Кіріспе

"Жаңа негр" - Гарлем Ренессансы кезінде кең тараған термин, ол қадір-қасиетті ашық қорғауды және Джим Кроудың нәсілдік сегрегациясының заңдары мен практикасына үнсіз мойынсұнудан бас тартуды білдіреді. "Жаңа негро" термині Ален Лерой Локк өзінің "Жаңа негро" антологиясында танымал болды.

Анықтама

Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл термин 1895 жылдан бері афроамерикалықтардың дискурстарында кездеседі, бірақ көбінесе Гарлем қайта өркендеуінің (1917-1928) орталық термині ретінде танылады. Термин АҚШ тарихындағы пост-қайта құру деп аталатын кезеңге кеңінен қатысты, оның басталуы 1877 жылғы атақты келісіммен белгіленді және оның қара американдықтардың өміріне әсері 1896 жылғы Жоғарғы Соттың шешімімен аяқталды, Плесси Фергюсонға қарсы, бұл 14-ші және 15-ші түзетулер арқылы африкалық американдықтардың қол жеткізген жетістіктерін іс жүзінде жойды. Генри Луис Гейтс 1988 жылы 1895-1925 жылдар аралығындағы осы эволюцияны жан-жақты қарастырған. Жақында Гейтс пен Джин Эндрю Джарретт 1892 жылдан 1938 жылға дейін ұзақ уақытқа созылған жаңа негр дәуірін талқылады, ал Брент Хейс Эдвардс жаңа негр мәдениетін зерттеуді Гарлемнен тыс жерге дейін жылжытты, "жаңа негр қозғалысы" сонымен бірге "жаңа" қара интернационализм болды ". Бұл интернационализм Америка Құрама Штаттары, Франция және Кариб бассейніндегі қара нәсілді тұлғалардың арасындағы бейресми мәдени алмасулар барысында қалыптасты. Жаңа негр мәдени интернационализмі де АҚШ-тың ресми халықаралық дипломатиясындағы жаңа негр жұмысынан пайда болды.

1919 және 1925 жылдар аралығында

Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін және Гарлем Ренессансының пайда болуымен "Жаңа негр" термині зорлық-зомбылық пен теңсіздікке қарсы өз мүдделерін түбегейлі қорғайтын афроамерикандықтардың синоними ретінде кеңінен жарияланды. 1920 жылдың тамызында жарық көрген "The Messenger" журналында "Жаңа негр дегеніміз не?" деген мақала. "The Editors" журналының "Жаңа негр" деген терминді түсіндіріп, оның саяси және әлеуметтік теңдікке қол жеткізу үшін радикалды және өзін-өзі қорғаушы болатынын, ал "Ескі негр" дегеннің жайдары, қазіргі жағдайға қанағаттанған адам екенін айтады. Кейін 1925 жылы Ален Локк "Жаңа негрге кір" мақаласын жариялады және "Жаңа негрді" "Америкалық мәдениеттегі жаңа демократияның белгісі" деп анықтады. Олардың риторикалық және идеологиялық айырмашылықтарына қарамастан, бұл үш көшбасшы 1890 жылдары, африкалық-америкалық тарихшы Рейфорд Логанның африкалық-америкалық тарихының "надирі" деп сипаттаған және 2000 жуық құжаттандырылған линчелеумен белгіленген онжылдықта сөйлеген. Жаңа негрлер әрқашан ерлер мен әйелдер ретінде көрінетін (бірақ көбінесе ерлер) орта таптық бағыт-бағдармен, олар азаматтар ретінде өздерінің заңды құқықтарын талап ететін, бірақ әрдайым ескі стереотиптерді бұзатын және сынға алатын жаңа бейнелер жасағысы келетін. Бұл туралы 1895 жылы "Кливленд газеті" газетінде және басқа да қара нәсілді газеттерде жазылған. Букер Т. Вашингтон, Фанни Барьер Уильямс және Н. Б. Вуд; және "Жаңа негр" (1916) бұл ұғымды білдіреді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Африкалық американдықтар үшін Бірінші дүниежүзілік соғыс АҚШ-тың "дүниеде демократияны сақтау үшін соғыс" деген сөздері мен оңтүстіктегі қара фермерлердің немесе солтүстіктегі кедейлер мен шеттетілгендердің шынайы өмірінің арасындағы алшақтықты көрсетті. Америкадан келген африкалық сарбаздар кемсітушілікке ұшырады, себебі АҚШ үкіметі африкалық америкалық сарбаздарды ақ тәнділердің оқу лагерлеріне қабылдамайтынын мойындады. Осы кемсітілген афроамерикандық сарбаздарға көмектесу үшін NAACP Des Moines, Айова және Спингарн қалаларында бөлінген оқу лагерьлерін құруға көмектесті. Алайда афроамерикалық сарбаздарға қатысты жағдай әлі де өкінішті болды, олардың көпшілігі негізгі дайындықтан кейін еңбек бөлімдеріне тағайындалды. Алайда, мысалы, Францияда қара нәсілді сарбаздар АҚШ-та ешқашан көрмеген еркіндікті сезінді. Алайда, олар әскери қызметтен бас тартты, өйткені әскерилер тек белгілі бір мөлшерде афроамерикандықтарды қабылдады. Соғыс басталғаннан кейін ғана әскерилер көбірек адам қажет екенін түсінді, сондықтан афроамерикалықтар әскерге шақырылды. Бұл "Жаңа негрлердің" теңдікке ұмтылып, елдегі барлық адамдар сияқты теңдікке лайық екендерін дәлелдеу үшін соғысқа шығуға дайын екендерін көрсетудің бастамасы ретінде қарастырылды. Афроамерикандықтар әскери дискриминациямен күресті және ақ адамдардан бөлініп, әртүрлі оқу орындарына барды. Әскерилер тек қана афроамерикалықтар үшін екі түрлі дивизия құрды, олар 92-ші дивизия және 93-ші дивизия болды. 92-дивизия офицерлер мен әскери қызметшілерден құралған. 93-дивизия соғыс кезінде француз армиясына көмек көрсетті және 92-дивизиядан өзгеше тәжірибеге ие болды. Соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ-та нәсілдік қақтығыстар көбейе бастады. Францияда ешқашан үйде көрмеген еркіндік пен құрметке ие болған афроамерикалық сарбаздар теңдік үшін күресуге бел буды, бірақ қараларға қарсы дискриминация соғыстан бұрын болғандай болды. Бұл расизмнің ең басты, бірақ оқшауланған мысалы - афроамерикалық солдат Уилбур Литтл. Ол Блейклиде (Джорджия штаты) қызметтен оралғаннан кейін, ақ адамдар тобының қоғамдық орында ешқашан киім кимеу туралы қатерлерін елемегеннен кейін линчпен өлтірілді. Бұл нәсілдік зорлық-зомбылыққа қоса, Солтүстікке ағылып келген афроамерикандықтар болды, Солтүстікке бөлінуді арттырды және Ку-клукс-кланның қайта құрылуына ықпал етті, олардың барлығы нәсілдік шиеленістің артуына ықпал етті, бұл 1919 жылдың "қызыл жазда" бірнеше ірі қалаларды зақымданған тәртіпсіздіктерге әкелді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін болған кемсітушілікке байланысты азаматтық құқықтар қозғалысының философиясы Букер Т. Вашингтонның үйлестіруші көзқарасынан В. Дю Буа. Философияның бұл ауысуы 1920-жылдардағы Жаңа негр қозғалысын құруға көмектесті, ол "растық мақтаныш, мәдени өзін-өзі білдіру, экономикалық тәуелсіздік және прогрессивті саясат туралы жаңа сезімді насихаттады". Көптеген афроамерикандықтар үшін Бірінші дүниежүзілік соғыс "Ескі негроның" батыл жаңа негроға көшу кезеңін білдіреді.

Жаңа негрлер қозғалысы

1916-17 жылдары Хьюберт Харрисон Жаңа негрлер қозғалысын құрды. 1917 жылы ол "Жаңа негрлер қозғалысының" алғашқы ұйымын (The Liberty League) және алғашқы газетін (The Voice) құрды. Бұл қозғалыс Гарлемді және одан да тысқары саяси теңдікке, сегрегацияға және линчтеуге, сондай-ақ қарулы өзін-өзі қорғауға шақыруларға байланысты өздерінің нәсілдік және таптық саналы талаптарымен сергітті. Сондықтан, 1919 жылы "Жаңа негр" журналының редакторы және 1920 жылы "Африка оянғанда: Батыс әлеміндегі жаңа негрдің қозғалыс пен ұмтылысының ішкі тарихы" атты кітабының авторы Харрисонды "Харлем радикалдылығының атасы" деп атайды. NAACP жаңа негр қозғалысының мәдени компоненті болған Негро қайта өрлеуінің оянуында маңызды рөл атқарды. NAACP қызметкерлері В.Е.Б. Дю Бойс, Джеймс Уэлдон Джонсон, Уолтер Уайт және Джесси Редмон Фаусет бұл мәдени оянуға қаржылық қолдау, эстетикалық басшылық және әдебиет берді. NAACP-тің айтуынша, Жаңа негрлер қозғалысының бұл мәдени компоненті африкалық америкалықтардың мәдени өзін-өзі білдіруінің алғашқы көрінісін көрсетті. 1924 жылы Survey Graphic on Harlem журналының арнайы санынан шыққан The New Negro антологиясына (1925) енгізілген бірнеше очерктерінде редактор Ален Локк "Ескі негро" мен "Жаңа негро" арасындағы айырмашылықты атап өтті. Растық мақтаныш он тоғызыншы ғасырда африкалық американдықтардың әдеби және саяси өзін-өзі білдіруінің бір бөлігі болды, бұл Мартин Делани, епископ Генри Тернер, Франсис Э. У. Харпер, Фредерик Дуглас және Полин Хопкинс жазбаларында көрініс тапты. Алайда, ол жаңа мақсат пен анықтаманы журналистикада, көркем әдебиетте, поэзияда, музыкада, мүсіндерде және Гарлем Ренессансымен байланысты көптеген суреттерде тапты. "Жаңа негр" термині оның әртүрлі қатысушылары мен промоутерлерінің әртүрлі жауаптарын берді. 1920 жылы жауынгерлік афроамерикалық редактор бұл "жаңа ой желісі, жаңа тәсіл" "жақсылық пен эстетиканың ішкі стандарты ақ нәсілде тұрмайды" және "жаңа нәсілдік махаббат, құрмет пен сана құрылуы мүмкін" деген мүмкіндігін қамтитынын көрсетті. Африкалық американдықтар өздерінің мәдениет пен саясатта өздерінің агенттіктерін нығайтуға дайын екендігі туралы пікірлер айтылды, тек басқалар талқылайтын "модель" немесе "проблема" болып қалудың орнына. 1920-ші жылдардың жаңа негрлері, талантты оныншы, ақын-жазушылар мен блюз әншілерін қамтиды. Олар өз өнерлерін негр халық мұрасы мен тарихынан шығарады; жемқорлыққа қарсы күресетін және афроамерикандықтарға мүмкіндіктерді кеңейту үшін күресетін қара саяси көшбасшылар; "қара мегаполистің" мүмкіндіктері мен Африкадағы отанын армандаған Гарвейлер үшін жұмыс істейтін бизнесмендер. Олардың барлығы "Ескі негр" деген елеусіз және төменгі саналы бейнесін тастап, жаңа мақтаныш пен қадір-қасиетке ие болуды қалайды.

Ален Локк

"Жаңа негр" идеясы мен идеалымен байланысты үміт пен мүмкіндіктерді Гарвардта оқыған философия профессоры Ален Локке қарағанда ешкім де айқын білдірген жоқ, ол кейіннен өзін 1920-ші жылдардың жас қара жазушыларына "акушер" деп сипаттады. Локка сәйкес, Альберт пен Чарльз Бони 1925 жылдың желтоқсанында шығарған "Жаңа негр" әдебиетіндегі жаңа негр қайта өрлеуінің бірінші кезеңінің кульминациясын бейнелейтін "Жаңа негрді мәдени және әлеуметтік тұрғыда құжаттау үшін Америкадағы негрілердің ішкі және сыртқы өміріндегі соңғы бірнеше жылда орын алған өзгерістерді тіркеу үшін" жинақталды. Антология 1925 жылдың наурыз айында Survey Graphic журналының Харлемдегі арнайы Харлем саны ретінде 42 000 данада сатылды, бұл Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Survey-тің үстемдігіне жетпеген рекорд. Оның ұлттық және халықаралық ауқымын атап, Локк Жаңа негро қозғалысын "Үндістанда, Қытайда, Египетте, Ирландияда, Ресейде, Богемияда, Палестинада және Мексикада" орын алған "халықтық сөз және өзін-өзі анықтаудың жаңа қозғалыстарымен" салыстырды. Локктың мәдени плюрализм философиясы оның көптеген ақ нәсілді замандастарының, әсіресе Уолдо Франк, В. Ф. Кальвертон, Рэндольф Борн және Ван Уик Брукс сияқты мәдени плюралистердің ойлауына ұқсас. Локк басқа да реформаторлардың оптимизмімен бөлісіп, "жаңа негрлерді қалыптастыратын жағдайлар жаңа американдық көзқарасты қалыптастырып отыр" деп мойындады. Ол өзінің ұрпағының наным-сенімін "расалық ынтымақтастық, ұжымдық күш-жігердің тиімділігіне" деген сенім ретінде анықтады. Ален Локктың "Жаңа негр" антологиясында қайталанатын басты тақырыптардың бірі - "Жаңа әлем" мен "Ескі әлем" арасындағы айырмашылық. Локк "Харлемнің маңыздылығын" атап өтіп, оның не үшін пайда болғанын түсіндіріп, "ұлттық және тіпті әлемдік деңгейде нәсілдік ояну" деп түсіндіреді. Локк афроамерикалықтардың санасында не болып жатқанын суретке түсіргісі келді. Локк "Жаңа негр" романын қайта жасау идеясын ойлап тапты және ол осыны бүкіл шығармашылығында насихаттап келеді. Локк "ішкі және сыртқы негро" идеясын ойлап тапқан. Ол афроамерикалықтардың әрқашан жалпыланғандығы туралы және қоғамда көбірек дауыстарды білдіруді қалайтыны туралы пікірлер айтты. Сыртқы өмірде нәсілдік стандарттар бар. Локк афроамерикалықтар үшін саяси, жер иелену және құлдық және т.б. салаларда біраз жетістіктерге қол жеткізілгенін мойындады. Локке көтерілісті суретке түсіргісі келді. Ішкі жағынан бұрынғы құл қозғалысынан бұрынырақ оның артында тұрған психологияға қарай ауысуды қалайтынмын. Локктың "Жаңа негр" туралы түсіндірмесі, әсіресе Гарлем Ренессансы кезеңінде термин мен мағынаны терең түсінуге мүмкіндік береді. Сол кезеңдегі қара нәсілді саяси көшбасшылар сияқты Локк те американдық жүйе түпкілікті афроамерикандықтар үшін жұмыс істейтіндігіне сенген көрінеді, бірақ ол жүйенің талап еткен жағымсыз саяси рычагтарын танудан бас тартты. Мұндай көзқарас саяси өзгерістер немесе реформалар үшін кез келген қара үміттің ықпалды ақ адамдарға және олардың жақсы ниеттеріне шамадан тыс тәуелділігін білдірді. Өнер мен әдебиет тұрғысынан алғанда, Локк "американ" және "негро" болу арасындағы қайшылықты көрмейді, керісінше мәдени өзара қарым-қатынас арқылы екеуін де байытудың мүмкіндігін көрді. Бір жағынан, Локк Ду Бойстың "қос сана" концепциясын эстетикалық және мәдени мақсаттарда қайта түсіндірді. Локктың пікірінше, әр түрлі таланттардың бірге өмір сүруіне және өркендеуіне жеткілікті орын бар сияқты. Локк Африка өнерінің Пикассо сияқты көптеген еуропалық суретшілердің шығармаларына әсер еткен тікелей байланысын да көрмеді. Оның ойынша, қара нәсілді суретшілердің африкалық өнерден алатын ең маңызды сабағы "мәдени илхам немесе техникалық жаңалықтар емес, классикалық ағартудың сабағы, тәртіптің, стильдің, техникалық бақылаудың сабағы" болды. W.E.B. ретінде Дю Бойс өзі Локктың "Жаңа негр" атты еңбегіне берген жауабында бұл ұғымды 20-ғасырдың басында Букер Т. Вашингтон мен оның ізбасарлары білдірген үйлестіруші саясат пен идеологияны қабылдамауды растады. Вашингтонның Ақ үйге және негізгі саясатшыларға қол жеткізгеніне қарамастан, афроамерикалықтарға қарсы зорлық-зомбылық азаймады. азаматтық құқықтар мен экономикалық мүмкіндіктер саласында аз жетістікке жету.

Әр түрлі көзқарастар

Сонымен қатар, күмән мен күмәнді дауыстар да болды. Эрик Д. Уолронд, "Батыс Үндістанның жас жазушысы "Тропикалық өлім" (1926), қазіргі заманғы барлық қара көшбасшыларды қара массалардың мәдени және саяси ұмтылыстарымен айналысуда жеткіліксіз немесе тиімсіз деп тапты". 1923 жылы "Жаңа негр Америкаға бетпе-бет келеді" атты эссесінде ол жаңа негрлерді "жасыл саналы" деп жариялады. Ол қаламайды . ақ адам сияқты болу. Ол өзінің үлкен мүмкіндіктерін түсіне бастады. Африкаға қайтып барғысы келмейтін жаңа негрлер бір идеалды - Америкада негрлер мен аңғалдар емес, өркениетті адамдар ретінде қаралатын уақыт келеді дегенді - қатты ұнатады". 1929 жылы Уоллес Турман, "Niggerati Manor" және "Fire!!" сияқты журналдармен байланысты жас жазушылардың богемиялық және жарқын көшбасшысы болды. және Харлем, жаңа негр құбылысын "ақ американдық мода ретінде атап өтті, ол бұрыннан бар және кеткен". Турман жағдайды былай деп түйіндеді: "Барлығы тамаша көңіл көтеруге тырысты. Мыңжылдықтың басталуы жақын еді. Екінші бостандық алу мүмкін емес болып көрінді. Содан кейін қызулық басыла бастады, ал ақ адамдар сияқты қаралар да өздерінің көңілді көргендерін бағалауға кірісті. Ақ адамдар иықтарды шайқап, жаңа моданы іздеуге кірісті. Негролар біршама бағынған, біршама таң қалған, өз тобының кейбір мүшелері ерекшелікке қол жеткізгеніне мақтанып, және олардың кейбіреулері топтың 'құрылысшы' деп санаған нәрселері болмағаны үшін ашуланғандықтан, аралықта, олар 'қадірлі' деген қосымшаға толық сәйкес келмейтін, дәнге қарсы жұмыс жасады. 1929 жылы Турман өзінің екінші романын "Көктемнің балалары" (1932) деп атады. Ол өзін және өзінің әріптестерін ыдырағандығы мен тәртіпсіздік үшін айыптап, Жан Тумерден басқа барлық замандастарын жай ғана саяхатшылар деп жариялады. Ол Ален Локка жас негр жазушыларына деген жанашырлығы мен қолдауы үшін құрмет көрсеткенмен, 21-тараудағы салон көрінісі Локктің жоғары индивидуалистік жас жазушыларды біріктірілген қозғалысқа ұйымдастырудағы сәтсіздіктерін көрсетеді. Гарлем Ренессансы кезінде "Жаңа негр" терминінің мәні туралы консенсустың болмауынан басқа, кейінірек Харольд Круз сияқты көптеген комментаторлар оны саяси тұрғыдан найы немесе тым оптимистік деп санайды. 1938 жылы Локк Джон П. Дэвис пен басқалардың шабуылдарына қарсы өзінің көзқарасын қорғады, оның басымдығы "қара массалардың психологиясына" емес, "негро проблемасына" шешім ұсынуға бағытталған. Жаңа негрлер құрылымын қайта атаудың күмәнді кәсібі ретінде, тек "сүрделі және батыл тіл актісі" ретінде жоққа шығарып, Гейтс Гилберт Ософскийдің 1920-шы жылдардың жаңа негрлері қара өмірдің жаңа ақ стереотиптерін қолдауға көмектесті деген бұрынғы сын-пікірін растайды, бірақ бұрынғыдан артық емес.

Мұра

Гарлем Ренессансы кезінде "Жаңа негр" термині афроамерикандықтарға үлкен нәрселерді көздеуге көмектесу үшін мотивация мен амбиция мұрасын жалғастырды, бұл бір кезде афроамерикандық қауымға қатты кедергі келтірген нәрселер. Бұл термин сонымен қатар АҚШ-та және әлемдік деңгейдегі шығармашылық, интеллектуалдық және саяси ізденістердегі қара көшбасшылықты айқындау үшін де маңызды болды. NAACP және Urban League орта тап басшылығы жарқын және демагогиялық Маркус Гарвиге қатты күдікпен қарады, ол өз кезегінде Ду Боис пен басқаларды қара терілі ақ адамдар ретінде көрді. Дегенмен олардың барлығы қандай да бір панафриканизмге қол қойды. Ален Локк пен Чарльз С. Джонсон мәдени сепаратизмді қабылдамады және қара тәжірибе мен еуроамерикалық эстетикалық формалардың үйленуінен алынған будандастықты қолдады. 20-ғасырдың басында фильм түсіруде африкалық американдықтардың кино актерлерінің рөлін ойнағанын көру өте сирек болды, егер олар болса, олар әдетте Ескі Оңтүстікке және / немесе қылмыскерлерге бейнеленген. ХХ ғасырдың ортасында кино индустриясы афроамерикандықтарға көбірек мүмкіндіктер аша бастады. Олар әртүрлі рөлдерді ойнай алды және бірнеше түрлі жанрларға қатыса бастады. Алайда, ол тек өзінің мемлекетінің ғана емес, сонымен қатар афроамерикалықтардың қанаушылықты жеңіп, саясаттағы билікті қайта қалпына келтіргенін білдірді. Жаңа негрлер қозғалысынан кейін афроамерикалық өкілдің қызмет ету мерзімі екі жылдан алты жылға дейін өсті. Білім беру саласында Говард университеті пост-жаңа негр қозғалысын "негр білімінің басты тасы" деп атады. 1930 жылдардың басында, тарихи қара Хауард университеті бірінші рет 1 миллион доллардан асатын сомада федералды грант ақшасын ала бастады. Сонымен қатар, Говард университеті ғылым мекемесіне 1 миллион доллардан астам қаражат алған алғашқы университет болды.