Кіріспе
Физикалық шындықтан тыс жерде өмір сүретін нысан Онтологияда және ақыл-ой философиясында физикалық емес тұлға - физикалық шындықтан тыс жерде өмір сүретін нысан. Философиялық идеализм және дуализм мектептері мұндай заттар бар деп санайды, ал физикализм олар жоқ деп санайды. Физикалық емес субъектілердің бар екендігін болжау олардың табиғи табиғаты мен олардың физикалық субъектілерге қатынасына қатысты қосымша сұрақтарға әкеледі.
In ontology and the philosophy of mind, a non physical entity is an object that exists outside physical reality. The philosophical schools of idealism and dualism assert that such entities exist, while physicalism asserts that they do not. Positing the existence of non physical entities leads to further questions concerning their inherent nature and their relation to physical entities.
Абстрактілік ұғымдар
Философтар жалпы алғанда абстрактіл заттардың бар екендігіне келіседі. Ақыл физикалық теңдесі жоқ заттарды түсіне алады. Мұндай объектілерге сандар, математикалық жиынтықтар мен функциялар, философиялық қатынастар мен қасиеттер сияқты ұғымдар кіреді. Егер мұндай заттар шынымен де болжамдар болса, онда олар тек ақыл-ойымызда ғана бар, кеңістік пен уақыт ішінде емес. Мысалы, қызылдық сияқты абстрактілі қасиеттің кеңістікте-уақытта болуы жоқ. Метафизика мен эпистемологияны ажырату үшін, егер оларды субъектілер деп санау керек болса, мұндай объектілер оларды физикалық субъектілерден ажырату үшін логикалық субъектілер ретінде жіктеледі. Физикалық емес заттардың зерттеуін "Қиял шынайы ма?" деген сұрақпен қорытындылауға болады. Картезиандық дуалистер физикалық емес сананың бар екендігін ұстанып отырса, 20 және 21 ғасыр философтары ұсынған дуализмнің шектеулі түрлері (мысалы, меншік дуализмі) тек физикалық емес қасиеттердің бар екендігін ұстанады.
Ақыл-ой мен дене дуализмі
Дуализм - екі қарама-қарсы немесе қарама-қарсы аспектілерді бөлу. Дуалистік мектеп физикалық емес заттардың бар екенін болжайды, ең көп талқыланған - ақыл. Бірақ одан да көп нәрсе кедергілерге ұшырайды. Пьер Гассенди 1641 жылы Декарттың "Ойлануларына" жауап ретінде осындай проблемалардың бірін тікелей Рене Декартқа қойды: Декарттың Гассендиге және 1643 жылы оған ұқсас сұрақтар қойған Елизавета ханшайымына берген жауабы қазіргі кезде жетіспейтін болып саналады, өйткені ол өзара іс-қимыл проблемасы ретінде ақыл-ой философиясында белгілі болған мәселені қарастырмады. Бұл физикалық емес заттардың проблемасы, дуализм бойынша: нақты қандай механизм арқылы олар физикалық заттармен өзара әрекеттеседі және олар мұны қалай істей алады? Физикалық жүйелермен өзара іс-қимыл физикалық емес субъектіде жоқ физикалық қасиеттерді талап етеді. Дуалистер Декарт сияқты физикалық емес ақыл-ойының физикалықпен қарым-қатынасын түсіне алмайтынын және философиялық тұрғыдан түсіндіру мүмкін емес деп есептей отырып, мәселенің алдын алады немесе сұрақ қоюшы физикалық пен физикалық емес арасындағы айырмашылықты ойлаудың негізгі қателігін жасады деп мәлімдейді. ол әрқайсысының екіншісіне әсер етуіне кедергі келтіреді. Дуализм жауап бермеген физикалық емес туралы басқа да сұрақтарға әр адамның қанша ақыл-ойы болуы мүмкін деген сұрақтар жатады, бұл физикализм үшін мәселе емес, ол әр адамға бір ақыл-ойды анықтай алады; және ақыл-ой мен жан сияқты физикалық емес заттар қарапайым немесе құрама, егер соңғысы болса, құрамалар қандай "заттан" жасалады.
Descartes' response to Gassendi, and to Princess Elizabeth who asked him similar questions in 1643, is generally considered nowadays to be lacking, because it did not address what is known in the philosophy of mind as the interaction problem. This is a problem for non physical entities as posited by dualism: by what mechanism, exactly, do they interact with physical entities, and how can they do so? Interaction with physical systems requires physical properties which a non physical entity does not possess. Dualists either, like Descartes, avoid the problem by considering it impossible for a non physical mind to conceive the relationship that it has with the physical, and so impossible to explain philosophically, or assert that the questioner has made the fundamental mistake of thinking that the distinction between the physical and the non physical is such that it prevents each from affecting the other. Other questions about the non physical which dualism has not answered include such questions as how many minds each person can have, which is not an issue for physicalism which can simply declare one mind per person almost by definition; and whether non physical entities such as minds and souls are simple or compound, and if the latter, what "stuff" the compounds are made from.
Спирттер
Философиялық терминдермен физикалық емес тұлғаның шын мәнінде қандай екенін (немесе болатынын) сипаттау қиындық тудырады. Физикалық емес тұлғаны көрсететін ыңғайлы мысал - арбау. Гилберт Райл бір кезде Картезиандық дуализмді "машинадағы арбақ" деп атаған. Алайда, философиялық тұрғыдан, нақты физикалық емес, нақты физикалық емес тұлғаны жасайтын жынды туралы не екенін анықтау қиын. Егер арбалардың бар екендігі күмәнсіз дәлелденсе, бұл оларды нақты физикалық тұлғаларға жатқызуға мүмкіндік береді. Бұл жерде айтылған ақылға тән емес, физикалық емес тұлғаларға құдайлар, періштелер, жын-перілер және арбақтар жатады. Олардың бар екендігіне физикалық дәлелдердің болмауы, олардың бар болуы мен табиғаты ақыл-ой философиясынан тәуелсіз кеңінен талқыланады.