Пошташы: Апокалипсистен кейінгі әлемде үміт іздеу

Кіріспе

1985 жылғы Дэвид Бриннің романы

Дэвид Бриннің 1985 жылғы "Пошташы" романы – Дэвид Бриннің пост-апокалиптикалық, дистопиялық ғылыми-фантастикалық романы. Ол Орегонның шөлейтті аймағында саяхаттап жүрген бір адамның АҚШ пошта қызметінің формасын тауып киюі және өзін "қайта құрылған Америка Құрама Штаттарының" пошта тасушысы және федералдық инспекторы деп жариялауы туралы. Оның пошта қызметі және орталық үкіметтің қайта оралуы туралы мәлімдемелері халыққа үміт сыйлайды, оларға қатыгез, неофеодалдық әскерлік құрама қауіп төндіреді. Романның алғашқы екі бөлімі "Пошташы" (1982) және "Циклоп" (1984) аттарымен жеке-жеке жарық көрді. 1997 жылы Кевин Костнер мен Уилл Паттонның басты рөлдерде ойнаған романның киноадаптациясы шықты.

Сюжет

Пост-апокалиптикалық сценарий мен бірнеше әрекетке толы эпизодтарға қарамастан, кітап негізінен өркениет пен оның нышандары туралы. Кітаптың үш бөлімінің әрқайсысы әртүрлі символдарды қарастырады. Біріншісі – пошташы Гордон Кранц. Ол бандиттерден барлығын жоғалтқаннан кейін, киімді тек жылыну үшін киеді. Ол шағын қауымдар арасында саяхаттап, тамақ пен баспана үшін Уильям Шекспирдің пьесаларынан көріністер қойып, алмасады. Бұрын Миннесота университетінде драма студенті болған ол, бірнеше ЭМҚ-дан, ірі қалалардың қирауынан және биоқарулардың таралуынан туған дүниежүзілік хаостан кейін батысқа, Орегонға сапар шегеді. Ұзақ уақыт бойы тасталып кеткен пошта фургонында паналаған ол, пошта мен пошташының формасын табады. Форманы киіп, поштаны жақын маңдағы қауымға алып барып, тамақ пен баспанаға айырбастауға тырысады. Оның нағыз пошташы екендігі туралы алғашқы сөздері қасақана алдау емес (кем дегенде бастапқыда), бірақ адамдар оған және оның «қайта жаңғырған АҚШ-ты» білдіретініне сене алмастан, үмітсіздікке жетеді. Кейін, екінші бөлімде ол Орегон штатының Корваллис қаласындағы қауыммен кездеседі, оның басшысы Циклоп – Орегон мемлекеттік университетінде жасалған және апаттан аман қалған саналы жасанды интеллект. Бірақ шындығында, машина соғыс кезінде істен шығып, ғалымдардың тобы үміт, тәртіп және білімді сақтап қалу үшін оның жұмыс істеп тұрғанын көрсетуді жалғастырады. Ғалымдар сондай-ақ Циклоптың кеңестері мен болжамдарын пайдаланып, азаматтардан тамақ жинауға тырысады, бұл тәсілді Гордон Дельфи оракулымен салыстырады. Соңында, үшінші бөлімде Пошташы Циклоптың ғалымдарымен «гипертіршілікке бейімді милицияның» шабуылына қарсы соғыста бірігіп, гипертіршілікке бейімділердің Орегонның Рог Ривер аймағынан оңтүстікке қарай ығысып жатқанын біледі. Гипертіршілікке бейімділер көбінесе олардың негізін қалаушысы Нейтан Холнның атымен Холнистер деп аталады, ол зорлық-зомбылықты, әйелдерді жек көруді және милитаризмді жақтаған автор. Ол романның оқиғаларынан бұрын өлім жазасына кесілген, бірақ қысқа мерзімді азаматтық тәртіпсіздіктен кейін Холнның ізбасарларының шабуылдары АҚШ-тың соғыстан және одан кейін болған індеттен қалпына келуіне кедергі келтірді. Оқиғаның мән-жайына жеткенде, Пошташы Орегонның оңтүстік-батысындағы Умпква аңғарындағы шаруалардың, ағаш кесушілердің және америкалықтардың ұрпақтарынан құралған қатал тайпалық топпен одақтасады, оларға АҚШ әскерінің әуедегі полкінің бұрынғы мүшесі – америкалық тумасы басшылық етеді. Умпква халқы Ескі Батыстағы америкалықтар сияқты жауынгерлік мәдениетке ие және Холнистердің қатты қарсыласы; олар Холнистерді әрқашан жеңіп отырады, бірақ Пошташы келгенге дейін Вилламет аңғарының «әлсіз» қала тұрғындарына Холнистерге қарсы көмектесуге құштар емес еді. Романның соңында Пошташы Холнистердің оңтүстікте тағы бір ұйымдасқан жауы бар екенін біледі, олар тек олардың жиналған нышанымен ғана танылады: Аю туы. Романның соңғы эпизодтары топтардың (нышандардың) өркениетті қайта жаңғырту үшін бірігуі мүмкін деген ойды қалдырады. Сюжеттің тағы бір мазмұны – апокалиптикалық әлемнің тарихы: атап айтқанда, қоғамды толығымен жойған ЭМҚ-ны жойған электроника емес, ірі қалаларды қиратқан немесе әртүрлі биоинженерлік індеттерді тарату емес, керісінше, осы қиын кезеңде гуманитарлық көмек көрсететін қызметкерлерге шабуыл жасап, қауымдарды тонаған Холнистер.

Despite the post apocalyptic scenario and several action sequences, the book is largely about civilization and its symbols. Each of the three sections deals with a different symbol. The first is the Postman himself, Gordon Krantz, who takes the uniform solely for warmth after he loses almost everything to bandits. He wanders amongst small communities performing scenes from William Shakespeare plays in return for food and shelter. Originally a drama student at the University of Minnesota, he traveled west to Oregon in the aftermath of the worldwide chaos that resulted from several EMPs, the destruction of major cities, and the release of bioweapons. Taking shelter in a long abandoned postal van, he finds a sack of mail and a postal uniform. He wears the uniform and takes the mail to a nearby community to barter for food and shelter. His initial claims to be a real postman start not because of a deliberate fraud (at least initially) but because people are desperate to believe in him and his claim that he represents the "Restored United States". Later, in the second section, he encounters a community, Corvallis, Oregon, which is led by Cyclops, who is apparently a sentient artificial intelligence created at Oregon State University which survived the cataclysm. In reality, however, the machine ceased functioning during a battle, and a group of scientists maintain the pretense of its working to try to keep hope, order, and knowledge alive. The scientists also claim to use Cyclops' advice and predictions to solicit contributions of food from citizens, an approach that Gordon compares to the Delphi Oracle. Eventually, in the third section, as the Postman joins forces with Cyclops's scientists in a war against an influx of "hypersurvivalist militia", the Postman begins to find that the hypersurvivalists are being pressed from Oregon's Rogue River area to the south as well. The hypersurvivalists are more commonly referred to as Holnists, after their founder, Nathan Holn, an author who championed a violent, misogynistic, and militaristic society. Holn was executed sometime before the events in the novel, but in the time following what should have been a brief period of civil disorder, Holn's followers' attacks prevented the United States from recovering from the war and the plagues that followed. As the story comes to a climax, the Postman allies with a tough tribal group made up of descendants of ranchers, loggers and Native Americans from Southwestern Oregon's Umpqua Valley region who are led by a Native American who is a former member of an airborne regiment of the U. S. military. The Umpqua people have developed a warrior culture similar to Native Americans of the Old West and are bitter enemies of the Holnists; they have defeated the Holnists at every turn but until the Postman's arrival, they were not inclined to help the "weak" townsfolk of the Willamette Valley against the Holnists. At the end of the novel, the Postman discovers the Holnists have another organized enemy to the South, identified only by the symbol they rally behind: the Bear Flag. The final scenes of the novel give the impression that the groups (symbols) may come together in an effort to revive civilization. Another message of the plot deals with the backstory of the post apocalyptic world: specifically, that it was not the electronics destroying EMPs, the destruction of major cities, or the release of various bio engineered plagues that completely destroyed society, but rather it was the Holnists, who preyed on humanitarian workers and attacked communities during this difficult period.

Қабылдау

Дейв Лэнгфорд "Пошташыны" White Dwarf журналының 83-шы санында қарап шығып, "Оқиға Кранцтің жаңа мифпен тоғысуымен күрделенеді, содан кейін шайқас, кісі өлтіру және күшейтілген партизандардың араласуымен шатастырылады, бәрі де қажетсіз алаңдатушылық, бірақ еске алмаңыз. Жақсы жазылған, кейде сезімді, және соңы дұрыс. Оқуға тұрарлық." Романның екі бастапқы бөлігі де үздік повесть үшін Хьюго сыйлығына ұсынылды. Толыққан роман 1986 жылы ең үздік ғылыми-фантастикалық роман үшін Джон У. Кэмпбелл естелік сыйлығы мен ең үздік ғылыми-фантастикалық роман үшін Локус сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1986 жылы ең үздік роман үшін Хьюго сыйлығына ұсынылды. Брин "Пошташыны" Mad Max фильмдерінен кейін пайда болған көптеген туынды апокалиптикалық фантастикадағы хаостың тойлануына қарсы жазғанын айтты.