Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниядағы қалааралық электрлі темір жол Пенисуляр темір жолы (жергіліктілер үшін Пин деп аталады) - Америка Құрама Штаттарының Калифорния штатындағы қалааралық электрлі темір жол. Ол Сан-Хосе, Лос-Гатос және Пало-Альто арасындағы аймақты, қазіргі кезде "Силикон алқабы" деп аталатын аумақты қамтиды. Ол өзінің өмір сүруінің көп бөлігінде Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының еншілес компаниясы болды.
Former interurban electrified railway in California
The Peninsular Railway (known to locals as the Pin) was an interurban electrified railway in the U. S. State of California in the United States of America. It served the area between San Jose, Los Gatos, and Palo Alto, comprising much of what is today known as "Silicon Valley". For much of its existence it was a subsidiary of the Southern Pacific Railroad.
Сан-Хосе, Саратога және Лос-Гатос электр темір жолы (19001909)
Жарым арал темір жолы 1906 жылы қаңтарда Сан-Францискодан Сан-Хосеге қалааралық желіге шақыруларға жауап ретінде Оңтүстік Тынық мұхитының еншілес компаниясы ретінде құрылды. Лос-Гатосқа дейінгі желіден басқа, филиалдарды Альвизоға, Оклендке және Лик обсерваториясына дейін кеңейту жоспарланған. Алайда, 1905 жылы Колорадо өзенінің су тасқынынан (сол Солтон теңізін пайда етті) осы құрылысқа пайдаланылатын рельстердің көбі Лос-Анджелес пен Юма, Аризона арасындағы Оңтүстік Тынық мұхит желісін қайта құру үшін Императорлық аңғарға апарылуы керек болды. Сондықтан Сан-Хосе, Пало-Альто және Лос-Гатосты байланыстыратын желілер ғана салынды, ал Пало-Альто мен Сан-Матео арасында қалааралық қызмет жоқ. Бұл желіді аяқтау үшін келесі онжылдықта тағы бір әрекет жасалды, бірақ құрылысты қайтадан темір жолдың жетіспеушілігімен, бұл жолы Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты кейінге қалдырды. Жарым аралдық темір жолдың кез-келген жолын салудан немесе қалааралық операциялар жүргізуді бастамас бұрын, Сан-Хосе Лос-Гатос қалааралық компаниясының иелері Ф.С. Гренджер мен Дж.У. Реа өздерінің жолын Оңтүстік Тынық мұхиты қолдаған компаниямен бәсекелесуден аулақ болу үшін Пинге сатып жіберді. Бастапқы Pin тректері Алюм-Рок теміржол компаниясы, Пенисуляр темір жолы және Санта-Клара қалааралық темір жолы сияқты бірнеше басқа қалааралық компаниялардан болды. Сан-Хоседегі жарты арал темір жолы мен Алюм-Рок темір жолының кейбір жолдары Сан-Хосе темір жолдарына тиесілі болды және ешқашан жарты арал темір жолының бөлігі болмаған. Жарым арал темір жолының өзі салған жолдар: Лос-Гатосқа дейін Кемпбелл арқылы, Стивенс Крик жолымен Купертиноға дейінгі жол, Мейфилд кесу жолымен Купертинодан Мейфилдке және Купертинодан Лос-Гатосқа дейінгі екі жол, Саратогадан Конгресс-Спрингске дейінгі жол және Алюм Рок Паркіне дейінгі жолдың бір бөлігі.
The Peninsular Railway was incorporated in January 1906 as a subsidiary of the Southern Pacific in response to calls for an interurban line from San Francisco to San Jose. In addition to the line to Los Gatos, branches were also planned to extend to Alviso, Oakland and Lick Observatory. However, due to the Colorado River flood of 1905 (which created the Salton Sea), many of the rails to be used for this construction had to be rushed to the Imperial Valley to rebuild the Southern Pacific line between Los Angeles and Yuma, Arizona. Therefore, only the lines connecting San Jose, Palo Alto and Los Gatos were constructed, and interurban service did not exist between Palo Alto and San Mateo. Another attempt to complete this line came in the next decade, but construction was again delayed by a scarcity of steel rails, this time due to World War I. Before the Peninsular Railway had built any track or started running interurban operations, F. S. Granger and J. W. Rea, who owned the San Jose Los Gatos Interurban Company, sold their tracks to the Pin to avoid competing with a company backed by the Southern Pacific. The original Pin tracks were from several other already existing interurban companies, such as the Alum Rock Railway Company, the Peninsular Railroad, and the Santa Clara Interurban Railroad. Some of the Peninsular Railroad and Alum Rock Railway trackage in San Jose became owned by the San Jose Railroads and were never a part of the Peninsular Railway. The trackage that the Peninsular Railway built itself was the line to Los Gatos through Campbell, the line along Stevens Creek Road to Cupertino, the two lines along the Mayfield cutoff from Cupertino to Mayfield, and Cupertino to Los Gatos, the spur to Congress Springs from Saratoga, and part of the line to Alum Rock Park.
Жарым арал темір жолы (19061934)
1931 жылы жүйеде 34 трамвай жұмыс істеді. Сан-Хосе мен Пало-Альто арасындағы жолаушылар тасымалы 1910 жылы 5 наурызда басталып, 1934 жылы 1 қазанда аяқталды. Барлық желілер 1930 жылдардың аяғында автобус қызметімен ауыстырылды.
By 1931, the system was operating 34 streetcars on 91.1 mile (147 km) of track. Electric passenger service between San Jose and Palo Alto began on March 5, 1910, and ended on October 1, 1934. All of the lines were replaced by bus service by the late 1930s.
Физикалық инфрақұрылым
Жарым арал темір жолының меншігіне ол сатып алған компаниялардың барлық иеліктері, сондай-ақ қажетті жолдар, қосалқы станциялар және Сан-Хоседегі қалааралық көлік қоймасы кірді. Сан-Карлос және Суноль көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында Сан-Карлос көшесіне қараған көліктің үйірісі 1920 жылы 68 мильдік (109 км) жүйеде Сан-Хоседен басталған бірнеше негізгі жолдар болды.
The properties of the Peninsular Railway included everything owned by the companies it acquired as well as necessary tracks, substations, and a interurban carbarn in San Jose. The carbarn faced San Carlos street at the southwest corner of San Carlos and Sunol streets, by 1920, the 68 mile (109 km) system had several main tracks originating in San Jose.
Жарым арал темір жолының 52 және 61 вагондары
Бұл вагондар - Жарым арал темір жолынан қалғандардың барлығы. 52 және 61 екіуі де қазіргі уақытта Батыс теміржол музейінде және Сан-Хосе Лос-Гатос қалааралық компаниясы үшін жұмыс істейтін он екі ағаш вагондардың екеуі болды. Олар Пенинсуляр темір жолының басқаруына ие болған кезде қайта нөмірленді. 52-ші 2018 жылы әлі де жұмыс істейді және туристік экскурсиялар үшін қолданылады. Ол көптеген жылдар бойы үйдің артқы ауласында тігін бөлмесі ретінде пайдаланылғаннан кейін жұмыс істеу күйіне келтірілді. 61-ші тіркемелі автомобиль болды және қазіргі уақытта қалпына келтіруді күтуде.
These cars are all that's left of the Peninsular Railway. Both 52 and 61 are currently at the Western Railway Museum, and were two of twelve wooden cars operating for the San Jose Los Gatos Interurban Company. They were renumbered when the Peninsular Railway took over. The 52 is still operational as of 2018, and is used for tourist excursions. It was restored to operating condition after spending many years in a backyard being used as a sewing room. The 61 was a trailer car and is currently awaiting restoration.