Жіктеу

Эмери-Драйфустың бұлшықет дистрофиясы тұқым қуалау үлгісіне қарай жіктеледі: Х-ге байланысты, аутосомалық доминантты және аутосомалық рецессивті. Автосомалық доминантты: жүрек аурулары, скелет бұлшық еттерінің әлсіздігі (және әлсіздігі) және Ахилл tendon contractures. Х байланысы: EMD генінің мутациясының нәтижесі, жүрекке әсер етуімен сипатталады. Аутосомалық рецессивті: арритмия сияқты жүрек мәселелерімен сипатталады.

Патофизиология

ЭДМД- ні тудыратын генетикалық мутациялар ядролық мембрананы құрайтын белоктарға әсер етеді. Мүмкін, барлық EDMD субтиптерінде ядроға ақуыздың импорты бұзылған. Тағы бір ықтималдық - барлық субтиптерде ядролық құрылымдық бүтіндіктің жоғалуы.

Диагностика

ЭДМД белгілері мен симптомдары бар адамның генетикалық тестілеуі оң нәтиже көрсеткенде, нақты диагноз қойылады. Генетикалық тестілеуге бір генді немесе геномдық тестілеуді енгізуге болады. Қосалқы сынақ келесілерді қамтуы мүмкін:

Дифференциалдық диагностика

Контрактуралар аурудың бастапқы кезеңінде байқалады. Ерте немесе туа біткен контрактуралар бар басқа аурулар - коллаген мутацияларын қамтитын аурулар, соның ішінде Ульрих туа біткен бұлшықет дистрофиясы және Бетлемен миопатиясы. SELENON- ға байланысты миопатия және артрогрипоздық мультиплекс конгенита да туа біткен контрактураларды тудырады. Алғашында әлсіздік көкірек және жамбас бұлшық еттеріне әсер етеді, содан кейін шапалақ және жамбас бұлшық еттеріне әсер етеді. Фациоскапуло- гумеральды бұлшық еттің дистрофиясы бұлшық еттің қатысы ұқсас.

Менеджмент

Диагноз қойылғаннан кейін жүрек, өкпе, бұлшықеттер мен сүйектерге (бұлшықет- сүйек жүйесі) қатысты аурудың ауқымы анықталуы тиіс. Метаболистік функцияларды да бағалау керек, өйткені липодистрофия EDMD- мен бірге қандағы қант, холестерин және триглицеридтердің деңгейін өлшеу арқылы болуы мүмкін. Жүректі бағалау үшін пайдалы тесттерге электрокардиография (ЭКГ), эхокардиография (эхо), жүрек МРТ және электрофизиология зерттеулері жатады. Бұлшық еттер мен сүйектердің қызметін физиотерапевт немесе ортопед бағалай алады. Аурудың ауқымына қарамастан, жүрек және тыныс алу жолдарымен байланысты асқынуларды бақылау қажет. ЭКГ, Холтер және Эхография жыл сайын ұсынылады, ал жүректің зақымдануына байланысты қосымша зерттеулер ұсынылуы мүмкін. Өкпе функциясының сынақтары (ӨФТ) 2 - 3 жылда бір рет немесе тыныс алу жүйесі бұзылған жағдайда жыл сайын ұсынылады. EDMD-нің негізгі себебі қазіргі уақытта емделмесе де, оның көріністері мен асқынуларын емдеуге болады. Жүрекке әсер етуді дәрі-дәрмектермен (аритмияға қарсы, бета-блокаторлар және АПЖ ингибиторлары), кардиостимуляторлармен, дефибрилляторлармен және кейде жүрек трансплантациясы арқылы емдеуге болады. Тыныс алудың бұзылуы физиотерапиямен, ал кейінірек ауру кезінде механикалық желдетумен шешілуі мүмкін. Контрактуралар мен сколиозды ортопедиялық хирургиямен емдеуге болады. Қозғалыс қабілетін физиотерапия, терапиялық жұмыс және механикалық құралдармен (таяқтар, ортезалар, мүгедектер арбасымен) жақсартуға болады.

Эпидемиология

Ол сирек кездеседі, 100 000 адамға 0,39-дан (1-ден 250 000-ға дейін) келеді. Түрі ЕДМД1 0, 13 100 000 адамға шаққанда 0, 2 ЕДМД2 ЕДМД жағдайларының басым бөлігі ЕДМД3 10 мәлімделген жағдай ЕДМД4 1 адам ЕДМД5 ЕДМД6 ЕДМД жағдайларының 1% ЕДМД7