Кіріспе

қанның генетикалық ауруы МакЛеод синдромы (/m//ə/'/k//l//aʊ//d/ məKLOWD) - қанға, миға, шеткі жүйкелерге, бұлшық еттерге және жүрекке әсер етуі мүмкін X байланысы бар рецессивті генетикалық ауру. Бұл X хромосомасындағы XK геніндегі рецессивті түрде мұрагерлік түрленіп отыратын әртүрлі мутациялардан пайда болады. Бұл ген Kx ақуызын, яғни қызыл қан клеткасының бетіндегі Kell антигенін қосалқы қолдаушы ақуызын, өндіреді.

Презентация

Әдетте науқастарда бұл симптомдар 30 жастан бастап байқалады және оның дамуы баяу жүреді. Жалпы белгілеріне перифериялық нейропатия, кардиомиопатия және гемолитикалық анемия жатады. Басқа белгілерге аяқ-қолдың хореясы, бет-әлпеттің тикіруі, басқа ауыз қимылдары (тіл мен тілдің тістеуі), ұстамалар, кеш пайда болатын деменция және мінез-құлық өзгерістері жатады.

Генетика

МакЛауд фенотипі - Келл қан тобы жүйесінің рецессивті мутациясы. МакЛеод гені X хромосомасында орналасқан XK ақуызын кодтайды және мембраналық тасымалдау ақуызының құрылымдық сипаттамаларына ие, бірақ белгісіз қызметі бар. XK ақуызын жоймау - Х байланысы бар ауру. Мутациялық варианттар невроакантоцитозбен немесе онсыз МакЛеод синдромына әкеледі: МакЛеод синдромы үшін X хромосомасындағы ген хроникалық грануломат ауруы үшін генге физикалық жақын. Нәтижесінде бір ғана салыстырмалы түрде кішігірім өшірілуі бар адам екі ауруды да жұқтыруы мүмкін. Фенотип синдромды көрсетпей- де болуы мүмкін.

Зертханалық ерекшеліктер

МакЛауд синдромы - перифериялық қаннан алынған мазутта акантоциттердің болуы мүмкін бірнеше аурулардың бірі. Қанды тексеру гемолиттік анемия белгілерін көрсетуі мүмкін. Креатинкиназаның жоғарылауы МакЛеод синдромындағы миопатияда байқалады.

Радиологиялық және патологиялық белгілері

МРТ-да жақтаудағы путамендегі Т2 сигналының көтерілуі, каудатты атрофия және екінші жақтаудағы желдеткіштің кеңейуі байқалады. Некропсиядан кейін митазықтар мен глиоздың жоғалғаны байқалады. Бұған ұқсас өзгерістер таламуста, қара денеде және көк бетінде де байқалады. Мишақша мен ми қабығы, әдетте, сақталады.

Емдеу

МакЛеод синдромын емдеу мүмкін емес; емдеу симптоматикасына байланысты қолдаушы болып табылады. Емдеу эпилепсияны, жүрек және психикалық белгілерді емдеуге көмектеседі, бірақ пациенттер хореяны емдеуге нашар жауап бере алады.

Болжам

Үлкен жасқа жеткенде басталатын ауыр МакЛеод синдромы бар пациенттің өмір сүру ұзақтығы 5 - 10 жылға дейін өседі. Кардиомиопатиясы бар пациенттерде жүректің қатаң жетіспеушілігі мен жүрек өліміне ұшырау қаупі жоғары. Нейрологиялық немесе жүрек ауруларының жеңіл салдары бар кейбір пациенттерде қалыпты өмір сүру болжамы жақсы болады.

Эпидемиология

МакЛеод синдромы 100 000 адамға шаққанда 0,5-тен 1-ке дейін кездеседі. МакЛаод еркектерінде қызыл қан клеткасының ішкі жапырақтарының екі қабатындағы ақаудың салдарынан өзгермелі акантоцитоз, сондай-ақ жеңіл гемолиз бар. МакЛеодтың әйелдері тек кейде ғана акантоциттерге ие және өте жеңіл гемолизде болады; X хромосомасының Лион эффектісі арқылы белсенділігі төмен болуы мүмкін. МакЛеод фенотипі бар кейбір адамдарда миопатия, нейропатия немесе психикалық белгілер пайда болады, бұл хореяға ұқсайтын синдромды тудырады. МакЛеод синдромы ретті қан тексеруінде анықталған креатинкиназа (CK) және лактат дегидрогеназа (LDH) ферменттерінің көбеюіне әкелуі мүмкін.

Тарих

МакЛеод синдромы 1961 жылы ашылды және Келл антиген жүйесі сияқты, ол табылған алғашқы науқастың атымен аталған: Гарвардтың стоматология студенті Хью МакЛеод, оның қызыл қан жасушалары қан тапсыру кезінде Келл жүйесінің антигендерінің әлсіз экспрессиясына ие болды және микроскоп астында акантоциттік (тазу) болып табылды. Англия королі Генрих VIII-нің әйелдері жүктілік пен нәресте өлімінің үлгісін көрсетеді, бұл оның ақыл-ойдың нашарлауымен патшаның Келл позитивті болуы мүмкін екенін және МакЛеод синдромын болғанын көрсетеді.