Кіріспе
Құрып кеткен сүтқоректілер туысы Cuvieronius - Плейстоцен дәуірінде Солтүстік Американың оңтүстігінен Оңтүстік Американың батысына дейін таралған құрып кеткен gomphothere туысы. Соңғы гомфотерлердің ішінде ол Плейстоценнің соңында, шамамен 12000 жыл бұрын, Америкаға адамдар келгеннен кейін жойылып кетті.
Cuvieronius is an extinct New World genus of gomphothere which ranged from southern North America to western South America during the Pleistocene epoch. Among the last gomphotheres, it became extinct at the end of the Pleistocene, approximately 12,000 years ago, following the arrival of humans to the Americas.
Таксономия
Қазіргі кездегі Cuvieronius hyodon деп аталатын түр Жаңа әлемдегі алғашқы зерттелген жануарлар қатарына кірді. Бұл түрдің алғашқы қалдықтарын Эквадордан Александр фон Гумбольдт жергілікті тұрғындар "Жоңғарлар өрісі" деп атаған жерде тапты. Гумбольдт жергілікті тұрғындар мен бұрынғы испан отарлаушылары ойлағандай, олар алып адамдардың сүйектері емес, Огайодан сипатталған алып пилдерге (мастодон) ұқсас екенін мойындады. Ол 1806 жылы шыққан газетінде тістерді екі түрге бөліп, оларды "mastodonte des cordilières" және "mastodonte humboldtien" деп атады. 1824 жылы ғана Кувье түрге ресми түрде ат қойды. Ол екеуін де Mastodon тұқымдасына қатыстырды, оларды M. andium және M. humboldtii деп атады.
Сипаттама
Тірі кездегі даналар, әдетте, иығына дейін биік, салмағы шамамен 6 кг. Жоғарғы тістері түзу немесе сәл бүктелген, спиральді формадағы эмальды жолақты және едәуір мөлшерге жеткен, ұзындығы мен салмағы шамамен 300 м. төменгі тістері бар, ал бастапқы гомфотерлерде Cuvieronius-те, тек жас жасөспірімдерде ғана кездесетін, ал төменгі жақ сүйегі қысқарып кеткен (brevirostrine). Үшінші молярларда әдетте 4 - 4,5 лоф/лофидтер, кейбір үлгілерде 5 лоф/лофидтер, салыстырмалы қарапайым тәждер бар. 1982 жылы Дэниел Х. Янцен және Пол Шульц Мартин Кувьерониус тамағына жеміс қосылған болуы мүмкін екенін және ол Африкадағы ірі жануарлар тұтынатын жемістерге ұқсас ірі етті жемістерге ие неотропикалық өсімдіктердің маңызды тұқым тарататын болуы мүмкін екенін, бірақ тиімді тірі тұқым тарататын заттар жоқ екенін айтты. Олар оны "Плейстоцен анахронизмдері" деп сипаттады.
Эволюция
Кувиерониус бастапқыда Солтүстік Америкада пайда болды. Бланкандардан шыққан тұқымдасқа жатқызылған ең көне қалдықтар өте бөлшекті, және оның орнына Ринхотериумға тиесілі болуы мүмкін. Солтүстік Америкадағы тұқымдастың ең көне анық жазбалары 1,4 миллион жыл бұрын (Ma) жазылған. бірақ Плейстоценнің соңына дейін Солтүстік Американың оңтүстігінде (оның ішінде Мексика) және Орталық Америкада сақталған. Ұлы Америка алмасуы кезінде Кувьерониус және оның туысы Нотиомастодон Оңтүстік Америкаға тарады. Квиерониус Оңтүстік Америкаға Нотиомастодоннан әлдеқайда кейінірек жеткен көрінеді, ең көне мүмкін датасы 760 000 ± 30 000 жыл бұрын және ең көне расталған датасы 304 000 ± 54 000 жыл бұрын, және көбінесе Анд тауларында шектелген, әлдеқайда шектеулі аймақ болды.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Солтүстік Америкада Кувьерониус Оңтүстік Америка Құрама Штаттарынан, соның ішінде Техас, Флорида, Аризона, Нью-Мексико және Оклахома, сондай-ақ Мексикадан белгілі. Ол Орталық Америкада да кең тараған. Остин қаласына жақын орналасқан Техастағы Хокли қалашығынан табылған қалдықтар 24000 жыл бұрын (БП) - Мексиканың солтүстігіндегі ең соңғы табылған. Кувьероний Оңтүстік Америкадан Плейстоценнің соңында жойылған, оның ең жас кезеңдері континентте шамамен 44 000 жыл бұрын, адамдар келгенге дейін болған.