Аттар мен атаулар философиясы

Кіріспе

Есімдер мен атауларды баса назар аударатын философия.

Метафизикада номинализм – жалпы ұғымдар мен абстракт объектілердің тек қана есімдер немесе атаулар болып табылатынан басқа, шындықта жоқ деген көзқарас. Номинализмнің кем дегенде екі негізгі түрі бар. Бір түрі көптеген жеке заттармен (мысалы, күш, адамзат) бейнелене немесе мысалға келтіріле алатын жалпы ұғымдардың бар екенін жоққа шығарады. Екінші түрі кеңістік пен уақытта жоқ, яғни абстракт объектілердің бар екенін жоққа шығарады. Көптеген номиналистер кеңістік пен уақыттағы тек физикалық жеке заттардың ғана шын екенін, ал жалпы ұғымдар тек кейіннен, яғни жеке заттардан кейін ғана пайда болады деп санайды. Дегенмен, номинализмнің кейбір түрлері кейбір жеке заттар абстракт объектілер (мысалы, сандар) болып табылады десе, ал басқалары – кеңістік пен уақытта бар нақты объектілер (мысалы, тіректер, жыландар және банандар) болып табылады. Номинализм – бұл, ең алдымен, жалпы ұғымдар мәселесіне қатысты ұстаным. Ол Платондық реализм сияқты реалистік философияларға, олар жалпы ұғымдардың жеке заттардан жоғары тұратынын айтады, және Аристотельдің гиломорфтық субстанциялық теориясына, ол жалпы ұғымдардың олардың ішінде шынайы екенін айтады, қарсы тұрады. Алайда, "номинализм" атауы орта ғасырлық философиядағы Росцеллинмен болған пікірталастардан туындады. Номинализм термині латын тіліндегі nomen – "атау" деген сөзден шыққан. Джон Стюарт Милл номинализмді өзінің афоризмінде "атаулардан басқа жалпы ештеңе жоқ" деп түйіндеді. Құқық философиясында номинализм конституциялық номинализм деп аталатын құбылыста қолданылады.

Ортағасырлық философия

Орта ғасыр философиясында француз философы және теологы Росцеллин (шамамен 1050 – 1125 ж.) номинализмнің алғашқы, көрнекті жақтаушысы болды. Номиналистік идеяларды Питер Абелардтың еңбегінде кездестіруге болады, ал олар Окхемдік Уильямның еңбегінде гүлденді, ол ең ықпалды және толыққанды номиналист болды. Абелард пен Окхемнің номинализм нұсқасы кейде концептуализм деп аталады, ол номинализм мен реализм арасындағы орта жол ретінде ұсынылады, яғни ұқсас жеке тұлғалардың арасында ортақ нәрсе бар, бірақ ол ақылдағы түсінік, ақылдан тәуелсіз нақты бірлік емес. Окхем жеке тұлғалар ғана бар екенін, ал универсалиялар – жеке тұлғалар жиынтығын білдірудің ақыл-ой арқылы жүзеге асырылатын тәсілі екенін айтты. «Менің пікірімше, универсалия – бұл субъектіде бар нақты нәрсе емес, ол тек ақылдағы ой объектісі ретінде ғана бар [anima-дағы объективтік]», – деп жазды ол. Жалпы ереже бойынша, Окхем түсіндіру үшін қажет емес кез келген бірліктерді қабылдауға қарсы болды. Сондықтан, ол «адамзат» деп аталатын бірлік Сократ сияқты жеке тұлғаның ішінде орналасқан дегенге сенуге ешқандай себеп жоқ екенін, және мұндай тұжырыммен ештеңе түсіндірілмейтінін жазды. Бұл Окхемнің қырғыш пышағы деп аталатын талдау әдісімен сәйкес келеді, яғни кез келген құбылысты түсіндіру үшін мүмкіндігінше аз болжам жасау қағидасы. Сыншылар концептуалистік тәсілдер универсалиялардың тек психологиялық мәселесіне ғана жауап беретінін айтады. Егер бір түсінік екі жеке тұлғаға дұрыс және кездейсоқ емес қолданылса, олардың бір түсінікке кіруін негіздеу үшін екі жеке тұлға арасында қандай да бір ұқсастық немесе ортақ қасиет болуы керек, және осы мәселе универсалиялардың туындауына себеп болған метафизикалық мәселенің бастапқы нүктесі болып табылады (МакЛеод және Рубенштейн, 2006, §3d). Егер жеке тұлғалар арасындағы ұқсастықтар расталса, концептуализм орташа реализмге айналады; егер олар жоққа шығарылса, ол номинализмге құлайды.

In medieval philosophy, the French philosopher and theologian Roscellinus (c. 1050 – c. 1125) was an early, prominent proponent of nominalism. Nominalist ideas can be found in the work of Peter Abelard and reached their flowering in William of Ockham, who was the most influential and thorough nominalist. Abelard's and Ockham's version of nominalism is sometimes called conceptualism, which presents itself as a middle way between nominalism and realism, asserting that there is something in common among like individuals, but that it is a concept in the mind, rather than a real entity existing independently of the mind. Ockham argued that only individuals existed and that universals were only mental ways of referring to sets of individuals. "I maintain", he wrote, "that a universal is not something real that exists in a subject but that it has a being only as a thought object in the mind [objectivum in anima]". As a general rule, Ockham argued against assuming any entities that were not necessary for explanations. Accordingly, he wrote, there is no reason to believe that there is an entity called "humanity" that resides inside, say, Socrates, and nothing further is explained by making this claim. This is in accord with the analytical method that has since come to be called Ockham's razor, the principle that the explanation of any phenomenon should make as few assumptions as possible. Critics argue that conceptualist approaches answer only the psychological question of universals. If the same concept is correctly and non arbitrarily applied to two individuals, there must be some resemblance or shared property between the two individuals that justifies their falling under the same concept and that is just the metaphysical problem that universals were brought in to address, the starting point of the whole problem (MacLeod & Rubenstein, 2006, §3d). If resemblances between individuals are asserted, conceptualism becomes moderate realism; if they are denied, it collapses into nominalism.

Қазіргі заманғы және қазіргі философия

Қазіргі философияда номинализмді Томас Гоббс пен Пьер Гассенди қайта жаңғыртты. Қазіргі заманғы аналитикалық философияда оны Рудольф Карнап, Нельсон Гудман, Х. Х. Прайс қорғады. Соңғы уақытта кейбір ғалымдар номинализмнің жаңарулық және қазіргі заманғылық тұжырымдамасына қандай ықпал еткен болуы мүмкін екендігін сұрақтап жүр. Майкл Аллен Гиллеспидің пікірінше, номинализм осы екі кезеңге терең ықпал еткен. Жаңарулық және қазіргі заманғылық дәуірлер секулярлық болғанымен, олардың тамыры қасиеттілікке берік байланысты. Одан әрі, ол "Номинализм осы әлемді тоңкерді" дейді. "Номиналистер үшін барлық нақты болмыс жеке немесе ерекше болды, ал жалпылама ұғымдар – тек ойдан туған құбылыстар".

Түрлері

Номинализмнің әр түрлі түрлері бар, олар ең шектік нұсқасынан бастап, дерлік реализмге дейін жетеді. Бір шеткілігі – предикаттық номинализм, мысалы, Флаффи мен Китцлер екеуі де мысық, себебі «мысық» предикаты екеуіне де қатысты. Бұл барлық нысандардың атрибуттарының ұқсастығына байланысты. Осы көзқарасқа басты сын – ол универсалдар мәселесіне жеткілікті шешім ұсынбайды. Ол бір топ нәрсеге бірдей предикатты қолдануды қажет ететін себепті түсіндіре алмайды. Ұқсастық номинализмін жақтаушылар «мысық» екеуіне де қатысты дейді, себебі Флаффи мен Китцлер мысық үлгісіне жеткілікті ұқсас, оларды оның мүшелері ретінде жіктеуге болады, немесе олар бір-бірінен (және басқа мысықтардан) басқа нәрселерден кем айырмашылыққа ие, және осы себепті оларды бірге жіктеуге болады. Кейбір ұқсастық номиналистері ұқсастық қатынасының өзі универсал екенін, бірақ жалғыз қажетті универсал екенін мойындайды. Басқалары әрбір ұқсастық қатынасы ерекше екенін, және ол басқа ұқсастық қатынастарымен ұқсастығы арқасында ғана ұқсастық қатынасы болып табылады деп санайды. Бұл шексіз регрессияны тудырады, бірақ көптері бұл зиянды емес деп санайды. Сыныптық номинализм кластық мүшеліктің қасиеттік қатынастардың метафизикалық негізін құрайтынын айтады: екі қызыл шар қасиеттеріне сәйкес келетін кластардың мүшелері болып табылады – қызыл болу және шар болу. Сыныптық номинализмнің кейбір сыныптарды «табиғи сыныптар» деп қарастыратын нұсқасын Энтони Квинтон ұстанады. Концептуализм – бұл ойлау ақылының ішінде орналасқан тұжырымдалған құрылымдар ретінде ерекшеліктердің жалпылығын түсіндіретін философиялық теория. Концептуалистік көзқарас универсалдардың метафизикалық түсінігіне ақылдың оларды қабылдауынан тыс ерекшеліктерде олардың болуын жоққа шығаратын көзқараспен қарап, жуықтайды. Номинализмнің тағы бір түрі – троптық номинализм. Троп – бұл қасиеттің нақты бір мысалы, мысалы, көйлектің нақты жасыл түсі. Бір адам ұқсас троптар арасында бастапқы, объективті ұқсастық қатынасы бар деп айта алады. Тағы бір жол – барлық көрінетін троптар бастапқы троптардан құралады және ең бастапқы троптар толық физиканың элементтері болып табылады. Сондықтан, троптардың бастапқы ұқсастығын себептік ажыратылмаушылық тұрғысынан түсіндіруге болады. Екі троп бір-біріне толық ұқсас, егер бірін екіншісіне ауыстыру олар қатысып жатқан оқиғаларға ешқандай өзгеріс енгізбесе. Макродеңгейдегі ұқсастықтың әртүрлі дәрежелері микродеңгейдегі ұқсастықтың әртүрлі дәрежелерімен түсіндірілуі мүмкін, ал микродеңгейдегі ұқсастық себептік күштен кем емес физикалық нәрсе ретінде түсіндіріледі. Дэвид Армстронг, бәлкім, ең көрнекті қазіргі заманғы реалист, номинализмнің осындай троптық нұсқасы перспективалы екенін айтады, бірақ ол өзінің универсалдар теориясы сияқты табиғат заңдарын түсіндіре алмайды деп санайды. Иан Хэкинг сондай-ақ қазіргі заманғы ғылымның әлеуметтік конструктивизмі деп аталатын көп бөлігінің шын мәнінде айтылмаған номиналистік метафизикалық көзқараспен қозғалатынын дәлелдейді. Оның айтуынша, осы себепті ғалымдар мен конструктивистер көбінесе «бір-бірін естімейді». Марк Хуняди қазіргі заманғы Батыс әлемін «либидиналдық номинализм» фигурасы ретінде сипаттайды. Ол ортағасырлық номинализмде пайда болған жеке ерікке деген талаптың «либидиналдық номинализмге» айналып, онда құштарлық пен ерік біріктіріледі деп санайды.

There are various forms of nominalism ranging from extreme to almost realist. One extreme is predicate nominalism, which states that Fluffy and Kitzler, for example, are both cats simply because the predicate 'is a cat' applies to both of them. And this is the case for all similarity of attribute among objects. The main criticism of this view is that it does not provide a sufficient solution to the problem of universals. It fails to provide an account of what makes it the case that a group of things warrant having the same predicate applied to them. Proponents of resemblance nominalism believe that 'cat' applies to both cats because Fluffy and Kitzler resemble an exemplar cat closely enough to be classed together with it as members of its kind, or that they differ from each other (and other cats) quite less than they differ from other things, and this warrants classing them together. Some resemblance nominalists will concede that the resemblance relation is itself a universal, but is the only universal necessary. Others argue that each resemblance relation is a particular, and is a resemblance relation simply in virtue of its resemblance to other resemblance relations. This generates an infinite regress, but many argue that it is not vicious. Class nominalism argues that class membership forms the metaphysical backing for property relationships: two particular red balls share a property in that they are both members of classes corresponding to their propertiesthat of being red and being balls. A version of class nominalism that sees some classes as "natural classes" is held by Anthony Quinton. Conceptualism is a philosophical theory that explains universality of particulars as conceptualized frameworks situated within the thinking mind. The conceptualist view approaches the metaphysical concept of universals from a perspective that denies their presence in particulars outside of the mind's perception of them. Another form of nominalism is trope nominalism. A trope is a particular instance of a property, like the specific greenness of a shirt. One might argue that there is a primitive, objective resemblance relation that holds among like tropes. Another route is to argue that all apparent tropes are constructed out of more primitive tropes and that the most primitive tropes are the entities of complete physics. Primitive trope resemblance may thus be accounted for in terms of causal indiscernibility. Two tropes are exactly resembling if substituting one for the other would make no difference to the events in which they are taking part. Varying degrees of resemblance at the macro level can be explained by varying degrees of resemblance at the micro level, and micro level resemblance is explained in terms of something no less robustly physical than causal power. David Armstrong, perhaps the most prominent contemporary realist, argues that such a trope based variant of nominalism has promise, but holds that it is unable to account for the laws of nature in the way his theory of universals can. Ian Hacking has also argued that much of what is called social constructionism of science in contemporary times is actually motivated by an unstated nominalist metaphysical view. For this reason, he claims, scientists and constructionists tend to "shout past each other". Mark Hunyadi characterizes the contemporary Western world as a figure of a "libidinal nominalism." He argues that the insistence on the individual will that has emerged in medieval nominalism evolves into a "libidinal nominalism" in which desire and will are conflated.

Математикалық номинализм

Философия, әсіресе онтология және математика философиясы жиын теориясынан бас тартуы керек деген пікір Нельсон Гудманның еңбектеріне көп қарызды (әсіресе Гудманның 1940 және 1977 жылдарғы жазбаларын қараңыз), ол бөліктері жоқ, нақты және абстрактілі тұлғалар – жеке тұлғалардың бар екенін айтты. Жеке тұлғалардың жиындары да бар, бірақ бірдей жеке тұлғаларды қамтитын екі жиын бір жиын болып табылады. Гудман өзі Станислав Лесневскийдің еңбектеріне, әсіресе оның мереологиясына көп сүйенді, ол Кантор жиын теориясымен байланысты парадокстарға жауап ретінде пайда болды. Лесневский бос жиынның бар екенін жоққа шығарды және кез келген бір элементті жиын оның ішіндегі жеке тұлғамен сәйкес деп санады. Түрлер немесе туыстар деп есептелетін кластар – олардың құрамына кіретін нақты тұлғалардың нақты қосындысы болып табылады. Мысалы, философтар класы – барлық нақты, жеке философтардың қосындысы ғана. Жинақ теориясының экстенсионалдық принципі, бір немесе бірнеше бірдей элементтерді қамтитын жақшалардың кез келген жұбы бір жиынды білдіреді деп сендіреді. Сондықтан {a, b}, {b, a}, {a, b, a, b} – бәрі де бір жиын. Гудман және математикалық номинализмнің басқа да жақтастары үшін {a, b} сондай-ақ {a, {b}}, {b, {a, b}} және a мен b-нің бір немесе бірнеше мысалдарымен жақшалардың кез келген комбинациясына тең, егер a және b жеке тұлғалардың есімдері болса, ал жиын емес. Гудман, Ричард Милтон Мартин және Уиллард Куин барлығы да ұжымдықтар туралы ойлау үшін виртуалды жиындар теориясын қолдады (әсіресе Куиннің 1969 жылғы еңбегін қараңыз), бұл квантталған айнымалының ғаламында виртуалды жиындар болмайды дегеннен басқа, жиындардағы барлық элементарлық операцияларды жүзеге асыруға мүмкіндік береді. Математика негіздерінде номинализм математикалық мағынадағы жиындардың бар екенін қабылдамай, математика жасауды білдіреді. Практикада бұл квантталған айнымалылар сандар, нүктелер, бастапқы реттелген жұптар және басқа да абстрактілі онтологиялық примитивтердің ғаламдарынан өте алады, бірақ мүшелері осындай тұлғалар болып табылатын жиындардан емес. Бүгінгі күнге дейін заманауи математиканың корпусының аз ғана бөлігі номиналистік тұрғыдан қайта құруға болады.

A notion that philosophy, especially ontology and the philosophy of mathematics, should abstain from set theory owes much to the writings of Nelson Goodman (see especially Goodman 1940 and 1977), who argued that concrete and abstract entities having no parts, called individuals, exist. Collections of individuals likewise exist, but two collections having the same individuals are the same collection. Goodman was himself drawing heavily on the work of Stanisław Leśniewski, especially his mereology, which was itself a reaction to the paradoxes associated with Cantorian set theory. Leśniewski denied the existence of the empty set and held that any singleton was identical to the individual inside it. Classes corresponding to what are held to be species or genera are concrete sums of their concrete constituting individuals. For example, the class of philosophers is nothing but the sum of all concrete, individual philosophers. The principle of extensionality in set theory assures us that any matching pair of curly braces enclosing one or more instances of the same individuals denote the same set. Hence {a, b}, {b, a}, {a, b, a, b} are all the same set. For Goodman and other proponents of mathematical nominalism, {a, b} is also identical to {a, {b} }, {b, {a, b} }, and any combination of matching curly braces and one or more instances of a and b, as long as a and b are names of individuals and not of collections of individuals. Goodman, Richard Milton Martin, and Willard Quine all advocated reasoning about collectivities by means of a theory of virtual sets (see especially Quine 1969), one making possible all elementary operations on sets except that the universe of a quantified variable cannot contain any virtual sets. In the foundations of mathematics, nominalism has come to mean doing mathematics without assuming that sets in the mathematical sense exist. In practice, this means that quantified variables may range over universes of numbers, points, primitive ordered pairs, and other abstract ontological primitives, but not over sets whose members are such individuals. To date, only a small fraction of the corpus of modern mathematics can be rederived in a nominalistic fashion.

Терминнің тарихи шығу тегі

Кейінгі орта ғасырлық ой-санатының бір саласы ретінде "номинализм" ұғымына деген қызығушылық артып келеді. Дәстүр бойынша, он төртінші ғасыр номинализмнің өркендеу дәуірі саналады, ал Джон Бурридан және Уильям Окхэм сияқты тұлғалар оның негізін қалаушылары деп есептеледі. Дегенмен, "номинализм" ұғымы қозғалыс ретінде (әдетте "реализмнен" өзгеше) алғаш рет тек он төртінші ғасырдың соңында пайда болды және он бесінші ғасырда ғана кеңінен тарала бастады. Реализммен байланысты антиква және номинализммен байланысты модерна екі түрлі жол туралы түсінік тек он бесінші ғасырдың соңында ғана кеңіне таралды – бұл дау-жанжал он алтыншы ғасырда тоқтап қалды. "Номинализм" мен "реализм" арасындағы айырмашылық тұрғысынан нақты ойлау тек он бесінші ғасырда пайда болғанын білген ғалымдар он төртінші ғасырда номинализм мектебінің бар болғанына күмән келтіруде. Окхэм, Бурридан, Марсилиус және басқалардың арасында ұқсастықтар болғанымен, айқын ерекшеліктері де бар. Негізгі мәселе, Роберт Паснау он төртінші ғасырдың жазбаларында "номинализм" деп аталатын дәйекті ой-санатының қандай да бір формасын табуға болатынына күмән келтірді. Бұл, кейбір ғалымдардың пікірінше, он төртінші ғасырда модерна, яғни номинализм мен антиква, яғни реализм арасындағы дау ретінде бейнеленген кейінгі схоластикалық философияның тарихын түсінуді қиындатады. Бұл оқиғалар, Уильям Окхэмнің номиналистік идеяларының он жетінші ғасырдағы схоластиканың жоқ болуына көрінгендей болжам жасауымен байланысты.

Анықтамалар және қосымша оқу

Адамс, Мэрилин МакКорд. Уильям Окхэм (2 томдық) Нотр-Дам, Индиана: Нотр-Дам университетінің баспасы, 1987. Ағылшын тілінің америкалық мұралық сөздігі, төртінші басылым, 2000. Борхес, Хорхе Луис (1960). “De las alegorías a las novelas” (“Алегориялардан романдарға”) “Otras inquisiciones” (“Басқа да зерттеулер”) (153–56 бб.). Берджесс, Джон (1983). Сондықтан мен номиналист емеспін. Нотр-Дам журналы. Формальды логика 24, № 1, 93–105. Берджесс, Джон және Розен, Гидеон (1997). Объектісі жоқ субъект. Принстон университетінің баспасы. Куртенэй, Уильям Дж. Адам Водехам: Оның өмірі мен еңбектеріне кіріспе. Лейден: E. J. Brill, 1978. Фейблман, Джеймс К. (1962). “Номинализм” “Философия сөздігінде”, Дагоберт Д. Рунес (ред.). Тотова, Нью-Джерси: Littlefield, Adams & Co. (сілтеме) Гудман, Нельсон (1977). Көріністің құрылымы, 3-ші басылым. Kluwer. Хаккинг, Иан (1999). Не құрылыс жасайды? Гарвард университетінің баспасы. Карин Усади Кац және Михаил Г. Кац (2011). Қазіргі математикадағы номиналистік тенденцияларға буржуазиялық сын және оның тарихнамасы. Ғылымның негіздері. Сілтемесін қараңыз. Милль, Дж. С. (1872). Уильям Гамильтонның философиясын зерттеу, 4-ші басылым, XVII тарау. Оберман, Хайко. Ортағасырлық теологияның еңбегі: Габриэль Биль және кеш ортағасырлық номинализм. Гранд-Рапидс, Мичиган: Baker Academic, 2001. Пеннер, Т. (1987). Номинализмден көтерілу. D. Reidel Publishing. Питерс, Ф. (1967). Грек философиялық терминдері. Нью-Йорк университетінің баспасы. Прайс, Х. Х. (1953). “Жалпылама және ұқсастық”, “Ойлау және тәжірибе” еңбегінің 1-тарауы. Hutchinson's University Library. Куайн, У. В. О. (1961). “Не бар?”, “Логикалық тұрғыдан қарағанда”, 2-ші басылым. Нью-Йорк: Harper and Row. Куайн, У. В. О. (1969). Жиын теориясы және оның логикасы, 2-ші басылым. Гарвард университетінің баспасы. (1-тарау виртуалды жиындар мен қатынастардың классикалық қарастырылуын қамтиды, жиын теориясына номиналистік балама.) Робсон, Джон Адам. Уиклиф және Оксфорд мектептері: “Summa de Ente” еңбегінің Оксфордтағы схоластикалық пікірталастармен байланысы, Кембридж, Англия: Cambridge University Press, 1961. Утц, Ричард. “Әдеби номинализм”. Орта ғасырлар сөздігі. Ред. Роберт Э. Бьорк. Оксфорд: Oxford University Press, 2010. 3-том, 1000-бет. Рассел, Бертран (1912). “Жалпыламалар әлемі”, “Философия мәселелері”, Оксфорд университетінің баспасы. Уильямс, Д. К. (1953). “Ізгіліктің элементтері туралы: I”, Метафизиканы қарастыру, 17-том, 3–18 бб.

Adams, Marilyn McCord. William of Ockham (2 volumes) Notre Dame, IN: Notre Dame University Press, 1987. American Heritage Dictionary of the English Language, Fourth Edition, 2000. Borges, Jorge Luis (1960). "De las alegorías a las novelas" in Otras inquisiciones (pg 153–56). Burgess, John (1983). Why I am not a nominalist. Notre Dame J. Formal Logic 24, no. 1, 93–105. Burgess, John & Rosen, Gideon. (1997). A Subject with no Object. Princeton University Press. Courtenay, William J. Adam Wodeham: An Introduction to His Life and Writings, Leiden: E. J. Brill, 1978. Feibleman, James K. (1962). "Nominalism" in Dictionary of Philosophy, Dagobert D. Runes (ed.). Totowa, NJ: Littlefield, Adams, & Co. (link)
Goodman, Nelson (1977) The Structure of Appearance, 3rd ed. Kluwer. Hacking, Ian (1999). The Social Construction of What?, Harvard University Press. Karin Usadi Katz and Mikhail G. Katz (2011) A Burgessian Critique of Nominalistic Tendencies in Contemporary Mathematics and its Historiography. Foundations of Science. See link
Mill, J. S., (1872). An Examination of William Hamilton's Philosophy, 4th ed., Chapter XVII. Oberman, Heiko. The Harvest of Medieval Theology: Gabriel Biel and Late Medieval Nominalism, Grand Rapids, MI: Baker Academic, 2001. Penner, T. (1987). The Ascent from Nominalism, D. Reidel Publishing. Peters, F. (1967). Greek Philosophical Terms, New York University Press. Price, H. H. (1953). "Universals and Resemblance", Ch. 1 of Thinking and Experience, Hutchinson's University Library. Quine, W. V. O. (1961). "On What There is," in From a Logical Point of View, 2nd/ed. N. Y: Harper and Row. Quine, W. V. O. (1969). Set Theory and Its Logic, 2nd ed. Harvard University Press. (Ch. 1 includes the classic treatment of virtual sets and relations, a nominalist alternative to set theory.) Robson, John Adam, Wyclif and the Oxford Schools: The Relation of the "Summa de Ente" to Scholastic Debates at Oxford in the Late Fourteenth Century, Cambridge, England: Cambridge University Press, 1961. Utz, Richard, "Literary Nominalism." Oxford Dictionary of the Middle Ages. Ed. Robert E. Bjork. Oxford: Oxford University Press, 2010. Vol. III, p. 1000. Russell, Bertrand (1912). "The World of Universals," in The Problems of Philosophy, Oxford University Press. Williams, D. C. (1953). "On the Elements of Being: I", Review of Metaphysics, vol. 17, pp. 3–18.