Кіріспе
Жапондық жынды оқиғасы Банчо Сараяшики (番町皿屋敷) - жапондық жынды оқиғасы (кайдан) - бұзылған сенім мен бұзылған уәделер, бұл қайғылы тағдырға әкеледі. Әдетте "Тағамдар сарайы" деп аталады; 皿屋敷; sarayashiki дәстүрі, ертегілердің барлық нұсқалары әділетсіз өліп, тірілерді қуғындауға оралған қызметшіге қатысты. Кейбір нұсқалары Харима провинциясында (播磨国) немесе Баншуда (播州), басқалары Эдодағы Банчо (番町) аймағында өтеді.
Banchō Sarayashiki (番町皿屋敷) is a Japanese ghost story (kaidan) of broken trust and broken promises, leading to a dismal fate. Alternatively referred to as the Manor of the Dishes; 皿屋敷; sarayashiki tradition, all versions of the tale revolve around a servant, who dies unjustly and returns to haunt the living. Some versions take place in Harima Province (播磨国) or Banshū (播州), others in the Banchō (番町) area in Edo.
Тарих
Окику өлімі туралы әңгіме алғаш рет 1741 жылдың шілдесінде Тойотакеза театрында Банчо Сараяшики деп аталатын бунарку пьесасы ретінде пайда болды. Таныс жынды аңызын Асада Иччо мен Таменга Таробей І ningyō jōruri өндірісіне бейімдеген. Көптеген табысты бунаку шоулары сияқты, кабуки нұсқасы да 1824 жылы қыркүйекте "Банчо Сараяшики" Нака-но Шибай театрында Отани Томомон II мен Араш Короку IV Аояма Дайхачи мен Окику рөлдерінде сахналанды. 1850 жылы Сегава Жоко III-і "Минориёши Когане но Кикудзуки" деген атпен "Кабуки" версиясын шығарды. Ол Накамура за театрында дебют жасады. Бұл бір актпен жасалған бейімделу танымал болмады және 1971 жылы маусымда Шинбаши Энбуджо театрында қайта жаңғыртылып, Тецузан мен Окику рөлдерінде Катаока Такао мен Бандо Тамасабуро V-дің танымал комбинациясы ойнағанға дейін тез бүлінген. Окамото Кидо жазған "Банчо Сараяшики" романының ең танымал және танымал бейімделуі 1916 жылы ақпанда Хонго за театрында дебют жасады. Бұл классикалық арбалы әңгіменің заманауи нұсқасы болды, онда қорқынышты ертегі екі кейіпкердің мотивациясын психологиялық зерттеумен алмастырылды.
Халықтық нұсқасы
Химеджи қасабасында Окику есімді сұлу ыдыс жуушы қызметші жұмыс істеді. Қожайыны оны өзінің сүйіктісі болуға тырысты, бірақ ол әр жолы оны қабылдамады. Ол шыдамсызданып, қызды алдап, онымен бірге болғысы келді. Ол қызды шақырғанда, бір тақтаның жоғалғанын айтты. Ол тоғыз табақты санап, қайта-қайта санап, қатты ашуланған. Самурай егер ол ақыры оның сүйіктісі болса, мәселені елемеуді ұсынады, бірақ ол оны қайтадан қабылдамайды. Ашулы Аояма қызметшілеріне оны ұрып-соғып, байлап, құдықтың үстінде асып тастайды. Ол Окикуға тағы да үйленуге талап етіп, азаптайды. Аояма қызды семсерімен шауып, денесін құдыққа лақтырады.
Нингё Жорри нұсқасы
Химедзи қамалының иесі Хосокава Кацумото ауыр науқастанып қалды. Кацумотоның мұрагері Томоносуке, оның мұрагерлігін қамтамасыз ету үшін шогунға 10 құнды тақтадан тұратын жиынтық беруге жоспарлап отыр. Алайда, бас қызметшісі Асаяма Тецузан билікті өз қолына алуға тырысады. Томоносукенин қызметшісі Фунасе Сэмпей Такэцуне Окику деген қызға үйленіп жатыр. Тецузан Окикуға Томоносукені өлтіруге көмектесуді тапсырады. Тецузан тыңшысының көмегімен он тақтаның біреуін ұрлап, Окикуды тақталар салынған қорапты өзінің бөлмесіне әкелуге шақырады. Ол Окикуды азғыруға тырысады. Ол Такецунеге деген махаббатына байланысты бас тартады. Тецузанның ұсынысы қабылданбайды, содан кейін Окику тақталарды санап, тоғызын ғана табады. Ол оны ұрлық үшін айыптайды және егер ол оның сүйіктісі болса, ол үшін өтірік айтуды ұсынады. Окику тағы да бас тартады, ал Тецузан оны ағаш семсермен ұрып-соғады. Кейін Тецузан оны құдықтың үстінде іліп қояды және оның азаптығынан ләззат алып, оны құдыққа бірнеше рет түсіреді, оны көтергенде өзін ұрады. Ол оның сүйіктісі болып, Томоносукені өлтіруге көмектесуін талап етеді. Ол тағы да бас тартқаннан кейін Тецузан оны семсерімен ұрып, денесін құдыққа жібереді. Ол семсерін сүртіп жатқанда құдықтан табақтарды санап жатқан дауыстың дыбысы естіледі. Тецузан оның Окикуның арманы екенін түсінеді, бірақ мүлдем қозғалмайды. Пьеса Окикуның жындысы құдықтан көтеріліп, Тецузанның оған қараған кезде аяқталады.
Окамото Кидо нұсқасы
1655 жылы Эдода Шогунның вассалы Харима Аояма жас қызметші қыз Окикуға ғашық болады. Олар үйленуге уәде береді, бірақ Аояма әпкесі арқылы некеге тұруға ұсыныс жасайды. Аояманың ниеті қандай екенін тексеру үшін Окику он ұрпақтан бері оның үйінде сақталып келе жатқан он мұралық тақтаның біреуін сындырады. Мұндай мұраны бұзған үшін дәстүрлі жаза - бас кесу болды. Аояма оқиға туралы естігенде және Окикудың оны кездейсоқ бұзғанын естігенде, ол оны кешіреді және оған деген сүйіспеншілігін қайталайды. Алайда, кейінірек ол мойындағанда, Аояма ашуланып, қалған тақталарды сындырып, оны өлтіреді және құдыққа лақтырады. Содан кейін Окикуның юрейі (жыласы) үйге кіріп, тақталарды 1-ден 9-ға дейін санайды. Бақшада кездескенде Аояма оның арбалы бетінде кек емес, сұлулық пен тыныштық екенін көреді. Осыдан күш алып, ол сепуку жасайды және өлімге қосылады. Окамотоның нұсқасы 1916 жылы ақпанда Токиодағы Банкио театрында премьерасы болды. Белгілі көркем әдебиет жазушысы Юко Цусима өзінің "Хризантема қоңызы" романындағы аңызға сілтеме жасайды. Досының қызы әкесіне көрсету үшін бір бөжкені алып кетеді, бірақ жәндік жоғалып кетеді және әкесі оған ақ көбелекке айналған хризантема қоңызы болуы мүмкін екенін айтады. Содан кейін ол Окику туралы айтады, ол қожайынының (оның сүйіктісінің) табағына ине салған және жаза ретінде өлтірілген, ал оның кек алуы қоңыз түрінде өмір сүреді. 2002 жылы жапондық теледрама "Кайдан Хяку Шосецу" сериалының 4-ші оқиғасында тағы бір адаптация жасалды. Окику мен оның аңызы Рин Чупеконың 2014 жылғы қорқынышты романы "Құдықтағы қыз" және оның жалғасы "Азап" романында да кездеседі. Бұл адаптацияда Окику бала өлтірушілерді жазалайтын кекшіл рух. "Жеңіс" - Садаконың (немесе Самараның) қатысуымен түсірілген қорқынышты фильмдер франшизасы. Садако - құдықта қайтыс болған қыз. Ол кек алу үшін видеоға түсіріп, оны көргендерді өлтіреді. Оның сыртқы келбеті мен мінез-құлқы Окику аңызына негізделген. Садако Окикумен кездесуі ретінде әлемнің соңындағы Садако сериясында суреттелген.