Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ әскери инженерлері және жарылғыш заттарды жою үшін пайдаланылатын көліктер JERRV (Joint EOD Rapid Response Vehicle немесе Joint Engineering Rapid Response Vehicle) - АҚШ әскери инженерлері мен жарылғыш заттарды жою (EOD) бөлімшелері Ирак сияқты соғыс аймақтарында пайдаланатын кез келген көлік.
Vehicles used by United States military engineers and Explosive Ordnance Disposal
A JERRV (Joint EOD Rapid Response Vehicle or Joint Engineering Rapid Response Vehicle) is any vehicle that United States military engineers and Explosive Ordnance Disposal (EOD) units use in war zones such as Iraq.
EOD-ны қолдану
Бұл көліктер EOD операторларын, керек-жарақтарды және жабдықтарды, соның ішінде қашықтан басқарылатын роботтарды (TALON және PackBot), бомба костюмдерін және жарылғыш заттарды қауіпсіз тасымалдауға арналған. JERRV-тер жер миналарына, қолдан жасалған жарылғыш құрылғыларға және кіші қаруларға қарағанда, Humvees сияқты жұмсақ бронетранспорт құралдарына қарағанда төзімді. JERRV жарылыстарды бұруға арналған. Олар кейбір жағынан бронекарттардың ауыр нұсқаларына ұқсайды.
These vehicles are used to safely transport EOD operators, supplies, and equipment, including remotely controlled robots (TALON and PackBot), bomb suits, and explosives. JERRVs are more resistant to the effects of landmines, improvised explosive devices (IEDs), and small arms than soft armored vehicles like Humvees. The JERRV is designed to deflect blasts. They are in some ways like heavier versions of armored cars.
Даму
JERRV - бұл 30 - ға жуық қатаң инженерлік көліктерді (HEV) сатып алудың бұрынғы USMC-ге тікелей жалғасы болды. HEV - бұл жедел UNS бағдарламасы, оның нәтижесінде 2004 жылдың сәуірінде Ладсондағы Technical Solutions Group (TSG) компаниясына тапсырыс берілді. HEV-ге қойылатын талаптардың бастапқы құжаты (бір бет қағаздан аз) кейбір ерекше сипаттамаларды талап етті, олар пайдаланушылар қауымдастығына біршама сабақтастық қамтамасыз ету үшін ғана "Cougar" деп аталатын жаңа көліктің дизайнында маңызды фактор болды. Жаңа Cougar Cougar H деп аталды, оны TSG Оңтүстік Африкадан әкелген жеңіл және әскери емес көліктерден ажырату үшін. Бұл жобаны жасаған британдық бұрынғы әскери офицер, оған TSG-ге көмек көрсетуді сұраған болатын. Ол компанияға USMC сұранысы бойынша жаңа көлік құралын жасауды ұсынған. Оның өз тәжірибесі, сондай-ақ TSG-ді бұрынғы Оңтүстік Африка серіктестерінен алшақтату ниеті, бастапқыдан бастап ескі жобалардың көптеген кемшіліктерін жоюға мүмкіндік беретін жаңа көлік құралын жасау саясатына әкелді, сондай-ақ қорғаныс, өнімділік және тұрақтылықтың бірінші әлемдік стандарттарына сәйкес келеді. Жобалау тобы USMC сатып алу тобы сияқты кішкентай болды және дизайнерден және тағы екі инженерден және Питербильт дилерінен Rush Crane-ден жүгіру құралдарын нақтылап сатып алған автомобиль жабдықтау инженерінен құралды. Сол кезде Оңтүстік Африканың кейбір ескі дизайнерлері TSG-ге (ол кезде Майк Уоттс басқарған) араласуға және дизайнерді көптеген жаңа мүмкіндіктерден бас тартуға мәжбүр етуге тырысты. Уоттстың қазіргі заманғы минадан қорғалатын көлікті дамытуға қосқан негізгі үлесі (оны да назардан тыс қалдырмау керек) - бұл, мүмкін, ол барлық осындай қысымдарға қарсы тұрып, осы адамдарды жобалау тобынан алыстатты. Кейбір негізгі сыншылардың ашық сөздерін бақылау үшін TSG-ге консультация беру тапсырылды, бұл коммерциялық құпияны сақтауға мүмкіндік берді. Ескі жобалардан негізгі айырмашылықтарға ішкі көлемді арттыру үшін тік корпус жағы, беріктікті арттыру және қозғалтқышты жарылыс және баллистикалық қорғау үшін толық ұзындығы төменгі пластина, толық АҚШ-тың ерекшеліктері, суыту, қуат жүйесі және т.б., баллистикалық қорғауды жетілдіру үшін жеткілікті жүктеме және т.б. Эргономия бірінші әлем стандарттарына, сондай-ақ қорғау деңгейлеріне және автомобиль ерекшеліктеріне негізделген (бұрынғы Оңтүстік Африка дизайндары оларға аз көңіл бөлді, НАТО елдерімен жұмыс істегенде кейбір проблемаларды тудыратын өздерінің жергілікті стандарттарын қолданды). Бірінші көлікті жобалау мен жасау кезінде ағаш ұсталар командасы қатты жұмыс істеді, олар жобалау тобымен тығыз жұмыс істеді және бүкіл процесті жиі басқарады. Олар көптеген бұйымдарды фанерадан жасады, ал инженерлер тобы модельдерді өлшеді және CAD-де сызды. Негізгі 4x4 нұсқасы әзірленіп жатқан кезде, дизайнер жер қысымын және осьтік жүктемені азайту үшін 6x6 нұсқасының қажеттілігін айтты; ағаштан жасалған және жасақталған басқа нұсқалар жазық төсекті нұсқа (USMC-нің 155 мм гаубицаны тарта алатын жеңіл негізгі қозғалтқыш жүйесіне қойылатын талабын қанағаттандыру үшін), жедел жәрдем және командалық көлік. Бірінші HEV-і USMC-ге 2004 жылдың қыркүйек-қазан айларында тапсырыс берілгеннен кейін алты айдан аз уақыт өткенде жеткізілді, ол кезде жоба әлі де блокнотқа қойылған эскиздер еді. 2004 жылдың қыркүйегінде АҚШ армиясы Кугарға қызығушылық танытты және өзінің IED / EOD сарапшыларын Чарльстонға дизайн тобымен сөйлесу үшін жіберді. Жобашы көлік құралын пайдаланудағы жабдықты жақсырақ пайдалану үшін өзгертуді мақұлдады және қозғалтқышты CAT C 7 2136 әскери нұсқасына өзгертті, ол 300 күштен 330 күшке дейін өсті және оның электр жүйесін 24 вольтқа айналдырды. Осы кепілдіктерге сүйене отырып, армия USMC-мен бірігіп, бірлескен EOD жылдам әрекет ету машинасын тапсыруға шешім қабылдады.
The JERRV was the natural follow on to the earlier USMC directed purchase of some 30 Hardened Engineer Vehicles (HEV). HEV was an urgent UNS program which resulted in an order being placed with Technical Solutions Group (TSG) in Ladson in April 2004. The original HEV requirement document (written on less than a single side of paper) called for some quite specific characteristics which were a major factor in the design of a new vehicle which was called 'Cougar' only to provide a degree of continuity for the user community. The new Cougar was designated Cougar H to differentiate it from the earlier of lightweight and non military vehicle which had been imported from South Africa by TSG. The designer was a British ex army officer who had been asked to help out TSG in previous years and who offered to design a new vehicle when the USMC approached the company with their requirement. His own experiences, as well as a desire to distance TSG from its former South African partners, led to a policy from the outset of creating a new vehicle which would address many of the deficiencies of the older designs as well as to meet first world standards of protection, performance and sustainability. The design team was small as was the USMC purchasing team and consisted of the designer plus two other engineers and an automotive supply engineer who specified and purchase the running gear from Peterbilt dealer Rush Crane. At the time, a few of the old South African designers tried to get involved and persuade TSG (led at that time by Mike Watts), to force the designer to abandon many of the new features. Watts' main contribution to the development of the modern mine protected vehicle (and one which should not be overlooked) was perhaps that he resisted all such pressures and kept these people away from the design team. In order to control the public utterances of some of the main critics, consultancies were awarded by TSG which allowed a degree of commercial confidentiality to be imposed. Major differences from the older designs included a vertical hull side to increase internal volume, a full length bottom plate to increase strength and to provide blast and ballistic protection for the engine, full US specification engine, cooling, power train etc., sufficient payload to provide ballistic protection upgrades and so on. Ergonomics were based upon first world standards as were protection levels and automotive specifications (earlier South Africa designs paid scant regard for these, applying their own local standards which caused some problems when operated by NATO countries). During the design and construction of the first vehicle, considerable use was made of the carpentry team who worked closely with the design team and frequently led the whole process. They constructed many items in plywood and the engineering team measured the mock ups and drew them in CAD. At the same time as the main 4x4 version was being developed, the designer pressed the need for a 6x6 version to reduce ground pressures and axle loads; other versions which were designed and mocked up in wood were a flatbed variant (intended to meet the USMC requirement for a lightweight prime mover system capable of pulling a 155mm howitzer and carrying the crew plus ammunition), an ambulance and a command vehicle. The first HEV was delivered to the USMC in Sep/Oct 2004, less than six months after contract award at which time the design was still a couple of sketches on a pad. By September 2004, the US Army had shown interest in Cougar and sent its IED/EOD experts to Charleston, to talk to the design team. The designer agreed to modify the vehicle to make better use of in service equipment and changed the engine to the military version of the CAT C 7 2136 increasing from 300 hp to 330 hp and making its electrical system 24 volt. Based upon these assurances, the Army decided to combine with the USMC and order the Joint EOD Rapid Response Vehicle.