Кіріспе

Отагодағы темір жол желісі, Жаңа Зеландия Отаго орталық темір жолы (OCR) немесе кейінгі жылдары Отаго орталық тармақ темір жолы, қазір жиі Тайэри бұғазы темір жолы деп аталады, Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралында Орталық Отагодағы екінші реттік темір жол желісі болды.

Құрылыс

ОКР құрылысы 1877 жылы басталды, ал Хиндонға дейінгі 27 км бөлігі 1889 жылы ашылды. Екі жылдан кейін Миддлмарк желісі аяқталды. Миддлмархтан Хайдқа дейінгі 26 км жол учаскесі 1894 жылы ашылды. Мұнан кейін 1897 жылы ашылған Хайдтан Коконға дейінгі 16 км бөлім пайда болды. 1898 жылдың желтоқсан айында Ранфурлиге дейінгі бөлім ашылды. 1900 жылы Ранфурлиден Веддербернге дейінгі жол ашылды, содан кейін Веддерберннен Ида аңғарына дейінгі жол 1901 жылы ашылды. 1904 жылы Омакауға бағыт ашылды. Омакау Чатто Крик 1906 жылдың шілдесінде ашылды, содан кейін 1906 жылдың желтоқсанында Александраға жеткен желі. 1907 жылы сәуірде Клайдқа бағыт ашылды. 1914 жылы Кромвель ойысы арқылы жол қайтадан ашылғанға дейін жолдың жұмысы кейінге қалды. 1921 жылы желі 236 км-ге дейін жеткен. Клайд Кромвелл учаскесі (20 км) 1980 жылы Клайд бөгетінің құрылысы салдарынан жабылды, Клута өзеніндегі Кромвелл ойысында ГЭС. Дамба өзен жолынан өткен ойысты су батырып, Дунстан көлін құрды.

Топография

Филиал Дунединнің оңтүстігіндегі Main South Line темір жол станциясында басталады. Филиал желісі жабылғаннан кейін алғашқы төрт шақырым ұлттық темір жол желісінде жергілікті өнеркәсіптерге қызмет көрсету желісі ретінде сақталды. Дунедин темір жолы (бұрынғы Taieri Gorge Railway деп аталатын) желісі ресми түрде 4 км-ге басталады және одан кейін көп ұзамай Солсбери жағалауының етегінде ат айқасы қисығын айналып өтеді және 1 метрден 50 метрге дейін 145 метрге дейін шықты, онда ол ұзын Солсбери туннелі арқылы өтеді. Екінші туннельден кейін темір жол Муллоки-Гули бойымен жүреді, Тайэри ойысына қосылғанға дейін оны ұзын Вингатуй виадугы арқылы кесіп өтеді. 1887 жылы салынғаннан бері Уингатуй виадугы Жаңа Зеландиядағы ең үлкен қазылған темір құрылымы болып табылады және желідегі ең ұзын және ең биік (47 м) көпір болып табылады. Темір жол Тайэри ойысында 25 км бойы қалады, жалпы ұзындығы 1020 м болатын 16 үлкен көпірден өтіп, жалпы ұзындығы 1491 м 10 туннельден өтеді. Жол бойындағы тағы бір көрнекті виадуктар - Christmas Creek Viaduct, қисық виадуктардың бірі, Deep Stream Viaduct және Flat Stream Viaduct, сонымен қатар қисық. Хиндон стансасының алдында темір жол желісі жергілікті жолмен біріктірілген темір жол көпірімен бөліседі. Flat Stream Viaduct-тен кейін "The Notches" деп аталатын бөлімде инженерлік қиындықтар болды, ол үш қысқа көпір арқылы және бірнеше жартасты үстірттер арқылы орындалды. Шетіктің екінші жартысында сызық үнемі көтеріліп, Пукеранги (45 км, 254 м биіктікте) шетімен шығып, содан кейін 64 км жердегі Миддлмархқа жетуден бұрын Страт Тайери платосына түседі. Уингатуи мен Миддлмарк арасындағы қалған желіде Солтүстік Тайери мен Парерада өтпелі циклдер, Мунт Аллендегі қызмет көрсету сайдингтері және Хиндон, Пукеранги және Миддлмарктегі өтпелі циклдер мен сайдингтер бар. 2004 жылы желіде екі бір қабатты жол және темір жол көпірлері болды; Саттон мен Хиндонда (соңғы жылдары ғана біріктірілген).

Бу дәуірі

Бастапқыда желіде Қоғамдық жұмыстар департаментінің F класындағы танк қозғалтқыштары жұмыс істеді. Темір жол бөлімі 1895 жылға дейін R класты локомотивтерді қолданды, содан кейін 2 8 0 T класты тендерлік қозғалтқыштар енгізілді. Олар 1905 жылы әлі де қолданыста болды. О және П класындағы локомотивтер, сондай-ақ 2 6 2 V класындағы қозғалтқыштар жүйелі түрде пайдаланылды. О класының қозғалтқыштары Солтүстік аралға 1898 және 1902 жылдар аралығында көшірілді. P класының қозғалтқыштары 1915 жылға дейін желіде жұмыс істеді. UB класындағы он локомотивтің барлығы Дунединге бөлінді және олар 1900-жылдардан бастап 1930-жылдарға дейін желідің негізгі тірегі болды. B және BA класындағы қозғалтқыштар кейде пайдаланылды. Q класты қозғалтқыштар 1940 жылдары желіде жұмыс істеді. АБ класты локомотивтер 1936 жылы енгізілді.

Дизель дәуірі

OCR NZR жүйесінің толық дизельдік жүйеге енгізілген алғашқы бөлімдерінің бірі болды. Соңғы тұрақты бумен жүретін пойыз Кромвеллден 1968 жылдың 23 ақпанында кетті. Кейіннен екі бу экскурсиялық пойыз фотографтарды желі бөлігінде жеткізді: AB 777 - Ranfurly 27 қазан 1968 жылы және AB 693 - Middlemarch 5 сәуір 1969 жылы. DH класындағы дизельді электрлік локомотивтер 1957 жылдың ақпан айында желіге енгізіліп, Клайдқа дейін жалғасты. Олар 1968 жылы бас дирекция ретінде қайта жіктеліп, 1983 жылы жойылған. DH және DG қозғалтқыштары Кромвель ойысының жеңіл рельстерінде жүруге тым ауыр болды, бірақ әлдеқайда жеңіл DJ класындағы дизельдік локомотивтерге (остасы 10,3 тонна жүкпен) Кромвель арқылы жүруге рұқсат етілді. 1968 жылы 26 ақпанда осы локомотивтерді енгізумен қалған AB класындағы бу қозғалтқыштары шығарылды. DI класындағы дизельді машиналар 1978 жылдан 1984 жылға дейін жұмыс істеді, бірақ саны аз болғандықтан, 1990 жылы жабылғанға дейін желідің негізгі тірегі болған DJ-ге қарағанда жиі көрінді.

Жеке дәуір

1990 жылы Миддлмархқа дейінгі желі Дунедин темір жолы (бұрынғы Тайэри Гордж темір жолы және бастапқыда Отаго экскурсиялық пойыз тресі) қолына алынғандан кейін, олардың пойыздарын негізінен алты DJ класындағы локомотивтер флоты басқарады. Жолда жалға алынған Silver Fern вагоны (RM24) пайдаланылды, өте сирек, бу локомотивтері экскурсиялар, әдетте AB класындағы локомотивтермен жұмыс істейді.

Жолаушылар қызметі және вагондық көліктер

Жолаушылар қызметі 1900 жылы енгізіліп, 1917 жылы аралас пойыздармен ауыстырылды, жолаушылар пойыздары тек демалыс кезеңінде жүреді. 1936 жылы жолаушылар пойыздары қайта іске қосылды. Осы пойыздардың бірі 1943 жылы 4 маусымда болған Хайд темір жол апатына қатысқан, ол 21 адамның өмірін жалмап, сол кезде Жаңа Зеландияның ең ауыр темір жол апаты болды (тек Тангивай апатынан кейін). Жолаушылар пойыздары 1951 жылы аралас пойыздармен ауыстырылды, ал 1956 жылы Вулкан вагондарымен ауыстырылды. 1958 жылы мамыр айында Александраға дейін теміржол вагондары қысқартылды және 1976 жылы 25 сәуірде теміржол вагондары тоқтатылды.

Жабылу

Бұл желі Оңтүстік аралдағы басқа филиал желілеріне қарағанда біраз уақыт бойы ашық болды және Клайд бөгеті жобасының құрылыс материалдарын тасымалдауға пайдаланылды. 1990 жылы бөгеттің салынып бітуімен, желіде басқа көлік қозғалысы аз болды және желіді Жаңа Зеландия теміржол корпорациясы 1990 жылы 30 сәуірде жапты. Клайдтан Миддлмаркке дейінгі желілерді бұзу 1990 жылдың 8 желтоқсанында басталды және 1991 жылдың 5 желтоқсанында аяқталды. Дунединнің шетіндегі Уингатуиден Миддлмархқа дейінгі бөлім Дунедин темір жолдарымен басқарылатын туристік темір жолға айналды. Қалған бөлігі алынып тасталды және жолдың төбесі Отаго орталық темір жолы болып қалыптасты.