Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскер офицері және саясаткер (1919-2006) сэр Дэвид Кэрол МакДоннелл Матер (3 қаңтар 1919 жыл3 шілде 2006 жыл) - британдық әскери қызметкер және саясаткер. 22 жыл британ армиясында қызмет еткеннен кейін 1970 жылдан 1987 жылға дейін Ешерден парламент мүшесі болды. Саяси мансабы кезінде ол қазынашылықтың лорд-комиссары, үйдің вице-камерлар және үйдің бақылаушысы қызметтерін атқарды.
British Army officer and politician (1919–2006)
Sir David Carol MacDonnell Mather (3 January 19193 July 2006) was a British soldier and politician. After serving 22 years in the British Army, he was the Member of Parliament for Esher from 1970 until 1987. During his political career he held the offices of Lord Commissioner of the Treasury, as Vice Chamberlain of the Household, and Comptroller of the Household.
Ерте өмір
Мэтер Чешир штатының Адлингтон қаласында Лорис Эмерсон Мэтер мен Гвендолин Лейла Морлидің кіші ұлы болып дүниеге келген. Оның отбасы Манчестердегі Mather and Platt инженерлік компаниясының иесі болды, оған әкесі төрағалық етті, кейіннен оны ағасы Уильям басқарды. Оның ата-бабасы сэр Уильям Матэр болды, ол 1885 жылдан 1904 жылға дейін Салфорд-Саут, Гортон және Россендейл депутаты болды. Мэзер Аймсбери, Харроу және Кембридждегі Троица колледжінде білім алған, содан кейін аға ағасына қысқа уақыт бойы үй шаруасында шәкірт ретінде қосылған.
Mather was born in Adlington, Cheshire, the younger son of Loris Emerson Mather and Gwendoline Leila Morley. His family owned Mather and Platt, an engineering company in Manchester, which was chaired by his father and later managed by his elder brother, William. His grandfather was Sir William Mather, who sat as MP for successively Salford South, Gorton and Rossendale from 1885 to 1904. Mather was educated at Amesbury, Harrow and Trinity College, Cambridge, and then joined his elder brother at the family company as an apprentice for a short period.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Уэльс гвардиясына қосылды және Сандхерстте оқыды. 1940 жылдың ақпан айында офицерлік даярлығы аяқталмастан, Мэзер Шотландия гвардиясының 5-ші арнайы резервтік батальонына ерікті түрде қосылды. Батальон 1939-1940 жылдары Қысқы соғыста Финляндияға қолдау көрсету үшін құрылды, бірақ ол Ұлыбританиядан кетпей тұрып қақтығыс аяқталды. Матер Уэльс гвардиясымен жаттығуларға оралды және 1940 жылдың наурыз айында қызметке қабылданды. 1940 жылы қазан айында Лохайлорттағы Регулярсыз соғыс оқу орталығында оқуға ерікті түрде түсті. 8 командосы, 1941 жылдың қаңтар айында Лейфорс құрамында Солтүстік Африкаға аттанады. 1941 жылы 1 тамызда 8 команда таратылғаннан кейін, Матер Дэвид Стирлинг басқарған болашақ SAS ядросы "LDetachment" құрамына кірді. Ол осьтік әуеайлақтардағы рейдтерге, атап айтқанда 1942 жылы маусымда Сиди Ханиш әуеайлағына рейдке қатысты. 1942 жылдың қазан айында оған ағасы генерал Монтгомеридің штабында қызмет ету мүмкіндігі ұсынылды. Монтгомери әйелі Бетти арқылы отбасы досы болды. Стирлингтің күштеріне жаудың артында соңғы операцияны жүргізу үшін қосылған ол 1942 жылдың 20 желтоқсанында Триполитанияда итальяндықтардың тұтқындауына ұшырады. Ол су асты кемесімен Италияға жеткізіліп, 9 ай бойы Солтүстік Италиядағы Фонтанеллато қаласында тұтқын ретінде тұтқынға алынды. Ол 1943 жылдың қыркүйегінде, италиялықтар одақтастармен қарулы келісімге келгеннен кейін, қашып кетті және Неапольдің солтүстік-шығысында Кампобассо маңындағы одақтастар желілеріне Апенниннен төмен 600 миль жүрді. 1943 жылы қарашада Англияға оралып, 1944 жылдың басында Монтгомериге байланыс офицері ретінде қосылды. Ол D+1-ге қонып, Монтгомеримен Солтүстік Франция мен Бельгиядағы операциялар кезінде бірге болды, ол Монтгомеридің көздері мен құлақтары ретінде майдан шебінде болды. Ол 1944 жылы 18 қыркүйекте, Неймегенде, "Маркет-Гарден" операциясының екінші күні, оны әлі де неміс армиясы басып алған кезде, сәтті барлау миссиясы үшін MC марапатталды. 1945 жылы 9 қаңтарда ол Голландиядағы Гравеге жақын жерде атып түсірілген Аустерде аман қалды: ұшқыш қаза тапты, ал басқа жолаушы, майор Ричард Харден, басқаруды қолға алып, апатқа ұшырады, ал Мэтер жапсырмаларды іске қосты. Матер төрт рет оқпен атылып, ауыр жарақат алды, 13 түрлі жарақаты бар және бүйрекінен айырылды. 1945 жылдың шілдесінде Оснабрюк маңындағы Монтгомериге қайтып келгенге дейін ол бірнеше ай ауруханада жатты.
He joined the Welsh Guards at the outbreak of the Second World War in 1939, and was trained at Sandhurst. In February 1940, before his officer training was complete, Mather volunteered to join the 5th Special Reserve Battalion, Scots Guards. The battalion was formed in anticipation of supporting Finland in the Winter War in 1939–1940, but the conflict ended before it left the UK. Mather returned to training with the Welsh Guards and was commissioned in March 1940. He volunteered for training at the Irregular Warfare Training Centre in Lochailort in October 1940, joined No. 8 Commando, and headed with the unit to North Africa in January 1941 as part of Layforce. After 8 Commando was disbanded on 1 August 1941, Mather joined "LDetachment", the nucleus of the future SAS headed by David Stirling, where he joined raids on Axis airfields, notably the raid on Sidi Haneish airfield in June 1942. In October 1942, he was offered the opportunity to join his elder brother on the staff of General Montgomery. Montgomery was a family friend, through his wife, Betty. Rejoining Stirling's force for a last operation deep behind enemy lines, he was captured by the Italians in Tripolitania on 20 December 1942. He was transferred to Italy by submarine, and spent 9 months as a prisoner of war in Fontanellato in Northern Italy. He escaped in September 1943, shortly after the Italians agreed an armistice with the Allies, and walked 600 miles down the Apennines to the Allied lines near Campobasso, north east of Naples. He returned to England in November 1943, and rejoined Montgomery as a liaison officer in early 1944 to assist with preparations for D Day. He landed on D+1, and remained with Montgomery through the operations in Northern France and Belgium, acting as Montgomery's eyes and ears on the front line. He was awarded the MC for a successful reconnaissance mission in Nijmegen on 18 September 1944, on the second day of Operation Market Garden, while it was still occupied by the German Army. On 9 January 1945, he survived being on an Auster that was shot down near Grave in the Netherlands: the pilot was killed, and another passenger, Major Richard Harden, took the controls and crash landed while Mather deployed the flaps. Mather was hit by four bullets and badly injured, suffering 13 separate wounds and losing a kidney. He spent several months in hospital before rejoining Montgomery in July 1945 near Osnabrück.
Соғыстан кейінгі әскери мансап
Матер 1946 жылы тұрақты әскерге қосылды, 1948 жылы Израиль тәуелсіздігіне дейін болған Палестинадағы еврейлік көтеріліс кезінде Палестинадағы Уэльс гвардиясына оралды. 1953-1956 жылдары Афинадағы әскери атташе көмекшісі болды, 1956-1961 жылдары Соғыс кеңсесінде әскери барлауда қызмет етті және 1961-1962 жылдары алыс шығыста қызмет етті, ол лейтенант-полковник дәрежесінде зейнетке шықты.
Mather joined the regular army in 1946, returning to his regiment the Welsh Guards in Palestine during the Jewish insurgency in Mandatory Palestine, where he remained until the independence of Israel in 1948. He was Assistant Military Attaché in Athens from 1953 to 1956, served in military intelligence in the War Office from 1956 to 1961 and in the Far East from 1961 to 1962, when he retired with the rank of lieutenant colonel.
Саяси мансап
1962 жылы ол Консервативтік партияның зерттеу бөліміне қосылу үшін комиссиядан кетті, Кристофер Чатауэй мен Энтони Мейермен бірге жұмыс істеді. Оның ата-бабасы либералды парламенттік мүшесі болған. 1965 жылы Итон ауылдық округтік кеңесінің кеңесшісі болды. Ол 1966 жылғы жалпы сайлауда Лестер Солтүстік-Батыста Парламентке үміткер болды; Еңбек қауіпсіз орынды кең ауқымда барнет Яннер иеленді. Содан кейін ол 1969 жылы консервативті қауіпсіздікке ие Ешер үшін үміткер ретінде таңдауға үміткер 250 басқа үміткер депутаттарға (оның ішінде зерттеу бөлімінің әріптестері) қосылды. 1970 жылғы жалпы сайлауда сайланған ол премьер-министр Эдвард Хиттің Еуропалық экономикалық қоғамдастыққа қосылу бағытымен бірден келіспеді. Ол өзінің саяси мансабында еуроскептик болып қалды. Ол сондай-ақ өлім жазасын қайтару үшін күшті науқан жүргізді; 1974 жылы полицияға қолдау көрсету үшін 10 000 күшті "Азаматтық еріктілер күшін" құру туралы ұсынысты қолдады; Солтүстік Ирландиядағы армияның және Корольдік Ольстер полициясының рөлін қолдады; және M25 арқылы оның сайлау округінде жүргізілген науқанға қарсы шықты. Оның қатаң көзқарастары оған әртүрлі арткы комитеттерде тағайындалуды әкелді, бірақ партия басшылығының сүйіспеншілігіне ие болмады. Ол өзінің көзқарастарын Маргарет Тэтчер 1975 жылы Консервативтердің көшбасшысы болғаннан кейін көп ұзамай оппозициялық қамшы ретінде тағайындаған кезде аз дауыспен бөлісті. Джеймс Каллаганның лейбористік үкіметі 1979 жылы бір дауыспен сенімсіздік білдіру ұсынысынан айырылғаннан кейін, ол 1979 жылғы жалпы сайлауда консерваторлар жеңіске жеткеннен кейін үкіметтік қамшы болды. Ол 1979 жылдан 1981 жылға дейін қазынашылықтың лорд-комиссары, 1981 жылдан 1983 жылға дейін үйдің вице-камерлері, ақырында 1981 жылдан 1987 жылға дейін үйдің бақылаушысы болды. Ол 1987 жылы Жаңа жыл құрметіне ие болды және 1987 жылғы жалпы сайлауда зейнеткерлікке шықты.
He resigned his commission in 1962 to join the research department of the Conservative Party, working alongside Christopher Chataway and Anthony Meyer. His grandfather had been a Liberal MP. He became a councillor on Eton Rural District Council in 1965. He stood for Parliament in Leicester North West at the 1966 general election; the Labour safe seat was held by the incumbent Barnett Janner by a wide margin. He then joined 250 other aspiring MPs (including colleagues from the research department) in competing to be selected as prospective Parliamentary candidate for Esher, a safe Conservative seat, in 1969. Elected at the 1970 general election, he disagreed almost immediately with Prime Minister Edward Heath's course of joining the European Economic Community. He remained a Eurosceptic throughout his political career. He also campaigned vigorously for the return of capital punishment; supported the suggestion in 1974 for the creation of a 10,000 strong "Citizen Volunteer Force" to support the police; supported the role of the Army in Northern Ireland, and Royal Ulster Constabulary; and campaigned against the M25 being driven through his constituency. His strong views gained him appointments on various backbench committees, but did not endear him to the party leadership. He became less vocal in sharing his views when Margaret Thatcher appointed him as an opposition whip in 1975, soon after she became leader of the Conservatives. After James Callaghan's Labour government lost a motion of no confidence by one vote in 1979, orchestrated in part by Mather, he became a government whip after the Conservatives won the 1979 general election. He served as a Lord Commissioner of the Treasury from 1979 to 1981, as Vice Chamberlain of the Household from 1981 to 1983, and finally as Comptroller of the Household from 1981 until 1987. He received a knighthood in the 1987 New Year Honours, and retired at the 1987 general election.
Кейінгі жылдар
Зейнеткерлік өмірінде ол 1992 жылы жарық көрген "Соғыс салдары: әркім үйіне қайтуы керек" атты еңбегін жазды. 1945 жылы Германияда өзінің міндеттерін еске түсіріп, осі тұтқындарын ұстаған лагерьлерге, соның ішінде немістер үшін соғысқан және Сталин мен Титоның тұсында белгісіз болашаққа тап болу үшін қайтарылған казактар мен югославиялықтарға барған. Кітап сонымен қатар Гарольд Макмилланды Николай Толстойдың сатқындық туралы айыптауына қарсы қорғады. 1997 жылы ол "Сол кезде шөп өспейді" атты әскери естеліктерін жариялады.
In retirement, he wrote Aftermath of War: Everyone Must Go Home, published in 1992. A memoir of his duties in Germany in 1945, visiting camps holding Axis prisoners, including Cossacks and Yugoslavs who fought for the Germans and who were returned to face an uncertain future under Stalin and Tito, the book was also a defence of Harold Macmillan against allegations of treachery made by Nikolai Tolstoy. He published a war memoir in 1997 entitled: When the Grass Stops Growing.
Өлім
Мэзер 2006 жылы 3 шілдеде 87 жасында Глостерширдің Лоуэр Оддингтон ауылында қайтыс болды. Жерлеу рәсімінен кейін оның денесі Лоуэр Одингтондағы Сент-Николас шіркеуінде жерленді.
Mather died on 3 July 2006 at the age of 87 in the Gloucestershire village of Lower Oddington. After a funeral service at St. Nicholas' Church in Lower Oddington, his body was buried in its graveyard.
Жеке өмір
1951 жылы 13 қаңтарда Матер 5 барон Кромвеллдің қызы Филиппа Селина Бевик Коплиге (5 желтоқсан 1925 жылы туған) үйленді. Олардың бір ұл, үш қызы болды. Ол қаламмен сурет салуды, акварельмен сурет салуды ұнататын. Сондай-ақ, ол ашық ауада, мысалы, шаңғымен және балық аулаумен айналысты. Ол поло ойнап, түлкі аулауды ұнататын. Ол сондай-ақ, ұпаймен ұпайға жарыстарда жеңіске жетті. Екінші дүниежүзілік соғыстағы Мэтердің жеке құжаттары Лондонның Императорлық соғыс мұражайында сақталған.
On 13 January 1951 Mather married the Honourable Philippa Selina Bewicke Copley (born 5 December 1925), daughter of the 5th Baron Cromwell, who survived him after 55 years of marriage and died on 30 August 2021, aged 95. Together, they had one son and three daughters. He enjoyed sketching in pen and ink, and painting in watercolours. He also took part in and outdoor pursuits, including skiing and fishing. He played polo and enjoyed fox hunting. He also rode, and won, point to point races. Mather's private papers from World War 2 are held at the Imperial War Museum, London.
Жарияланымдар
Соғыстың салдары: Әркім үйіне қайтуы керек (1992). Шөп өспей қалғанда (1997).
Aftermath of War: Everyone Must Go Home (1992). When the Grass Stops Growing (1997).