Кіріспе
Кассель әңгімелері (Kasseler Gespräche) - 810 ж. шамасындағы қолжазбада сақталған ерте ортағасырлық мәтіннің дәстүрлі атауы. Ол бүгін Германияның Кассель университетінің кітапханасында (М. 4° theol. 24) қарастырды. Оның бірнеше бөлігі бар, олардың ішінде Exhortatio ad plebem christianam, латын тіліндегі теологиялық нұсқаулық мәтін. Қазіргі ғалымдар үшін ең қызықты бөлігі - бұл Кассель глоссасы, ескі жоғарғы неміс тіліндегі ең көне жазба құжаттардың бірі. Кассель глоссасы - латын тілінен көне жоғарғы неміс тіліне аударылған сөздер мен қысқа сөз тіркестерінің жиынтығы. Олар роман тілдерін сөйлейтіндерге ескі жоғарғы неміс тілін үйрену үшін пайдалы құрал ретінде жасалған көрінеді. Олардың арасында күнделікті тіркестер, мысалы, қызметшілерге берілген бұйрықтар ("мұртты қырқыңыз"), негізгі қарым-қатынас үшін сұрақтар мен жауаптар ("түсіндіңіз бе? Жоқ, мен түсінбеймін"), және бірнеше фрагментарлық грамматикалық парадигмалар ("Мен түсіндім, сіз түсіндіңіз, біз түсіндік"). Алайда, ең танымал жазба - латын және көне жоғарғы неміс тілдеріндегі күлкілі келеке: латынша: Stulti sunt romani sapienti sunt paioari modica est sapientia in romana plus habent stultitia quam sapientia. Ежелгі жоғары неміс: Tole sint uualha, spahe sint peigira; luzic ist spahe in uualhum mera hapent tolaheiti denne spahi. Аударма: "Римдіктер ([[Валха]]) ақымақ, бавариялықтар ақылды; римдіктерде ақылдылық аз; олар ақылдылықтан гөрі ақымақтыққа ие". Қолжазба 60 парақ пергаментке жазылған. Жазушылардың қолдарына және каролингтердің шағын әріптерінің түрлеріне сүйене отырып, мәтінді Регенсбург ауданындағы екі түрлі жазушы жазған деп есептеледі. Бұл мәтіннің кейбір бөліктері Швейцариядағы Сент-Галленде сақталған екінші қолжазбада кездеседі. Қолжазба 1632 жылы Фулдадан Кассельге келді. Оны алғаш рет Иоганн Генрих Хоттингер өзінің 1637 жылғы "Historica ecclesiastica novi testamenti" еңбегінде атаған. Қолжазбаны алғаш рет 1846 жылы Вильгельм Гримм зерттеді. Гримм мәтінді жаңаша бояумен қайталап, жазуды оқылғысырақ ету қателігін жіберді. Бұл материалдың сынығына тұрақты зақым келтірді.
Latin: Stulti sunt romani sapienti sunt paioari modica est sapientia in romana plus habent stultitia quam sapientia. Old High German: Tole sint uualha, spahe sint peigira; luzic ist spahe in uualhum mera hapent tolaheiti denne spahi. Translation: "Roman ([[Walha) people are stupid, Bavarians are smart; there is little smartness in the Romans; they have more stupidity than smartness." The manuscript is written on 60 sheets of parchment. Based on the scribal hands and the forms of the Carolingian minuscule employed, it is believed that the text was written by two different scribes from the area of Regensburg c. 810. Parts of the text have a parallel in a second manuscript held in St. Gallen, Switzerland. The manuscript came to Kassel from Fulda in 1632. It was mentioned for the first time by Johann Heinrich Hottinger in his work Historica ecclesiastica novi testamenti from 1637. The first scholarly study of the manuscript was done by Wilhelm Grimm in 1846. Grimm made the mistake of re drawing the text with a modern ink to make the writing more legible. This has caused some permanent damage to the fragile material.