Maria Pia Bridge

Кіріспе

Мария Пиа көпірі (португалша Ponte de D. Maria Pia, жалпыға белгілі Ponte de Dona Maria Pia) - 1877 жылы салынған, Гюстав Эйфельге тиесілі теміржол көпірі, Португалияның солтүстік Порту және Вила-Нова-де-Гайя муниципалитеттерінде орналасқан. Ұлттық темір жолдың Линха-Норте жүйесінің бөлігі, Дуро өзенінің үстіндегі қос шаршылы, жарты ай аркасы бар темірден жасалған. Құрылыс кезінде бұл әлемдегі ең ұзын бір доғалы аралық болды. Бүгінде ол теміржол көлігі үшін қолданылмайды және 1991 жылы заманауи құрылыммен алмастырылды. Ол көбінесе тоғыз жылдан кейін салынған және батысқа қарай орналасқан, бірақ екі палубалы болса да, құрылысына ұқсас Д. Луис көпірімен шатастырылады.

Тарих

1875 жылы Португалияның Корольдік теміржол компаниясы Лиссабоннан Портуға дейін Дуро өзенінен өтетін темір жолды көпір салу үшін конкурс жариялады. Бұл техникалық жағынан өте қиын болды: өзен тез ағып, оның тереңдігі су тасқыны кезінде болғандай болуы мүмкін, ал өзен төбесі қатты қиыршық тас қабаттан тұрады. Бұл факторлар өзендегі іргетастарды салуды болдырмады, сондықтан көпірдің орталық аралығы 160 м болуы керек еді. Сол кезде ең ұзын көпірдің ұзындығы 158,5 м (520 фут) Джеймс Б. Эдс Миссисипи өзенінен Сент-Луисте салынған көпір. Жоба мақұлданған кезде, Junta Consultiva das Obras Públicas (Жалпы жұмыстардың консультативтік кеңесінің) мүшесі Жоао Крисостомо де Абреу-э-Соуза палуба екі жолды болуы керек деп есептеді. Густав Эйфельдің дизайндық ұсынысы 965 000 француз франкіне бағаланды, ол қарастырылған төрт жобаның ең арзандары болды, бұл ең жақын бәсекелесінің үштен екі бөлігі болды. Компанияның тәжірибесі аз болғандықтан, олардың жұмысты атқаруға жарамдылығы туралы есеп беру үшін комиссия тағайындалды. Олардың есебі оң болды, бірақ жобаның қиындығын атап көрсетті: нақты жобалау үшін жауапкершілікті мойындау қиын, бірақ үлкен рөлді Эйфелдің бизнес серіктесі Теофил Сейриг ойнаған болуы мүмкін, ол 1878 жылы Société des Ingénieurs Civils-ке көпір туралы қағаз ұсынды. Эйфель 1878 жылғы дүниежүзілік көрмеде қойылған 1:50 масштабтағы модельмен бірге көпір туралы баяндауында Генри де Дионмен бірге Сейригті есептеулер мен сызбалар бойынша жұмыс істеген деп есептеді. Құрылыс 1876 жылы 5 қаңтарда басталды, ал абаттандырғыш, іргетастар мен кіреберіс палубалары қыркүйекке дейін аяқталды. Содан кейін қысқы су тасқынынан жұмыс тоқтатылды, ал орталық арканың құрылысын 1877 жылдың наурызына дейін қайта бастаған жоқ. Құрылыс 1877 жылы 1 қазанда аяқталды. 1877 жылдың 28 қазанында платформа орнатылды және аяқталды, көпірдегі жұмыстар 150 жұмысшыны қоса отырып, 1878 жылдың 30 қазанында аяқталды. Көпірдің үстінде гранит таспен салынған қорғаныш жақтаулары бар.

In 1875, the Royal Portuguese Railway Company announced a competition for a bridge to carry the Lisbon to Porto railway across the river Douro. This was very technically demanding: the river was fast flowing, its depth could be as much as during times of flooding and the riverbed was made up of a deep layer of gravel. These factors ruled out the construction of piers in the river, so that the bridge would have to have a central span of 160m (525 ft). At the time the longest bridge span was the 158.5m (520 ft) of the bridge built by James B. Eads over the Mississippi at St Louis. When the project was approved, João Crisóstomo de Abreu e Sousa, member of the Junta Consultiva das Obras Públicas (Consultative Junta for Public Works) considered that the deck should have two tracks. Gustave Eiffel's design proposal, priced at 965,000 French francs, was the least expensive of the four designs considered, around two thirds of the cost of the nearest competitor. Since the company was relatively inexperienced, a commission was appointed to report on their suitability to undertake the work. Their report was favorable, although it did emphasise the difficulty of the project:

Responsibility for the actual design is difficult to attribute, but it is probable that a large part was played by Théophile Seyrig, Eiffel's business partner, who presented a paper on the bridge to the Société des Ingénieurs Civils in 1878. Eiffel, in his account of the bridge, which accompanied the 1:50 scale model exhibited at the 1878 World's Fair, credited Seyrig, along with Henry de Dion, with work on the calculations and drawings. Construction started on 5 January 1876, and work on the abutments, piers and approach decking was complete by September. Work then paused due to winter flooding, and the erection of the central arch span was not re started until March 1877. Construction was completed on 1 October 1877. By 28 October 1877, the platform was mounted and concluded, with the work on the bridge executed using a complement of 150 workers finishing on 30 October 1878. Over the bridge are painted ironwork guardrails over granite masonry.