Кіріспе

Гудрёдр Олафссон (Guðrðr Óláfsson) - Дублин мен аралдар патшалығының билеушісі. Гудрёдр Гудрёдрсон Олафтың ұлы және Галлоуэй лорды Фергустың қызы Аффрик. Өзінің бүкіл мансабында Гудррдо таққа қарсыластармен күресті, бұл процесте өзінің патшалығының жартысын бәсекелес әулетке жоғалтты. Он жылға жуық уақыт бойы тақтан шығарылған болса да, Гудрр өз билігін қайта қалпына келтіруге тырысты. Алғашында ағылшынның Ирландияға басып кіруіне қарсы болған Гудррр ағылшынның Ирландия теңізіндегі үстемдігін мойындап, ағылшынға қосылды. Кров әулетінің барлық кейінгі патшалары Гудрёдрден тараған. Әкесінің билік құрған соңғы жылы Гудрёд Норвегия королі Инги Харальдссонның сарайына бармай, Норвегия корольдігімен тығыз байланыс орнатты. 1153 жылы Олафрды Крован әулетінің қарсыластары өлтірген кезде Гудрорд аралдарға оралып, өзінің узурпатор ағайындыларын құлатып, тақты өзіне алды. Гудрр, әрине, әкесіне қарағанда анағұрлым агрессивті саясат жүргізді, ал келесі жылы Ирландияның биік патшалығына үміткер болып отырған Cenél nEógain патшасы Мюрчертач Мак Локланға әскери көмек көрсеткен көрінеді. Көп ұзамай Гудрёдр Аргиллдің лоры, оның інісі Сомаирл мак Гилла Бригттен династиялық сынға ұшырады. 1156 жылдың соңында Гудррр мен Сомайрл теңізде жеңіске жетпеген шайқаста аралдар патшалығын өз араларына бөліп алды. Екі жылдан кейін Сомайрл тағы соққы беріп, Гудрёрдті аралдардан мүлдем кетуге мәжбүр етті. Гудрёд Норвегияға сапар шегуден бұрын Англия мен Шотландия патшалықтарында сүргінді өткізген көрінеді. 1161 жылы Гудрр өздігінен Норвегияның азаматтық соғыстарында ерекшеленіп, Ингидің құлдырауында болды. Гудрр 1164 жылы Шотландияның қолынан Сомайрлдің жеңіліп, қаза тапқаннан кейін аралдарға оралды. Ол патшалық билікті қайта иеленсе де, 1156 жылы Сомаирлге берілген аумақтар Сомаирлдің ұрпақтарымен сақталды. Кейбір уақытта Гудрёд қысқа уақытқа Дублиннің патшалық билігін басқарды. Бастапқыда ол Мюрчертахтағы жағдайды жеңіп шықса да, Дублиндіктер ақырында соңғысымен келісіп, Гудрёд аралдарға оралды. Бұл оқиға Гудрёдрдің Мюрчертахтың немересі Финдгуала инген Неиллмен некеге тұрғанына байланысты болуы мүмкін. 1170 жылы Дублин ағылшын-ирланд одақтастарының қолына түсті. Келесі жылы Дублиннің құлатылған патшасы қаланы қайтаруға тырысты, ал Коннахт патшасы Руадри Уа Кончобайр ағылшындарды Дублиннен қуып шығаруға тырысты. Екі жағдайда да Гудрёдр ағылшындарға қарсы әскери көмек көрсеткен көрінеді. Алайда кейінгі жылдары Гудрр өздерін ең күшті ағылшын жаулап алушыларының бірі Джон де Курсимен біріктірді. Гудрудрдың Гудрудрдың қызы Аффрикаға үйленген Иоаннға көмектесуі Иоаннның Улайд патшалығын табысты жаулап алуында маңызды рөл атқарған болуы мүмкін. Гудрёд 1187 жылы қайтыс болып, орнын үлкен ұлы Ргнвальдр бағындырады. Гудрёдр ұрпақтары арасындағы мұрагерлік дауларды болдырмауға тырысқан болса да, Ргнвальдр мен оның інісі Олафра Сварти таққа қатысты бір-бірімен күресті, ал туындаған қақтығыс кейінгі ұрпақтарға жалғасты.

Өмірбаян

Гудрёдр - Оралдар патшасы Олаф Гудрёдрсонның және оның әйелі Аффрик Фергузаның ұлы. Ерлер Крован әулетінің мүшелері болды, олар Дублин мен аралдардың патшасы Гудрёдр Крованнан тараған скандинавтық-гейлдік туыстар. Гудрёдр Крованның 1095 жылы қайтыс болғаннан кейін аралдар патшалығының тарихында белгісіздік кезеңін бастан кешіреді. Соңғысының үлкен ұлы Лгмадр патшалық билікке ие болған сияқты, бірақ ол көп ұзамай кіші ағалары Харальдр мен Олафрды қолдаған топтармен күресуге мәжбүр болды. Ол Харальдпен сәтті күрескенмен, Ирландиядан келген шетелдік күштер аралдарға кіріп, Норвегия королі Магнус Олафсон патшалықты қолға алды. Кейбір кезде Олафр Англия королі Генрих І қорғауына тапсырылды және он екінші ғасырдың екінші онжылдығында аралдардың королі ретінде қалпына келтірілместен бұрын, жастық шағын Англияда өткізді. Он үшінші-он төртінші ғасырдағы Манн хроникасы Гудрёдрдің анасы Аффрик Галлоуэйдің лорды Фергустың қызы болғанын көрсетеді. Фергустың ұрпақтарына қатысты бірнеше заманауи көздер оның Генрих I-нің заңсыз қызымен некеде болғанын және бұл әйел оның кем дегенде кейбір ұрпақтарының, соның ішінде Аффриктің анасы болғанын көрсетеді. ХХІ-ХІІІ ғасырдағы Холируд хроникасына сәйкес, Малколм 1160 жылы Галлоуэйде белгілі бір "конфедерациялық жауларды" жеңді. Бұл қарсыластардың нақты аты-жөні белгісіз болса да, бұл дереккөзде Шотландияның Сомайрл мен Фергюстың одақтастығына қарсы жеңісі туралы мәлімет болуы мүмкін. Жылдың аяғына дейін Фергус Холируд абатханасына кетіп, Сомайрл патшаның тыныштығына ие болды. Шотландия тажы мен Сомайрл арасындағы келісім Малькольм Сомайрл мен Фергусты бағындырғаннан кейін болған болуы мүмкін, бірақ басқа бір ықтималдық - бұл келісім Сомайрлдың шотландтарға Фергусты құлатуға көмектескен жағдайда жасалды. Сомайрлдің Шотландияның тажымен келісімін Малкольмның аралдардағы өз билігін мойындауын қамтамасыз ету үшін ғана емес, сонымен қатар Гудрёрдтың шотландтардан болашақта корольдік қолдау алу мүмкіндігін шектеу үшін де жасаған болуы мүмкін. Англия мен Шотландияда маңызды қолдау таба алмағандықтан, Гудрёдр өзінің номиналды норвегиялық иегері Ингиге жүгінген көрінеді. 1160 жылдың аяғында немесе 1161 жылдың басында Гудррр Норвегиядағы азаматтық соғыста ерекше болды, бұл Хаконар сагасының Хердибрейдс 13-ғасырлық Heimskringla саға жинағында дәлелденген. Исландиялық жылнамаларда Гудрёдр 1160 жылы аралдардың патшалығын қабылдады деп айтылуы Норвегияда болған кезде Инги Гудрёдрды ресми түрде патша ретінде танығанын дәлелдей алады. Гудрёдрдің Ингиді қолдауы оның әскери міндеттерін орындау кезінде жасалды деп күтуге негіз бар. Қалай болғанда да, Hákonar saga herðibreiðs Guðrøðr 1161 жылы Ослодағы шайқаста Ингидің соңғы құлдырауында маңызды рөл атқарғанын көрсетеді. Гудрёдрдің өзі туралы сагада Хаконға қарсы соңғы шайқаста Гудрёдр мың бес жүз адаммен бірге Хаконның жағына шыққаны айтылады. Гудрёдрдің өзінен бас тартқан билеушіні тастап кету шешімі таразыны Хаконның пайдасына бұрып, Ингидің жеңілуі мен өліміне тікелей ықпал етті. 1163/1164 жылдары патша тағына отырды. Гудрёдр Магнус Эрлингссонның таққа отырғызылуына қатысқан болуы мүмкін.

Аралдарға қайта оралу

Сомайрл 1164 жылы Шотландияға қарсы сәтсіз шабуылда қаза тапты. Он бесінші - он алтыншы ғасырлардағы Ольстер жылнамаларында Сомайрлдің Аргиллден, Кинтайрдан, Дублиннен және аралдардан шыққан әскерлері туралы мәлімдеме Сомайрлдің билігінің шыңын ашады және оның Гудрёдрдтен билікті узурпациялағанын растайды. Исландиялық жылнамаларда сақталған жазбаға қарамастан, Гудруд 1160 жылы аралдардың патшалығын қайтарып алды, Гудруд Сомайрл құлағаннан кейін аймаққа қайта оралған көрінеді. Әкесінің өлімінен кейін Дубгалл билікті өз қолына алған болуы мүмкін, бірақ Манн хроникасынан патшалық билікті Гудрёдрдің інісі Ргнвальдр сол жылдың аяғына дейін басып алғаны анық. Содан кейін Гудррдың Маннға келгені, ағасын аяусыз жеңіп, оны майып етіп, соқырлағаны айтылады. Гудрёдр патшалық билікті қайтарып алды, ал патшалық Крован әулеті мен Меик Сомайрл арасында 1156 жылы Сомайрлдің Гудрёдрға қарсы соққысынан туындаған бөлінуде бөлінді. 1172 жылы жазылған жазбада Маннға кейіннен аралдағы шайқаста өлтірілмей, Манс жағалауын бақылайтын күшті өлтірген Рагналл мак Эчмаркача басып кірген деп жазылған. Хроникада Рагналл "патшалық ұрпақтан" шыққан деп айтылса да, оның кім екені белгісіз. Бір ықтималдық, бұл адамның соңғы оқиғасы қандай да бір жолмен байланысты болды, солтүстікке қарай Гейл Дублинінің драматикалық құлдырауы алдыңғы жылдары. Ол Дублин мен аралдардың патшасы Эчмаркач мак Раннильдің алыс туысы ретінде қаланың бұрынғы билеушілерімен байланыста болуы мүмкін. Рэгналлдің аты оның Меик Торкайлдың мүшесі екенін білдіруі мүмкін, бұл отбасы Дублинде патшалық билікке ағылшын жаулап алғанға дейін ие болған және кейінірек кейбір жерлерге ие болған. Тағы бір ықтималдық - Рагналлдың шабуылы солтүстік Ирландиядағы оқиғалармен байланысты, онда Меик Локлан Cenél nEógan патшалығын Аed Méith Ua Néill-ге жоғалтты. Шын мәнінде, басқыншының өзі Гудрёдрдің ағылшындық одақтасы және күйеуінің баласы Джон де Курсиге қарсы болған Уи Неиллдің бір тармағы Уи Катайнның мүшесі болуы мүмкін. Хроникада Рагналлдың басып кіруі 1172 жылы болған деген нақты мәлімет болса да, бұл үзінді 1176 және 1183 жылдар аралығында орын алған оқиғалар бойынша берілген. Бұл жаудың 1177 жылы Иоанн Улайдты жаулап алғаннан кейін дереу шабуыл жасағанын білдіреді. Сондықтан, Гудрёдр Маннның Ирландиядағы Джонға көмектесіп жатқан кезінде Рагналл өзінің шабуылға кіріскен деп ойлануға болады. Маннның жылнамасына сәйкес, Дублиндіктер Гудрёрдты аралдардағы билігінің үшінші жылы патша ретінде билік етуге шақырды. Егер бұл дұрыс болса, онда мұндай келісім Дублиннің ирландтық иелері Мюрчертахтаның ашуын туғызады. Шын мәнінде, жылнамада Мюрчертактың осындай ұсыныстарға қарсылық білдіргені және "Корцелис" -те қалыптасудан бұрын Дублинге үлкен әскермен аттанғандығы айтылған. Дублинді қолға алған кезде Гудррр мен Дублинді қорғаған адамдар белгілі бір Осибленнің қолбасшылығындағы үш мың атты әскерді кері қайтарып жіберген. Соңғысы құлағаннан кейін Мюрчертах және оның қалған әскері аймақтан кетіп қалды. Хронологияның айырмашылығына қарамастан, екі жазбада да ұқсас әскери науқандар туралы айтылады, ал "Корцелис" және "Маг Фитарта" деген белгісіз жер атаулары Бойн аңғарындағы жақын маңдағы жерлерге қатысты болуы мүмкін. Бұл қақтығысты баяндаған тағы бір дереккөз - "Төрт қожайынның жылнамалары". Бұл дереккөзде сақталған дерекке сәйкес, Мюрчертактың Дублинде жеңілгенінен кейін және 1162 жылы кейіннен кері қайтқаннан кейін, ол Дублинге қарсы науқанға Лейнстер мен Мид күштерін қалдырды. Уақыт өте келе, бұл дереккөзде ирландтар мен Дублиндіктер арасында бейбітшілік орнағаны айтылады, онда соңғылары Мюрчертахқа жүз қырық унция алтын сыйлады. Ольстер жылнамасына сәйкес, бұл бейбітшілік Лайнстер патшасы Диармит Мак Мурчада Дублинді тонап, тұрғындарына үстемдік жүргізгеннен кейін қол жеткізілді. Төлем Дублиндіктердің Диармайттың иегері Мюрчертакты өз иелері ретінде мойындағанын көрсетеді, бұл өз кезегінде бейбітшілік бағасы Гудрёдрдің патшалықтан алынуы болды деп болжайды. 1176/1177 жылдың қысында Гудрёдр Мюрчертахтың немересі Финдуала Ник Локланмен ресми түрде үйленгенін, бұл рәсімді Папаның делегаты Вивиан, Селио Монтедегі Сент-Стефанның кардинал-қасиетшісі жүргізгенін айтады. Гудрёдр мен Финдгуаланың қарым-қатынас басталған нақты күні белгісіз, ал екеуі ресми некеге тұрмас бұрын біраз уақыт бірге болған болуы мүмкін. Мүмкін, одақ бастапқыда Мюрчертах тарапынан келісі�...

Ирландиядағы ағылшындықтармен келісілген

Нортгемптон хроникасына сәйкес, Гудрёд 1170 жылы Генрих II-нің жасөспірім ұлы Генрихтің таққа отырғызу рәсіміне қатысты. Салтанатты рәсімге Гудрёдр және Шотландия королі Вильгельм I сияқты монархтардың қатысуы Британ аралдарындағы Плантагенет билігінің императорлық аспектісін ішінара көрсетеді. Гудрёдрдің ағылшын патшалығымен тығыз қарым-қатынасы, әсіресе оның Дублинді бұрынғы бақылауын ескере отырып, Ирландияның ағылшын басқыншыларынан корольдік қорғанысты қамтамасыз етумен байланысты болуы мүмкін. Дублиндіктердің ағылшын авантюристтерімен жеңілуі және ағылшындардың бүкіл Ирландияда нығаюы, Крован әулеті өзін Ирландия теңізінің аймағында жаңа күштермен қоршап алды. Гудррдың Дублиндегі ағылшынға қарсы шығуына қарамастан, Гудрр өзінің қызы Аффрика мен ең күшті ағылшындардың бірі Джон де Курсидің арасындағы некелік одақ арқылы дәлелденгендей, өзін осы жаңа билікпен қайта сәйкестендіруге көп уақыт қажет болған жоқ. 1177 жылы Джон Улайдқа (бүгінгі Антрим және Даун графтықтарын қамтитын аймақ) шабуыл жасады. Ол Даунға (қазіргі Даунпатрик) жетіп, Улайд патшасы Руаидри Мак Дюинн Слейбені қуып, өзінің жаулап алуын нығайтып, шамамен ширек ғасыр бойы белгілі бір тәуелсіздікпен билік жүргізді. Джон мен Аффриканың некелескен нақты күні белгісіз болса да, оның Ирландиядағы таңғажайып табыстарына осы үйлесімнің өзі себеп болған болуы мүмкін. Әрине, онжылдықтар өткеннен кейін Гудрёдрдің ұлы мен мұрагері Ргнвальдрдің тұсында Иоанн Крован әулетінен елеулі әскери қолдау алды, және Гудрёдрдің өзі де осындай көмек көрсеткені мүмкін. 1190 жылдары Джон Гудрёдрдің туысы, Карик графы Дончад мак Гилла Бригттен әскери көмек алды. Гудрёрд сияқты Дончад Фергустың немересі болды, және Джонның Аффрикамен некелесуі Дончадтың онымен ынтымақтастығын түсіндіреді. Деңиздегі әскери қолдау уәдесі Джонды Гудрёдрмен бірігуге итермелеген болар, бірақ олардың одақтастығының маңызды аспектісі болуы мүмкін. Улайд пен Маннның билеушілері арасында өткенде болған қайғылы оқиғалар болды, және Джонның Крован әулетіне байлануы оның Улайдқа шабуыл жасауына түрткі болған болуы мүмкін. Шын мәнінде, Гудрёд 1176/1177 жылы Финдгуаламен өз некелерін ресми түрде бекітті және Гудрёд осы одақ арқылы өзінің династиясын Меик Лохлайнмен, Улайдтың тағы бір дәстүрлі жауымен байланыстырды. Гудрруд пен Джон арасындағы одаққа ықпал еткен тағы бір фактор 1177 жылы Меик Локлайнның Ценель-н-Еогайн патшалығын бәсекелес Уи Неилл әулеті Аед Меитке жоғалтуы болуы мүмкін. Қалай болғанда да, одақтар Джонның оң жақ қанатында Гудррр қорғауында болды, ол арқылы Джон сол жақ қанатында орналасқан Мейк Лохлайнмен ортақ мүдделерді бөлісті. Джон мұндай сәйкестендірулерді өз пайдасына пайдалануға тырысқан болар еді. Гудрёдр мен Джон арасындағы некелік одақ ағылшынның Ирландияны жаулап алуы тек Ирландияның ғана емес, аралдардың саясатына да әсер еткенін көрсетеді.

Дін қызметі

Ол шотландтық Дәуіт сияқты реформашы монарх деп қарауға негіз бар. Гудрр Олафрдың жаңғырту саясатын жалғастырды, бұл туралы аралдардың шіркеу тарихын құжаттаған көзі бар деректер дәлелдейді. Мысалы, Гудрёдр әкесінің Фурнесс шіркеуіндегі Сент-Мария аббатшылығына берген жарғысын бекітті, онда цистерциан үйінің монахтарына аралдардың епискобын таңдау құқығы берілді. Гудррр ағылшынның Сент-Бис монастырына "Эшеддала" (Дхун Глен) және "Асмундртофтс" (Баллеллин) жерлерін Сент-Олафр шіркеуі мен "Еуастад" жерлеріне (бәлкім, Баллуреге жақын) айырбастау үшін берді. Гудрёдр ұлдарының билік ету кезінде Сент-Бис бенедиктиндік монастырі Манкс жерлерінің патшалық гранттарын алуды жалғастырды. Манн жылнамасында Гудрёдр Мироскоудағы жерлерді Англиядағы Ривоулкс цистерциан абатханасына бергені туралы айтылған. Хроникада бұл жерлерге монастырь салынғаны және жерлер ақырында Рушендегі Сент-Мария аббатханасына тиесілі екендігі де жазылған. Гудрр сонымен қатар Англиядағы тағы бір цистерциан үйі Холм Культрам монастырының монахтарына белгілі бір коммерциялық құқықтар мен қорғаныстарды берді. Гудрёдр патшалығындағы шіркеулік юрисдикция - Аралдар епархиясы болды. Оның ерте тарихы туралы аз мәлімет бар, бірақ оның шығу тегі Уи Имайр империясымен байланысты болуы мүмкін. Аралдар мен Дублин арасындағы шіркеулік өзара байланыс Ирландияның Дублинге билік ету кезеңінде, Гудрёдр Крованның аралдардағы билігінің басында үзілген сияқты. Он екінші ғасырдың ортасына дейін Олафр өз патшалығының аумақтық шекараларына сәйкес келетін аралдар епархиясын нық құрды және аралдардың шіркеулік мойынсұнуын Кантерберий архиепархиясынан Йорк архиепархиясына ауыстыруды бастаған көрінеді. Мұндай өзгерістер оның епархиясын Дублиндікінен одан әрі алшақтату үшін жасалды. 1152 жылы папалық Дублин епархиясын архиепископтық мәртебеге көтеру шараларын қолға алды. Дублиннің аралдармен саяси және экономикалық байланыстары аралдардың епискобы Дублин архиепискобының бағынысты болуы мүмкін дегенді білдірді. Олафрға мұндай оқиға оның шіркеудегі билігін де, өз патшалығындағы дүниежүзілік билігін де құртпақ еді. Олафрдың өз таңдауы бойынша епископ болып құлшылыққа тағайындалған шіркеушіге ие бола алмауы және Йорк архиепискобының сүйіктісін қабылдаудан бас тартуы нәтижесінде, аралдардың епископтық орын Дублиннің шіркеулік үстемдігі кезінде бос болған көрінеді. Нәтижесінде, өзінің құрметті епископы болмағандықтан, Олафр епархиясы Дублиннің үдемелі билігіне түсу қаупі төнген көрінеді. Сонымен қатар, 1152 жылы Давид I Оркни мен аралдардың епархияларын болашақ Шотландияның Сент-Эндрюс архиепископтығына қосуға тырысты. Гудрёд 1152 жылы Норвегияға сапар шеккен кезде осы аралдардағы шіркеулік дағдарыс жағдайында болған болуы мүмкін. Сондықтан Гудрёдрдің шетелдегі мақсаты аралдар епархиясын қорғауға дайын скандинавиялық митрополиттің қамқорлығын қамтамасыз ету болуы мүмкін. Гудрёдрдің Норвегияда болуы, әрине, папаның елшісі, Альбаноның кардинал-епискобы Николас Брекспирдің Скандинавияға сапарымен тұспа-тұс келді. Ақырында жаңадан құрылған Норвегия провинциясы - Нидроссен архиепископиясы - Норвегияның материктік және сыртындағы он бір епархияны қамтыды. Мұндай шет елдік епархиялардың бірі 1154 жылы қарашада провинцияға ресми түрде қосылған. Он бір епархияның бесеуі Норвегияда, ал алтысы шетелдегі колонияларда (екісі Исландияда, біреуі Оркниде, біреуі Фарер аралдарында, біреуі Гренландияда және біреуі аралдарда) орналасқан. Норвегиялық архиепископтық епархияның құрылуы Норвегияның корольдік билігіне жақын орналасқан шеткі скандинавтық аумақтарды байланыстырды. Іс жүзінде, аралдар епархиясының саяси шындықтары - оның аумақтық шекаралары мен алыс Норвегияға номиналды бағыныстылығы - аралдар патшалығының саяси шындықтарын бейнелеген сияқты. Ғибадатханалық қайта бейімделуге қарамастан, Манкс дереккөздерінен белгілі аралдардың келесі епискобын Йорк архиепискобы Роджер де Понт л'Евэк құрды. Бұл епископ, Гамалиел есімді ағылшын, 1154 жылдың қазан айы мен 1155 жылдың басында, әрине, епархиялық қайта құру туралы хабар аралдарға жетпей тұрып, тағайындалған болуы мүмкін. Гуадродтың келісімінсіз Гамалиелдің діни қызметкер болып тағайындалуы мүмкін болса да, епископ Гуадродтың кем дегенде бір жарғысының куәсі болған көрінеді. Гамалиелдің Питербороға жерленгені оның бір кездері кафедрадан алынып тасталғанын білдіреді. [[Ф...

Өлім және ұрпақтар

Тас қамалдың суреті. Пил қамалы мен Сент-Патрик аралындағы Сент-Герман соборының қираған жері. Гудрёдр мен оның ұлы Олафр Свартидің аралда қайтыс болғаны туралы деректер бұл жерде патшалық резиденция болғандығын дәлелдей алады. Манн хроникасына сәйкес, Гудрёдрдің төрт баласы болды: Аффрика, Ргнвальдр, Иварр және Олафр Сварти. Хроникада Финдгуала Олафр Свартидің анасы екендігі және ол ата-анасының ресми некеге тұрмас бұрын туылғаны айтылса да, қалған үш баланың аналары белгісіз немесе белгісіз. Алайда оның анасы да заңға қайшы қатынастан туған болуы мүмкін. ХІІ ғасырда шіркеу неке қасиеттілігін нығайтуға тырысты және күйеулік қатынасқа қарсы іс-қимыл жасады. Осылайша, Вивианның Гудрр мен Финдгуаланың неке рәсімінде қатысуы туралы жазба папа өкілі аймақта некеге қатысты қатаң ережені жеке өзі нығайтуға тырысқаны туралы дәлел болуы мүмкін. Кез келген жағдайда, Гудрёдрдің тағы бір ұлы Руаидри болғандығын көрсететін дәлелдер болуы мүмкін, ол патша жарғысында Ргнвальдрдің ағасы ("Rotherico, fratre meo") ретінде жазылған. Гудрёдтың тағы бір қызы болған деп күтуге негіз бар, өйткені Манн хроникасы он үшінші ғасырдағы аралдар епискобын, Реджинальд есімді патшалық туылған деп сипаттайды және ол Олафра Свартидің сіңлісі болды. Гудрр 1187 жылы 10 қарашада Сент-Патрик аралында қайтыс болды. Гудрёдр мен оның ұлы Олафр Свартидің осы аралда қайтыс болғаны туралы мәліметтердің болуы бұл аралдың патшалық резиденция болғанын көрсетеді. Кез келген жағдайда, келесі жылы Гудрёдр Ионада жерленді. Бұл ғимараттың сәулетінде белгілі бір ирландтық әсерлер он екінші ғасырдың ортасына таман пайда болған. Шәжіре Олафр немесе Гудрёдрдің қолында болуы мүмкін. Гудрёдр қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің кіші ұлы Олафр Сварттиге "заңды некеде" туғандықтан, патшалық билікке ие болу туралы нұсқаулар қалдырды. Бір жағынан, бұл жазба Гудрёрдтың аралдарда патшалық институтын ілгерілетуін жалғастырғаны туралы дәлел болуы мүмкін. Мысалы, бұл оқиға Крован әулетінің билік басындағы мүшесінің патшалық мұрагерді тағайындағаны туралы ең алғашқы жазба болып көрінеді. Егер солай болса, мұндай келісім Гудрёдрдің таққа қарсылас талапкерлермен болған қиындықтарынан туындаған болуы мүмкін. Екінші жағынан, хроника оқиғалардың нақты есебін сақтап қалды ма, жоқ па, белгісіз, өйткені арал тұрғындары оның орнына билік етуге Ргнвальдрді таңдады, өйткені сол кезде тек бала болған Олафр Свартиден айырмашылығы, Ргнвальдер патша ретінде билік етуге толық қабілетті жас жігіт еді. Бір ықтималдық - Гудррр Ренвальдрдің Олафр Сварти өзін-өзі ұстай алғанға дейін уақытша лейтенант ретінде билік етуін көздеген болуы мүмкін. Ргнвальдр кейінірек меик Сомаирлемен одақ құрған сияқты, және бүкіл аралдар патшалығын уақытша өзінің басшылығымен біріктірген болуы мүмкін, бірақ кейіннен оған Олафра Сварти қарсылық білдірді, ал Гудрёдр ұрпақтары арасындағы күштеу қақтығыс кейінгі ұрпақтарға жалғасты.