Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Батлер, Ормондтың 7-ші графы (1426 3 тамыз 1515) - Джеймс Батлер, Ормондтың 4-ші графының кіші ұлы. Ол соқтығысты, бірақ 1485 жылы қарашада Генрих VII-дің бірінші парламентімен қалпына келтірілді, ал Эдуард IV-тің Вестминстерде жасаған жарғылары оны және оның бауырларын сатқын деп жариялады.
Thomas Butler, 7th Earl of Ormond PC (1426 – 3 August 1515) was the youngest son of James Butler, 4th Earl of Ormond. He was attainted, but restored by Henry VII's first Parliament in November 1485, and the statutes made at Westminster, by Edward IV, which declared him and his brothers traitors, were abrogated.
Отбасы
Томас Батлер - Джеймс Батлердің үшінші ұлы, 4-ші Ормонд графы, оның бірінші әйелі Джоан де Бошамппен (3 немесе 5 тамыз 1430 жылы қайтыс болды). Оның екі ағасы, Джеймс Батлер, 5-ші Ормонд графы және Джон Батлер, 6-шы Ормонд графы, сондай-ақ екі әпкесі, Шрусберидің 2-ші графы Джон Талботқа үйленген Элизабет Батлер және Дэсмондтың 7-ші графы Томас Фицджеральдқа үйлену үшін келісімшарт жасасқан Энн Батлер (өлген 1435 жылы 4 қаңтарда) болды, бірақ неке болған жоқ.
Thomas Butler was the third son of James Butler, 4th Earl of Ormond, by his first wife, Joan de Beauchamp (d. 3 or 5 August 1430). He had two elder brothers, James Butler, 5th Earl of Ormond, and John Butler, 6th Earl of Ormond, as well as two sisters, Elizabeth Butler, who married John Talbot, 2nd Earl of Shrewsbury, and Anne Butler (d. 4 January 1435), who was contracted to marry Thomas FitzGerald, 7th Earl of Desmond, although the marriage appears not to have taken place.
Мансап
Томас Батлер, ирландтық жұрт ретінде, тек Ирландия парламентіне отыруы керек еді. Алайда Генрих VII-нің жеке досы ретінде 1488 жылы қарашада "Томас Ормонд де Рочфорд шевальер" ретінде ағылшын парламентіне шақырылды. Осы уақытта ол 8 -ші граф Каррик және 7 -ші граф Ормонд болды, ол аға ағалары Джеймс Батлер, 5 -ші граф Ормонд және Джон Батлер, 6 -шы граф Ормондтың орнын басқан, олардың екеуі де заңды ұрпақ қалдырмады. Кейін ол Англияның құпия кеңесінің мүшесі болып ант берді. Ол өзінің мол байлығынан "Жүн граф" деген атпен танылды. Ирландияның Килкенни және Типперри графстволарында және Дублин графлығының солтүстігіндегі басқа жерлерге ие болудан басқа, оған Англияда 72 усадьбасы болды, бұл оны патшалықтағы ең бай азаматтардың біріне айналдырды. Ол Дублиндегі Сент-Мари абатханасының иесі Уолтер Шампфлердің кеңестері мен саяси дағдыларына қатты сүйенді, ол 1498 немесе 1499 жылы абат қайтыс болғанға дейін. Шампфлер оның жалдамалы ақысын жинап, ақшасын сақтап, оны маңызды саяси оқиғалардан, әсіресе парламенттегі оқиғалардан хабардар етті. Шампфлер өз кезегінде туыстарына жақсылық жасауын сұрады, бірақ жеке жазбада жалғыз қызы Елизаветаға жүкті болған графнаның (Ормондың екінші әйелі Лораның) денсаулығы туралы сұрады. Шампфлер қайтыс болғаннан кейін графтың аббатханамен, әсіресе жаңа абат Джон Оруммен қарым-қатынасы айтарлықтай нашарлады: Орум тіпті ақшаны беруден бас тартты, ол Ормондтың меншігі екенін мойындады және тек сақталу үшін аббатханада ұсталды. 1509 жылы ол Арагонның Екатеринасының Лорд-камерлер қызметіне тағайындалды. Ол бұл лауазымға 1512 жылға дейін ие болды.
Thomas Butler, as an Irish peer, should only have sat in the Irish Parliament. However, as a personal friend of Henry VII, he was summoned to the English Parliament in November 1488 as "Thomas Ormond de Rochford chevaler". At this time he was already 8th Earl of Carrick and 7th Earl of Ormond, having succeeded his elder brothers James Butler, 5th Earl of Ormond and John Butler, 6th Earl of Ormond, neither of whom left legitimate issue. He was afterwards sworn of the Privy Council of England. He was known as The Wool Earl, due to his enormous wealth. Besides being in the possession of major lands in the Irish counties of Kilkenny and Tipperary, and other lands in north County Dublin, he owned 72 manors in England, making him one of the richest subjects in the realm. He relied heavily on the advice and political skills of Walter Champfleur, Abbot of St Mary's Abbey, Dublin, until the abbot's death in 1498 or 1499. Champfleur collected his rents, stored money for him, and kept him informed of important political developments, especially in Parliament. Champfleur in return solicited favours for his relations, but on a more personal note wrote inquiring about the health of the Countess (Ormond's second wife Lora), who was pregnant with their only daughter Elizabeth. After Champfleur's death the Earl's relations with the Abbey, and particularly the new Abbot, John Orum, deteriorated markedly: Orum even refused to hand over money which he admitted was Ormond's property and was held in the Abbey only for safekeeping. In 1509, he was appointed Lord Chamberlain to Catherine of Aragon. He held this post until 1512.
Өлім және мұрагерлік
Ормонд 3 тамызда 1515 жылы қайтыс болды және Лондон қаласындағы Аккодағы Сент-Томас ауруханасының Мерсерс шіркеуінде жерленді. Ол еркек ұрпағы жоқ өлгендіктен, 1488 жылы құрылған деп есептелетін барондық тоқтатылды. Ерлік оның мұрагері және қашықтағы ағайындысы Пирс Батлер, Ормондтың 8-ші графы, Оссоридің 1-ші графы (14671539), оның бірінші ағайындысының немересі Эдмунд МакРичард Батлер (14201464) Полстауннан, Ирландияның Килкенни округі, Ирландияның Джеймс Батлер, Ормондтың 3-ші графы (шамамен 1359 1405) немересі.
Ormond died on 3 August 1515 and was buried in the Mercers' Chapel of the Hospital of St Thomas of Acre in the City of London. As he died without male progeny the barony supposedly created in 1488 fell into abeyance. The Earldom devolved to his heir male and distant cousin Piers Butler, 8th Earl of Ormond, 1st Earl of Ossory (1467–1539), the grandson of his first cousin Sir Edmund MacRichard Butler (1420–1464) of Polestown, County Kilkenny, Ireland, a grandson of James Butler, 3rd Earl of Ormond (c. 1359 – 1405) of Gowran Castle in Ireland.