Кіріспе

Domnica alla Navicella-дағы Киші Мария базиликасы (Basilica Minore di Santa Maria in Domnica alla Navicella), немесе жай ғана Санта-Мария-де-Домника немесе Санта-Мария-де-Навицелла, Римдегі католик базиликасы, Италия, құрметті Марияға арналған және жергілікті қайырымдылықпен айналысады. Бұл Римдегі Каролингтік қайта өрлеу дәуірінің ең жақсы үлгілерінің бірі. 2020 жылдың 28 қарашасынан бастап кардинал Марчелло Семерароның титулярлық шіркеуі болып табылады.

Атауы

"Домникада" деген атау әртүрлі түсіндірілді. Бір түсіндірме - "dominicum" ("Теңеудің") және кеңейту арқылы "шіркәү" сөзінен алынған. Екінші түсініктеме - бұл атау доминикадағы латын сөзінен шыққан ("Императорлық меншікте"). Тағы бір мүмкін түсінік - бұл Римдегі кіші шіркеулердің ішіндегі жексенбіде, атап айтқанда, оразаның екінші жексенбісінде (dominica латын тілінде "жексенбі" дегенді білдіреді; басқа осындай шіркеу - Сан Панкрацио, ол төменгі жексенбіде станция ретінде қызмет етеді), сондықтан құдайдың құрметіне арналған шіркеулердің үлкен санын ескере отырып, бұл идентификатор ретінде таңдалған болуы мүмкін. Басқа бір түсініктеме бойынша, бұл есім жақын жерде тұратын Кириакка деген мәсіхші әйелге қатысты. Бұл дәстүрге сай, Кириакка бай жесір әйел болған. Сент-Лоуренс мұнда қайыр-садақа тарататын. "alla Navicella" деген атау "кіші кеме жанына" дегенді білдіреді және ежелгі дәуірден бері осы жерде болған римдік кеме мүсініне, мүмкін ежелгі ғибадатханада ант беру ретінде. Рим папасы Лев X оны шіркеудің алдындағы фонтанға (Fontana della Navicella) айналдырды.

Тарих

Базилика ежелгі дәуірде, Кель тауындағы Рим күзетшілерінің бесінші кохортының казармаларына жақын жерде салынған. Бұл туралы 499 жылы Папа Симмахтың синодының жазбаларында айтылған. 678 жылы ол папа Агатонның діякондарға тағайындаған жеті шіркеуінің бірі болды. Джованни ди Лоренцо де Медичи (1488 ж.), оның артын оның бірінші туысы Джулио ди Джулиано де Медичи (1513 ж.) Джованни ди Козимо I де Медичи 1560 жылы 17 жасында кардинал-диакон болды, бірақ 1562 жылы безгектен қайтыс болды. Оның орнына ағасы Фердинандо I де Медичи билік құрды, ол кейін Тоскананың ұлы герцогы болды.

Сыртқы

1488 жылы Лоренцо де Медичи өзінің туысы Папа Иннокентий VIII-ге өз ұлын, Джованни Кардиналды Санта-Мария-ин-Домниканың диакономы деп атауға көндірді, бірақ оған үш жылдан кейін ғана белгілерді киюге рұқсат етілмеді. 1513 жылы, папа Лев X болғанға дейін, кардинал де Медичи Андреа Сансовиномен бірлесіп, тұсқағаздың тұсқағазын тоскан бағаналары мен фонтанымен қосады. Сансовиноға тиесілі базиликаның қасбеті қайта өрлеу стиліне тән және травертин пілястрларымен бөлінген бес аркалы верандасы бар, екі шаршы және бір дөңгелек терезе бар. Тімпанумның ортасында Папа Иннокентий VIII гербі, ал екі жағында кардиналдар Джованни мен Фердинандо де Медичи гербі бар. Оның көрінбейтін манарасында 1288 жылғы қоңырау тұр.

Интерьер

Базиликаның ішкі бөлігі 9-ғасырлық жоспарын сақтап қалды және ол nave және екі бүйірлік тең ұзындықтағы және 18 гранитті бағаналармен бөлінген, олар ежелгі ғибадатханадан алынған және коринфтік астаналармен тәжтелген. Терезелердің үстіндегі қабырғаға Джулио Романоның жобалары бойынша Перин дель Вага фрескалар түсірді. Кеме ыдысында Лаццаро Балдидің фрескалары бар. Фердинанд I де Медичи сыйлаған сандық төбеде ортасында Медичи гербі бар, оның ішінде Нұхтың кемесі мен Сүлеймен ғибадатханасының бейнелері бар. Апсидадағы триумф аркасының екі жағында порфир бағаналары орналасқан. 9-ғасырдағы апсида мозаикасы Папа Паскаль I тапсырысымен жасалған және Мәсіхті екі періштемен және он екі елшімен, Мұса мен Ілияс төменгі жағында бейнеленген. Жартылай күмбезде Папа Пасхаль (шаршы галосы бар) Бекті Virgin Mary аяғында отыр, Византиялық асыл әйел ретінде киініп, Мәсіх Баламен бірге тақта отырды және оны көптеген періштелер қоршады.