Кіріспе
Канадалық банкир және қайырымдылық жасаушы, Жаңа Зеландияның адвокаты және регби одағының менеджері, 1-ші баронет сэр Генри Винсент Мередит (28 ақпан 1850 - 24 ақпан 1929) - Канадалық банкир және қайырымдылық жасаушы. Ол Монреаль банкі, Корольдік Виктория ауруханасы және Монреаль көркемсурет мұражайының президенті болды. Ол Макгилл университетінің губернаторы және Канадалық Тынық мұхит темір жолының басқармасында болды. Монреальдің Алтын шаршы милясындағы үйі 1990 жылы Канаданың ұлттық тарихи орны болып танылды және бүгінде Макгилл университетінің бөлігі болып табылады, әйеліне Леди Мередит үйі деп аталды.
the New Zealand barrister and rugby union manager
Sir Henry Vincent Meredith, 1st Baronet (February 28, 1850 – February 24, 1929), was a Canadian banker and philanthropist. He was president of the Bank of Montreal, the Royal Victoria Hospital and the Montreal Museum of Fine Arts. He was governor of McGill University and on the board of the Canadian Pacific Railway. His home in Montreal's Golden Square Mile was made a National Historic Site of Canada in 1990 and is today part of McGill University, named Lady Meredith House for his wife.
Отбасы
(Генри) Винсент Мередит Лондон қаласында, Онтариода, Джон Уолсингэм Кук Мередит пен Сара Пеглердің бесінші ұлы болып дүниеге келді. Оның үлкен ағаларының бірі Бойл Мередит (1788-1873) генерал Джон Винсенттің немересі және Хью Гоуның ағасы, 1-ші виконт Гоуның немересі Елиза Гоу Винсентке (1797-1870) үйленді. Ол өзінің екінші атын сол әйелдің отбасының атынан алған, оны бірінші атын ретінде таңдады. Ол "Сегіз лондондық Мередит" деп аталатын бауырлар тобының бірі болды. Олардың қатарында сэр Уильям Ральф Мередит, Бас судья Ричард Мартин Мередит, Томас Грейвс Мередит және Чарльз Мередит болды. Сегіз лондондық Мередит ағайындылары судья Ричард Эдмунд Мередит, Фредерик Эдмунд Мередит, Уильям Арчер Редмонд және судья Джеймс Крид Мередитпен жақын болды.
Монреаль банкі
"Мәдени элементтерге бай үйде" бастапқы білім алғаннан кейін ол қысқа уақытқа Онтарионың Лондон қаласындағы Хеллмут ер балалар колледжінде оқыды. 1867 жылы Монреаль банкіне клерк ретінде қосылды. Ол 1913 жылдан 1927 жылға дейін банктің тұңғыш канадалық президенті болып қалады. Зейнеткерлікке шыққаннан бастап, екі жылдан кейін қайтыс болғанға дейін басқарма төрағасы болып қызмет етті. Мередит кезінде, 1934 жылы Канада Банкі құрылғанға дейін Монреаль Банкі Канаданың ұлттық банкі ретінде қызмет етті және Мередит Бірінші дүниежүзілік соғыста елдің экономикасын сәтті басқарды. Мередит 1913 жылы президент болып сайланған кезде банктің 244 миллион доллар активтері болды, ол 1927 жылы президент лауазымынан кеткен кезде 831 миллион долларға дейін үш есеге өсті. Оның ағалары Уильям Генри Мередит (1849-1895) және Фредерик Эдмунд Мередитпен бірге ол банкте жоғары лауазымға қол жеткізген үш Мередиттің бірі болды. Президент ретінде сэр Винсенттің кеңсесі Монреальдегі 119-ші Сент-Джеймс-стриттегі банк штаб-пәтерінде болды. 1927 жылы банк президенті болып зейнеткерлікке шыққан кезде, Лондон, Англияда басылған The Banker, банктегі уақытында Канаданың қаржы істеріне әсер еткенін қорытындылады. Көптеген басқа лауазымдар арасында Винсент Мередит Монреаль сауда кеңесінің мүшесі, Канадалық Тынық мұхиты темір жолының директорлар кеңесінің мүшесі болды; Лондон, Англияның Royal Exchange Assurance Co; Монреальдің Royal Trust Assurance Co. (бір уақыт бойы сол компанияның президенті болды); Эдинбургтің Standard Life Assurance Company және Dominion Textile. Ол Макгилл университетінің губернаторы, Монреаль көркемөнер мұражайының президенті және Корольдік Виктория ауруханасының президенті болды. 1916 жылы Канада мен Британ империясына жасаған әскери қызметі үшін Джордж V патша оны Ұлыбританияның мұрагерлік баронты етіп тағайындады.
Among many other positions, Vincent Meredith was a member of the Montreal Board of Trade, a member of the board of directors of Canadian Pacific Railway; the Royal Exchange Assurance Co., of London, England; the Royal Trust Assurance Co., of Montreal (also serving as that company's president for a time); the Standard Life Assurance Company of Edinburgh and Dominion Textile. He served as governor of McGill University, president of the Montreal Museum of Fine Arts, and president of the Royal Victoria Hospital. He was created a hereditary Baronet of the United Kingdom by King George V for his wartime services to Canada and the British Empire in 1916.
Леди Мередит
1888 жылы Винсент Мередит (Винсент Мередит) Бренда Алланға (18671959) үйленді, ол Эндрю Алланның кіші қызы, ол ағасы сэр Хью Алланның орнын басып, Аллан желісі мен Мерчант банкі президенті болды. Бұл неке Мередитке қосымша байлық пен ықпалды адамдармен қарым-қатынас жасады. Тойға сыйлық ретінде қайын атасы оған және оның әйеліне Пайн даңғылы мен Пил көшесінің бұрышында, Леди Мередиттің туысы сэр Монтагу Алланның тұратын жері Равенскрагтың қарама-қарсысында орналасқан Алтын шаршы миляның жер учаскесін берді. 1894 жылы олар сәулетші Эдвард Максвеллді сол жерде үй салуға жалдады, "Ардварна", қызыл кірпіштен жасалған мұнаралы сарай, қазір Леди Мередит үйі деп аталады. Максвелл бұған дейін Квебектің Мон-Сен-Бруно қаласында жазғы үйін де жобалаған болатын. Леди Мередит үйі 1990 жылы Канаданың ұлттық тарихи орны болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1918 жылы жарақаттанған канадалық сарбаздар майданнан қайтып келе бастағанда, Леди Мередит өзінің және Винсенттің Монреальдегі үйінде офицерлер үшін оңалту орталығын құрды. 1939 жылы Канаданың Корольдік турнесі кезінде Леди Мередит король Георг VI мен королева Елизаветаның Монреальда, Квебекте болған кезінде қонақжайлылық жасады. 1942 жылы Леди Мередит үйді Монреальдегі Корольдік Виктория ауруханасына медбикелер үшін тұрғын үй ретінде берді. Бренда Мередит 1920 жылы Квебек әйелдер хоккей қауымдастығына Леди Мередит кубогын сыйлады. Бұл Канададағы тұңғыш әйелдер арасында аяқ түбіне дейін созылатын хоккей кубогы болды. Монреальдің "Thistle Curling Club" клубының 1943 жылы құрылуының 100 жылдығына орай, сол күнгі "Montreal Gazette" газетінде 1870 жылы Рождество қарсаңында "ол Канададағы темірді көтерген алғашқы әйел болған шығар" деп жазылған. Ол Пурпурлы кресттің президенті (Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жарақат алған және мүгедек аттарды күтіп-ұстау қызметі); Канадалық әйелдер армиясының көмекші корпусының президенті; Корольдік Викторияның перзентханасының губернаторы; Жануарларға қатыгездіктің алдын алу қоғамының директоры; Әйелдер ұлттық иммиграциялық қоғамының вице-президенті және Империяның қыздарының императорлық орденінің құрметті қамқоршысы. Ол Монреальдегі Сент-Эндрю және Сент-Пол пресвитериан шіркеуінің мүшесі және қайырымдысы болды және Монреаль әйелдер гольф клубының негізін қалаушылардың бірі болды. Олар бала қалдырмады, бірақ Коннотт және Стратхерн герцогы Артур ханзадасы және Кедлстонның 1-ші маркизі Курзон Джордж Керзонмен бірге Винсент Мередит Роберт Генри Артур Риверс Булкелидің (1914-2007) құдасы болды. Леди Мередит Фредерик Эдмунд Мередиттің жалғыз немересі мен оның бірінші туысы сэр Монтегю Алланның жалғыз ұлының құдасы болды.
Қайырымдылық
Сэр Винсент Мередит жомарт қайырымды адам болған. Канадалық психикалық денсаулық қауымдастығының құрылтайшы мүшесі, оның директорлар кеңесінде қызмет етті және оның басты игіліктерінің бірі болды. 1909 жылы ол Монреальдегі Корольдік Виктория ауруханасына (онда ол тек қана медбикелер үшін жыл сайынғы балаға демеушілік етті) Канаданың алғашқы моторлы жедел жәрдем машинасын сыйлады, бірақ барлық сыйлықтар мен сыйлықтар сияқты газеттерде айтылуға рұқсат бермеді. Сонымен қатар, атақты нейрохирург Уайлдер Пенфилдті Корольдік Виктория ауруханасына әкелу оның идеясы болды. Монреаль банкіінде ол "Сэр Винсент Мередит қоры" дегенді енгізді, ол банктің әйел қызметкерлеріне қаржылық дағдарыстан құтылу үшін құрылды, ол әлі күнге дейін жұмыс істейді. Оның өсиетінде ол алты жүз мың доллардан аз ғана қалдырды. Ол Корольдік Виктория ауруханасы, МакГилл университеті және Ленноксвиллдегі Бишоп университетінің арасында бөлінеді. Сэр Винсент Монреальдегі қиындықтарды жеңілдету және қаланы дамыту үшін барлық мүмкіндіктерді пайдаланды. Монреаль көркемөнер мұражайына өзінің жеке көркемөнер коллекциясынан қаржылай қолдау көрсетумен қатар, ол мұражайдың жаңа ғимаратына төрт Луи Комфорт Тиффани терезелерінің жиынтығын да сыйға тартты. Спортта ол Монреальдің әуесқойлық спорттық қауымдастығының үздік спортшысына берілген "Сэр Винсент Мередит кубогын" сыйлады, сондай-ақ Қысқы клубта өткен вальс жарысы үшін Мередит кубогын және Доминион драма фестивалінде берілген Мередит кубогын берді.
Жеке өмір
Мередиттер жылқыға деген құштарлығын бөлісті және оларға жақсы көзбен қарады. Винсент Монреаль Хантпен бірге ат үстінде жүгіріп, Квебектің Сеннвилл қаласында поло ойнады, екеуі де Ирландия мен Англиядан көптеген жақсы жылқылар әкелді. Оның кіші інісі Льюэллин Мередит (18601933) Дж. П. Англиядағы Лондон жылқы шоуының Олимпиадасында жоғары беделді төреші болды. Ол сондай-ақ Лондоннан тыс жердегі фермасында өз жылқыларын өсірді. Сэр Винсент балық аулауды жақсы көретін. Ол да, Леди Мередит те музыка мен өнерге үлкен қызығушылық танытты және Монреальдегі (Квебек) Гранд Операның ең ынталы қолдаушыларының бірі болды. Монреаль мен Англияның көптеген клубтарына мүше болды, Монреальдегі Маунт-Роял клубының, Ритц-Карлтон Монреаль қонақ үйінің және Монреаль Қысқы клубының құрылтайшы мүшелерінің бірі болды. Монреаль газетінде ол туралы былай деп жазылды: Сэр Винсент Мередит 1929 жылы баласыз қайтыс болды, сондықтан оның қысқа өмір сүрген барондық атағы жойылды. Оның әйелі Монреальдегі үйінде 1941 жылға дейін өмір сүрді, содан кейін оны Корольдік Виктория ауруханасына медбикелер резиденциясы ретінде пайдалануға берді. Макгилл университеті 1975 жылы үйді пайдалануға ие болды, ал бүгін ол Леди Мередит үйі ретінде белгілі, ол Макгилл медицина, этика және құқық орталығы орналасқан. Мередит пен оның әйелі Маунт-Роял қорымындағы Мередит отбасы үшін бөлінген жер телімінде жерленген. Сондай-ақ, оның кіші ағасы Чарльз Мередит, оның әйелі, Ричард Б. Ангустың қызы және оның ағасы, ағаларының екеуінің де жақын досы Фредерик Эдмунд Мередит. Оның Канададағы және Ирландиядағы ұрпағы ерекше ерекше топ болды.
Sir Vincent Meredith died in 1929 without children, and thus his short lived baronetcy became extinct. His wife continued to live in their Montreal home until 1941, when she gave it to the Royal Victoria Hospital to use as a nurses residence. McGill University acquired the use of the property in 1975, and today it is known as Lady Meredith House, home to the McGill Centre for Medicine, Ethics, and Law. Meredith and his wife are buried in a plot reserved for the Meredith family at Mount Royal Cemetery. Buried there also is one of his younger brothers, Charles Meredith, with his wife, a daughter of Richard B. Angus, and his cousin, a close friend of both of the brothers, Frederick Edmund Meredith. This generation of his family in Canada, and Ireland, was a remarkably distinguished group.