Дана Скотт: Американдық логик және информатика ғалымы
Dana Scott
Дэна Скотт – америкалық логик, Тьюринг сыйлығының иегері (1976). Автоматтар теориясы, программалау тілдерінің семантикасы, логика саласындағы еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық логик (1932 жылы туған)
American logician (born 1932)
Дана Стюарт Скотт (1932 жылғы 11 қазанда туған) – американдық логик, Карнеги Меллон университетінің компьютер ғылымы, философия және математикалық логика бойынша зейнеткер профессор. Қазір зейнеткерлікте және Калифорния штатының Беркли қаласында тұрады. Оның автоматтар теориясы бойынша жұмысы 1976 жылы Тьюринг сыйлығымен марапатталды, ал 1970 жылдары Кристофер Стречимен бірлесіп жасаған еңбегі бағдарламалау тілдерінің семантикасына қазіргі заманғы көзқарастардың негізін қалады. Ол сонымен қатар модальдық логика, топология және категориялар теориясы салаларында жұмыс істеген.
Dana Stewart Scott (born October 11, 1932) is an American logician who is the emeritus Hillman University Professor of Computer Science, Philosophy, and Mathematical Logic at Carnegie Mellon University; he is now retired and lives in Berkeley, California. His work on automata theory earned him the Turing Award in 1976, while his collaborative work with Christopher Strachey in the 1970s laid the foundations of modern approaches to the semantics of programming languages. He has also worked on modal logic, topology, and category theory.
Ерте мансап
Ол 1954 жылы Калифорния университетінің Беркли қаласындағы бөлімінен математика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол Алонзо Черчтың жетекшілігімен Принстон университетінде толық теориялардың конвергентті тізбектері тақырыбында докторлық диссертациясын жазды және 1958 жылы оны қорғады. Соломон Феферман (2005) осы кезең туралы былай деп жазады:
He received his B. A. in Mathematics from the University of California, Berkeley, in 1954. He wrote his Ph. D. thesis on Convergent Sequences of Complete Theories under the supervision of Alonzo Church while at Princeton, and defended his thesis in 1958. Solomon Feferman (2005) writes of this period:
Докторлық диссертациясын аяқтағаннан кейін ол Чикаго университетіне көшті және 1960 жылға дейін мұғалім болып жұмыс істеді. 1959 жылы ол Принстоннан келген әріптесі Майкл О. Рабинмен бірлесіп «Текті автоматтар және олардың шешімдерінің мәселесі» (Скотт және Рабин 1959) атты мақала жариялады, онда автоматтар теориясына детерминистік емес машиналар тұжырымы енгізілді. Осы жұмысы екеуіне де есептеу күрделілігі теориясының осы негізгі тұжырымын енгізгені үшін Тьюринг сыйлығы табылды.
After completing his Ph. D. studies, he moved to the University of Chicago, working as an instructor there until 1960. In 1959, he published a joint paper with Michael O. Rabin, a colleague from Princeton, titled Finite Automata and Their Decision Problem (Scott and Rabin 1959) which introduced the idea of nondeterministic machines to automata theory. This work led to the joint bestowal of the Turing Award on the two, for the introduction of this fundamental concept of computational complexity theory.
Калифорния университеті, Беркли, 1960-1963
Скотт Калифорния университетінде, Берклиде математиканың қатардағы профессоры қызметіне кірісті және математикалық логиканың классикалық мәселелерімен, әсіресе жиын теориясы және Тарски модель теориясымен айналысты. Ол құрастырылу аксиомасының өлшенетін кардиналдың болуымен қақтығысатынын дәлелдеді, бұл жиын теориясының дамуындағы маңызды нәтиже саналады. Осы кезеңде ол Ph.D. студенттерін жетекшілік етуді бастады, мысалы, Джеймс Халперн (Таңдау аксиомасының тәуелсіздігін зерттеуге үлес қосу) және Эдгар Лопес Эскобар (саналатын квантор дәрежелері бар шексіз ұзын формулалар).
Scott took up a post as Assistant Professor of Mathematics, back at the University of California, Berkeley, and involved himself with classical issues in mathematical logic, especially set theory and Tarskian model theory. He proved that the axiom of constructibility is incompatible with the existence of a measurable cardinal, a result considered seminal in the evolution of set theory. During this period he started supervising Ph. D. students, such as James Halpern (Contributions to the Study of the Independence of the Axiom of Choice) and Edgar Lopez Escobar (Infinitely Long Formulas with Countable Quantifier Degrees).
Модальдық және тенстік логика
Скотт осы кезеңде модальдық логика бойынша жұмыс істей бастады, 1963 жылы Калифорния штатының Клермон қаласына көшіп келген Джон Леммонмен бірлесіп жұмыстануға кірісті. Скотт Артур Приордың уақыт логикасына қатысты көзқарасына және табиғи тіл семантикасында уақытты қарастырумен байланысына ерекше қызығушылық танытты, сондай-ақ Берклиде студент кезінде танысқан Ричард Монтегьюмен (Копленд 2004) бірлесіп жұмыс істеді. Кейін Скотт пен Монтегью тәуелсіз түрде модальдық және уақыт логикасы үшін Крипке семантикасының маңызды жалпыламасын ашты, ол Скотт-Монтегью семантикасы деп аталды (Скотт 1970). Джон Леммон мен Скотт 1966 жылы Леммонның қазасынан кейін тоқтатылған модальдық логика оқулығын жазуға кірісті. Скотт аяқталмаған монографияны әріптестері арасында таратты, модель теориясының семантикасындағы бірнеше маңызды әдістерді ұсынды, ең бастысы – стандартқа айналған канондық модельді жетілдірді және сүзу арқылы модельдер құру әдісін енгізді, бұл екеуі де қазіргі Крипке семантикасының негізгі ұғымдары болып табылады (Блэкберн, де Рикке және Венема, 2001). Скотт ақырында бұл жұмысты «Модальдық логикаға кіріспе» (Lemmon & Scott, 1977) деген атпен жариялады.
Scott also began working on modal logic in this period, beginning a collaboration with John Lemmon, who moved to Claremont, California, in 1963. Scott was especially interested in Arthur Prior's approach to tense logic and the connection to the treatment of time in natural language semantics, and began collaborating with Richard Montague (Copeland 2004), whom he had known from his days as an undergraduate at Berkeley. Later, Scott and Montague independently discovered an important generalisation of Kripke semantics for modal and tense logic, called Scott Montague semantics (Scott 1970). John Lemmon and Scott began work on a modal logic textbook that was interrupted by Lemmon's death in 1966. Scott circulated the incomplete monograph amongst colleagues, introducing a number of important techniques in the semantics of model theory, most importantly presenting a refinement of canonical model that became standard, and introducing the technique of constructing models through filtrations, both of which are core concepts in modern Kripke semantics (Blackburn, de Rijke, and Venema, 2001). Scott eventually published the work as An Introduction to Modal Logic (Lemmon & Scott, 1977).
Стэнфорд, Амстердам және Принстон, 1963-1972
Роберт Соловэйдің бастапқы байқауынан кейін Скотт Бульдік мәнді модельдер концепциясын қалыптастырды, дәл сол кезде Соловэй мен Петр Вопенка да осылай жасады. 1967 жылы Скотт "Континуум гипотезасының тәуелсіздігін дәлелдеу" деген мақала жариялады, онда ол Бульдік мәнді модельдерді Пол Коэн бергенге қарағанда континуум гипотезасының тәуелсіздігін талдаудың басқа жолын ұсыну үшін пайдаланды. Осы еңбегі үшін 1972 жылы Лерой П. Стил сыйлығымен марапатталды.
Following an initial observation of Robert Solovay, Scott formulated the concept of Boolean valued model, as Solovay and Petr Vopěnka did likewise at around the same time. In 1967, Scott published a paper, A Proof of the Independence of the Continuum Hypothesis, in which he used Boolean valued models to provide an alternate analysis of the independence of the continuum hypothesis to that provided by Paul Cohen. This work led to the award of the Leroy P. Steele Prize in 1972.
Оксфорд университеті, 19721981
Скот 1972 жылы Оксфорд университетінің философия факультетінде математикалық логика профессоры қызметіне кірісті. Ол Оксфордта Мертон колледжінің мүшесі болды және қазіргі таңда колледждің құрметті профессоры.
Scott took up a post as Professor of Mathematical Logic on the Philosophy faculty of the University of Oxford in 1972. He was member of Merton College while at Oxford and is now an Honorary Fellow of the college.
Карнеги Меллон университеті, 1981-2003
Карнеги Меллон университетінде Скотт домен теориясының ізбасары ретінде эквилогиялық кеңістіктер теориясын ұсынды; оның көптеген артықшылықтарының ішінде эквилогиялық кеңістіктер санаты картезиялық жабық санат, ал домендер санаты солай емес. 1994 жылы ол Компьютерлік техника қауымдастығының мүшесі ретінде қабылданып, құрметті атағы берілді. 2012 жылы ол Америка математикалық қоғамының мүшесі атанды.
At Carnegie Mellon University, Scott proposed the theory of equilogical spaces as a successor theory to domain theory; among its many advantages, the category of equilogical spaces is a cartesian closed category, whereas the category of domains is not. In 1994, he was inducted as a Fellow of the Association for Computing Machinery. In 2012 he became a fellow of the American Mathematical Society.