Кіріспе

Британдық әскер офицері және саясаткер (1919-2006) сэр Дэвид Кэрол МакДоннелл Матер (3 қаңтар 1919 жыл3 шілде 2006 жыл) - британдық әскери қызметкер және саясаткер. 22 жыл британ армиясында қызмет еткеннен кейін 1970 жылдан 1987 жылға дейін Ешерден парламент мүшесі болды. Саяси мансабы кезінде ол қазынашылықтың лорд-комиссары, үйдің вице-камерлар және үйдің бақылаушысы қызметтерін атқарды.

Ерте өмір

Мэтер Чешир штатының Адлингтон қаласында Лорис Эмерсон Мэтер мен Гвендолин Лейла Морлидің кіші ұлы болып дүниеге келген. Оның отбасы Манчестердегі Mather and Platt инженерлік компаниясының иесі болды, оған әкесі төрағалық етті, кейіннен оны ағасы Уильям басқарды. Оның ата-бабасы сэр Уильям Матэр болды, ол 1885 жылдан 1904 жылға дейін Салфорд-Саут, Гортон және Россендейл депутаты болды. Мэзер Аймсбери, Харроу және Кембридждегі Троица колледжінде білім алған, содан кейін аға ағасына қысқа уақыт бойы үй шаруасында шәкірт ретінде қосылған.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Уэльс гвардиясына қосылды және Сандхерстте оқыды. 1940 жылдың ақпан айында офицерлік даярлығы аяқталмастан, Мэзер Шотландия гвардиясының 5-ші арнайы резервтік батальонына ерікті түрде қосылды. Батальон 1939-1940 жылдары Қысқы соғыста Финляндияға қолдау көрсету үшін құрылды, бірақ ол Ұлыбританиядан кетпей тұрып қақтығыс аяқталды. Матер Уэльс гвардиясымен жаттығуларға оралды және 1940 жылдың наурыз айында қызметке қабылданды. 1940 жылы қазан айында Лохайлорттағы Регулярсыз соғыс оқу орталығында оқуға ерікті түрде түсті. 8 командосы, 1941 жылдың қаңтар айында Лейфорс құрамында Солтүстік Африкаға аттанады. 1941 жылы 1 тамызда 8 команда таратылғаннан кейін, Матер Дэвид Стирлинг басқарған болашақ SAS ядросы "LDetachment" құрамына кірді. Ол осьтік әуеайлақтардағы рейдтерге, атап айтқанда 1942 жылы маусымда Сиди Ханиш әуеайлағына рейдке қатысты. 1942 жылдың қазан айында оған ағасы генерал Монтгомеридің штабында қызмет ету мүмкіндігі ұсынылды. Монтгомери әйелі Бетти арқылы отбасы досы болды. Стирлингтің күштеріне жаудың артында соңғы операцияны жүргізу үшін қосылған ол 1942 жылдың 20 желтоқсанында Триполитанияда итальяндықтардың тұтқындауына ұшырады. Ол су асты кемесімен Италияға жеткізіліп, 9 ай бойы Солтүстік Италиядағы Фонтанеллато қаласында тұтқын ретінде тұтқынға алынды. Ол 1943 жылдың қыркүйегінде, италиялықтар одақтастармен қарулы келісімге келгеннен кейін, қашып кетті және Неапольдің солтүстік-шығысында Кампобассо маңындағы одақтастар желілеріне Апенниннен төмен 600 миль жүрді. 1943 жылы қарашада Англияға оралып, 1944 жылдың басында Монтгомериге байланыс офицері ретінде қосылды. Ол D+1-ге қонып, Монтгомеримен Солтүстік Франция мен Бельгиядағы операциялар кезінде бірге болды, ол Монтгомеридің көздері мен құлақтары ретінде майдан шебінде болды. Ол 1944 жылы 18 қыркүйекте, Неймегенде, "Маркет-Гарден" операциясының екінші күні, оны әлі де неміс армиясы басып алған кезде, сәтті барлау миссиясы үшін MC марапатталды. 1945 жылы 9 қаңтарда ол Голландиядағы Гравеге жақын жерде атып түсірілген Аустерде аман қалды: ұшқыш қаза тапты, ал басқа жолаушы, майор Ричард Харден, басқаруды қолға алып, апатқа ұшырады, ал Мэтер жапсырмаларды іске қосты. Матер төрт рет оқпен атылып, ауыр жарақат алды, 13 түрлі жарақаты бар және бүйрекінен айырылды. 1945 жылдың шілдесінде Оснабрюк маңындағы Монтгомериге қайтып келгенге дейін ол бірнеше ай ауруханада жатты.

Соғыстан кейінгі әскери мансап

Матер 1946 жылы тұрақты әскерге қосылды, 1948 жылы Израиль тәуелсіздігіне дейін болған Палестинадағы еврейлік көтеріліс кезінде Палестинадағы Уэльс гвардиясына оралды. 1953-1956 жылдары Афинадағы әскери атташе көмекшісі болды, 1956-1961 жылдары Соғыс кеңсесінде әскери барлауда қызмет етті және 1961-1962 жылдары алыс шығыста қызмет етті, ол лейтенант-полковник дәрежесінде зейнетке шықты.

Саяси мансап

1962 жылы ол Консервативтік партияның зерттеу бөліміне қосылу үшін комиссиядан кетті, Кристофер Чатауэй мен Энтони Мейермен бірге жұмыс істеді. Оның ата-бабасы либералды парламенттік мүшесі болған. 1965 жылы Итон ауылдық округтік кеңесінің кеңесшісі болды. Ол 1966 жылғы жалпы сайлауда Лестер Солтүстік-Батыста Парламентке үміткер болды; Еңбек қауіпсіз орынды кең ауқымда барнет Яннер иеленді. Содан кейін ол 1969 жылы консервативті қауіпсіздікке ие Ешер үшін үміткер ретінде таңдауға үміткер 250 басқа үміткер депутаттарға (оның ішінде зерттеу бөлімінің әріптестері) қосылды. 1970 жылғы жалпы сайлауда сайланған ол премьер-министр Эдвард Хиттің Еуропалық экономикалық қоғамдастыққа қосылу бағытымен бірден келіспеді. Ол өзінің саяси мансабында еуроскептик болып қалды. Ол сондай-ақ өлім жазасын қайтару үшін күшті науқан жүргізді; 1974 жылы полицияға қолдау көрсету үшін 10 000 күшті "Азаматтық еріктілер күшін" құру туралы ұсынысты қолдады; Солтүстік Ирландиядағы армияның және Корольдік Ольстер полициясының рөлін қолдады; және M25 арқылы оның сайлау округінде жүргізілген науқанға қарсы шықты. Оның қатаң көзқарастары оған әртүрлі арткы комитеттерде тағайындалуды әкелді, бірақ партия басшылығының сүйіспеншілігіне ие болмады. Ол өзінің көзқарастарын Маргарет Тэтчер 1975 жылы Консервативтердің көшбасшысы болғаннан кейін көп ұзамай оппозициялық қамшы ретінде тағайындаған кезде аз дауыспен бөлісті. Джеймс Каллаганның лейбористік үкіметі 1979 жылы бір дауыспен сенімсіздік білдіру ұсынысынан айырылғаннан кейін, ол 1979 жылғы жалпы сайлауда консерваторлар жеңіске жеткеннен кейін үкіметтік қамшы болды. Ол 1979 жылдан 1981 жылға дейін қазынашылықтың лорд-комиссары, 1981 жылдан 1983 жылға дейін үйдің вице-камерлері, ақырында 1981 жылдан 1987 жылға дейін үйдің бақылаушысы болды. Ол 1987 жылы Жаңа жыл құрметіне ие болды және 1987 жылғы жалпы сайлауда зейнеткерлікке шықты.

Кейінгі жылдар

Зейнеткерлік өмірінде ол 1992 жылы жарық көрген "Соғыс салдары: әркім үйіне қайтуы керек" атты еңбегін жазды. 1945 жылы Германияда өзінің міндеттерін еске түсіріп, осі тұтқындарын ұстаған лагерьлерге, соның ішінде немістер үшін соғысқан және Сталин мен Титоның тұсында белгісіз болашаққа тап болу үшін қайтарылған казактар мен югославиялықтарға барған. Кітап сонымен қатар Гарольд Макмилланды Николай Толстойдың сатқындық туралы айыптауына қарсы қорғады. 1997 жылы ол "Сол кезде шөп өспейді" атты әскери естеліктерін жариялады.

Өлім

Мэзер 2006 жылы 3 шілдеде 87 жасында Глостерширдің Лоуэр Оддингтон ауылында қайтыс болды. Жерлеу рәсімінен кейін оның денесі Лоуэр Одингтондағы Сент-Николас шіркеуінде жерленді.

Жеке өмір

1951 жылы 13 қаңтарда Матер 5 барон Кромвеллдің қызы Филиппа Селина Бевик Коплиге (5 желтоқсан 1925 жылы туған) үйленді. Олардың бір ұл, үш қызы болды. Ол қаламмен сурет салуды, акварельмен сурет салуды ұнататын. Сондай-ақ, ол ашық ауада, мысалы, шаңғымен және балық аулаумен айналысты. Ол поло ойнап, түлкі аулауды ұнататын. Ол сондай-ақ, ұпаймен ұпайға жарыстарда жеңіске жетті. Екінші дүниежүзілік соғыстағы Мэтердің жеке құжаттары Лондонның Императорлық соғыс мұражайында сақталған.

Жарияланымдар

Соғыстың салдары: Әркім үйіне қайтуы керек (1992). Шөп өспей қалғанда (1997).