Кіріспе

Ағаштың түрі Castanea pumila, жалпы алғанда, Аллегений чинквапины, американдық чинквапин (Поухатаннан) немесе кәрізді қаштан, АҚШ-тың оңтүстік-шығысында өсетін қаштанның бір түрі. Жергілікті аумағы - Массачусетс пен Нью-Йорктен Мэрилендке дейін және оңтүстік Нью-Джерси мен оңтүстік-шығыс Пенсильваниядан оңтүстікке дейін Флориданың орталығына дейін, батыстан шығыс Техасқа дейін, солтүстікке дейін Миссури мен Кентуккиге дейін. Өсімдіктің тіршілік ету ортасы құрғақ құмды және таслы биіктіктер мен 1000 м биіктіктегі емен мен гикоримен араластырылған жоталар. Ол жақсы сумен суыртылған топырақта, толық күн сәулесінде немесе жартылай көлеңкеде жақсы өседі.

Сипаттама

Бұл өсіп тұрған бұта немесе шағын ағаш, ол жетілген кезде биіктікке жетеді. Қабығы қызыл немесе сұр қоңыр түсті, қабыршақты тақташаларға дейін сәл қиылысқан. Жапырақтары қарапайым, кезектесіп орналастырылған, тар эллипстік немесе ланцет тәрізді, жоғары жағында сары жасыл, ал төменгі жағында жіңішке түкті. Әр жапырақтың ұзындығы мен ені, жақтағы тамырлары параллель, қысқа тісті тістермен аяқталады. Гүлдері бір түсті, жаздың басында шығады. Аталық гүлдері кішкентай және ашық сарыдан аққа дейін, әр жапырақтың түбінде ұзақ уақыт бекітілген тік тұяқтарда болады. Әйел гүлдері ұзын, кейбір қызылшалардың түбінде орналасқан. Жемісі - алтын түстес, диаметрі көп, тік тікенді, көктемде піседі. Әр купулада бір жұмыртқа тәрізді, жалтыраған, қара қоңыр жаңғақ болады. Castanea pumila және Castanea dentata өсімдіктерінің табиғи буданына Castanea × neglecta деп аталды.

Тіршілік ету ортасы

Аллегений чинквапин - қайың мен қарағайдың арасында, қайыңсыз биік қырқалар мен беткейлерде кездесетін қатты ағаш ормандарында кездеседі. Бұл өсімдік Каролинадағы қара құмдық төбелерде өседі, бірақ алдыңғы төбелерде емес. Сондай-ақ, жақсы сумен тазартылған өзендер, құрғақ қарағайлы алқаптар мен темір жолдың жол құқығы, электр желілерінің ашылуы, қоршау мен қоршаулар, қарағайлы плантациялар мен ескі егістік жерлер сияқты бұзылған жерлерде кездеседі. Аллегений чинквапин американдық каштанаға, Кастанея дентатаға жақын, және екі ағашты да бір мекенде кездестіруге болады. Allegheny chinquapin-ді оның кіші жаңғағымен (қаштананың жартысы) ажыратуға болады, ол жалпақталмаған (қаштаналар бір жағынан жалпақталған). Аллегений чинквапинының жапырақтары американдық каштандан кішірек және тістері аз көрінеді. Ал, аллегений чинквапин американдық каштандарды құртқан қаштанақ ауруы саңырауқұлағына бейімделеді. Шын мәнінде, шыршаның өзі де жемісті шығаратын сорттарын шығарады. Алайда, чинквапиндер өте осал, және қатты ауру және қатерлі ағаш туралы көптеген мәліметтер бар.

Қолданылуы

1612 жылы Джеймстаунның Джон Смит ағашы мен оның жаңғақтары туралы алғашқы жазбаны жасап, оны америкалықтар қолданғанын байқады. Американың түпкүлкілері бас ауруы мен қызуды жеңілдету үшін чинквапин жапырағын дайындады. Бұл өсімдіктің қабығында, жапырақтарында, ағашқа, тұқым қабықтарында танин бар. Ағаш жаңғағын бланшпен тазартып, кептіріп, суландырып, тамаққа дайындай алады. Ағаш қатты және берік, кейде қоршаулар мен отынға қолданылады, бірақ өсімдік коммерциялық маңызы бар ағашқа тым кішкентай. Чинквапиндер жануарларды тарту үшін ландшафтта қолданылады. Өсімдіктің түбін кесіп немесе жер деңгейінде жаралаған кезде, өсімдік бірнеше сабақ өсіріп, күркірелер қолданатын қалың жамылғыны шығарады. Жаңғақтарды үйректер мен қояндар жейді, ал ақ құйрықты бұғылар жапырақты жапырақтарды жейді. Сенімсіз дереккөз: 2014 жылдың қазан айы