Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Леопольд граф ван Лимбург Стирум (1758 жылы 12 наурызда Хогевен қаласында 1840 жылы 25 маусымда Гаагада) - Нидерландыдағы монархияны қайта құру үшін 1813 жылы билікті қолға алған Триумвираттың мүшесі болған саясаткер.
Leopold Count van Limburg Stirum (March 12, 1758 in Hoogeveen – June 25, 1840 in The Hague) was a politician who was part of the Triumvirate that took power in 1813 in order to re establish the monarchy in the Netherlands.
Мансап
Леопольд 2-ші "Оранж-Нассау" полкінің капитаны болды. Француздық оккупация кезінде ол Гааганың губернаторы болды. Француз әскерлері Плесанс 1-ші герцогы Карл Франсуа Лебрунның қолбасшылығымен елден қашып кеткеннен кейін, ол Гисберт Карел ван Хогендорп пен Франс Адам ван дер Дюйн ван Маасдаммен бірге Нидерландының билігін қолға алды. Олар 1813 жылғы Триумвират деп аталды. Бұл уақытша үкіметте граф Леопольд соғыс министрі болды, сондықтан анархияның алдын алуға және Нидерландының Пруссияға немесе Англияға қосылмауын қамтамасыз етуге жауапты болды. Үш мемлекет қайраткері монархияны орнату үшін Гаагаға ұмытылған принц Вильгельм VI Орандықты, кейіннен король Вильгельм I-ді шақырды. 1813 жылы 30 қарашада Лимбург Штирум князды Шевенген жағажайсында қарсы алды, ал 6 желтоқсанда уақытша үкімет оған король атағын ұсынды. Вильгельм бұдан бас тартып, өзін "суверенді ханзада" деп жариялады. Сонымен қатар ол халықтың құқықтары "нағыз даналықпен" қамтамасыз етілуін қалады. Ол 1815 жылы Нидерландының Вильгельм I патшасы болды. Ол Леопольд графты Гааганың губернаторы етіп бекітіп, оны генерал-лейтенант етіп тағайындады. 1815 жылы 8 шілдеде Леопольд ван Лимбург Стирум Голландия Арысы орденінің Ұлы крестінің рыцары атанды, бұл атақ корольдік отбасы мүшелеріне, шетелдік мемлекет басшыларына және бұрынғы премьер-министрлер, ханзадалар мен кардиналдардың таңдамалы тобына берілген. 1828 жылы ол жаяу әскердің генералы болды. 1833 жылдан өлімге дейін сенатор болды.
Leopold was Captain in the 2nd Regiment Orange Nassau. During the French occupation, he was also the governor of The Hague. After the French troops, under the command of Charles François Lebrun, 1st Duke of Plaisance, had fled the country, he took over the rule of the Netherlands, together with Gijsbert Karel van Hogendorp and Frans Adam van der Duyn van Maasdam. They were called the Triumvirate of 1813. In this temporary government, count Leopold was Minister of War and thus responsible for preventing anarchy and also making sure the Netherlands wouldn't be annexed to Prussia or England. The three statesmen invited the almost forgotten prince William VI of Orange, the later King William I, to The Hague to establish the monarchy. On November 30, 1813 Limburg Stirum welcomed the prince on the beach of Scheveningen and on December 6 the provisional government offered him the title of King. William refused, instead proclaiming himself "sovereign prince". He also wanted the rights of the people to be guaranteed by "a wise constitution". He became king William I of the Netherlands in 1815. He confirmed count Leopold as governor of The Hague and named him lieutenant general. On the 8th of July 1815, Leopold van Limburg Stirum was named Knight Grand Cross in the Order of the Netherlands Lion, a title reserved for members of the Royal Family, foreign Heads of State and a select group of former prime ministers, Princes and Cardinals. In 1828 he became general of the infantry. From 1833 until his death, he was member of the Senate.