Кіріспе

1941 жылы түсірілген американдық драмалық фильм режиссер Жюльен Дювье Лидия - 1941 жылы түсірілген американдық драмалық фильм режиссер Жюльен Дювье және Мерл Оберонды Лидия Макмиллан ретінде, оның өмірі оның бүлінген, жетілмеген жасынан бастап, ащы және ренжіген орта жылдары арқылы, ақыры ол қартайғанға дейін және қабылдауға дейін көрінеді. Қосалқы актерлік құрамда Джозеф Коттен, Эдна Мей Оливер және Джордж Ривз бар. Бұл фильм - Дувивьедің Un carnet de bal (1937) фильмінің қайта түсірілімі.

Сюжет

Қарт Лидия Макмиллан өзінің соқыр және жетім балаларға арналған еңбегін құрметтейтін қабылдау кезінде өзінің ескі танысы, қырық жыл бойы оған деген сүйіспеншілігі жоқ доктор Майкл Фицпатрикті кездестіреді. Көп ұзамай Майклдың шақыруын қабылдап, ол өзінің өткенінен тағы екі адамды шақырғанын біледі: Боб Уиллард, жас кезінде танысқан футболшы және Фрэнк Андре, бір кездері Лидияның жетімханасында жұмыс істеген пианист. Лидия, қазір өзін-өзі сипаттаған қария, әр еркектің және тағы бір адамның, Ричард Мейсонның, қаһарлы саяхатшының естеліктерін еске алады. Барлығы да бір мезгілде оған ғашық болған, бірақ ол ешқашан үйленбеген. Келесі оқиғалардың көпшілігі Лидияның кейде дауысты баяндауымен флешбэктер арқылы айтылады. Бостон қаласында 1897 жылы жас және импульсивті Лидия биге баруға дайындалуда. Оның қамқоршысы - әжесі, дәрігерін қуып шығатын гипохондрик. Ол Лидияның киімін Бостон қоғамына сәйкес келмейтін деп мақұлдамайды, тіпті ол өзі теңіз капитанының жесірі және сыйлы ортадан шыққан болса да. Отбасылық бас қызметші) оның медицина мектебін бітірген ұлы Майкл келгенде араласады. Майкл қарттың шағымдарын көңілдестіреді, ол Майклдың Лидияны балга шығаруға рұқсат береді. Олар балаға бара жатқанда Лидия Майклға футболшы Боб Уиллардқа ғашық екенін айтады. Олар әңгімелесіп жатқанда, шананы басқа, мүйізді жігіт айдап келе жатыр. Лидия оған қарсы жүгіріп барады. Көп ұзамай Боб Лидияның үйіне барады, Майкл оған әжесін қуанту үшін қалай сөйлеу және әрекет ету керектігін үйретеді. Алайда, ол мас болғандықтан, үйден шығарылады. Лидия Майклға Бобпен қашып кетуді жоспарлап отырғанын айтқанда, Майкл әжесіне айтумен қорқытады, бірақ оның бақытты болғанын қалайтындықтан ойынан шығады. Алайда, жоспарланған некеге тұруға болмайды, өйткені рәсімді жүргізетін судья жоқ. Дегенмен, ерлі-зайыптылар қонақ үйге барады. Ол таксиге отырып, ертерек жарысқан жігіттен қашып кетеді. Ол "жақынынан айырылған қызға" көмектесуге келіседі. Қазіргі уақытта қарт Боб Лидияға соңғы қырық жыл бойы сол түн туралы өзін кінәлі сезінгенін айтады, бірақ Лидия оны кешіреді. Ол өз әңгімесін жалғастырады. Майкл Испания-Америка соғысы кезінде Кубаға бара жатқан әскер кемесіне көтерілгенде, ол басқа солдаттың оны жарысқа жіберген және оған арбасын берген адам екенін түсінеді. Ақыры оның есімін біледі, капитан Ричард Мейсон. Кеме кетіп бара жатқанда, Лидия бір жас соқыр баланы кездестіріп, оның кедей үйіне алып барады. Ол осындай балаларға ақшасы мен уақытын жұмсаймын деп уәде береді. Ол құрған мектепте Лидия соқыр фортепианошыл Франк Андремен танысады, ол мектепте жұмыс істеуге барады және оған да ғашық болады. Алайда Лидия оны да қабылдамайды, ал Майкл досы болып қала береді және оны қабылдамайды. Басқа бір балда Лидияны Ричард Мейсон аяғынан алып тастайды. Екеуі оның отбасылық теңіз жағалауындағы үйіне жасырын қашып кетеді, онда жұп бірнеше апта бойы бір-бірімен бірге болады. Ричард Лидияны іскерлік мақсатта желкенді қайықта құрлыққа бара жатқанда қалдырады, бірақ қайық тек үйдің күзетушісімен қайтып келеді, ол оған Ричардтың басқа әйелмен қарым-қатынасын реттеу керектігін айтқан хатты береді. Көп ай өткен соң, Бостонда Лидия Ричардтан тағы бір хат алады, ол оны Жаңа жыл қарсаңында шіркеуде кездестіруді сұрайды, бірақ ол келмейді. Лидия үш жігітке Майклдың сүйіспеншілігіне жауап бере алмағанына қарамастан, оның некеге тұруға деген ұсынысын қалай қабылдағанын ашуланып, өкінішпен айтады. Алайда, оның әжесі үйлену тойынан бұрын қайтыс болғандықтан, бұл кездесу ешқашан болмайды. Лидия өмірінің қалған бөлігін тек қана өз мектебінде өткізуді шешеді. Лидия әңгімесін аяқтаған кезде, соңғы қонақ келеді, енді қартайған және сақаллы Ричард Мейсон. Лидия оны кешіруге дайын сияқты, бірақ Мейсон оны мүлдем есіне алмайды. Лидия бұл оқиғаны өзінің бұрынғы "күнәкар" жүріс-тұрысы үшін "әдемі жаза" деп сипаттады. Ақырында ол Майклға шын Лидияның ешқашан бір ғана болмайтынын мойындайды; ол онымен кездескендердің бәріне басқа адам болған.

Өндіріс

Фильмді АҚШ-та продюсер Александр Корда басқаратын компания London Films шығарды, ол фильмді ішінара әйелі Мерл Оберонның басты рөлді ойнатуы ретінде көрді. Джулиен Дювивье фильмді (илюзиялар деген атаумен) режиссерлікке жалданады, ол Un Carnet de Bal-дан бейімделген және Америкада Бен Хехт пен Сэмюэл Хоффенштейннің режиссерлігімен, бюджеті бір миллион доллардан астам. Фильмді шығаруды мақұлдамас бұрын, Өндіріс кодексі әкімшілігі (сонымен қатар "Хейс кеңсесі" деп те аталады) фильмнің басқа аяқталуын талап етті, сондықтан Лидия кабинадағы махаббат кездесуі үшін "төлесін" төлейді. Бастапқы қарсылығына қарамастан, Корда беріліп, фильмге бірнеше жаңа аяқтауды түсірді, ол мақұлданған аяқтауды түпнұсқаға қарағанда жақсы көретінін айтты.

Қабылдау

Профессор Тино Балио фильмнің кассада сәл ғана табысқа жеткенін айтты. Ultimate Movie Rankings дерекқорында кассалық табысы тек бір миллион доллар деп көрсетілген, бұл фильмнің бюджетімен де, 1941 жылы 221 фильмнің ішінде 144-ші орынмен де өте қиын. Сол дерекқорда фильм 65% оң пікірлер алған деп саналады, Variety өзінің шолуында: "Диалог пен әңгімелеу, әңгімелеу үшін жиі қысқартуларды қолдану, Дювьедің бос уақытында режиссерлік етуімен түсірілімнің жылдамдығына әсер етпейді", - деп түсіндірді, бірақ Мерл Оберонның рөлін және кейіпкерлерді жасқа келтіру үшін қолданылатын макияжды мақтады. New York Times сыншысы Босли Кроутер фильмді Дювьедің "Бал картасы" секілді фильммен салыстырып, "Сырт, оңай айта аламыз, фильмнің құрылымы мен жазуында жатыр. Тарихтың мазмұны еріншек, ал диалогтар қатты, өлеңдік сөйлеулер мен салтанатты монологтар арқылы өрбітіледі".

Марапаттар

Композитор Миклош Роза 14-ші академиялық сыйлықтардың ең үздік драмалық немесе комедиялық картинасы үшін академиялық сыйлыққа ұсынылды.