Кіріспе

Ағылшын кибернетика суретшісі Рой Аскотт (англ. Roy Ascott FRSA; 1934 жылы 26 қазанда туған) - британдық суретші. Ол цифрлық және телекоммуникациялық желілердің санаға әсеріне назар аудару арқылы техноэтика деп аталатын өнерде кибернетика мен телематикамен жұмыс істейді. 1960 жылдан бастап Аскотт интерактивті компьютерлік өнер, электронды өнер, кибернетикалық өнер және телематикалық өнердің практик-оқытушысы болды. Аскотт халықаралық деңгейде (оның ішінде Венеция мен Шанхай биенналелерінде) көрме өткізеді және Tate Britain және Arts Council England жинақтаған. Ол Ars Electronica басылымы "медиа өнерінің көрнекті ізашарсы" деп таныған және Англия, Еуропа, Солтүстік Америка және Қытайда жетекші академиялық рөлдерді атқарған, қазіргі уақытта Шанхайдағы Technoetic Arts студиясын басқарып, Планеталық колледжді басқарып жүрген өнер білім беру мен зерттеу саласындағы түбегейлі жаңашыл ретінде танылған. 2018 жылы ол "Кибернетика және адам білімі: екінші реттік кибернетика, автопоэзис және киберсемиотика журналы" тақырыбына айналды. Доктор Кейт Слоунның "Соғыстан кейінгі Ұлыбританиядағы өнер кибернетикасы мен педагогикасы: Рой Аскотттың негізгі курсы" атты алғашқы еңбегін жан-жақты зерттеуін 2019 жылы Routledge баспасы жариялады. Ол Планеталық коллегияның президенті, Плимут университетінің техноэтикалық өнер профессоры және Шанхайдағы DeTao Masters академиясының техноэтикалық өнер магистрі. 1955-1959 жылдары ол Король колледжінде, Дархам университетінде (қазіргі Ньюкасл университеті) Виктор Пасмор мен Ричард Гамильтонның және Лоуренс Гоуинг пен Квентин Беллдің өнер тарихын оқыды. 1960 жылдары Лондонның басқа да өнер мектептерінде қонақ оқытушы болды. Торонтода, содан кейін 1970 жылдары Сан-Франциско өнер институтының вице-президенті және деканы болып Калифорнияға көшіп барғанға дейін Миннеаполис өнер және дизайн колледжінде көркемсурет кафедрасының меңгерушісі болды. Ол 1980-ші жылдары Венаның қолданбалы өнер университетінде коммуникациялар теориясы профессоры, ал 1990-шы жылдары Уэльс университетінің Ньюпорттағы техноэтикалық өнер профессоры болды. 2003 жылы UCLA өнер мектебінде Планеталық коллегия құрды. Аскотт 1986 жылғы XLII Венеция биенналесі үшін халықаралық комиссар болды (Planetary Network and Laboratorio Ubiqua. ),

Планеталық коллегия

Ол 1994 жылы іске қосқан Планеталық колледждің құрылтайшы президенті, қазіргі уақытта оның Хабы Ұлыбританияның Плимут университетінде орналасқан және Қытай, Грекия, Италия және Швейцарияда түйіндер бар. 2012 жылдың наурыз айында ол Қытайдың Шанхай қаласында жоғары деңгейдегі, көп пәнді, шығармашылыққа бағдарланған жоғары оқу орнының (DTMA) Техноэтикалық өнердің де Тао магистрі болып тағайындалды. 2014 жылы ол DTMA-да Ascott Technoetic Arts Studio-ды құрды, ол ағаштан, перспекстен және шыныдан жасалған кездейсоқ операциялар картиналары мен басқа да кездейсоқ операциялардан тұратын Аналогтық құрылымдар мен диаграммалық қораптарды көрсетті. 1964 жылы Аскотт "Behaviourist Art and the Cybernetic Vision" атты мақаласын Cybernetica: Journal of the International Association for Cybernetics (Namur) журналында жариялады. 1968 жылы ол Лондонның Компьютерлік ғылымдар институтының (Гордон Паск ұсынған) және жүйелік өнердің қауымдасқан мүшесі болып сайланды. Аскотт интерактивті өнер туындыларына көзқарас жасаудың теориялық негізін құрды, ол Дада, сюрреализм, Флюкс, Хэппеннгс және Поп-арт ерекшеліктерін кибернетика ғылымымен біріктірді. Оған Гордон Паск, Энтони Стаффорд Биер, Уильям Росс Эшби және Ф. Х. Джорджтың еңбектері де әсер етті.

Халықаралық көрмелер

Аскотт Венеция биенналесінде, Шанхай биенналесінде, Electra Paris, Ars Electronica, V2 тұрақсыз медиа институты, Милан триенналесі, Бразилиядағы Меркосул биенналесі, Еуропалық медиа фестивалі және Австрияның Грац қаласында gr2000az. Оның алғашқы телематикалық жобасы - La Plissure du Texte (1983), әлемдегі суретшілерді қамтитын "таратылған авторлық" онлайн жұмысы. Екіншісі оның "gesamtdatenwerk" Aspects of Gaia: Digital Pathways across the Whole Earth (1989), Линцтегі Ars Electronica фестиваліне арналған инсталляция, оны (оның ішінде) Мэтью Уилсон Смит талқылады Өнердің жалпы жұмысы: Байройттан киберкеңістікке дейін, Нью-Йорк: Routledge, 2007. Оның жұмысының ретроспективті көрмелері 2009 жылдың мамыр айында Англияның Плимут өнер орталығында, содан кейін 2010 жылдың қыркүйегінде Оңтүстік Кореяның Инчхон қаласында өткен Инчхон халықаралық цифрлық өнер фестивалінде және 2011 жылы Лондонның Хакни қаласындағы SPACE (студияларда) көрсетілді. Syncretic Cybernetics, оның жұмысының жан-жақты көрмесі, 2012 жылғы 9-шы Шанхай биенналесінде көрсетілді. Рой Аскотт: Аналогтар (оның 1960 жылдардағы жұмыстары) 2013 жылдың шілде-қыркүйек айларында Виннипегтегі Заманауи өнер институтында Plug in көрмесіне қойылды. 2014 жылдың қыркүйегінде Линц қаласында оның жұмысының шағын ретроспективасы көрсетілді. 1962 жылғы "Видео Роже" атты шығарманы 2014 жылы Лондонның Тейт галереясы өзінің тұрақты коллекциясына сатып алды. 2016 жылы Лондондағы Уайтчапел галереясында "Электрондық суперавтожол" көрмесіне екі негізгі жұмыс енгізілді. "Еуропадағы өнер 194568" ZKM, Карлсрур, Германия 2016 жылдың қазаны / 2017 жылдың қаңтары аралығында оның "Өзгеріс суреті 1966" кірді. Оның ертедегі жұмыстары "Рой Аскотт: форманың мінез-құлқы бар" көрмесіне қатысты, Генри Мур институтында, Лидсте, 2017 жылдың қаңтар-сәуір айларында.

Рой Аскотттің кітаптары

Болашақ қазір: өнер, технология және сана. 2012 жыл. Бейжің: Алтын қабырға баспасы.2012 Телематикалық құшақ: өнердің, технологияның және сананың көрегендік теориялары. Эд. - Не? және кіріспе. Эдвард А. Шенкеннің. Беркли: Калифорния университетінің баспасы. 2003 жыл. Техникалық өнер (YI, Won Kon), (Медиа және өнер сериясы No. 6, Yonsei университетінің медиа-өнер институты). Yonsei: Yonsei University Press. 2002 жыл. Өнер және телематика: жаңа эстетиканы құруға бағытталған. (Е. Фуджихара аударған). Токио: NTT Publishing Co. 1998 жыл.

Рой Аскотт редакциялаған кітаптар

Аскотт, Р., Гирао, Л. М. (eds). Ақыл-ой өрісінің болуы: өнер, жеке тұлға және трансформация технологиясы. Авейро, Португалия: Авейро университеті. 2011 жыл. Аскотт, Р., Гангвик, Е., Яхерман, М. (eds). Өмірдің шынайылығын көрсету. Тронхайм: ТЕКС. 2010 жыл. Аскотт, Р., Баст, Г., Фиел, В. (eds). Жаңа шындықтар: Синкретикалық болу. Вена: Спрингер. 2009 жыл. Аскотт, Р. (ред.) Инженерлік табиғат: биологиялық кезеңнен кейінгі өнер мен сана. Бристоль: Интеллект Кітаптары. 2006 жыл. Аскотт, Р. (ред.) Өнер технологиясы сана. Эксетер: Интеллект Кітаптары. 2000 Ascott, R. (ed.) Аң-сезімді қайта құру. Эксетер: Интеллект Кітаптары. 1999 жыл