George Howell (trade unionist)

Кіріспе

Джордж Хауэлл:Джордж Хауэлл (5 қазан 1833 - 17 қыркүйек 1910) - ағылшын кәсіподақшы және реформашы, 1885 жылдан 1895 жылға дейін Аймақ палатасында отырған Либ Лэб саясаткері.

Өмірбаян

Джордж Хауэлл Сомерсет штатының Урингтон қаласында туылған, ол құрылысшы мен мердігердің сегіз баланың ең үлкені. Ол он екі жасқа дейін Бристольдегі Англия шіркеуінің бастауыш мектебінде білім алды, содан кейін ол кішкентай құрылысшымен жұмыс істей бастады. Аптасына он екі сағаттан он екі сағаттан он екі сағатқа дейін жұмыста болды. Оның сүйікті кітаптары арасында Джон Фокстың "Шейіт кітаптары" және Джон Буньянның "Көшпенділердің ісі" кітабы бар. Хауэлл құрылысшы болып жұмыс істеуді ұнатпай, аяқкиімші болып үйренді. Ол жұмыс істеген кейбір адамдар белсенді графиктер болды және оны радикалды газеттерге, соның ішінде Солтүстік Жұлдыз және Қызыл Республикашылға таныстырды. Нәтижесінде 1848 жылы чартистік қозғалысқа қосылды. Оның әріптестерінің кейбіреулері методистер еді, ал Хауэлл олардың кейбір кездесулеріне қатысқан Рингтон шіркеуі, ол әлемдік уағыздаушы болғанға дейін. Ол жергілікті күрес қозғалысына да араласты. Хауэлл 1854 жылы Лондонға көшіп барды, онда ол кірпішші болып жұмыс істей бастады, аяқ киім жасаушы ретінде жұмыс таба алмады. Ол көптеген радикалды саяси кездесулерге қатысып, сол кездегі белгілі радикалды ойшылдармен, соның ішінде Карл Маркс, Джордж Холиоак, Чарльз Брэдлау және Фредерик Харрисонмен кездесті. Ол 1859 жылы "Оперативті кірпішшілер қоғамына" (жаңа үлгідегі кәсіподақ) қосылды және тоғыз сағаттық жұмыс күнін қолдау үшін Лондон құрылысшыларының ереуілін басқаруға атсалысты. Одақта жұмыс істеген кезінде ол Роберт Апплгарт пен Джордж Поттермен бірге ең алдыңғы қатарлы жаңа модель одағының мүшесі болды, бірақ жұмыс берушілер оны бес жыл бойы қара тізімге енгізді. Ол Поттер мен Апплегартпен бірге 1861 жылы Лондон сауда кеңесінің (LTC) атқарушы құрамына сайланды және оның хатшысы болды. Ол жалпы сайлау құқығына қатысты науқанға да араласты, 1865 жылы Реформа лигасының толық уақытты хатшысы болды. Хауэлл 1866 және 1867 жылдары Лондонда демонстрациялар ұйымдастырды және 1867 жылғы реформа туралы заңның артында маңызды рөл атқарды. Алайда, Хауэлл реформаның ауқымына қанағаттанбай, жалпы сайлау құқығы үшін үгіт-насихат жұмыстарын жалғастырды. 1871 жылы Хауэлл Кәсіподақ конгресінің (TUC) хатшысы болып тағайындалды және 1870 жылдары "The Bee Hive" кәсіподақ журналына тұрақты түрде үлес қосып, бірқатар кітаптар жариялады. Хауэлл 1868 және 1874 жылдардағы жалпы сайлауларда Айлсбериде және 1881 жылы Стаффордта парламентте сәтсіз болды. Парламентте Хауэлл 1894 жылғы Мерчант кеме қатынасы туралы заңды қабылдауға көмектесті (57 & 58 Vict. 60) 1886 және 1892 жылдары өз орнын табысты қорғады, бірақ 1895 жылы консервативті Манчерджи Бхунагриден жеңілді. Денсаулығы нашар болған Хауэлл қоғамдық өмірден кетіп қалды. Оның ескі досы Роберт Апплэгарт пен ТКК-ның 1650 фунт стерлинг жинап, оған қайтыс болғанға дейін жыл сайынғы зейнетақы төледі. 1910 жылы 17 қыркүйекте ол 35 Финдон Роуд, Шепард Буш қаласында қайтыс болды және Нунхед қорымында жерленді.

George Howell was born in Wrington, Somerset, the eldest of eight children of a builder and contractor. He was educated at a Church of England primary school in Bristol until the age of twelve, when he began work with his father, who owned a small builders. By the week he worked twelve hours a day as a mortar boy, and later a bricklayer, but dedicated Sundays to reading. Among his favourite books were John Foxe's Book of Martyrs and John Bunyan's The Pilgrim's Progress. Howell grew to dislike his work as a builder so became an apprentice shoemaker. Some of the men he worked with were active chartists and introduced him to radical newspapers including the Northern Star and the Red Republican. As a result, he joined the chartist movement in 1848. Others of his colleagues were Methodists, and Howell attended some of their meetings at Wrington Chapel, before becoming a lay preacher. He also became involved in the local temperance movement. Howell moved to London in 1854 where he resumed work as a bricklayer, unable to find employment as a shoemaker. He attended many radical political meetings and met prominent radical thinkers of the day, including Karl Marx, George Holyoake, Charles Bradlaugh and Frederic Harrison. He joined the Operative Bricklayers' Society (a New Model Trade Union) in 1859, and played a part in leading the London builders' strike in support of a nine hour working day. Through his work with the union he became one of the foremost New Model unionists, along with Robert Applegarth and George Potter, but was blacklisted by employers for five years. He was elected, along with Potter and Applegarth, to the executive of the London Trades Council (LTC) in 1861 and became its secretary. He also became involved in the campaign for universal suffrage, becoming full time secretary of the Reform League in 1865. Howell organised demonstrations in London in 1866 and 1867, and played an important role in the campaign behind the 1867 Reform Act. However, Howell was not satisfied with the scale of the reform and continued to campaign for universal suffrage. In 1871 Howell was appointed secretary of the Trades Union Congress (TUC), and regularly contributed to the trade unionist journal The Bee Hive as well as publishing a number of books throughout the 1870s. Howell stood for parliament unsuccessfully at Aylesbury in the general elections of 1868 and 1874 and at Stafford in a by election in 1881. In Parliament, Howell helped to pass the Merchant Shipping Act 1894 (57 & 58 Vict. c. 60) and successfully defended his seat in 1886 and 1892 but was defeated by the Conservative Mancherjee Bhownagree in 1895. In poor health, Howell retired from public life. His old friend Robert Applegarth and the TUC raised a £1650 testimonial to buy him an annuity before his death. On 17 September 1910, he died at 35 Findon Road, Shepherd's Bush, and was buried at Nunhead Cemetery.