Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Perez v. Brownell, 356 U. S. 44 (1958) - АҚШ Жоғарғы Сотының сотта, азаматтың азаматтығынан айрылу ниеті немесе қалауы болмаса да, белгілі бір әрекеттерді ерікті түрде орындағаны үшін Конгресстің АҚШ азаматтығын алып тастау құқығын растады. Атап айтқанда, Жоғарғы Сот Конгресс актісін қолдады, ол шетелдік сайлауда дауыс берудің салдарынан азаматтықты алып тастауды қарастырды. Бұл прецедент тоғыз жылдан кейін Afroyim v. Rusk-те жоққа шығарылды, онда Жоғарғы Сот он төртінші түзетудің азаматтық туралы ережесінің азаматтардың азаматтығын сақтауға құқығы бар екенін және Перес ісі бойынша қолдаған заңның күшін жойғанын айтты.
Perez v. Brownell, 356 U. S. 44 (1958), was a United States Supreme Court case in which the Court affirmed Congress's right to revoke United States citizenship as a result of a citizen's voluntary performance of specified actions, even in the absence of any intent or desire on the person's part to lose citizenship. Specifically, the Supreme Court upheld an act of Congress which provided for revocation of citizenship as a consequence of voting in a foreign election. The precedent was repudiated nine years later in Afroyim v. Rusk, in which the Supreme Court held that the Fourteenth Amendment's Citizenship Clause guaranteed citizens' right to keep their citizenship and overturned the same law that it had upheld in Perez.
Өмірбаян
Клементе Мартинес Перес 1909 жылы 17 наурызда Техастың Эль-Пасо қаласында дүниеге келген. 1919 немесе 1920 жылға дейін АҚШ-та тұрды, содан кейін ата-анасы оны Мексикаға алып кетті. 1928 жылы оған Техас штатында туылғаны туралы хабарланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ-қа Мексикадан келген теміржолшы ретінде қабылданды. Оның мұндай кіру үшін берген өтініші Мексиканың тумысымен Мексика азаматы екендігін білдірді. Алайда 1947 жылы Перес Мексикаға оралып, сол жылы АҚШ-тың азаматы ретінде АҚШ-қа кіруді өтінді. Ол келгеннен кейін, соғыста АҚШ-тың таңдамалы қызмет заңдарына сәйкес тіркелмегені үшін айыпталды. Қасам еткен Перес 1944-1947 жылдар аралығында әскери қызметтен қашу үшін АҚШ-тан тыс жерде болғанын және 1946 жылы Мексикадағы сайлауда дауыс бергенін мойындады. 1953 жылы 15 мамырда ол Сан-Францискодағы иммиграциялық билік органдарына Құрама Штаттарда заңсыз жүрген шетелдік ретінде тапсырылды, бірақ ол өзінің туғаннан АҚШ азаматы екенін және сол себепті қалуға құқылы екенін мәлімдеді. Алайда АҚШ-тың аудандық соты Перес американдық азаматтығынан айырылды деп тапты, бұл шешімді апелляциялық сот бекітті. Соттар Конгресс азаматтығынан айыру туралы шешімді тек ерікті түрде жасалған әрекеттердің салдары ретінде, тіпті азаматтығынан айыру ниеті немесе қалауы болмаса да, қоса алады деп тапты. Бұл заң 1940 жылғы "Ұлттық құқық туралы" заң ретінде қабылданды (54 Stat 1137, өзгертулер енгізілді).
Clemente Martinez Perez was born in El Paso, Texas, on March 17, 1909. He resided in the United States until 1919 or 1920, when his parents took him to Mexico. In 1928, he was informed that he had been born in the state of Texas. During World War II, he applied for admission and was admitted into the United States as a Mexican alien railroad worker. His application for such entry contained his recitation that he was a native born citizen of Mexico. By 1947, however, Perez had returned to Mexico, and in that year, he applied for admission to the United States as a citizen of the United States. Upon his arrival, he was charged with failing to register under the Selective Service Laws of the United States during the war. Under oath, Perez admitted that between 1944 and 1947, he had remained outside the United States to avoid military service and had voted in an election in Mexico in 1946. On May 15, 1953, he surrendered to immigration authorities in San Francisco as an alien unlawfully in the United States but claimed that he was a citizen of the United States by birth and thereby entitled to remain. The US District Court, however, found that Perez had lost his American citizenship, a decision that was affirmed by the court of appeals. The courts held that Congress can attach loss of citizenship only as a consequence of conduct engaged in voluntarily even if there was no intent or desire to lose citizenship. The law was enacted as the Nationality Act of 1940 (54 Stat 1137, as amended).
Кейінгі дамуы
1967 жылы сот өзінің шешімін өзгертті Афроим v. Руск. Ол 1940 жылғы Азаматтық туралы заңның 401 бөліміне конституцияға қайшы деп атады және он төртінші түзету Конгресске азаматтың келісімінсіз азаматтығын алып тастауға кедергі келтіреді деп мәлімдеді.
The court reversed itself in 1967 with its decision in Afroyim v. Rusk. It called section 401 of the Nationality Act of 1940 unconstitutional and stated that the Fourteenth Amendment prevents Congress from taking away citizenship without the citizen's assent.