Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер Изобель Мэри Редмонд (8 сәуір 1953 жылы туған) - 2002 жылдан 2018 жылға дейін Ассамблея палатасында Хейсен сайлау округінің мүшесі болған бұрынғы австралиялық саясаткер. Ол 2009-2013 жылдар аралығында Оңтүстік Австралия Парламентіне Оңтүстік Австралия Либералды партиясының және Оңтүстік Австралия Парламентіне Оппозиция Лидері болды. Редмондтың басшылығымен либералдылар Оңтүстік Австралияның Ассамблея палатасындағы 47 орынның 18-ін жеңіп алды, бұл 2006 жылғы сайлаудан үш орынға артық. Ол 2013 жылдың 31 қаңтарында Либералды партияның басшысы лауазымынан кетті.
Australian politician
Isobel Mary Redmond (born 8 April 1953) is a former Australian politician who was the member for the electoral district of Heysen in the House of Assembly from 2002 to 2018. She was the parliamentary leader of the South Australian Division of the Liberal Party of Australia and the Leader of the Opposition in the Parliament of South Australia between 2009 and 2013, and was the first female leader of a South Australian state major party. Under Redmond, the Liberals won 18 of 47 seats in the South Australian House of Assembly at the 2010 election, a gain of three from the 2006 election. She resigned as leader of the Liberal Party on 31 January 2013.
Ерте өмір
Редмонд Сиднейдің шетінде орналасқан Хиткотт орта мектебінде оқып, 1971 жылы бітірді. 1970 жылдары ол қысқа уақыт Еңбек партиясының мүшесі болды. 1970 жылдардың соңында Редмонд және оның күйеуі Джим Аделаида төбелеріндегі Стирлингке көшіп барды. Ата-анасынан лотереялық билеттерден ұтып алғаннан кейін ол өз заңгерлік фирмасын құрды. Ол 90-шы жылдардың басында Дункан Баширде Джей Уэзерилл мен Патрик Конлонмен де жұмыс істеді. Редмонд 1982 жылы Стирлинг кеңесіне сайланды, ал 1999 жылы Стирлинг Ротари клубының бірінші әйел президенті болып сайланды.
Redmond attended Heathcote High School on the outskirts of Sydney, graduating in 1971. In the 1970s she was briefly a member of the Labor Party. In the late 1970s Redmond and her husband Jim moved to Stirling in the Adelaide Hills. After receiving the winnings of a lottery ticket from her parents she set up her own legal firm. She also worked with Jay Weatherill and Patrick Conlon at Duncan Basheer in the early 90s. Redmond was also elected to Stirling Council in 1982, and in 1999 was elected as the first female president of the Stirling Rotary club.
Парламент
Редмонд 2002 жылғы штаттық сайлауда Оңтүстік Австралия Ассамблеясының Палатасында Хейсен сайлау округін жеңіп алды және 2004 жылдан бастап әртүрлі көлеңкелік министрліктерді басқарды. Ол Либералды партияның Оңтүстік Австралия бөлімшесінің ішіндегі консервативті Эванс отбасы фракциясымен байланысты. Редмонд 2009 жылы 4 шілдеде партия басшысы Мартин Гамильтон Смит басшылық пен басшының орынбасары төгілгеннен кейін Либералды партияның жетекшісінің орынбасары болды. Хамильтон Смит жетекшілікті сақтап қалды, Редмонд Викки Чэпманның орнын басқарды. Гамильтон Смит 11:10 дауыс беруден кейін екінші көшбасшылық төгілуді шақырды және бірнеше күннен кейін көшбасшылық лауазымға үміткер болмады. 2009 жылдың 8 шілдесінде Редмонд 13:9 дауыспен Чапманға қарсы көшбасшы болып сайланды. Стивен Гриффитс Митч Уильямсқа қарсы 8:6 дауыспен көшбасшы орынбасары болып сайланды. Редмонд либералдарды 2010 жылғы сайлауға бастап, штаттағы ірі партияны сайлауға алып шыққан алғашқы әйел болды. Екі партияның басым көпшілігіне қарамастан, либералды партиялар Оңтүстік Австралияның Ассамблея палатасындағы 47 орынның 18-ін ғана жеңіп алды, бұл 2006 жылғы сайлаудан үшке өсті. Бұл, негізінен, Аделаидада елеулі жетістіктерге қол жеткізе алмаудан болды, ол ұзақ уақыттан бері мемлекет деңгейінде Еңбекке қарай ауысты. Либералдықтардың үш жеңісі де Аделаидада болса, партия тек алты орынға ие болды, оның ішінде Редмонд. 2006 жылғы сайлаудан кейін, мемлекеттік шекаралар комиссиясы теориялық тұрғыдан лейбористердің 6,9 пайыздық ауытқумен үкіметтен айырылып қалуына әкелетін сайлау картасын жасады. Бұл Либералды партияның жеті орынға көбеюіне әкелді - Редмондты Оңтүстік Австралияның бірінші әйел премьер-министрі етіп құруға жеткілікті. Алайда либералдылар 8,4 пайызды алып, көп бөлігі қауіпсіз жұмыс орындарында болды. Сонымен қатар, лейбористер екі ең шеткі орынды, Лайт пен Моусонды өз пайдасына алды. Осыны ескере отырып, 2012 жылы Шекаралар комиссиясы шақырылған кезде Редмонд пен либералдылар 2010 жылғы нәтижеге негізделген шекараларды талап етті, бұл либералдыларға ойдағы көпшілікті берер еді. Ақырында, Комиссия 2007 жылғы шекаралар әділ деп шешті, тіпті олар екі партиялық дауыс жинаған үкіметке көпшілікке қол жеткізбеген болса да. Оңтүстік Африка либералдары атынан Редмонд 2011 жылдың қазан айында премьер-министр Майк Раннның бір жынысты некеге қолдау білдіргенін қолдады. Ол барлық штаттық еңбек көшбасшыларына қосылды және кейінірек жеке негізде ғана ЛНП-нің Кемпбелл Ньюман неке теңдігін қолдады. Редмонд 2010 жылғы сайлау кезінде партияның ішкі және БАҚ-тың қысымына ұшырады, ал Ведриль үкіметінің кезінде ол сауалнама рейтингісінің төмендеуіне ұшырады. Редмонд бір сұраққа жауап бергенде жұмыс орнындағы жыныстық кемсітушілікке қарсы ең жақсы жол - оны елемеу екенін айтқандығын растады. Сондай-ақ, ол сәттіліксіз үміткерді және Оңтүстік Африка Либералды партиясының директоры Бев Барберді Сенаттағы Мэри Джо Фишердің орнына қолдады, тіпті Фишердің орнын ауыстыруды да қарастырды. Сонымен қатар, ол 2006 жылы Либералды партияны сайлау науқанын қаржыландыру үшін Иэн Эванс енгізген либералды депутаттардың жалақысына бес пайыздық алым салуға қарсы сотқа берумен қорқытты. Оның егер үкіметте жеңіске жетсе, мемлекеттік қызметтің төрттен бір бөлігін қысқарту ниеті туралы мәлімдегені кейіннен Либералды партияның саясаты емес деп айтылды. Ол сондай-ақ, бұрынғы федералды либералды көшбасшы Александр Даунерге штаттық либералды көшбасшылықты ұсынды деген болжамдарды растаудан бас тартты. 2012 жылдың 19 қазанында оның оппозиция жетекшісі Мартин Хамильтон Смит Редмондқа Оңтүстік Австралия Либералды партиясының парламенттік басшылығына қарсы шығатынын мәлімдеді. Басшы орынбасары Митч Уильямсқа Стивен Маршалл қарсы шықты. 23 қазандағы дауыс беру кезінде Редмонд бір дауыспен көшбасшылықты сақтады, бірақ Маршалл басшының орынбасары болып сайланды. Редмонд 2013 жылдың 31 қаңтарында Либералды партияның басшысы лауазымынан кетті, оның шешімінде басты фактор ретінде "қалыптасқан басшылық шүбәлену мен бірліксіздікті" тоқтату қажеттігін атап өтті. Редмонд 2014 жылы 20 мамырда парламенттік артықшылықты пайдаланып, Оңтүстік Австралияның сайлау комиссиясының бас комиссары Кей Моузлидің 2014 жылғы сайлау нәтижесі бойынша "толықтай жемқор" болғанын мәлімдеді. Мүмкіндіктер комитеті тергеуді және ескертулерді дәлелдеу немесе кері қайтару туралы өтінішпен кездескен ...
Redmond won the electoral district of Heysen in the South Australian House of Assembly at the 2002 state election and from 2004 held various shadow ministries. She is linked to the conservative Evans family faction within the Liberal Party's South Australian division. Redmond became deputy leader of the Liberal Party on 4 July 2009 after party leader Martin Hamilton Smith called a leadership and deputy leadership spill. Hamilton Smith retained the leadership, with Redmond replacing Vickie Chapman as deputy leader. Hamilton Smith called a second leadership spill after a close 11–10 vote, and a few days later did not nominate for the leadership position. On 8 July 2009, Redmond was elected leader against Chapman by a 13–9 vote. Steven Griffiths was elected deputy leader by an 8–6 vote against Mitch Williams. Redmond led the Liberals into the 2010 election, becoming the first woman to take a major party in the state into an election. Despite winning a slender majority of the two party preferred vote, the Liberals only won 18 of 47 seats in the South Australian House of Assembly, an increase of three from the 2006 election. This was mainly due to a failure to make significant inroads in Adelaide, which has long tilted toward Labor at the state level. While all three Liberal gains were in Adelaide, the party only won six other seats in the capital, including Redmond's. After the 2006 election, the state Boundaries Commission drew an electoral map that theoretically have seen Labor lose government on a uniform 6.9 percent swing. This would have translated to a seven seat gain for the Liberals on paper—more than enough to make Redmond South Australia's first female premier. However, while the Liberals picked up a swing of 8.4 percent, much of that swing came in comfortably safe Labor seats. Additionally, Labor actually picked up swings in their favour in their two most marginal seats, Light and Mawson. With this in mind, when the Boundaries Commission convened in 2012, Redmond and the Liberals pressed for boundaries based solely on the 2010 result—which would have potentially given the Liberals a notional majority. In the end, the Commission decided that the 2007 boundaries were fair, even though they didn't result in the party winning a majority of the two party vote winning government. On behalf of the SA Liberals, Redmond backed premier Mike Rann's support for same sex marriage in October 2011. She joined all state Labor leaders and, later on a personal basis only, the LNP's Campbell Newman, in support of marriage equality. Redmond came under mounting internal party and media pressure her performance during the 2010 election and she suffered dwindling poll ratings during the period of the Weatherill government. Controversially, Redmond confirmed that she had said in answer to a question that the best way to deal with workplace gender discrimination was to ignore it. She also backed unsuccessful candidate and SA Liberal Party director Bev Barber to replace Mary Jo Fisher in the Senate, even considering replacing Fisher herself. As well, she threatened to sue the Liberal Party in 2006 over a five percent levy on Liberal MP salaries introduced by Iain Evans to fund election campaigns. Her announced intention to cut off a quarter of the public service if she won government, was subsequently said was not to be Liberal Party policy. She also refused to confirm speculation that she had offered the state Liberal leadership to former federal Liberal leader Alexander Downer. On 19 October 2012, her predecessor as opposition leader, Martin Hamilton Smith, announced he would be challenging Redmond for the parliamentary leadership of the South Australian Liberal Party. Deputy leader Mitch Williams was challenged by Steven Marshall. At the ballot on 23 October, Redmond retained the leadership by one vote, but Marshall was elected to the deputy leadership. Redmond resigned as the leader of the Liberal Party on 31 January 2013, citing the need to end "ongoing leadership speculation and disunity" as the primary factor in her decision. Redmond used parliamentary privilege on 20 May 2014 to claim that the Electoral Commission of South Australia's head commissioner Kay Mousley was "utterly corrupt" following the 2014 election result. Facing a potential privileges committee investigation and a request to substantiate or withdraw the remarks, she withdrew her remarks and apologised on 5 June 2014. In response to Mousley's announcement in May 2015 that she would step down after a decade of service, Redmond remarked "hooray". On 18 January 2017, Redmond announced that she would be retiring from parliament at the 2018 state election.
Жеке өмір
Редмонд американдық мұғалім Джим Редмондқа тұрмысқа шықты, олармен үш бала болды, олардың барлығы қазір ересектер. Ол Аделаида төбелеріндегі Стирлинг қаласында тұрады.
Redmond is (no longer) married to American teacher Jim Redmond with whom she has had three children, all now adults. She resides in the town of Stirling in the Adelaide Hills.