Кіріспе
Бұл термин Ұлыбританияда кем дегенде 18 ғасырдан 20 ғасырдың ортасына дейін қолданыста болды, бірақ қазір ол архаикалық. Бұл кәсіп Батыс әлемінің басым бөлігінде танымал. Бұл рөл патша отбасының әйел мүшелерінің әйел қызметшілеріне ғана қолданылатын 19-ғасырда кезекші әйелдің лауазымына байланысты болды. Қыздар-қыздар әдетте патшалықпен байланысудың беделін немесе соттың алдында уақыт өткізгендерге некеге тұрудың мүмкіндіктерін арттырған мәртебелі әйелдер болды, бірақ әйелдің серіктері әдетте өздерінің кәсіптерін қолға алды, өйткені олар күнкөріс табысын табуға тиіс болды. Серіктестің рөлі оның жұмыс берушісімен бірге уақыт өткізу, компания мен әңгімелесу, қонақтарды көңілдестіруге көмектесу және жиі әлеуметтік іс-шараларға еріп бару болды. Осының орнына оған қызметшілер бөлмесі емес, үйдің отбасылық бөлігінде бөлме беріледі; оның барлық тамақтары ұсынылады, ол жұмыс берушімен бірге тамақтанады; оған аз жалақы төленеді, оны "жалақы" деп атайды, ешқашан "жалақы" деп атамайды. Ол жұмыс берушісі өзі орындамайтын үй шаруасын орындамайды, басқаша айтқанда, қызметшілерге нұсқау беруден, сәнді тігуден және шай құюдан басқа ештеңе жасамайды. Осылайша, рөл үйдің әйелінің ересектермен қарым-қатынасынан мүлдем өзгеше емес еді, тек қаржылық тәуелділіктен туындайтын негізгі бағыныштылықтан басқа. Қызметкерлер жұмыс істейтін, өйткені жоғары және орта таптағы әйелдер уақыттарын үйде өткізетін. Әйелдің серігі өздігінен өмір сүретін тұрмысқа шықпаған әйел, жесір әйел, күйеуі мен ұлдарымен бірге тұратын, бірақ қыздары жоқ және әйелдер компаниясы бар немесе әкесімен немесе басқа еркек туысымен бірге тұратын, бірақ анасынан айырылған, үй басқарушысына тым қарт әйел болуы мүмкін. Соңғы жағдайда серігі де шафер ретінде әрекет етер еді; сол кезде жас әйелдің еркек туысы немесе жасы үлкен әйел болмаса, еркек қонақтарды қабылдауы әлеуметтік тұрғыдан қолайсыз болар еді (қызметші әйел жеткіліксіз болар еді).
A lady's companion was a woman of genteel birth who lived with a woman of rank or wealth as retainer. The term was in use in the United Kingdom from at least the 18th century to the mid 20th century but it is now archaic. The profession is known in most of the Western world. The role was related to the position of lady in waiting, which by the 19th century was applied only to the female retainers of female members of the royal family. Ladies in waiting were usually women from the most privileged backgrounds who took the position for the prestige of associating with royalty, or for the enhanced marriage prospects available to those who spent time at court, but lady's companions usually took up their occupation because they needed to earn a living
The companion's role was to spend her time with her employer, providing company and conversation, to help her to entertain guests and often to accompany her to social events. In return she would be given a room in the family's part of the house, rather than the servants' quarters; all of her meals would be provided, and she would eat with her employer; and she would be paid a small salary, which would be called an "allowance" – never "wages". She would not be expected to perform any domestic duties which her employer might not carry out herself, in other words little other than giving directions to servants, fancy sewing and pouring tea. Thus the role was not very different from that of an adult relation in respect of the lady of a household, except for the essential subservience resulting from financial dependency. Lady's companions were employed because upper and middle class women spent most of their time at home. A lady's companion might be taken on by an unmarried woman living on her own, by a widow, a married woman who lived with her husband and sons but had no daughters and desired female company, or by an unmarried woman who was living with her father or another male relation but had lost her mother, and was too old to have a governess. In the last case the companion would also act as a chaperone; at the time, it would not have been socially acceptable for a young lady to receive male visitors without either a male relation or an older lady present (a female servant would not have sufficed).
Қыздың серігінің соңы
Қызметкердің қызметі Ұлыбританияда және басқа да дамыған елдерде ескірген. Бұл, ең алдымен, жоғары таптағы әйелдердің үйде тұрмауынан және заманауи әйелдерге арналған көптеген басқа да жұмыс мүмкіндіктерінен туындаған.
Тарихи мысалдар
Мэри Вулстонкрафт Бат қаласындағы сауалнамада бай жесір әйел Сара Доусонның серігі болды. Бұл оның 1778 жылы 19 жасында алған алғашқы жұмысы.
Агата Кристи шығармаларында
Агата Кристидің құпияларында көптеген әйелдер бар, мысалы, жерлеуден кейін. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы романдарында серікті бай таптардың өмірінің дәстүрлі белгісі ретінде көрсетеді. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана үмітсіздік пайда бола бастады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі серіктер, әдетте, Виктория дәуірінде өскен, бірақ өзін қамтамасыз етуді күтпеген, бірақ Ұлы депрессияның салдарынан көптеген отбасылардың табысының төмендеуіне байланысты кедейленіп қалған. Сонымен қатар, оларды жұмысқа алатын әйелдер, әсіресе, мүлік салығы жоғары болғандықтан, өздері бұрын болғандай емес. Бұл жағдай жұмысшы сынып қызметшілерінің жұмыс нарығындағы жағдай мен әлеуметтік көзқарастың өзгеруіне байланысты құлдырауымен күрделіленеді, сондықтан серіктестерден олар кемсітетін үй тапсырмаларын орындау сұралады, әсіресе бір кездері оларға қызметшілер қызмет көрсеткендіктен. Орта таптағы жас әйелдердің мансап құрудың кең ауқымды мүмкіндіктерін пайдалануға деген құштарлығымен бірге, серіктің мәртебесінің төмендеуі Ұлыбританиядағы әйел серігі дәуірінің аяқталуын білдіреді. Жоғарыда аталған "Женазадан кейін" фильмінде әйгілі серігі Мисс Гилкрист көрінеді. Ол жұмыс берушісін есiрткiге салып, құнды өнер туындысын ұрлау үшін өлтіргеннен кейін, отбасын бір-біріне қарсы айналдыру үшін, ол жерлеуге қатысу үшін өлген әйелдің кейпіне айналады.
Басқа мысалдар
"Vanity Fair" журналында басты кейіпкер Бекки Шарп Бриггс мырзаны өзі қойшы ит ретінде сипаттаған серігі ретінде жалдап, күйеуіне оны басқа ер адамдармен бірге қалғызып, онымен бірге қалуға мүмкіндік береді. Балаларға арналған романның кейіпкері Хайди сегіз жасында Швейцариядағы таулы үйінен алынып, Германияның Франкфурт қаласында мүгедек қыздың серігі болады. Ребекканың аты аталмаған баяндауышы романның басында бір әйелдің серігі болып табылады. Джейн Остиннің "Эмма" романындағы алғашқы кейіпкерлердің бірі Мисс Тейлор Вудхауспен бірге "өскен адам ретінде емес, досы ретінде" тұрады. Жозефина Марч (содан кейін оның кіші әпкесі Эми) Луиза Мэй Алкоттың "Кішкентай әйелдер" романында өзінің бай әжелерінің серігі. Сара Вудрафф Джон Фаулздың "Француз лейтенантының әйелі" роліне серік ретінде қатысады. Дороти "Дот" Уильямс - Фишер ханымның құпиясы (2012) фильміндегі Фрин Фишердің серігі. Аннет Осберт Ситвеллдің "Өзгелер орны" (1945) романында. Франсис Ходжсон Бернетттің 1901 жылғы романы Эмили Фокс Сетонның есімін алған қаһарман әйелі бұрыннан, Асыл қыз сияқты, бай дворянға үйленгенде, серігі ретінде жұмыс істеген.