Paul Felix Schmidt

Кіріспе

Эстониялық шахматшы, жазушы және химик (1916-1984) Пол Феликс Шмидт ( 11 тамыз 1984) - эстондық және неміс шахматшы, жазушы және химик.

Өмірбаян

Шмидт 1916 жылы, Эстония тәуелсіз ел болып қалыптасуына екі жыл қалғанда, Нарва қаласында (ол кездегі Ресей империясы) дүниеге келген. Ол шашкада ерте кезден-ақ жақсы ойнайтын. 1935 жылы маусымда Шмидт Таллинде өткен жалпыұлттық турнирде Пол Керстен алда жеңіске жетті. 1936 жылы мамыр айында ол Керске қарсы матчта теңесті. 1936 жылы Таллинде өткен 8-ші эстон чемпионатында жеңімпаз атанды. 1936 жылы желтоқсанда Таллинде Керестен кейін 2-орынға ие болды. 1937 жылы шілдеде ол Эстонияның Пярнудағы алғашқы халықаралық турнирінде жеңіп, екі әлем чемпионы Сало Флор мен Керес, сондай-ақ Гидеон Стольбергтен озып кетті. 1937 жылы Таллинде (9-шы ESTch) жеңімпаз атанды. 1937 жылдың тамызында Стокгольмде өткен 7-ші шахмат олимпиадасында Эстония құрамасы сапында ойнады (+4 4 =8). 1938 жылы маусымда Нордвик қаласында 8-ші, 10-шы орынды теңдестірді. Бұл жарысты Эрих Элискес жеңіп алды. 1939 жылдың тамыз-қыркүйек айларында Буэнос-Айресте өткен 8-ші шахмат олимпиадасында Эстония құрамасы үшін (3-ші тақта) ойнады (+2 5 =6). Эстония Германия мен Польшадан кейін 3-орынды иеленді. Шмидт 1939 жылдың күзінде Эстониядан Германияға көшіп келді. 1940 жылдың тамызында Бад-Ойнхаузенде өткен 7-ші Германия чемпионатында Георг Киньнерден кейін 2-ші орын алды. 1941 жылдың тамызында Бад-Ойнхаузенде Клаус Юнгемен 1-орынды теңестірді (8-ші ГЕРх). 1941 жылы ол Бромбергте Юнгеге қарсы (+3 0 =1) Германия чемпионатының плей-офф матчында жеңіске жетті. 1941 жылдың қазан айында ол Александр Алекхинмен Краков/Варшавада (жалпы үкіметтің 2-ші шахмат турнирі) 1-ші орынға теңесті. 1942 жылдың маусым айында ол Юнгемен Сальцбургте Алекхин мен Керстен кейін 3-ші 4-ші орынға теңесті. 1943 жылы маусымда ол Зальцбургте Керс пен Алекхиннің артында 3-ші орынды иеленді. 1943 жылдың тамызында Венада Иозеф Локвенцтің артында 2-ші орынды иеленді (10-шы ГЕРх). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1946 жылы мамыр айында Гамбургте Вильфрид Лангеден кейін Карл Ахуеспен 2-ші 3-ші орынға теңесті. 1947 жылы мамыр айында Кассельде Ефим Боголюбовтың артында 2-ші орынды иеленді. 1949 жылы Гейдельбергте 3-ші 5-ші орынды иеленді. Бұл жарысты Вольфганг Унзикер жеңіп алды. 1949 жылы ол "Шахмейстер ойлау" (Dietmannsriel Allgau 1949) атты кітабын жариялады. 1950 жылы ФИДЕ-нің Халықаралық шебері атағын иеленді. 1951 жылы Хайдельберг университетінде химия ғылымдарының докторы атанды, Канадаға, кейін АҚШ-қа көшіп барып, Филадельфияда тұрып, профессорлық жұмыс алды. Осыдан кейін ол әйелі Евамен бірге Пенсильвания штатының Аллентаун қаласындағы Белл телефон зертханаларына көшіп барды. Ол электрохимияға және кремнийдің анодтық тотығуына үлес қосты, нейтрондық белсенділеуді талдаудың маманы болды және 1982 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін көптеген мақалалар жариялады. Ол кейде шахмат ойнауды жалғастырып, Нью-Йорктегі Рубен Файнға үнемі баратын болды.

Schmidt was born in 1916, in Narva (then Russian Empire), two years before Estonia became an independent country. He excelled in chess from an early age. In June 1935, Schmidt won, ahead of Paul Keres, at a nationwide tournament in Tallinn. In May 1936, he drew a match against Keres (+3 –3 =1) at Pärnu. In 1936, he won the 8th Estonian Championship at Tallinn. In December 1936, he placed 2nd, behind Keres, at Tallinn. In July 1937, he won Estonia's first ever international tournament at Pärnu, ahead of two world title contenders, Salo Flohr and Keres, as well as Gideon Ståhlberg. In 1937, he won at Tallinn (9th EST–ch). In August 1937, he played for Estonia (2nd board) at the 7th Chess Olympiad in Stockholm (+4 –4 =8). In June 1938, he tied for 8th 10th at Noordwijk. The event was won by Erich Eliskases. In August–September 1939, he played for Estonia (3rd board) at the 8th Chess Olympiad at Buenos Aires (+2 –5 =6). Estonia took 3rd place, behind Germany and Poland. Schmidt emigrated from Estonia to Germany in the autumn of 1939. In August 1940, he took 2nd, behind Georg Kieninger, at the 7th German Championship, held in Bad Oeynhausen. In August 1941, he tied for 1st with Klaus Junge at Bad Oeynhausen (8th GER–ch). In 1941, he won a play off match for the German championship against Junge (+3 –0 =1) at Bromberg. In October 1941, he tied for 1st with Alexander Alekhine at Kraków/Warsaw (the 2nd General Government chess tournament). In June 1942, he tied for 3rd 4th with Junge, behind Alekhine and Keres, at Salzburg. In June 1943, he took 3rd, behind Keres and Alekhine, at Salzburg. In August 1943, he took 2nd, behind Josef Lokvenc, at Vienna (10th GER–ch). After World War II, in May 1946, he tied for 2nd 3rd with Carl Ahues, behind Wilfried Lange, at Hamburg. In May 1947, he took 2nd, behind Efim Bogoljubov at Kassel. In 1949, he tied for 3rd 5th at Heidelberg. The event was won by Wolfgang Unzicker. In 1949, he published the book Schachmeister denken (Dietmannsriel Allgau 1949). In 1950, he was awarded the title of International Master by FIDE. In 1951, he earned a PhD in chemistry from Heidelberg University, and moved to Canada, then to the United States, settling in Philadelphia, where he took a job as a professor. After this, he and his wife Eva moved to Bell Telephone Laboratories, Allentown, Pennsylvania, where he made contributions to electrochemistry and anodic oxidation of silicon, was expert in neutron activation analysis, and published many papers, till his retirement in 1982. He continued playing occasional games of chess, regularly visiting Reuben Fine in New York.