Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раввин Менахем Зиемба (1883-1943) - Талмудта гений және ғажайып ретінде танымал болған Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі белгілі раввин. Ол Талмудтың барлық жазбаларын, сондай-ақ рабби Жозеф Розен және Двинск раббисі Мейр Симча сияқты кейінгі раббилердің көптеген еңбектерін еркін білетіндігі белгілі. Оны варшавалық геттода немістер атып өлтірді.
Rabbi Menachem Ziemba (1883–1943) was a distinguished pre World War II Rabbi, known as a Talmudic genius and prodigy. He is known to be fluent in all of Talmud as well as many of the works of the later Rabbis such as Rabbi Joseph Rosen and Rabbi Meir Simcha of Dvinsk. He was gunned down by the Germans in the Warsaw Ghetto.
Өмірбаян
Раввин Зиемба 1883 жылы Варшаваның маңындағы Прага қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Елазар Менахим әлі жас бала кезінде қайтыс болды, ал жетім баланы оның ата-бабасы, раввин Авраам Зиемба тәрбиеледі. Раввин Авраам Коцкер Раббидің хасиді және Чидушеи Харимнің шәкірті болған, ал қазір Гурдың Сфас Емесінің ізбасары болды. Раввин Зиембаның ата-бабасы Герр хасидусында тәрбиеленген және ол өмір бойы адал хасид болды. Тіпті бірнеше жылдан кейін ол Тора ғалымы, Посек және хасидтер ойларының шебері ретінде әлемге әйгілі болған кезде де, ол өзін Гердің реббиінің қарапайым хасиді деп санайды. Ол Герге келгенде, оны өзінің атымен атады және Ребедің жоғарғы үстеліне отырудан бас тартты, бұл мәртебе атақты қонақтар үшін қалдырылды. Раввин Зиемба Варшавада өскен кезде, ол айбынды Талмид Хахамы (ғалым) және жарқын данышпан ретінде танымал болды. Ол Рогачовтың Гаонымен ерекше хат алмасып жүрді, ол ортақ жағдайға төзімділігімен танымал емес, жас студенттерге төзімділігімен де танымал емес. Он сегіз жасында рабби Зиемба жергілікті бай саудагердің қызына үйленді. Осылайша ол Тораны келесі жиырма жыл бойы кедергісіз оқи алды, ол осы уақытты өмірінің ең бақытты жылдары деп есіне алды. Оның атағы алысқа тарады, Двинск раввині Меир Симчаның және басқалардың назарын аударды. Ол бірде өзінің алтын кезеңінде 10 000-нан астам бетті Тора романын жазғанын айтып берді. Оның қайын атасы қайтыс болғаннан кейін, раввин Зиемба отбасын асырау үшін оның дүкенінде жұмыс істеуді қажет деп тапты. Ол көптеген қалалар мен қалаларда раввин ретінде қызмет ету ұсыныстарын қабылдамады, соның ішінде Иерусалимнің бас раввині мен Люблиннің раввині болды. Рабби Зиембаға геттодан қашу үшін екі мүмкіндік берілді. Қалғандары қатал шабуылға ұшырап, кері шегінді. Раввиннің өлімі туралы хабар жақын маңдағы барлық жасырындыларға тез тарады. Қауіп-қатердің үлкендігіне қарамастан, бірнеше миньяним жиналды. Бет-Дин құрылды, ол раббиді уақытша Купецка 4 ауласындағы қабірге қоюға шешім қабылдады. Гетто жойылғаннан кейін оның бүкіл туыстары Треблинкаға айдалып, сонда қаза тапты.
Rabbi Ziemba was born in Praga, a suburb of Warsaw, in 1883. His father, Elazar, died while Menachem was still a young boy and the orphan was brought up by his grandfather Rabbi Avraham Ziemba. Rabbi Avraham had been a chassid of the Kotzker Rebbe and a student of the Chiddushei Harim, and was now a follower of the Sfas Emes of Gur. Rabbi Ziemba was brought up in the Gerrer chasidus by his grandfather and remained a loyal chasid his entire life. Even years later when he was world renowned as a Torah scholar, Posek and master of Hasidic thought, he still considered himself a simple Chasid of the rebbe of Ger. When he visited Ger, he was called by his first name and refused to sit at the Rebbe's top table, an honour reserved for visitors of note. As Rabbi Ziemba grew up in Warsaw, he gained a reputation as a formidable Talmid Chacham (scholar) and dazzling genius. He maintained a unique correspondence with the Gaon of Rogatchov, a fiery individual not known for his tolerance of mediocrity, nor tolerance of younger students. At the age of eighteen, Rabbi Ziemba married the daughter of a wealthy local merchant. He was thus able to learn Torah unhindered for the next twenty years, a time remembered by him as the happiest years of his life. His fame spread further afield, attracting the attention of Rabbi Meir Simcha of Dvinsk and others. He once confided that he authored more than 10,000 pages of Torah novellae during this golden period. When his father in law died, Rabbi Ziemba found it necessary to help out in the former's store in order to continue supporting his family. He rejected numerous offers to serve as rabbi in many towns and cities, including Chief Rabbi of Jerusalem and Rabbi of Lublin,</blockquote>Rabbi Ziemba was given two opportunities to escape from the ghetto. the others retreated under the ferocious assault. The news of the Rabbi's death quickly spread to all neighboring hideouts. In spite of the great danger, a number of minyanim gathered. A Beth Din was set up, which decided to bury the Rabbi temporarily in a grave in the courtyard of Kupiecka 4. When the ghetto was finally liquidated, his entire immediate family was taken to Treblinka where they all perished.
Келесі жазба
1958 жылы Польша үкіметі рабби Зимбаның қабірін қосқан геттоның аумағын қайта құруды жоспарлап отырғанын білгеннен кейін, оның немерелері рабби Авраам мен рабби Ицшок Мейр Зимба (оның қасында болған) және басқалар оның денесін экскьюмациялау және оны Израильге әкелу үшін үлкен күш жұмсады. Жер суреттеушілер мен басқалар бірнеше апта жұмыс істегеннен кейін, оның қабірі ақыры табылды. Оның денесі Израильге ұшып жеткізілді және барлық Моэц Гедолей ХаТора мен ондаған мың адам қатысқан жерлеу рәсімінен кейін, ол ақыры Хар ХаМенухотта жерленді.
In 1958, upon learning that the Polish Government was planning to rebuild the area of the ghetto that included Rabbi Ziemba's grave, his nephews Rabbi Avraham and Rabbi Yitzchok Meir Ziemba (who were with him to the very end) and others expended great efforts to exhume his body and bring it to Israel. After weeks of work by surveyors and others, his grave was finally located—all landmarks remembered by the survivors had been destroyed in the interim. His body was flown to Israel and after a funeral attended by all the Moetzes Gedolei HaTorah and tens of thousands of people, he was finally laid to rest on Har HaMenuchot.