Кіріспе

Құнның орташалануы (VA), сондай-ақ доллар құнының орташалануы (DVA) деп аталады, бұл инвестициялық портфельге қосу үшін қолданылатын әдіс, ол доллар құнының орташалануы сияқты басқа әдістерге қарағанда үлкен табыс береді деп айтылады. Бұл әдіс бойынша инвесторлар портфельдерін нарықтағы ауытқуларға қарамастан, портфельдің қалдығы алдын ала белгіленген айлық немесе тоқсандық мақсатқа жетуі үшін кеңейтеді (немесе одан шығады). Мысалы, инвестор 36 айда 3600 доллар инвестиция жасағысы келеді. VA-ны пайдаланып, инвестор бірінші айдың басында жалпы инвестициялық құны 100 доллар, екінші айдың басында 200 доллар және т.б. болуы керек. Алғашқы айдың басында 100 доллар салғаннан кейін, сол айдың соңында оның құны 101 доллар болуы мүмкін. Бұл жағдайда инвестор екінші айдың мақсатына жету үшін тағы 99 доллар салады. Егер бірінші айдың соңында инвестиция құны 205 долларға жетсе, инвестор 5 долларды қайтарып алады. VA идеясы нарықтың төмендеу кезеңінде инвестор көбірек үлес қосады, ал нарықтың көтерілу кезеңінде инвестор аз үлес қосады. Жоғарыда келтірілген мысалда көрсетілгендей, әр кезең үшін ақшаның белгіленген мөлшерін инвестициялауды талап ететін долларлық шығынның орташалауынан айырмашылығы, құнды орташалаушы инвестордан бағдарламаны сақтау үшін портфельден шығу талап етілуі мүмкін. Құндық орташалауды Гарвард университетінің бұрынғы профессоры Майкл Эдлсон әзірлеген. Инвестор орташа есептік формула бойынша күтілетін табысты көрсетуі тиіс. Осы ақпаратты енгізу құны орташалау формуласына инвестицияны нәтижеден жоғары және нәтижеден төмен кезеңдерді күтумен салыстырғанда анықтауға мүмкіндік береді. Егер инвестиция күткеннен жылдам өсе берсе, инвестор аз сатып алуы немесе сатуы қажет болады. Егер инвестиция күтілгеннен баяу өсе немесе қысқарса, инвестор одан да көп сатып алуы керек болады. Кейбір зерттеулер бұл әдіс ұқсас тәуекелмен жоғары табысқа әкеледі деп болжайды, әсіресе нарықтың жоғары өзгергіштігі мен ұзақ уақыт аралығында. Басқа зерттеулер VA долларлық мәнде ешқандай пайда әкелмейді деп болжайды, VA пайдасының табысы математикалық жағынан бейтарап болғандықтан, математикалық жағынан бейтарап, егер олар күшті болса, бұрынғы табыстарға көбірек салмақ береді, ал егер олар әлсіз болса, салмағы аз.

Бекіту

Майкл Эдлсон мен Пол С. Маршалл долларлық шығынның орташа көрсеткіші мен басқа да инвестициялық әдістермен салыстырғанда, құнның орташа көрсеткіші өсіміне мүмкіндік береді деп айтады. Профессор Эдлсон үш жылдық ВА кезеңін ұсынады. Ол әрбір үш немесе алты ай сайын капитал салуды немесе алуды ұсынады. Мысалы, егер біреу бір миллион доллар ұтып алса немесе мұра қалдырса, шамамен 8,33 пайыз, формула бойынша нақты сома белгіленсе, әр тоқсан сайын инвестициялануы мүмкін. Еске сала кетейік, тоқсандық немесе жарты жылдық сома өте көп өзгеруі мүмкін, тіпті жоғарыда айтылғандай, қайтарып алуды да әкелуі мүмкін. Қарсыластар бұл нарықта үлкен өсім болған кезде толық инвестициялану мүмкіндігін жоғалтады деп айтады. Бұл аргумент құндық орташалау мен долларлық шығынды орташалауға қарсы және біржолғы инвестицияларды қолдауға қарсы Бен Стейн мен Фил Демуттың ұсынысын елемеді. Бұл нарықтың үлкен төмендеуінен аулақ болу маңызды, бұл теориялық тұрғыдан бірдей мүмкін, өйткені нарық қозғалыстары негізінен болжауға болмайтын. Мысалы, нарықтағы құлдыраудың үлкен кезеңіне ерте араласу ұзақ мерзімді зейнеткерлік өмірге табысқа жету үшін өте зиянды. Автор Тимоти Дж. Макманаман құндылық орташалаудың пайдасын танымал 401 ((k) салықтық білікті инвестициялық құралына қолданғанда көрсетеді. Макманаманың "Бүкіл 401к-ді құру, 401к-ді орташалау" кітабында айтылғандай, 401к-нің ішінде акциялар мен ақша нарығындағы қаражаттар арасында мерзімді ішкі аударымдарды жасаудың нақты әдісі болып табылады. Бұл жалпы нарық жоғары қарай қозғалған кезде Акционерлік қорлардан кішігірім қозғалыстарды бастау және нарық төмен қарай қозғалған кезде Акционерлік қорларға қайта оралу арқылы жүзеге асырылады. Бұл негізінен қор акцияларын төменгі базалық бағамен сатып алу және оларды ай сайын немесе тоқсан сайын салықтық 401 ((k) бойынша жоғары базалық бағамен сату.

Сын

Эдлсон мен Маршалл өздерінің VA басқа стратегияларды асыра алады деген пікірін оның тұрақты түрде жоғары ішкі табыстылық деңгейін (IRR) туғызатындығына негіздеді. Алайда, Hayley (2013) бойынша, IRR - бұл VA сияқты стратегиялардың пайдасының алдамшы өлшемі. Бұл стратегиялар жүйелі түрде төмен табысқа қарағанда жоғары табысқа аз инвестиция салады. Бұл IRR есептеу кезінде бұрынғы табыстың жоғары болғанда, оған көбірек мән беріліп, төмен болғанда, аз мән берілді. Бұл ретроспективті өзгеріс (АҚ төмен табыстан кейін көбірек инвестиция салады), сондықтан өлшенген IRR өзгерсе де, инвестор үшін артық байлық тудырмайды. Зерттеуде математикалық тұрғыдан VA тиімді емес инвестициялық стратегия екенін дәлелдеуге болады, өйткені басқа стратегияларды қолдана отырып, сол нәтижелерді алуға болады, олар үшін аз ақша жұмсалады. Сонымен қатар, басқа стратегиялармен салыстырғанда, ВА белсенді басқаруды және ВА талап ететін мерзімді инвестицияларды жасауға пайдаланылатын қолма-қол ақша немесе сұйық активтердің үлкен "қосалқы қорын" қажет етеді. Оның қорытындысында "VA-ның танымалдылығы инвесторлардың когнитивтік қателікпен, оның жоғары IRR жоғары күтілетін пайданы білдіреді деп ойлауымен байланысты". Зерттеуде VA нарықтық табыстың орташа қайталануы кезінде (мысалы, бір айдағы жоғары табысқа келесі айда төмен табысқа ұмтылатын) артық нәтижеге ие болады деп қабылданады. Бірақ егер инвестор орташа қайтаратын нарықты анықтаса да, VA пайдаланудың ең жақсы стратегиясы болмауы мүмкін. Орташа қайталанудың тұрақтылығы нарықтық табысты болжау оңай дегенді білдіреді, сондықтан бұл болжамдылықты ВА-ға қарағанда тиімді пайдаланатын басқа стратегияларды құру оңай болады. Орташа қайталану нарықта статистиктер қолданатын орташаға кері қайтумен бірдей ұғым емес, онда халықтың кездейсоқ емес үлгісін қайта сынау бастапқы сынақтан гөрі орташаға жақын нәтижелерге ие болады. Қаржы нарықтарында орташа қайталанудың болуы даулы және белсенді зерттеудің тақырыбы болып табылады. Егер ол бар болса, онда ол өте аз. Орташа қайталану мәселесіне қарамастан, құндық орташалау үшін қажетті қолма-қол ақшалай қаражат әрқашан жалпы портфельдегі белгілі бір мөлшерде төменгі табысқа әкеледі, өйткені қолма-қол ақшалай қаражат, орташа есеппен, негізгі портфельдегіге қарағанда аз табыс табады. Бағалық орташалаудың нарық уақытына байланысты кез келген пайдасы осы факторды жеңу керек. Бағаны орташалау кейде активтерді сатуды талап етеді, тіпті жалпы жинақтау кезеңінде, қосымша мәміле шығындары мен шектеулер болуы мүмкін. Мысалы, кейбір инвестициялық қорларда жиі сауда-саттық жасау саясаты бар. Кейбір қорлар қордан қайта сатып алынғаннан кейін N ай ішінде қорға қосымша инвестиция салуға тыйым салады. Кейбір қорлар соңғы N айда инвестиция болған жағдайда өтеу үшін қосымша алым алады.