Кіріспе
Bee Hive - 1861 және 1878 жылдар аралығында Ұлыбританияда апта сайын жарық көрген кәсіподақ журналы. Bee Hive журналын 1861 жылы Джордж Поттер құрды, оның редакторы - кәсіби журналист Джордж Троуп, бас құрастырушысы - Роберт Хартвелл. Кооперативтік қоғамның белсендісі Ллойд Джонс Bee hive үшін жетекші жазушы болды. Ол ереуілге шақырып, 1860-шы жылдардағы жаңа үлгідегі кәсіподақтарды қолдады және 1858 жылы басталған құрылысшылардың күресіне қолдау көрсету үшін құрылды. Ол Лондон сауда кеңесінің (LTC) ресми журналы ретінде тез қабылданды, бірақ 1862 жылы оның тиражы 2700 данаға жетті және Поттерге 827 фунт стерлингтің қарызы жиналды. Кейбір LTC мүшелері Bee Hive-дің ереуілге тым ашық қолдау көрсеткеніне наразылық білдірді, Роберт Апплгарт Поттерді "жарысқы жасаушы" деп айыптады. Поттер бұл саясатты әр ереуілді кәсіподақ қажетті деп бағалады және сондықтан Bee Hive-нің толық қолдауына лайық деп қорғады. Лондондық жұмысшы топтарының қолдауы Лондон сауда кеңесінің басшылығы (Хунта деп аталады) мен Потердің жақтастары арасында бөлінді. Әсіресе Джордж Хауэлл мен Поттер арасында үлкен жеккөрушілік болды, бұл Реформа лигасының алғашқы кездесулерінен Bee Hive жақтастарының шығарылуына және Реформа лигасы мен Хауэллге қарсы Bee Hive-да жиі жанжалға әкелді. Хоуэлл Эдмонд Билске жазған хатында Поттер мен Хартвелл туралы былай деп жазды: "Олар жала мен өтіріктен өмір сүреді. Олар мырза Линкольнді жамандады. Олар Глэдстон мырзаны жамандады. Олар сауда туралы жала жабу туралы Жақсы. Олар кімге жала жапқан жоқ? Мен оларды жек көріп, жек көрем". Бильс реформа қозғалысына жасалған қорқынышты шабуылдардың бұзылу әсерінен ашуланды және Хартуэллдің фактілерді бұрмалауын жоққа шығару қажеттілігін сезінді. Апплгарт 1865 жылы Bee Hives туралы тергеу жүргізді және Поттерді жеке адалсыздық пен әкімшілік абыройсыздыққа айыптады. Нәтижесінде "Бейіш" LTC-нің ресми журналы болудан қалды, ал Поттер атқарушы кеңестің орындығынан айырылды. Поттер Лондон жұмысшыларының қауымдастығын (LWMA) құрды, оның ресми журналы Bee Hive болды. Журнал кәсіподақтардың құқықтарын қорғауды жалғастырды және Либералды партияның радикалды мүшелерін қолдады. Поттер "Бей-Хив" газетінің редакторы болды, бірақ ол нашар сатылды және тек Сэмюэл Морли (либералды депутат) мен Дэниел Плат 1868 жылы маусымда газеттің акцияларын сатып алған кезде ғана банкроттықтан құтқарылды. 1870 жылы Rev. Генри Солли, жұмысшы ерлер клубтары мен институттарының ардагер негізін қалаушы, редактор болып, аз радикалды тонды енгізді. "Өлгіден қайта тірілген ерлер", "Пруссияның ұлылығының шығу тегі" және "Мемлекеттік қызметкерге хаттар" сияқты мақалалар осы уақытқа тән болды. 1871 жылдың басында Плат қаржылық қиындықтарға ұшырады және Соли редактор болып кетті. Поттер қайта оралды, бірақ әлдеқайда салауатты кейіпте. Поттер мен Хауэлл арасындағы еріту орын алды және 1871 жылдан бастап Хауэлл Bee Hive-ге жиі үлес қоса бастады. 1877 жылы Bee Hive өзінің атын Industrial Review деп өзгертті. 1878 жылдың соңында ол құлдыраудың алдында болды және Поттер Хоуэллге серіктестік пен толық редакциялық бақылауды ұсынды, егер ол 150 фунт жинаса. "Бал арасы" қаз-қалпында он жыл бойы табысты болмады, сондықтан ақшаны беруге дайын ешкім табылмады. Кейіннен ол 2000 фунт стерлингтен астам қарызбен банкротты деп жарияланды. Поттер өзінің бизнесін саяси памфлеттер мен өмірбаяндарды басып шығару арқылы жалғастыруға тырысты, бірақ бұл да сәтсіздікке ұшырады. Аралық ұяның табиғи мұрагері 1881 жылдан 1885 жылға дейін жарық көрген "Еңбек стандарты" болды.
"They live on slander and falsehood. They slandered good Mr. Lincoln. They slandered Mr. Gladstone. They have inserted the Trade slanders against Mr. Bright. In fact, who have they not slandered? I leave them in contempt and disgust." Beales became exasperated by the disruptive effect the scurrilous attacks were having on the Reform movement and resented the need to refute Hartwell's misrepresentation of the facts. Applegarth lead an investigation into the Bee Hives reporting in 1865, and accused Potter of personal dishonesty and maladministration regarding the journal's coverage of an industrial dispute in North Staffordshire. As a result, the Bee Hive ceased to be the LTC's official journal and Potter lost his seat on the executive board. Potter went on to establish the London Working Men's Association (LWMA), with the Bee Hive as its official journal. The journal continued to advocate rights for trade unions and supported the more radical members of the Liberal Party. Potter took up editing of the Bee Hive, but it sold poorly and was only saved from bankruptcy when Samuel Morley (a Liberal MP) and Daniel Platt bought up shares in the newspaper in June 1868. During 1870 Rev. Henry Solly, the veteran founder of working men's clubs and institutes, took over as editor and introduced a less radical tone. Articles such as "Men who have Risen", "The Origin of Prussian Greatness" and the ultra submissive "Letters to Statesman" were typical of this time. In early 1871 Platt ran into financial difficulties and Solly departed as editor. Potter returned, albeit in a more sober guise. A thawing between Potter and Howell took place and from 1871 Howell became a frequent contributor to the Bee Hive. In 1877 the Bee Hive changed its name to the Industrial Review. In late 1878 it was on the verge of collapse and Potter offered Howell co partnership and full editorial control if he could raise £150. The Bee Hive had been a losing proposition for nearly a decade so no one could be found who was willing to put up the money. It was subsequently declared bankrupt, with debts of over £2000. Potter attempted to continue his business by publishing political pamphlets and biographies but this too ended in failure. The natural successor to the Bee Hive was The Labour Standard which was published from 1881 to 1885.