері үнемі кеңейе берді. Осы ақшаны жинау үшін ол көп сандаған агенттерді жалдады. Уақыт өте келе осы орталық қаржы бөлімінің маңызы айқын болды. Жоғары әкімшілік қызметкерлер әрқашан камералиан (камерариус) және қазынашы (тезауриус) болды - біріншісі тұрақты түрде епископ, екіншісі жиі бірдей дәрежеде болды. Келесі кезекке камераның дін қызметкерлері (clerici cameræ) келді, бастапқыда үш немесе төрт, кейін онға дейін. Олардың қасында Камера судьясы (аудиторы) болды. Бірінші екі атау камераның дін қызметкерлерімен бірге оның ең жоғары әкімшілік кеңесін құрды; олар кірістерді де, шығыстарды да бақылап, мұқият қарады. Олардың қызметінде төменгі дәрежелі шенеуніктер, нотариустар, хатшылар мен хабаршылар болды. 16 ғасырдың басынан кейін қалыптасқан шіркеуді басқарудың абсолютті жүйесі, сондай-ақ қаржы басқармасындағы біртіндеп трансформация, Апостолдық камераның міндеттерін көптеген жағынан өзгертті. Камерарий (камерленго, камеральян) Папа мемлекеттерінің үкіметіндегі ең жоғары лауазымды адамдардың бірі болды, XIX ғасырдың басына дейін, әкімшіліктің жаңа әдістері басқа лауазымды адамдарды шақырғанға дейін. 1870 жылы Папалық мемлекеттердің қалған бөлігі Италия Корольдігіне қосылды және оның орнына Ватикан қаласы пайда болды: Апостольдық камера папалық әкімшілікке ешқандай әсер етуді мүлдем тоқтатты, ал папалық қазынаның кірісі негізінен Петр пенсі мен басқа да сыйлықтардан алынғандықтан адалдар, Камера өзінің қаржылық кеңесі ретінде практикалық маңыздылығын жоғалтты, өйткені Петір пенсі деп аталатын кірістерді арнайы комиссия басқарады. Содан бері камераны құраған лауазымды адамдар - кардинал-камерленго, вице-камерленго, аудитор, бас қазынашы (1870 жылдан бері бос тұрған лауазым) және жеті камералық дін қызметкерлері - іс жүзінде құрметті лауазымдарды атқарады.
Басқа кеңселер
Апостолдық палата кардиналдар алқасының қазынасынан немесе камерасынан ажыратылады, оған кардинал-камерленго (Camerarius Sacri Collegii Cardinalium) төрағалық етеді. Ол Кардиналдар алқасының жалпы кірісін қадағалап отырды және 13-ші ғасырдың соңынан бастап куриялық мекемелердің қатарында пайда болды. Ол бұрыннан жоқ.