Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ипсвичтегі Стоук көпірі Бридж-стритті (A137) Гиппинг өзенінің Оруэлл өзеніне айналатын нүктеден өткізеді. Ол Овер-Стоктың маңындағы Ипсвичке көлік тасымалданады. Көпір екі бөлек құрылымнан тұрады және Ипсвич теңізінің сулы-сулы бөлігінде орналасқан.
Stoke Bridge in Ipswich carries Bridge Street (A137) over the point at which the River Gipping becomes the River Orwell. It carries traffic into Ipswich from the suburb of Over Stoke. The bridge consists of two separate structures and is just upstream from Ipswich dock on a tidal section of the river.
Тарих
Бұл жерде 13 ғасырдың аяғында салынған көпір туралы деректер бар. Domesday Book-та Stoke-дегі Сент-Мэри туралы айтылғандығы, бұл жолдың әлдеқайда ертерек пайда болғанын білдіреді. Елизавета I билік құрған кездегі қала жазбаларында Уитоннан Сток көпірінің құрылысы үшін 28 жүк ағаш тасымалданғаны жазылған. 1779 жылы екі қажырлы қайыршы есімде сақталған. Олар жексенбі күні таңертең Сток көпірінде тұрып, ақша бермегендерді қорлады. 1801 жылы көпір кірпіш пен таспен салынған, бірақ оның құрылысы туралы корпорациялық жазбаларда ешқандай жазбалар табылған жоқ. 1818 жылы 12 сәуірде көп жаңбыр мен су тасқынынан кейін көпір құлады, сондықтан "барлық аңғар үлкен көлге ұқсайды". Үш адам сол кезде судың үстіне тұрды, олар суға түсіп кетті. Екеуі құтқарылды, бірақ біреуі суға батып кетті, денесі бірнеше күннен кейін табылды. Уильям Кубитт есімді инженер уақытша жүзбелі көпірді жасап шығара алды. Көпір Джон Спидтің 1610 жылғы Ипсвич картасында және Джозеф Ходскинсонның 1783 жылғы картасында көрсетілген. 1789 жылы Роберт Рэнсом 1500 адамды жұмыспен қамтыған "Оруэлл жұмыстарының" компаниясын бастау үшін Ипсвичке көшіп барды. Оның 1808 жылы шыққан төртінші патенті дөңгелек пен көктемгі араға жасалған жетістіктерге қатысты болды. Содан кейін оған екі ұлы қосылды және "Рансом және ұлдары" фирмасы темір көпірлерді алғашқылардың бірі болды. Ипсвиктегі Стоук көпірін олар 1818 жылы салған. Қазіргі оңтүстікке қарайтын көпірде 1924 және 1925 жылдары көпірдің орнатылуын атап өтетін тақташа бар. Бұл көпір 1980-ші жылдары Оруэлл көпірінің салынуына дейін Ипсвиктегі өзеннің ең оңтүстік бөлігі болды.
There are records of a bridge existing on the site from the late 13th Century. The fact that the Domesday Book mentions Saint Mary at Stoke implies that a crossing existed much earlier. The town records of the reign of Elizabeth I note that 28 loads of timber were transported from Whitton for the building of Stoke Bridge. In 1779, there is a record of two sturdy beggars, who stood on Stoke Bridge on a Sunday morning, insulting any who did not give them money. By 1801 the bridge was made of brick and stone, but no records of its construction have been found in the Corporation Records. On the 12th April 1818, the bridge collapsed after much rain and heavy flooding, such that "the whole valley resembled a huge lake". Three men were standing on it at the time, admiring the rushing waters, and were tipped in. Two were rescued, but one was drowned, his body recovered days later. An engineer, William Cubitt, succeeded in constructing a temporary floating bridge. The bridge is featured in John Speed's map of Ipswich of 1610 and Joseph Hodskinson's map of 1783. In 1789, Robert Ransome moved to Ipswich to begin the “Orwell Works" company employing 1500 men. His fourth patent in 1808 was for improvements on the wheel and spring ploughs. He was then joined in business by his two sons and the firm “Ransome and Sons” was one of the first to build iron bridges. The Stoke Bridge at Ipswich was constructed by them in 1818. The current southbound bridge has a plaque celebrating the bridge's erection over 1924 and 1925. The bridge was the southernmost crossing of the river in Ipswich until the construction of Orwell Bridge in the 1980s.