Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның Хайленд қаласында орналасқан монастырь, Ұлыбритания Феарн аббатшылығы "Солтүстік шам" деп аталады Шотландияның Реформацияға дейінгі ең көне шіркеу ғимараттарының бірінде пайда болды. Шотландия шіркеуінің бір бөлігі және Росс графтығының Тайн қаласының оңтүстік-шығысында орналасқан тарихи ғимарат 2023 жылы шіркеу қызметтері үшін қолданылмай қалды, қалған жергілікті шіркеу қызметтері мен кездесулері көршілес қазіргі заманғы шіркеу залында өткізіледі. 2024 жылы шіркеу (бұрын Ниггпен бірігіп, Тарбатпен байланысты), Тарбат (Портмахомак) және Тэйн бұрынғы шіркеулерімен бірігіп, Шотландияның Пасхалық Росс түбегі шіркеуін құрды.
Monastery in Highland, Scotland, UK
Fearn Abbey – known as "The Lamp of the North" – has its origins in one of Scotland's oldest pre Reformation church buildings. Part of the Church of Scotland and located to the southeast of Tain, Ross shire, the historic building ceased to be used for church services in 2023, with remaining local church services and meetings to be held in the adjacent modern church hall. In 2024 the parish (previously united with Nigg and linked with Tarbat), was united with the former parishes of Tarbat (Portmahomack) and Tain to form Easter Ross Peninsula Church of Scotland.
Дизайн
Ғимараттың құрылымы өте қарапайым. Оның ұзындығы 96 фут, ені 26 фут. Терезелер биік ланцет тәрізді. Шығыс қақпасында биіктігі бірдей төрт ланцет бар, сондай-ақ қабырғаның барлық бекіністерінің арасында жұппен ұқсас саңылаулар пайда болады. Шығыс бөлігі бөлініп, Балнагоундық Росс отбасының жерлеу ордасы ретінде бөлінді. Ғибадатханаға жалғастырылған часовнялар немесе aisles бастапқы қабырғаларға қарсы кейінірек тұрғызылды. Ғимараттың ең маңызды бөлігі - оңтүстік қанаты, киелі Михаилға арналған шіркеу, оны әббат Финлей МакФед (1485 жылы қайтыс болған) тұрғызған болуы мүмкін. Оның ұзындығы 32 фут, ені 23 фут, ал негізгі ғимаратқа 14 фут кеңдіктегі аркамен байланысты. Батысында есік, шығысында амбри, оңтүстік жағында аббат Финлейдің ескерткіші, онда аббат қалқаны және жазуы бар: Hic jacet Finlaius McFaed abbas de Fern qui obit anno MCCCCLXXXV (Мұнда 1485 жылы қайтыс болған Ферн аббаты Финлей МакФейд жатыр). Кішкентай монументалды часовня XVI ғасырда шіркеудің оңтүстік-шығыс бұрышына қарсы тұрғызылған, ол екі терезелерді бұғаттаған. Ғимараттың солтүстік қабырғасына тағы бір шіркеу салынды. Ғимарат пен үй ғимараттары енді сақталмаған. Ғасырлар бойы шіркеу қоңырауының арқандары қоңырау мұнарасының астындағы шіркеу қабырғасының тастарына терең жарық түсірді.
The church is extremely simple in design. It is oblong in shape, 96 feet long and 26 feet wide internally. The windows are tall lancets. In the east gable there are four lancets equal in height, and similar openings appear in pairs between all the buttresses around the wall. The eastern end was partitioned off and set aside as the burial vault of the family of Ross of Balnagown. The chapels or aisles attached to the church were erected at later dates against the original walls. The most important addition to the building was the south wing, a chapel dedicated to St. Michael, which was probably erected by Abbot Finlay McFead (d. 1485). It is 32 feet long by 23 feet wide and is connected to the main building by an archway 14 feet wide. On the west side is a doorway; on the east side, an ambry, or recess; on the south side, a canopied monument to Abbot Finlay, which displays the abbot's shield and the inscription: “Hic jacet Finlaius McFaed abbas de Fern qui obit anno MCCCCLXXXV” (Here lies Finlay McFaed, abbot of Fearn, who died in the year 1485). A small monumental chapel was erected, probably in the sixteenth century, against the southeast angle of the church, blocking two of the windows. Another chapel was built against the north wall of the church. The cloister and domestic buildings no longer survive. Over the centuries, the rope of the church bell has worn a deep crevice into the stones of the church wall beneath the bell tower.
Орта ғасырлар
Алғашқы Феарн аббатшылығын Александр II билік құрған кезде Уиторн монастырының премонстраторлары құрды. Аббатхананы 1220 жылдары Росс графлығының 1-ші графы Ферхар қоныстанған, бірақ 1238 жылы екінші абат Малкольм Нигг кезінде оңтүстік-шығысқа қарай он мильге көшірілді. Бұл қадам солтүстік тайпалар тудырған дүрбелеңділіктен қажетті деп саналды, бірақ ауыл шаруашылығы үшін бай топырақ да игілік болды. Аббатхана Росс графтарының иелігінде болды, олар оны жылдар бойы сақтап, қорғады.
The original Fearn Abbey was established during the reign of Alexander II by Premonstratensians from Whithorn Priory, a monastery of white canons, who provided the first abbot. The Abbey was originally settled by Fearchar, 1st Earl of Ross, in the 1220s but was moved ten miles to the southeast in 1238 during the time of the second abbot, Malcolm of Nigg. The move was deemed necessary because of the turbulence created by the northern clans, but the richer soil for agriculture was also a boon. The Abbey was within the domains of the earls of Ross, who maintained and protected it over the years.
Реформация дәуірі
XVI ғасырдың басында комендатураны сол кездегі бала Патрик Гамильтон атқарды. Реформация қағидаларын қабылдаған Гамильтон 1528 жылы жиырма алты жасында еретик ретінде өртеліп өлтірілді. 1539 жылы король Джеймс V Рим папасы Павел III-ге Росс епискобы Роберт Кернкросты Феарнның абысы етіп тағайындауын ұсынды, себебі Кернкросс бай адам болғандықтан, бұзылып қалған ғимараттарды қалпына келтіруге қабілетті деп саналды. Николас Росс, Тейн колледжінің шіркеуінің провосты, 1545 жылы Кэрнкросс қайтыс болғаннан кейін аббатшылықты басқарды. Ол 1560 жылы парламентте отырғаннан және Шотландиядағы католицизмді жою үшін дауыс бергеннен бері бұл лауазымға секулярлық міндет ретінде ие болды деп есептеледі.
In the early sixteenth century, the commendatorship was assumed by Patrick Hamilton, a boy at the time. Hamilton, who adopted Reformation principles, was burned as a heretic at the age of twenty six in 1528. In 1539, King James V recommended to Pope Paul III that Robert Cairncross, Bishop of Ross, be appointed abbot of Fearn, primarily because Cairncross, as a man of wealth, was deemed capable of restoring the buildings, which had fallen into disrepair. Nicholas Ross, provost of the collegiate church of Tain, held the abbacy after the death of Cairncross in 1545. He is thought to have held the position as a secular charge since he sat in Parliament in 1560 and voted for the abolition of Catholicism in Scotland.
Реформациядан кейінгі дәуір
1587 жылы, Морангидің Уолтер Россінің, аббат Томас Росстің ұлы, жерлері Корольдікке қайтадан берілді. 1591 жылы Аббатхана Леттерфуридің Патрик Гордонға берілді. Феарн 1598 жылы Джеймс VI-дің атынан сэр Патрик Мюррейдің пайдасына Геани барондығына ие болды. 1609 жылы ол епископ Дэвид Линдсей үшін Росс кафедрасына қосылды, ал 1616 жылы епископ Патрик Линдсейге, 1617 жылы 28 маусымда Парламент актісімен расталды. 1633 жылы Карл I епископ Джон Максвеллге гранттарды растады. Реформациядан кейін аббатхана шіркеу ретінде пайдаланыла берді, бірақ 1742 жылы ғибадат кезінде флаконнан жасалған шатыр құлап, қауымның елуге жуық мүшесі қаза тапты. Қаңырап қалған шіркеудің жанында жаңа шіркеу салынғанымен, ол да 1770-ші жылдардың басында қираған күйге түсті. Нәтижесінде, 1772 жылы қираған аббатхананың бір бөлігі қайтадан салынды, ал аббатхана Шотландияның протестанттық шіркеуінің бір бөлігі ретінде қайтадан приход шіркеуі болды.
In 1587, during the commendatorship of Walter Ross of Morangy, son of Abbot Thomas Ross, the lands were resumed by the Crown. The Abbey was granted to Patrick Gordon of Letterfourie in 1591. Fearn was erected into the barony of Geanies in favor of Sir Patrick Murray by James VI in 1598. In 1609, it was annexed to the see of Ross for Bishop David Lindsay, and, in 1616, to Bishop Patrick Lindsay, as confirmed by Act of Parliament on 28 June 1617. The grants were confirmed to Bishop John Maxwell by Charles I in 1633. Following the Reformation, the Abbey remained in use as a parish church, but disaster struck in 1742 when the flagstone roof collapsed during a service, killing nearly fifty members of the congregation. Though a new church was built adjacent to the ruined church, it too had fallen into a ruinous state by the early 1770s. As a result, part of the original ruined Abbey was rebuilt in 1772, and the Abbey again became the parish church as part of the established Protestant Church of Scotland.
ХХ және ХХІ ғасырлар
Қазіргі ғимарат негізінен 1772 жылғы қалпына келтіруден басталады, бірақ ортағасырлық құрылыстың кейбір бөліктері әлі де бар. Оны 1971 жылы Иан Г. Линдсей және серіктестері қалпына келтірді. Тарихи Шотландияның қолдауымен 2002-2003 жылдары қайта қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Феарн аббатшылығындағы қауым жергілікті аймақтағы ауқымды іске қатысады және Шотландия шіркеуінің Экуенденидегі (Малави) Дүниежүзілік миссионерлік жобаларымен және Израильдегі Табета мектебінің белсенді байланыстары бар.
The current building substantially dates from the restoration of 1772, but still incorporates parts of the medieval structure. It was restored by Ian G. Lindsay & Partners in 1971. Further restoration was carried out in 2002–2003 under the auspices of Historic Scotland. The congregation of Fearn Abbey take part in outreach work in the local area and have active links to the Church of Scotland's World Mission projects in Ekwendeni, Malawi, and the Tabeetha School in Israel.