Кіріспе
Францияның 97-ші премьер-министрі Жан Марк Айро (; 1950 жылы 25 қаңтарда туған) - 2012 жылдың 15 мамырынан 2014 жылдың 31 наурызына дейін Франция премьер-министрі қызметін атқарған француз саясаткері. Кейін 2016-2017 жылдары Сыртқы істер министрі болды. Ол 1989 жылдан 2012 жылға дейін Нант қаласының әкімі болды және 1997 жылдан 2012 жылға дейін Ұлттық Ассамблеядағы Социалистік партия тобын басқарды.
Jean Marc Ayrault (ʒɑ̃maʁk eʁo; born 25 January 1950) is a French politician who served as Prime Minister of France from 15 May 2012 to 31 March 2014. He later was Minister of Foreign Affairs from 2016 to 2017. He previously was Mayor of Nantes from 1989 to 2012 and led the Socialist Party group in the National Assembly from 1997 to 2012.
Ерте өмір
Маулевьерде туылған, Мане-и-Лоар штатында, Маулевьерден, бұрын ауыл шаруашылығы жұмысшысы болған, кейіннен тоқыма фабрикасында жұмыс істеген, және Джоржетт Узенот, бұрынғы тігінші, кейіннен толық уақытты үй шаруасына айналған. Оның алғашқы оқу жылы Маулевриедегі Сент-Жозеф католик бастауыш мектебінде өтті, содан кейін 1961-1968 жылдар аралығында Шоледегі Колбер лицейіне оқуға барды. Кейіннен ол Нант университетінде неміс тілін оқыды. 1969-1970 жылдары Бавариядағы Вюрцбург университетінде семестр өткізді. 1971 жылы неміс тілінде білім алып, 1972 жылы магистратуралық оқытушылық дипломды алды. Ол сынақ оқу жылында Резеде болған Нант ауданында тұрды. 1973 жылдан 1986 жылы Ұлттық Ассамблеяға сайланғанға дейін жақын маңдағы Сент-Хербленде неміс тілі мұғалімі болып жұмыс істеді.
Саяси мансап
Жас кезінде Айро ауылдағы жас мәсіхшілер қозғалысының мүшесі болды. Ол 1971 жылы Эпинай конгресінен кейін Социалистік партияға (PS) қосылды, оның барысында Франсуа Миттеран партия басшылығын алды. Айро партияның солшыл топтарының бірі Жан Поперен фракциясына мүше болды. 1976 жылы Лоара Атлантика департаменттің Бас кеңесіне сайланды, кейіннен ол 1977 жылы Нант қаласының батыс маңындағы Сент-Герблен қаласының әкімі болды. Ол 27 жасында 30 000-нан астам тұрғыны бар француз қаласының ең жас мэрі болды. 1982 жылы Бас кеңестен кетті. 1979 жылы ПС ұлттық комитетіне, 1981 жылы партияның атқарушы құрамына кірді. Ол алғаш рет 1986 жылы Loire Atlantique департаменті атынан Ұлттық Ассамблеяға сайланды және келесі сайлауларда қайтадан сайланды. 1989 жылы ол PS партиясы "Республика үшін жиналыс" (RPR) партиясы иеленген Нант қала әкімінің лауазымына ие болды және ол жеңіп алды. 1995, 2001 және 2008 жылдары қайта сайланған ол 2002 жылдан бастап Нант Метрополе қаласының қалалық қоғамдастығының президенті болды. Ол Социалистік партияның маңызды "жергілікті барон" болды. 1997 жылғы заң шығарушы сайлауда "Плюральді солшылдардың" таңғажайып жеңісінен кейін ол үкіметке тағайындалмады, бірақ Ұлттық Ассамблеядағы Социалистік парламенттік топтың төрағасы болып тағайындалды, ол келесі 15 жыл бойы осы лауазымда болды. 2011 жылы Социалистік партияның президенттік сайлауда кандидатын таңдау кезінде Олландтың жақтасы болды. Олланд 2012 жылғы президенттік сайлауда президент болып сайланды және 2012 жылдың 15 мамырында Айроны премьер-министр етіп тағайындады.
Премьер-министр
Франсуа Олландтың 2012 жылғы президенттік сайлаудағы жеңісінен кейін, Айро Франсуа Фийонның орнына Франция премьер-министрі болып тағайындалды. Келесі күні Айро өзінің кабинетін ашты. Грекияның мемлекеттік қарыз дағдарысына жауап ретінде ол Еуропалық комиссиядан Грекия экономикасының өсуіне көмектесу үшін пайдаланылмаған құрылымдық қорларды жұмсауды сұрады және "Біз Грекияға көмектесу үшін тым ұзақ күттік. Бұл жағдай екі жылдан бері жалғасып келеді және одан әрі нашарлап келеді" деп жазды. Айроның ел басшысы қызметіне тағайындалуы араб тіліндегі бұқаралық ақпарат құралдарында оның тегін қалай айту керектігі туралы пікірталасқа себеп болды. Оның есімі француз тілінде дұрыс айтылса, "Ливан тілінде фаллус дегенді білдіретін, шамалы әдепсіз [сленг] терминге ұқсайды". Айро мен оның министрлері қызметте болған кезінде бірқатар прогрессивті шараларды енгізді, соның ішінде зейнетке шығу жасын 62-ден 60 жасқа дейін төмендету кейбір жұмысшылар санаттары үшін, министрлердің жалақысын 30% -ға дейін қысқарту, ең төменгі жалақыны көтеру, кейбір қалалық аймақтарда жаңа келісімшарттар бойынша 36 айлық жалға алуды тоқтату, энергияға әлеуметтік жеңілдіктерді кеңейту, аз табысты отбасыларға білім беруді қолдауды арттыру, 16 мен 25 жас аралығындағы жастарға субсидиялы жұмыспен қамту жүйесін енгізу және қосымша 500 000 адамға тегін медициналық көмек алу құқығын кеңейту. Айро 2014 жылы 31 наурызда, "социалистер жалпыұлттық муниципалды сайлауда ауыр жеңіліске ұшырағаннан" кейінгі күні, отставкаға кетті және 2014 жылы 1 сәуірде премьер-министрдің резиденциясында Мануэль Вальске ресми түрде тапсырылды.
Сыртқы істер министрі
2016 жылы министрлер кабинетінің қайта құрылуы аясында Олланд Айроны Лорен Фабиустың орнына сыртқы істер министрі етіп тағайындады. Айроның басшылығымен Франция сыртқы істер министрлігі 2016 жылдың қыркүйегінде екі бельгиялық полиция қызметкерін француз аумағында мигранттарды шекарадан өткізген деп айыптап, Бельгияның Париждегі елшісі Винсент Мертенс де Вильмарсты шақырды. 2016 жылдың қыркүйегінде Айро 24 миллиард долларлық Франко-қытайлық инвестициялық жобаны іске асыру үшін Hinkley Point C ядролық электр станциясының ресми қол қою рәсіміне қатысты.
Жеке өмір
2012 жылы президент Олланд 38 министрдің банктік депозиттері мен мүлкі туралы тізімін алғаш рет жариялағанда, Айро 1,5 миллион евролық жеке активтерін мәлімдеді.