Кіріспе

Абхаяпури () - Бонгайгаон ауданындағы қала. Бұл Солтүстік Салмара субдивизиясының бас кеңсесі. Ол табиғи ормандар мен төбелермен қоршалған. Ол 31 -ші ұлттық шосседе, Гувахатиден батысқа қарай 200 км жерде орналасқан. Ең жақын әуежай - Азара, Гуахати және Рупсиде, ал ең жақын темір жол станциясы - Абхаяпури темір жол станциясы.

Тарих

Абайапури 1671 жылы патша Бижит Нараян (шамамен Чандра Нараян) құрған Биджни патшалығының үшінші астанасы болды (1897 жылдан кейін). Бижит Нараян - Кох генерал Сукладхвадждың немересі, Кох патшалығындағы Кох әулетінің билеушісі Нара Нараянның інісі. Биджни патшалығының алғашқы астанасы қазіргі Биджни қаласында (16711864), бірақ кейіннен Дюмурияға (қазіргі Далан Бханга) ауыстырылды. 1897 жылғы Ассам жер сілкінісі Думурияның патша сарайларын бүлдірді, бұл Биджнидің сол кездегі билеушісі болған Абайесвари Деви (Ража Кумуд Нараян Бхуп Бахадурдың жесірі және екінші ханымы) астананы Деохати орманды аймағына көшіруге әкелді, кейіннен ол биліктегі әулеттің отбасылық құдайы Деви Абаматахойдың есімімен Абайапури деп аталды. 1956 жылы Раджа Бхаирабендра Нараянның тұсында патшалық ресми түрде Үндістан Одағына қосылды.

Биджни патшалығы

Биджни патшалығы 250 53' мен 260 32' солтүстік және 900 85' мен 910 85' шығыс аралығында орналасқан. Елді мекен Биджни отбасының иелігінде болды. Өлер алдында Нара Нараяна өз патшалығын ұлы Лакшми Нараян мен немересі Рагху Рай (Чиларайдың ұлы) арасында бөлісуге рұқсат берді. Рагу Рай өзінің астанасын Барпетадағы Барнагарда (қазіргі Ассамдағы аудан) құрды және Санкош өзенінің шығысында орналасқан Коч аумақтарын өз үлесі ретінде алды. 1584 жылы Нара Нараян қайтыс болғаннан кейін Рагу Рай тәуелсіздік жариялады. Рагху Рай билеген шығыс патшалығы Кох-Хаджо, ал батыс Кох-Бихар деп аталды. Тәуелсіздік жариялағаннан кейін екі патшалық бір-біріне қарсы күреске кірісті. Рагху Райдың орнын ұлы Парикшит Нарайан басқарды. 1602 жылы оны Дакканың Навабы (моғолдар губернаторы) армиясы жеңді. Парикшит Дубриде (қазіргі Ассам ауданы) жеңіліп, бейбітшілік орнату үшін сотқа жүгінді. Бірақ көп ұзамай ол жаулықпен жалғастырды және 1614 жылы қазіргі Гувахатидегі Пандуға айдалды. Мұнда Парикшит моғол империясының қол астындағы мемлекет болуға келісті. Бірақ ол бұл тапсырманы орындамай жатып қайтыс болды. Мұғалдар кейін Кәбішехәрді канунго етіп тағайындады және шейх Ибрагим Карориге моғолдық әкімшілік жүйесін құруды тапсырды. Парикшиттің ұлы Бижит Нараян Манас өзені мен Санкош өзені арасындағы аймақтың "заминдар" ретінде моғолдар тарапынан бекітілді және одан Биджни отбасы тарады. "Биджни" атауы, қазір Асамдағы Бодоланд аумақтық аймағының Чиранг ауданының субдивизиясы, патша Бижит Нараянның атынан шыққан. Моғол билігі кезінде Биджни патшасы Бижит Нараянға 500 мың теңгеден құн төледі. 5 998 жыл, кейіннен 68 пилден тұратын жыл сайынғы жеткізуге ауыстырылды. 17 ғасырдың соңғы екі онжылдығында моғолдар Ассамға ықпалын жоғалтып алды, ал Шығыс Үндістан компаниясы біртіндеп Үндістанның түрлі аймақтарында, соның ішінде Бенгалияда да өздерінің беделін нығайта бастады. Шығыс Үндістан компаниясына 1764 жылы Бухар шайқасынан кейін империя Бенгалияның "дивани" немесе үстемдігі берілді және компания 1793 жылы бенгалиялық жер иелерімен жерден алынатын кірістерді белгілеу туралы келісімге келді (тұрақты қоныс деп аталады). 1826 жылы Яндабу келісім-шарты бойынша Шығыс Үндістан компаниясы Шығыс Ассам мен Батыс Ассамды өз бақылауына алды. Алайда, Гоалпараның тұрақты келісімге енгізілгені күмәнді. "Империяльдық газет" басылымының мәліметінше, Биджни патшалығынан жер табысының орнына әрдайым шағын бағалау қабылданды, бірақ кейде бұл тек алым-салық болған деп айтылады. 1902 жылы шыққан "Империяльдық газет" журналында Биджни отбасынан 500 мың теңгеден астам табыс түскені жазылған. 1500 теңгеге жуық және шамамен 500 мың теңгеге жуық сомаға қолма-қол ақша алынды. 950 шаршы миль (2,460 км2) аумақты алып жатқан ипотека үшін 19 000 теңге төленген. 2 мың теңге. 1864-1865 жылдары Британдық Үндістан мен Бутан арасында болған Бутан соғысының (немесе Дуар соғысының) қорытындысы бойынша Биджни отбасы Шығыс Дуардағы үлкен жер телімін иеленуді талап етті. Олар бұл жерді Бутан үкіметі иеленді деп мәлімдеді. Талапқа жауап берілді және 1870 жылы кәмелетке толмаған Биджни Раджаның атынан сотпен келісім жасалды. Олардың иелік еткен жерлерінің қазіргі көлемі әлі де белгісіз, бірақ 1882 жылы Үндістан үкіметі раджаның жер алуы керек деп шешті. Бұл иеліктер, әдетте, үкіметтің тікелей басқаруында болды, ол Раджаға пайданың 7,5% -ын жинауға мүмкіндік берді.

Археологиялық ескерткіштер

Абайапуридің маңында орналасқан Лалмати Дурамари Ганеш ғибадатханасы Ассамдағы ең көне ғибадатханалардың бірі болып табылады. Суреттердің тарихи шынайылығы әлі анықталмаған. Тас оюлары мен оюлы мүсіндерге байланысты үлгілерді зерттеу негізінде кейбір археологтар ғибадатхана мен мүсіндер 8 - 10-ғасырларға жатады деген пікірде. Лалмати Дургамари ауданында ғибадатханалар мен ескерткіштердің бар екендігі туралы ҚР Үкіметінің Тарихи және антикварлық департаментінің назарына жеткізілді. 1974 жылы Ассам штатының әкімі. Департамент қазба жұмыстарын жүргізді, нәтижесінде ғибадатханалар, құдайлар мен құдайлардың бейнелері мен мүсіндері табылды. Лунгай Пахар Шива ғибадатханасы Абхаяпуридің негізгі қаласынан 10 км қашықтықта орналасқан. Ғибадатханаға апаратын баспалдақта 227 баспалдақ бар. Оның ішінде Шива, Ганеша және Кали құдайдың тас мүсіндері бар. Раджбари, Абхаяпури - Абхаяпури патшалығының бұрынғы патшасының сарайы.

Халық және мәдениет

Көне заманнан бері осы жерде Индо-монғол этносына жататын Көч тайпасы халқы өмір сүріп келеді. Натх-йогилер, калиталар, кайашталар және бихари ұрпағынан шыққан ескі мұсылмандар Солтүстік-Шығыс Үндістанға Шығыс Үндістан компаниясының келуінен бұрын осы жердің бір бөлігінде қоныстанған. Олардың барлығы осы аймаққа Моғол шапқыншылығы кезінде қоныстанған. Дивали, Холи, Дурга Пуджа, Сарасвати Пуджа, Лакшми Пуджа, Кали Пуджа және Шива ратри - бұл аймақта кеңінен аталып өтетін мерекелер. Ислам дінінің адамдары айт пен мухаррам мерекесін тойлайды. Діни мерекелерден басқа, Биху, Ассамның ауыл шаруашылығы мерекесін барлық асамдықтар, олардың таптарына, діндеріне қарамастан, тойлайды. 1977 жылы Абайпуриде Ассам әдебиетінің 44-конференциясы өтті. Конференция өткен жер әлі күнге дейін "Сахиат Сабха Патх" деп аталады.

Демография

2001 жылғы халық санағының мәліметтері бойынша, Абайпуридің тұрғындарының саны 14 671 адам. Ерлер - халықтың 52%, ал әйелдер 48% құрайды. Абайпуриде оқып-жазудың орташа көрсеткіші 79%, ұлттық орташа көрсеткіштен 59,5% жоғары; 55% ерлер мен 45% әйелдер сауатты. Халықтың 10% -ы 6 жасқа толмаған. 2011 жылғы санақ бойынша қалада 15,847 адам тұрады (Аймағы: 4,74 км2 Тығыздығы: 3,343,2 адам / км2), бұл 0,77% -ға өсті. Соңғы жылдары Абайпуридің халқы таңғаларлықтай өсті. Көптеген көшіп келген мемлекеттік қызметкерлер қалада тұрақты тұруға кірісті. Сонымен қатар, жақын маңдағы ауылдардан көшіп келген адамдар да халықты көбейтті. Халық санының өсуі мен инфрақұрылымның жетіспеушілігі соңғы жылдары бір кездері тыныш өмір сүрген шағын қалаға кері әсерін тигізді. Сондай-ақ, жеке және қоғамдық көліктердің, әсіресе "темпо" және фургон сияқты кіші жолаушылар тасымалдағыштар мен мотоциклдердің санының артуы жол қозғалысы қауіпсіздігіне қатысты үлкен алаңдаушылық тудырды.

Саясат

Абаяпури екі сайлау округінен тұрады: Абаяпури Солтүстік және Абаяпури Оңтүстік, екеуі де Барпетаның (Лок Сабха округінің) бөлігі.

Какойяна қорығы

Какойжана қорық орманы - алтын лангурмен танымал қорық орманы.

Коя Кудзиа экопаркі

Коя Кудзия экопаркі - екі жыл бұрын адам қоныстарымен толғанған жағалаулары табиғи су айдыны, бірақ қазір ол экопарк болып, демалуға арналған көп жері бар.

Аста - табиғаттың үйі

"Аста табиғаттың үйі" - Бамунгаун тауының етегінде орналасқан экологиялық курорт.