Кіріспе

Паулиньо да Виола (Paulinho da Viola) (туған күні Паулу Сесар Батиста де Фария, 12 қараша 1942 жылы) (pawˈlĩɲu daviˈɔlɐ) - бразилиялық самбист, әнші-күйші, гитара, кавакиньо және мандолинашы. Ол өзінің күрделі гармониясы мен жұмсақ, жұмсақ ән айтуымен танымал.

Өмірбаян

Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласында самба дәстүріне терең тамыр жайған отбасында туған Паулиньо бала кезінен Рионың самба элитасының көпшілігімен танысып, достасты. Оның әкесі Сезар Фария гитарашы болған, ал Пиксингинья және Джейкоб до Бандолим сияқты музыканттар үйіне репетиция үшін жиі келетін, Паулиньо оларды бірнеше сағат бойы бақылаған. Репетициядан кейін Паулиньо әкесінің гитарын алып, білетін бірнеше аккордты соғатын. Кейіннен, жасөспірім кезінде, ол жиі мандолина шебері Якоб до Бандолимнің үйінде джем-кеңестерде көрінеді, жасы үлкен, тәжірибелі музыканттарды тыныш және мұқият бақылайды. Ол өлеңдерін жасөспірім кезінен бастап жаза бастады, бірақ 1964 жылы ақын Ерминьо Белло де Карвалхомен кездескенге дейін кәсіби музыкант ретінде мансабын ешқашан ойламаған. Сол кезде Паулиньо Рио-де-Жанейродағы банкте кассир болып жұмыс істеді және Герминьоны Джейкоб до Бандолимнің үйіндегі джем сессияларынан таныды. Екі жігіт жақын дос болып, көп ұзамай бірге музыка жаза бастады. Олардың бірге жазған алғашқы әндері "Duvide o dó" әншісі Исауринха Гарсияның жазған әндері болды. Содан кейін ол Риодағы самба аңызы Картола мен оның әйеліне тиесілі ресторанда өз әндерін орындай бастады. Ол өзінің танымал лақап атын 1965 жылы, ол самба тобының мүшесі болған кезде алды Voz do Morro ("таулардың дауысы"), Зе Кети және Оскар Бигодемен бірге. Алғашқы жазбаларынан кейін, оның компаниясының бір өкілі оған: "Пауло Сезар - самбаның аты емес! " деген сұраққа жауап бердім, себебі бұл өте кең тараған есім. Зэ Кэти мен журналист Серджио Кабрал ақырында "Паулинхо да Виола" ("Паули гитарасы") деген лақап атпен танысты.