Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдвард Джулиус Бервинд (17 маусым 1848 - 18 тамыз 1936) - Бервинд ақ көмір өндіру компаниясының негізін қалаушы. Ол 1886 жылдан 1930 жылға дейін компанияның басшысы болды.
Edward Julius Berwind (June 17, 1848 – August 18, 1936) was the founder of the Berwind White Coal Mining Company. He was head of the company from 1886 until 1930.
Ерте өмір
Бервинд 1848 жылы 17 маусымда Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында дүниеге келген. Ол неміс иммигранттары Аугуста (туған аты Гулденферринг) Бервинд (1821-1904) және Джон Бервинд (1813-1893) туған бес ұлының бірі болды. Оның бауырлары арасында ағасы Чарльз Фредерик Бервинд, Бервинд Уайттың бірінші президенті және әпкесі Джулия А. Бервинд, кейінгі өмірінде Эдвардпен бірге тұрған әлеуметтік қамсыздандыру белсендісі болды. Бервинд 1865 жылдың шілдесінде президент Абрахам Линкольнмен Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы АҚШ-тың әскери-теңіз академиясына тағайындалды және 1869 жылдың маусым айында курсант ретінде бітірді. 1870 жылы шілдеде прапорщик, ал 1872 жылы наурыз айында майстер (қазіргі кездегі лейтенант, кіші дәреже) болды. Ол 1875 жылдың мамыр айында зейнеткерлік тізімге енгізілді. Әскери-теңіз флотында жүргенде Франко-Пруссия соғысында қызмет етті және прапорщик ретінде Уэльс принсімен, кейіннен король Эдуард VII-мен кездесті, ол Бервинттің өмір бойы досы болды. Бервинд Нью-Йорк пен Филадельфиядағы пароходтар бизнесін бақылап, АҚШ әскери-теңіз флотының кемелерінде қолданылатын көмірдің көп бөлігін жеткізді. 1890 жылы ағасы қайтыс болғаннан кейін Эдвард компанияның жалғыз басқарушысы болды.
Berwind was born on June 17, 1848, in Philadelphia, Pennsylvania. He was one of five sons born to German immigrants Augusta (née Guldenferring) Berwind (1821–1904) and John Berwind (1813–1893). Among his siblings was brother Charles Frederick Berwind, the first president of Berwind White, and sister Julia A. Berwind, a social welfare activist who in later life lived with Edward. Berwind was appointed to the United States Naval Academy at Annapolis, Maryland, in July 1865 by President Abraham Lincoln, and graduated in June 1869 as a midshipman. He was promoted to ensign in July 1870 and to master (equivalent to the modern rank of lieutenant, junior grade) in March 1872. He was placed on the Retired List in May 1875. While in the Navy, he served during the Franco Prussian War and as an ensign, met the Prince of Wales, later King Edward VII, who became a lifelong friend of Berwind. Berwind controlled the steamship business in New York and Philadelphia and supplied much of the coal used by the ships of the US Navy. After his brother's death in 1890, Edward became sole manager of the company.
Жеке өмір
1886 жылы Бервинд Сара Веста Гермини Торриге (18561922) Италияның Легхорн қаласында үйленді, оның әкесі АҚШ-тың консулдық агенті болды. 1922 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, оның әпкесі Нью-Йоркте және Ньюпортта Эдвард үшін қонақжай қызмет етті. Нью-Йорктегі Бесінші даңғылдағы Сент-Томас шіркеуінде өткен жерлеу рәсімінен кейін ол әйелімен бірге Пенсильвания штатының Бала-Синьуд қаласындағы Батыс Лорел-Хилл зиратында, Ньюпорттағы жазғы үйі The Elms сәулетшісі Хорас Трумбауэр жасаған мавзолейде (Афинадағы Жел мұнарасының үлгісі бойынша) жерленді. Оның әпкесі Джулия және немере інісі Чарльз Э. Данлап оның негізгі пайда алушылары болды.
In 1886, Berwind was married to Sarah Vesta Herminie Torrey (1856–1922), at Leghorn, Italy, where her father was U. S. consular agent. After the death of his wife in 1922, his sister served as hostess for Edward in New York and Newport. After a funeral held at St. Thomas Church on Fifth Avenue in New York, he was buried in West Laurel Hill Cemetery in Bala Cynwyd, Pennsylvania, along with his wife, in a mausoleum (modeled after the Tower of the Winds in Athens) that was designed by Horace Trumbauer, the architect of The Elms, his summer home in Newport, Rhode Island. His sister Julia and nephew, Charles E. Dunlap, were his principal beneficiaries.